Λεβέντικος «εκτσογλανισμός»…

Ακόμη και στις πιο ταραγμένες πολιτικές περιόδους του πρόσφατου ή και του απώτερου παρελθόντος της χώρας οι πολιτικοί ηγέτες μας συνήθιζαν να κάθονται γύρω από το ίδιο τραπέζι, άλλοτε συμφωνώντας και άλλοτε διαφωνώντας, αλλά χωρίς ποτέ ως τώρα να απειλούν ο ένας τον άλλο είτε πίσω από τις κλειστές πόρτες είτε ενώπιον του κοινού.

Από την εποχή της συμφωνίας της Βάρκιζας, που στις δύο πλευρές του τραπεζιού κάθισαν πρόσωπα που τα χώριζε η πολεμική σύγκρουση και τα νωπό αίμα που είχε εκατέρωθεν χυθεί, ως τα προδικτατορικά Συμβούλια του Στέμματος και τα μεταπολιτευτικά Συμβούλια των Πολιτικών Αρχηγών για τη συγκρότηση των συμμαχικών κυβερνήσεων του αποκαλούμενου και «βρώμικου 89» ή αργότερα για το Μακεδονικό, ο «πολιτικός πολισμός» ήταν το στοιχείο που χαρακτήριζε αυτού του είδους τις συναθροίσεις των ταγών του Έθνους…

Η φούσκα του κ.Τσίπρα σκάει…

Η εικόνα του κ. Τσίπρα -που διατυμπανίζει με κάθε ευκαιρία ότι εκπροσωπεί το νέο στην πολιτική ζωή του τόπου - να επιτίθεται με οργισμένο ύφος και παραμορφωμένο από τον θυμό πρόσωπο στα κόμματα της αντιπολίτευσης από το πρωθυπουργικό βήμα του Μεγάρου Μαξίμου  μετά το τέλος του άκαρπου συμβουλίου  πολιτικών αρχηγών δείχνει ότι η κυβέρνηση βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο. Κι ότι  αναζητεί απεγνωσμένα στηρίγματα στην αντιπολίτευση φοβούμενη ότι μπορεί να χάσει την ισχνή πλειοψηφία των 153 βουλευτών στην ψηφοφορία του επώδυνου ασφαλιστικού νομοσχεδίου.

 

Δείχνει επιπλέον, ότι ο κ.Τσίπρας δεν έχει πάρει ακόμη το μάθημά του: παρά την αλλοπρόσαλλη πολιτική που ακολούθησε τον τελευταίο χρόνο η οποία οδήγησε σε νέα ύφεση, στο παρανοϊκό  δημοψήφισμα , στα καταστροφικά capital control και στην επώδυνη υπογραφή του τρίτου μνημονίου , είναι έτοιμος ακόμη και σήμερα να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε μέσο ,επικοινωνιακό τρικ ή πυροτέχνημα για να εμφανισθεί εκείνος ως υπερασπιστής των μη προνομιούχων κι οι αντίπαλοί τους ως "προσκυνημένοι" της τρόικας…

Έχει πια η Ευρώπη σημασία;

Γεννήθηκε μέσα στις στάχτες του Β’ ΠΠ και αναπτύχθηκε ταχύτατα στη διάρκεια της περιόδου Les Trente Glorieuses, των 30 χρόνων οικονομικής ανάπτυξης που διαδέχτηκαν τον πόλεμο.

Τότε ήταν που ωρίμασε, επεκτάθηκε, και απέκτησε νόμισμα και σεβασμό.

Στις αρχές του 21^ου αιώνα θεωρούνταν σύμβολο διεθνούς συνεργασίας. Το 2015 όμως θα μείνει στη μνήμη ως η χρονιά που οι θεσμοί της ΕΕ άρχισαν να διαλύονται… που ο κόσμος, ακόμη και οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι, άρχισε να βλέπει την Ένωση ως αδύναμη και ανίκανη…

Η ειρωνεία είναι ότι η Ευρώπη έπεσε θύμα της επιτυχίας της. Οι ιδρυτικές αρχές του ευρωπαϊκού οράματος ήταν να έρθει επιτέλους η ειρήνη σε μια ήπειρο κατεστραμμένη από τους πολέμους, να συσταθεί μια κοινή αγορά, και να επανενωθούν η δυτική με την ανατολική Ευρώπη…

Ένας Τσίπρας έκτος τόπου και χρόνου…

Μια ακόμη παράταση στους παραζαλισμένους βουλευτές του και τους ψεκασμένους ψηφοφόρους του έδωσε ο Αλέξης Τσίπρας. Για ακόμη μια φορά βαφτίζει το κρέας ψάρι και μας οδηγεί σε ένα παράλληλο σύμπαν.

