Heart and Soul...

Joy Division

Έχουμε τον ηγέτη που μας αξίζει…

Σε λίγες μέρες κλείνουμε έναν ολόκληρο χρόνο από την αποφράδα μέρα που ο Σύριζας ανέβηκε στην εξουσία … μια ακόμη πλήρη περιστροφή της γης (μαζί σερνάμενη και η Ελλάδα) γύρω από τον ήλιο…

Ήλιο είπα, και μου ’ρθε στο μυαλό ο Αλέξης, που πέρσι τέτοιο καιρό απολάμβανε τιμές εθνικού ήρωα, αντιμετωπίζονταν παντού ως ροκ σταρ (μέχρι και τσουρέκια Τερκενλή του πρόσφεραν οι θαυμαστές του), και όλα έδειχναν πως επιτέλους η Ελλάδα βρήκε έναν άξιο ηγέτη!

Και όπως έλεγε τότε ο αρχηγός, η Ελλάδα θα αλλάξει, και με τον Σύριζα στο Μαξίμου, τίποτα πια δεν θα είναι το ίδιο… Ίσως η μοναδική υπόσχεση του Αλέξη, που τηρήθηκε με ευλάβεια. Απλά, δεν είχε διευκρινίσει επακριβώς τι εννοούσε όταν μιλούσε για αλλαγή.

Τώρα, έναν χρόνο μετά, μπορούμε με σχετική ακρίβεια να προσδιορίσουμε τις πολυπόθητες αλλαγές, για τις οποίες ο πάντα σοφός ελληνικός λαός τον ψήφισε με τα δυο τα χέρια.

Καντίνα, τσίκνα, Πάολα και ο λογαριασμός στο χωριό...

 «Ο κ. Αποστόλου πριν από τρία χρόνια ήταν μαζί μας με τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στις κινητοποιήσεις κι έλεγαν ότι στηρίζουν τον αγώνα μας, τώρα όμως είναι απέναντί μας και φέρνουν μέτρα που θα διαλύσουν τον αγροτικό τομέα». Η δήλωση ανήκει σε αγροτοσυνδικαλιστή και περιγράφει, με τη σωστή δόση κυνισμού τη μοίρα του πολιτικού που βρίσκεται, γυμνός από προσχήματα, μπροστά στα απομεινάρια των υποσχέσεων του.

 

Για την Πάολα καλά πάω;

Κάπως έτσι, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Βαγγέλης Αποστόλου, βρέθηκε σε κλοιό αγροτών στην Κομοτηνή, μην έχοντας τίποτα να πει, ούτε καν μία υπόσχεση να αφήσει έτσι για να βγει από τη δύσκολη θέση. Και ο Αλέξης Τσίπρας πήγε στο Νταβός της Ελβετίας αφήνοντας πίσω του εικόνες που δεν θα ήθελε να δουν οι συνομιλητές του στο ελβετικό θέρετρο. Τρακτέρ στα οδικά δίκτυα, η χώρα κομμένη σε πολλά κομμάτια, συγκρούσεις αγροτών με την Αστυνομία και αγριεμένα πρόσωπα που εκστομίζουν ύβρεις και απειλές για την κυβέρνηση της Αριστεράς…

Λίγη τσίπα ρε συ «διορισμένε»…

Είσαι 28 χρόνων και προσπαθείς να δικαιολογήσεις τους διορισμούς της μητέρας, του αδερφού και της φίλης σου, χρησιμοποιώντας όχι τη δική σου ιστορία αλλά την ιστορία των παππούδων σου...γιατί προφανώς δεν έχεις δική σου ιστορία...

Τι μας λες παλικάρι μου; Τι μας λες και νομίζεις ότι είσαι εξυπνότερος και τρώμε ΣΑΝΟ εμείς;

Δηλαδή οι παππούδες σου ήταν αριστεροί και το όνειρό τους ήταν να βγουν στο βουνό, για να διορίσεις εσύ σήμερα τη μητέρα σου, τον  αδερφό σου και μια φίλη σου; Λίγη τσίπα νεαρέ δεν έβλαψε κανέναν...

Δεν χρειαζόμαστε τον ΣΥΡΙΖΑ και την ιδεολογία του…

Αυτός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτή και η Αριστερά του. Ανήγαγε τον εθνολαϊκισμό σε κυρίαρχη ιδεολογία, υποσχέθηκε τα πάντα στους πάντες με κραυγαλέα ψέματα, διέβαλε όσο κανείς τους πολιτικούς του αντιπάλους, απομόνωσε και έφερε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού και μετά; Μετά υπέγραψε τo 3o και σκληρότερο μνημόνιο. Σήμερα ακούμε ότι είχε αναθέσει και στην ΕΥΠ να προσέχει το Νομισματοκοπείο. Από ποιους; Από τους υπουργούς του;

Τώρα που «δεν υπάρχουν νέα ευχάριστα να πει», πασχίζει να στήσει το δικό του κομματικό κράτος αρχίζοντας από τη γνωστή συνταγή του νεποτισμού. Συνοδοιπόροι του, όσοι απέμειναν στα αζήτητα του σκληρού ΠΑΣΟΚ και της Ακροδεξιάς. Πολλοί αναρωτιούνται, αν αυτό είναι η Αριστερά ή αν οι έννοιες έχουν χάσει τη σημασία τους. Δυστυχώς, αυτή είναι η Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ και όσοι τη γνωρίζουν από παλιά δεν εκπλήσσονται...

