Don't Bang the Drum...

Waterboys

Ανησυχία… ή απλά υποκρισία;

Είναι γεγονός ότι με αυτά που κάνουμε, που λέμε, που γράφουμε, επιβεβαιώνουμε με τον καλύτερο τρόπο το γνωμικό του Λα Ροσφουκό : «Αποκτήσαμε τελικά τη συνήθεια να υποκρινόμαστε μπροστά στους άλλους σε τέτοιο βαθμό, ώστε στο τέλος ν' αρχίζουμε να υποκρινόμαστε μπροστά στον εαυτό μας».

Καταμεσής του καλοκαιριού και μάλιστα 12 ολόκληρες μέρες μετά το γέμισμα του Αυγουστιάτικου φεγγαριού, που θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι υπήρξε επίδραση, είναι και παράδοξο αλλά και πρωτόγνωρο να κατευθύνεσαι σε σκέψεις προβληματισμού και ένεκα αυτού να σου εκδηλώνεται απαράμιλλο, αλλά και όψιμο ενδιαφέρον, και εξ΄ αυτού να οδηγείσαι στη σύνταξη ερωτήσεων ελέγχου του κυβερνητικού έργου...

To real estate του τάφου της Αμφίπολης…

Αυξάνεται το ενδιαφέρον ξένων αλλά και Ελλήνων επιχειρηματιών που θέλουν να επενδύσουν στην ευρύτερη περιοχή της Αμφίπολης μετά τις αποκαλύψεις πως ο τύμβος στο λόφο Καστά κρύβει… εκπλήξεις.

Καθημερινά όλο και περισσότεροι τουρίστες επισκέπτονται τόσο το χωριό Μεσολακκιά, όσο και τη Νέα Αμφίπολη, όπου βρίσκεται το ομώνυμο Λιοντάρι  προκειμένου να δουν από κοντά τις ανασκαφικές εργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη, με τους πρώτους ενδιαφερόμενους επενδυτές να κάνουν την εμφάνισή τους τα τελευταία εικοσιτετράωρα.

Οι ντόπιοι θεωρούν πως το εσωτερικό του τάφου θα φέρει την πολυπόθητη ανάπτυξη στην περιοχή, δεν είναι διατεθειμένοι όμως όπως λένε «να παραδώσουν τον τόπο τους στους μεγαλοκαρχαρίες».

Δύσκολοι καιροί για πολεμικούς ανταποκριτές.

Πέρσι, όταν τα πράγματα στη Λιβύη έδειχναν φυσιολογικά, προγραμμάτισα μια επίσκεψή μου εκεί.

Θα ήταν η δεύτερη φορά, αλλά πρώτη από την εποχή που ανατράπηκε ο Καντάφι.

Ένας Αμερικανός δημοσιογράφος που ζούσε στη Βεγγάζη μου έστειλε email, προτείνοντάς μου να βρεθούμε για καφέ μόλις φτάσω.

Το αίμα είναι (πάντα) αίμα…

Ο μεγαλύτερος φασισμός υπάρχει όταν ελάχιστες μειοψηφίες επιβάλλουν τις ιδεοληψίες τους στην πλειοψηφία.

Στην Ελλάδα, μια ιδιόρρυθμη κλίκα έχει αναγορεύσει σε «αριστερή», «προοδευτική» θέση την ευθυγράμμιση με τον τουρκικό ισλαμοφασισμό στην άρνηση της γενοκτονίας του έθνους μας, όπως και των άλλων χριστιανών στη Μικρά Ασία.

Το μήνυμα της Αμφίπολης.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αμφίπολη, ένα μικρό πανέμορφο χωριό κτισμένο πάνω στα ερείπια της αρχαίας Αμφίπολης...

Στο δημοτικό σχολείο (δίπλα στην αρχαία ακρόπολη) συνήθως παίζαμε κρυφτό κοντά σε αρχαία μάρμαρα, ενώ τα καλοκαίρια προσπαθούσαμε να εξερευνήσουμε υπόγειες στοές ή σκαρφαλώναμε στο βυζαντινό πύργο.

Μετά τα CDs τι;

Θυμόσαστε όλα εκείνα τα αστραφτερά δισκάκια που έπαιζαν μουσική λίγο πριν εμφανιστούν τα iPod;

Εσείς μπορεί ναι, αλλά οι επόμενες γενιές δεν θα τα γνωρίζουν, όπως οι σημερινοί πιτσιρικάδες αγνοούν τις κασέτες.

Και εκτός του ότι σιγά σιγά εξαφανίζονται τα CDs, μαζί τους εξαφανίζονται και άπειρες πληροφορίες, πέραν της μουσικής…

Blue Monday...

Flunk

Κ.Φ.Ο.Α.

Κατεργάρη, κατεργάρη.

Εμ δεν πληρώνεις τους φόρους σου!

Εμ δεν αποδίδεις τον ΦΠΑ.

Εμ δεν γουστάρεις ΕΝΦΙΑ!

Εμ τα θέλεις όλα δωρεάν!

Και από πάνω μουντζώνεις, βρίζεις, χλευάζεις και τον τσάμπα μάγκα παριστάνεις.

Εγώ κι εσύ δύο κόσμοι διαφορετικοί.

Αλλά εντελώς εχθρικοί!

Άλλο κελεπούρι: Ο κύριος Φώτης Πρόεδρος!

Ειλικρινά σας μιλάω, αυτό το θέμα του προέδρου της Δημοκρατίας με ξεπερνάει.

Δεν μπορώ να το αποδεχθώ με κυνισμό και στωϊκότητα (όπως κάνετε οι περισσότεροι)  και να πω, «τι με νοιάζει εμένα ποιος θάναι πρόεδρος –σάμπως θα επηρεάσει τη ζωή μου ή θα μου λύσει τα οικονομικά μου προβλήματα;»

Δεν μπορώ.

Και είναι πολλά τα χρόνια που δεν μπορώ.

Δεν το καταπίνω, δεν ξέρω γιατί –με ενοχλεί πάρα πολύ.

Θα ήθελα κατ’ αρχήν να ερωτηθώ με δημοψήφισμα αν θέλω Προεδρευόμενη ή Προεδρική Δημοκρατία - όπως ρωτήθηκα αν θέλω Βασιλείς ή Προέδρους της Δημοκρατίας και απάντησα.

Αλλά δεν με ρωτάει κανείς – το μόνο που θέλουν από μένα ως πολίτη είναι να πηγαίνω και να τους ψηφίζω και μετά να κάνουν ό,τι θέλουν, χωρίς κανέναν έλεγχο, χωρίς κανένα μέτρο, χωρίς κανέναν απολύτως σεβασμό ούτε στο ίδιο το σύνταγμα της χώρας…