Μπορεί δηλαδή να μην εφάρμοσε το παράλληλο πρόγραμμα που υποσχόταν προεκλογικά αλλά το παράλληλο σύμπαν το δουλεύει καλά. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι έχουμε έναν πρωθυπουργό... Άβαταρ, από την γνωστή ταινία με τα εκπληκτικά γραφιστικά και το παράλληλο σύμπαν.

Ο Αλέξης... Άβαταρ λοιπόν μας παρουσίασε μια διαφορετική Ελλάδα και έναν διαφορετικό ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι η Ελλάδα που διαλύεται, δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ που υπέκυψε σε όλες τις απαιτήσεις των δανειστών, δεν είναι η συγκυβέρνηση που σε δύο μήνες έχει χάσει δύο βουλευτές και πολλοί άλλοι είναι στα κάγκελα.

Όχι, δεν υπάρχει κρίση, δεν θα μας πάρουν τα σπίτια γιατί τα προστατεύει η κυβέρνηση. Το ασφαλιστικό είναι μύθος, δεν θα κοπούν οι συντάξεις και δεν θα αυξηθούν οι εισφορές…

Είστε κακός άνθρωπος κύριε Τσίπρα!

Πολλοί εχέφρονες άνθρωποι, ακόμα και από αυτούς που σας ψήφισαν, αγαπητέ μας πρωθυπουργέ, αναρωτιούνται με τι ψυχικό σθένος μπορείτε και διαστρεβλώνετε τόσο πολύ την αλήθεια.

Με τι ψυχικό σθένος αναστατώνετε το σύμπαν εδώ και πολλά χρόνια, ξεφορτώνεστε «στεγνά» άτομα του στενού σας περιβάλλοντος (άραγε οι κκ Παππάς και Παπαδημούλης νοιώθουν άνετα τώρα τελευταία;), κάνετε το «όχι», «ναι», κλείνετε τις τράπεζες, συναντιέστε με τους πάντες, με τους μεγαλύτερους ιέρακες του διεθνούς οικονομικού και τραπεζικού συστήματος, αλλά βρίζετε το… σύστημα.

Φτωχαίνετε τους πάντες αλλά καθυστερείτε τα πάντα, επενδύσεις ΔΕΝ θέλετε, πλην όμως μας επιβαρύνετε με τρία κρατικά κανάλια και προκλητικές προσλήψεις κάθε είδους (και πρώτα-πρώτα τα γραμμάτια της ΕΡΤ και των καθαριστριών).

Ταυτόχρονα υβρίζετε σκιαιότατα και με αναίδεια τους πολιτικούς σας αντιπάλους και τους προσάπτετε αμαρτήματα που είναι καταφανές ότι και εσείς έχετε διαπράξει, πολλά στελέχη σας εγκαλούνται καθόσον εμφανίζονται και αυτά αδιαφανώς πλουτίσαντα, άρα έχουν ενδεχομένως ΚΑΙ αυτά συμβάλλει στην πτώχευση της χώρας.

Ναι, για εσάς μιλάμε κύριε Τσίπρα…

Όνειρο ζει… μην τον ξυπνάτε!

Ποιος μπορούσε να φανταστεί ότι μετά από αγώνα δεκαετιών ο Βασίλης Λεβέντης όχι μόνο θα κατάφερνε να μπει στη Βουλή, αλλά θα γινόταν και καταλύτης των εξελίξεων; Μάλλον ούτε ο ίδιος...

Ούτε ο αρχηγός της Ένωσης Κεντρώων δεν μπορεί να πίστευε στα πιο τρελά του όνειρα να μπει στη Βουλή και ενδεχομένως να κρέμεται από μια κουβέντα του μια ολόκληρη κυβέρνηση!

