Extreme Ways...

Moby

Ας πρόσεχαν…

Είχα καιρό να γράψω ένα από τα συνήθη παραληρήματά μου, κι αυτό όχι για τίποτα άλλο, όσο για το ότι όλα πλέον μοιάζουν μάταια όσον αφορά στο μέλλον της χώρας.

 

Η πορεία της συριζέικης Ελλάδας...

Οικονομικά η κατάσταση δεν παλεύεται, και επιμένω ότι όπως όλα δείχνουν… τον Φεβρουάριο θα πούμε «καλώς την δραχμή», αφού το συνονθύλευμα των ιδεοληπτικών που μας κυβερνά δεν διαθέτει ούτε τις ικανότητες, αλλά ούτε και την θέληση να εφαρμόσει αυτά που υπέγραψε ο μεγάλος τιμονιέρης Αλέξης…

Αλέξη, θέλεις αλήθεια τη χώρα στο ευρώ;

Με όσα έχουμε δει τον καιρό που κυβερνά ο κ. Τσίπρας και από τον τρόπο που έχει χειριστεί τις διαπραγματεύσεις, είτε επί Βαρουφάκη, είτε όταν συνθηκολόγησε υπογράφοντας μία πολύ σκληρή συμφωνία, είτε ακόμη και σήμερα, προκύπτει ένα μεγάλο ερώτημα.

Τελικά ο Έλληνας πρωθυπουργός επιθυμεί ή όχι την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη;

Νομίζετε ότι έχει απαντηθεί; Επιτρέψτε μου να διατηρώ αμφιβολίες. Και δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι το ερώτημα αυτό απαντήθηκε με την υπογραφή του Μνημονίου…

Η Μέκκα του ΣΥΡΙΖΑ…

Το τραγικότερο με το ποδοπάτημα μέχρι θανάτου 769 προσκυνητών στη Σαουδική Αραβία δεν είναι ότι έγινε. Οι τραγωδίες συμβαίνουν και στα καλύτερα μέρη του κόσμου.

Το πιο θλιβερό είναι ότι στη Μέκκα αυτές οι τραγωδίες είναι περιοδικές: το 1990 έσβησαν ποδοπατημένοι 1.426 πιστοί. Το 1994 πέθαναν στο ίδιο σημείο 270 προσκυνητές. Το 1997 χάθηκαν 343 άνθρωποι και έναν χρόνο μετά 118. Το 2001 τα θύματα ήταν 35. Το 2004 ποδοπατήθηκαν 251. Το 2006 πέθαναν 364 και πριν από έναν μήνα άλλοι εκατό.

Αυτό δείχνει κοινωνίες, πολιτικές ηγεσίες, κράτη που δεν μαθαίνουν από προηγούμενες τραγωδίες. Τις επαναλαμβάνουν σπρωγμένοι από την πίστη ότι την επόμενη φορά θα πάνε όλα καλά.

Αυτό που προέχει δεν είναι η ασφάλεια των πολιτών, αλλά ο συμβολικός λιθοβολισμός του σατανά…

Ακόμη πιο πολυπλόκαμο το μνημονιακό κυβερνητικό τέρας…

«Το κυβερνητικό σχήμα που συγκροτήσαμε είναι σαφώς μικρότερο σε σχέση με κάθε προηγούμενο και περιλαμβάνει μόνο 10 υπουργεία, έναντι 18 της προηγούμενης δομής. Αποδείξαμε ότι τηρούμε τις δεσμεύσεις μας» έλεγε ο Τσίπρας στην πρώτη συνεδρίαση του πρώτου κυβερνητικού συμβούλιου των Τσιπροκαμμένων.

