Όσκαρ ηθοποιίας στον Αλέξη…

Ένας πολιτικός αριβίστας χωρίς ενδοιασμούς, χωρίς αιδώ και ικανός για όλα μπροστά στην καρέκλα της εξουσίας, αράδιασε ένα σωρό ψεύδη και φούμαρα στο διάγγελμα με το οποίο ενημέρωσε τον ελληνικό λαό για την επιλογή του να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές.

Αυτή ήταν η εικόνα του Αλέξη Τσίπρα στη χθεσινή τηλεοπτική εμφάνισή του. 

Προφανώς όσοι είδαν ή άκουσαν χθες τον πρωθυπουργό δεν θα πίστευαν στα μάτια και τα αυτιά τους.

Χωρίς κανένα απολύτως αίσθημα ευθύνης, χωρίς πολιτική τσίπα, επιχείρησε να πουλήσει για μία ακόμη φορά προφίλ αντιστασιακού και επαναστάτη. Κοροϊδεύοντας για μία ακόμη φορά. Ήμαρτον!

The show must go on…

«Αφήστε μας επιτέλους  να σώσουμε τη χώρα»!!!!

Αυτό δήλωσε οργισμένος χθες βράδυ σε πάνελ του ΣΚΑΙ ο βουλευτής Παππάς, πατέρας του Νίκου Παππά, και συνταξιούχος της ΔΕΗ (από τα 45 του) όπως μου λένε κάποιοι κακεντρεχείς. Ο οποίος τελευταία αποτελεί καθημερινή παρουσία στα πάνελ, ίσως λόγω του μεστού και δημοκρατικού λόγου του.

Είναι και άφθαρτος…

Και με αυτή του τη φράση συμπύκνωσε όλη την αλαζονεία και όλη την ανισορροπία που χαρακτηρίζει το κυβερνών κόμμα. Το οποίο πασχίζει καθημερινά να σώσει τη χώρα, αλλά δεν το αφήνουν οι υπόδουλοι σαμαροβενιζέλοι και γενικά όλοι οι εχθροί της προκοπής του τόπου.

Και μάλιστα κανείς δεν βρέθηκε (αν και ήταν αρκετοί εκεί, απ όλα τα κόμματα), να του απαντήσει κατάλληλα…

Τα εγκλήματα του… δημοφιλούς Αλέξη…

Είναι απορίας άξια η εξακολουθούμενη δημοφιλία του Αλέξη Τσίπρα, ακόμη και μετά την υπογραφή από τον ίδιο και την κυβέρνησή του, του τρίτου και επαχθέστερου μνημονίου.

Αλλά, από αυτόν τον «ώριμο» λαό, πολλά μπορεί να περιμένει κάποιος.

Άρα, η απορία προφανώς είναι ρητορική.

Όμως ο Αλέξης Τσίπρας, εξακολουθητικά και επί πολλά χρόνια διέπραξε εγκλήματα εις βάρος της χώρας.

Ας θυμηθούμε μερικά:

Με την συστηματική θώπευση των ώτων της κοινωνίας, με τις ατέρμονες υποσχέσεις των πάντων στους πάντες και με την λαϊκίστικη ρητορεία, υπονόμευσε κάθε βήμα των προηγούμενων κυβερνήσεων και δημιούργησε ολόκληρες στρατιές ανεύθυνων πολιτών. Μέχρι και το «κίνημα» των «δεν πληρώνω» υπέθαλψε...

Μας φάγανε πάλι οι... αριστερές ιδεοληψίες!

Ωραία τα καταφέραμε πάλι.

Στην μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση που ζει ο τόπος τα τελευταία χρόνια ,το μεταναστευτικό, έχουμε εναποθέσει τις ελπίδες μας στην κυρία Τασία και στον κυρ' Αλέκο. Όλοι μαζί και ο καθένας ξεχωριστά είτε ψήφισε Συριζα, είτε Ν.Δ. είτε Ποτάμι, είτε Πασόκ, είτε ΚΚΕ κλπ. είμαστε συνυπεύθυνοι που ανεχόμαστε αυτή την κατάσταση.

Την ντουντούκα που τη βρήκε ο δυστυχής πεινασμένος;

Και εξηγούμαι…

Εκτός πραγματικότητας, εκτός ζωής…

Εχει κάτι καθησυχαστικό η παρουσία του κ. Γιάννη Τόλιου, μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην γενικού γραμματέα Βιομηχανίας (παραιτήθηκε τον περασμένο μήνα).

Ανήκει στην Αριστερή Πλατφόρμα και είναι ένθερμος υποστηρικτής της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα.