Μια κρίση που δεν χρειάζονταν…

Μετά την πρόσφατη κατάρριψη του ρωσικού Su-24 από τους Τούρκους, οι ΝΑΤΟϊκοί σύμμαχοι της Άγκυρας της πρόσφεραν τη στήριξή τους. Όπως επιχειρηματολόγησε και ο Ομπάμα, κάθε κράτος έχει το δικαίωμα της αυτοάμυνας.

Στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας η Τουρκία στέκεται απέναντι στον Άσαντ, τον οποίο στηρίζει με παρεμβάσεις της η Μόσχα, και από την αρχή της σύρραξης προσφέρει βοήθεια σε μια σειρά από ένοπλες αντιπολιτευτικές ομάδες που πολεμάνε για την ανατροπή του συριακού καθεστώτος.

Πέρα όμως από τις διαφορές που υπάρχουν, χρειάζεται να απαντηθούν και ορισμένα ερωτήματα που προκύπτουν...

Αυτοκτονίες και ΜΜΕ…

«Τώρα δηλαδή με τον ΣΥΡΙΖΑ στη Κυβέρνηση, αυτοκτονίες δεν γίνονται;».

Ατάκα που ακούγεται αρκετά, ειδικά μετά την παρέλαση της 28^ης Οκτωβρίου.

Εκεί το βασικό (ρητορικό) ερώτημα ήταν «Γιατί δεν έγιναν επεισόδια φέτος;».

Στην ίδια λογική ακολούθησαν κι άλλα, όπως αυτό που θέσαμε στην αρχή.

Τώρα λοιπόν που οι αυτοκτονίες δεν είναι της μόδας, ας δούμε λίγο το ζήτημα με ψυχραιμία, έχοντας ως βάση μας την προ διμήνου έρευνα, όπως αυτή δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» (10/09/2015).

Αντιγράφω: «Σύμφωνα με έρευνες του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγιεινής (ΕΠΙΨΥ) [...] η επικράτηση του αυτοκτονικού ιδεασμού κατά τον τελευταίο μήνα (πριν την έρευνα) από 2,4% που ήταν το 2008, ανέβηκε στο 5,2% το 2009 για να φτάσει το 6,7% το 2011. Το 2013 το αντίστοιχο ποσοστό ωστόσο βρέθηκε στο 2,8%, να επιστρέφει δηλαδή σε επίπεδα πριν την έναρξη της οικονομικής κρίσης.»…

Η κυρά Τασία και η … ΤΡΑΙΝΟΣΕ!

Μέσα στο απέραντο μπάχαλο που έχει φέρει στη χώρα η στιβαρή διακυβέρνηση Τσίπρα, με τον απλό πολίτη να μην προλαβαίνει να μετράει σφαλιάρες, έχουμε εκτός από κάπιταλ κοντρόλς, εκτός από μειώσεις συντάξεων, εκτός από πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας, και δεκάδες χιλιάδες «παράτυπους» μετανάστες συγκεντρωμένους στα βόρεια σύνορά μας με τα Σκόπια.

Αναφέρομαι στη μεθοριακή κωμόπολη Ειδομένη, οι κάτοικοι της οποίας, μπορεί στην αρχή να χάρηκαν (το είχε πει και η κυρά Τασία για τους νησιώτες) από τις χρυσές δουλειές (καντίνες, πολύπριζα, κλπ) που προέκυψαν, αλλά τώρα που οι Σκοπιανοί έκλεισαν τα σύνορα, άρχισαν να δυσανασχετούν, αφού οι ταλαίπωροι «πρόσφυγες» δεν έχουν αφήσει μπαχτσέ για μπαχτσέ που να μην τον ρημάξουν, ενώ οτιδήποτε σηκώνεται, κλέβεται και στη συνέχεια καίγεται…

Μέχρι την Άνοιξη το πολύ…

Στην μια γωνιά το τσίρκο της κυβέρνησης. Στην άλλη ο θίασος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Παραδίπλα το μπουλούκι με τα δεκανίκια για πρωθυπουργούς με ειδικές ανάγκες... Αντιπολίτευση το ΚΚΕ και η Χρυσή Αυγή... 

Περάστε κόσμε... Αυτό όμως το λαϊκό πανηγύρι δεν στέκεται ούτε και στην Ελλάδα του είσαι ό,τι δηλώσεις... Το τέλος του πλησιάζει…