Τα υπουργεία ήταν, βέβαια, 12 (συμπεριλαμβανόμενων των δύο «Ηρακλέων του στέμματος» Παππά και Φλαμπουράρη) και συν τον αντιπρόεδρο Δραγασάκη 13. Και δίπλα στους 13 υπουργούς είχαμε 20 αναπληρωτές υπουργούς και 6 υφυπουργούς, συνολικά 40 νοματαίους, που καθιστούσαν την πρώτη συγκυβέρνηση των Τσιπροκαμμένων μία από τις πολυανθρωπότερες στην ιστορία του ελληνικού αστικού κοινοβουλευτισμού. Την ξεπερνούσαν μόνο οι συγκυβερνήσεις Παπαδήμου και Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη, με 45 νοματαίους η καθεμιά, αν και αυτές είχαν περισσότερους υφυπουργούς παρά υπουργούς και αναπληρωτές…

Τα λιμά της εκπαίδευσης…

Η Κωνσταντίνα ήταν ψηλή ξανθιά γαλανομάτα, όχι τόσο προς το σέξι αλλά μάλλον προς το βουκολικό της. Ένα ροδομάγουλο κορίτσι, βία εικοσιπέντε χρονών, που ο επιούσιος την έριξε ωρομίσθια θεολόγο σε κάποιο από τα σκληρά σχολεία του κέντρου της Αθήνας.

Παρακολούθησα τη σταύρωσή της από διπλανή αίθουσα και ήρθε νομίζω ο καιρός να το θέσω υπ’ όψιν αθέων τε και θεοσεβούμενων αυτού του γελοίου ντιμπέιτ…

Ωρα να κυβερνήσουν και να κριθούν…

Στις 20 Σεπτεμβρίου είχαμε εκλογές. Τις κέρδισε ο ΣΥΡΙΖΑ με 7 μονάδες διαφορά από τη ΝΔ και σχημάτισε συμμαχική κυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ και με συνολική κοινοβουλευτική δύναμη 155 βουλευτές.

Εχει περάσει, όμως, ένα δεκαπενθήμερο από τότε κι εκείνο που προφανώς ενδιαφέρει τον κάθε πολίτη δεν είναι τι έγινε στις εκλογές αλλά τι θα κάνει η κυβέρνηση που προέκυψε από τις εκλογές...

Το μυθιστόρημα των "4" στη ΝΔ…

Χαμηλό βαρομετρικό επικρατεί στο εσωτερικό της Ν.Δ. και οι θερμοκρασίες θυμίζουν πολικό κλίμα, αφού ενόψει της εσωκομματικής αναμέτρησης έχουν βγει τα μαχαίρια και αναζωπυρώνονται παλαιά μίση και πάθη.

Πάθη τα οποία κρατούν καλά στη ΝΔ και προφανώς έχουν αναφορά στα γνωστά γαλάζια τζάκια.

Οι εσωκομματικές κάλπες μπορεί να κρίνουν και το πεδίο δράσης των παραδοσιακών οικογενειών και ενδεχομένως το ρόλο που θα ήθελαν να διαδραματίσουν πρόσωπα όπως ο Κώστας Καραμανλής, ο Αντώνης Σαμαράς και η Ντόρα Μπακογιάννη…

Το όραμα της Βενεζουέλας…

Η αλήθεια είναι ότι απέχουμε πολύ ακόμη από το να αγγίξουμε τη σοσιαλιστική τελειότητα της Βενεζουέλας.

Η Ελλάδα είναι 81η χώρα σε ανταγωνιστικότητα (μετά το Τατζικιστάν, την Ουκρανία κ.ά.), ενώ ο παράδεισος του μακαρίτη Τσάβες είναι στην 132η.

Αλλά η κυβέρνηση κάνει ό,τι μπορεί.

Δηλώνει ότι οι ζημιογόνες εταιρίες του Δημοσίου, θα παραμείνουν εσαεί στο Δημόσιο για να πληρώνονται από τους φόρους των Ελλήνων…

Ο Βαγγέλης, ο Κυριάκος και ο Άδωνις…

Στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας αναζητούν τον ηγέτη που θα καταφέρει να αποσπάσει την, θολών κινήτρων και ως εκ τούτου αβέβαιη  σε βάθος χρόνου, εύνοια της κοινής γνώμης προς το πρόσωπο του κ. Τσίπρα.

Φαίνεται πως στη Νέα Δημοκρατία για άλλη μια φορά ψαρεύουν στα θολά νερά με μοναδικό στόχο την "ψαριά" της εξουσίας.

Αυτό που δεν βλέπουν, όντες πάνω σε ένα βράχο στη μέση ενός χειμάρρου που κατεβάζει νερά ορμητικός, είναι πως έχουν υπερκαλυφθεί, παρασυρθεί και αποτελούν ήδη βορά των ψαριών που προσπαθούσαν να αγκιστρώσουν στα θολά νερά…