Αν ακούσει κανείς τον κ. Τόλιο να περιγράφει τις συνέπειες της εξόδου από το ευρώ, θα νομίζει ότι υπάρχει ένας άλλος κόσμος απλός και φιλικός, όχι ιδιαίτερα απαιτητικός, για τον οποίο η παγκοσμιοποίηση είναι κάτι σαν παραξενιά, που εύκολα μπορούμε να αντιπαρέλθουμε, αρκεί να περιορίσουμε την καταναλωτική κακομαθησιά μας για λίγο…

Τα αεροδρόμια είναι ο μισός τουρισμός…

Αν αιχμή του δόρατος του τουρισμού είναι το σύστημα των μεταφορών, αιχμή των μεταφορών είναι τα αεροδρόμια. Το 80% του εισερχόμενου τουρισμού διακινείται μέσα από αυτά.

Τα αεροδρόμια ειναι το μπόντλ-νεκ της «τουριστικής ροής» και αν αυτή δεν χωράει να διέλθει από αυτά, δεν φθάνει ποτέ στη ζωτική ενδοχώρα.

Επί χρόνια δυστυχώς η λεπτή αυτή παρατήρηση, δεν μπόρεσε να αξιοποιηθεί από την σκοπιά της θετικής της ανάγνωσης…

World Without End...

Laurie Anderson

«Όστις σκάπτει λάκκον…»

Η προκήρυξη (υπερ)πρόωρων εκλογών, που είναι θέμα ωρών ή ημερών, φανερώνει το αδιέξοδο  στο οποίο έχει περιέλθει ο πρωθυπουργός. Είναι πρωτοφανές στην μεταπολιτευτική πολιτική ιστορία πρωθυπουργός που έχει κερδίσει δύο απανωτές εκλογικές αναμετρήσεις (βουλευτικές εκλογές 25ης Ιανουαρίου και δημοψήφισμα 5ης Ιουλίου 2015) να αισθάνεται τόσο αδύναμος, ώστε να σέρνει τη χώρα σε τρίτη.

Και αυτό συμβαίνει διότι ο Αλέξης Τσίπας κακοποίησε και τις δύο λαϊκές εντολές που πήρε, σε βαθμό που δεν το έκανε κανένας πρωθυπουργός μέχρι τώρα:

- Στις εκλογές του Ιανουαρίου εξελέγη με έναν πακτωλό υποσχέσεων και απατηλών εξαγγελιών, τις οποίες αναγκάστηκε να «ξεχάσει» μόλις ήρθε σε επαφή με την πραγματικότητα της διακυβέρνησης. Δεν άκουσε τις πολλές προειδοποιήσεις, ακόμη και ορισμένων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, να είναι φειδωλός σε τέτοια παλαιοκομματικά τερτίπια. Συμπεριφέρθηκε με ανευθυνότητα προεκλογικά και στο τέλος του εξαμήνου προσγειώθηκε ανώμαλα, προκαλώντας μεγάλη ζημιά στην οικονομία…

«Την Ελλάδα μπορεί να την κυβερνήσει κι ένας ημιαγράμματος δεκανέας»…

Ας υποθέσουμε ότι η πρώτη φορά αριστερά είναι ένας κακός εφιάλτης. Ξυπνάμε και γυρνάμε στα ίδια. Μια κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ ή μια κυβέρνηση της επάρατης δεξιάς καλύτερα.

Έχουμε και λέμε λοιπόν:

Αυτή η κυβέρνηση της κακιάς δεξιάς έχει κλείσει τις τράπεζες και έχει οδηγήσει σε πρωτόγνωρες καταστάσεις τους Έλληνες, να μη μπορούν να πάρουν ούτε τα λεφτά τους από τις τράπεζες.

Έχει φέρει ένα τρίτο μνημόνιο τόσο σκληρό που δεν υπάρχει προηγούμενο. Μειώσεις στις συντάξεις, νέοι φόροι, παλιά και νέα χαράτσια, άνοιγμα επαγγελμάτων που μέχρι πρότινος δεν άνοιγαν ούτε με βόμβα…

Ποτέ Ξανά Αριστερά!

Όταν ακούς τον Κουτσούμπα να μιλάει, είναι σαν να ταξιδεύεις πίσω στο χρόνο… ή μάλλον σαν να έχει παγώσει ο χρόνος.

Η ίδια κασέτα εδώ και δεκαετίες: «τα λαϊκά στρώματα», «η λαϊκή κυριαρχία»,«η λαϊκή πάλη», «η προκοπή του τόπου», και άλλα πολλά παρόμοια.

Σαν να μη πέρασε ούτε μια μέρα από την εποχή του Ζαχαριάδη.

Σαν να μη πήρε χαμπάρι κανείς τους το ότι έπεσε η μαμά Σοβιετική Ένωση, ότι κατέρρευσε το αποτυχημένο πείραμα του υπαρκτού σοσιαλισμού, και ότι άλλαξαν συθέμελα οι δομές της παγκόσμιας οικονομίας, ενώ ο καπιταλισμός δεν είναι πια αυτός που ήταν την εποχή του Μαρξ,  ή έστω το 1917…