Η ευθύνη του Τσίπρα για το θράσος του Βαρουφάκη…

Αν η συνέντευξη Στουρνάρα, πριν από λίγες μέρες, έβγαλε την είδηση για τη φρούρηση του Νομισματοκοπείου, η (προ)χθεσινή του Γιάνη Βαρουφάκη δεν έβγαλε καμία. Αλήθεια, γιατί δεν υπήρξε καμιά απάντηση στον ισχυρισμό του σημερινού διοικητή από τον τότε υπουργό Οικονομικών; Πώς και την «αγνόησε»;

Ολες οι «αποκαλύψεις» του κ. Βαρουφάκη είναι ήδη γνωστές εδώ και μήνες. Και το plan B (ή plan Χ, όπως το λέει εκείνος). Και τα περί βοήθειας από Ρωσία και Κίνα, που αποδείχθηκαν όνειρα θερινής νυκτός. Και η «κατήφεια» που συνάντησε στο Mέγαρο Μαξίμου το βράδυ του δημοψηφίσματος, παρά το θριαμβευτικό «ΟΧΙ». Ορισμένα από αυτά τα έχει ξαναπεί ο ίδιος. Τα υπόλοιπα έχουν αποκαλυφθεί από άλλες πηγές...

Isolation...

Joy Division

Το κόκκινο πουλόβερ…

Σε αντίθεση με το «αδειανό πουκάμισο» του Σεφέρη, το κόκκινο πουλόβερ ήταν γεμάτο την ημέρα εκείνη. Για την ακρίβεια, ξέχειλο και ελαφρώς ξεχειλωμένο στην προσπάθειά του να ανταποκριθεί στις διαστάσεις του εύσωμου άνδρα με την αρχοντική στομάχα. Μεγάλο του μέρος, δε, εκαλύπτετο από σακάκι μάλλον πρασινωπού χρώματος, εν γένει απροσδιορίστου, όπως μου είπε ο αυτόπτης μάρτυς της σκηνής. Σακάκι που ανταποκρινόταν στην επισημότητα της περίστασης.

Η παρουσία του ανδρός δεν πέρασε απαρατήρητη. Η επίσημη συνεδρίαση στην αίθουσα τελετών της Ακαδημίας Αθηνών είχε ήδη αρχίσει από τις εφτά, οι δείκτες του ρολογιού έδειχναν οκτώ παρά είκοσι πέντε, όταν στην κλειστή είσοδο ακούστηκε κάτι σαν χαρχάλεμα, ή γδούπος αρχοντικός. Ο υπεύθυνος του πρωτοκόλλου ήρε τας πύλας και στην αίθουσα εμφανίστηκε το κόκκινο πουλόβερ με τον φορέα του. Ο ομιλητής συνέχισε απτόητος την ομιλία του και το συνολάκι διέσχισε την αίθουσα καθοδηγούμενος από τον πυλωρό για να πάρει θέση στην πρώτη σειρά των καθημένων, καθότι επίσημος...

Σκυλιά που γαβγίζουν…

Οι αντιδράσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην προεδρία της Ν.Δ. ήταν αναμενόμενες.

Σαν παιδιά που σφυρίζουν περνώντας από τον δρόμο δίπλα στο νεκροταφείο για να διασκεδάσουν τον φόβο τους, οι αντιδράσεις ήταν προβλεπόμενες. «Ο γιος του αρχιερέα της αποστασίας».

Λες και στη σημερινή κατάρρευση υπάρχει Ελληνας που θα πει: «Καλός μοιάζει αλλά η στάση του πατέρα του το ’65 δεν ξεχνιέται». «Ο γιος του γκαντέμη», λες και ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι γούρικο ορφανό που θα τραβάει λαχεία. «Από τζάκι» λες και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, που ο Τσίπρας εκθειάζει, είναι συνωνυμία με το όνομα του Εθνάρχη.

Το μόνο σωστό είναι το «Τις ίδιες θέσεις που εξέφραζε μπαίνοντας επικεφαλής της καμπάνιας του “Ναι” στο Δημοψήφισμα και στις οποίες γύρισαν την πλάτη οι Ελληνες πολίτες στις πρόσφατες εκλογές», που είπε η Ολγα Γεροβασίλη. Στα θερμοκήπια της Κουμουνδούρου το «επικεφαλής του “Ναι”» προφανώς είναι κατηγορία. Αμφιβάλλω όμως αν υπάρχει έστω ένας που στο δημοψήφισμα του Ιουνίου ψήφισε «Ναι» και σήμερα δεν είναι περήφανος που το έκανε. Αντίθετα με αυτούς που ψήφισαν «Οχι», οι οποίοι το μόνο που κατάφεραν ήταν να κάνουν τον Αλέξη Τσίπρα να δουλέψει για πρώτη φορά στη ζωή του 17 ώρες.

Είναι γλυκό το πιοτό της εξουσίας…

Μετάφραση της παραπάνω φράσης, είναι οι ορδές αργόσχολων και επί το πλείστον αμόρφωτων  να διορίζονται στο δημόσιο, με μόνο και αποκλειστικό κριτήριο τη κομματική τους  ταυτότητα.  

Όταν μάθεις έναν ολόκληρο λαό να κάααθεται, όπως λέει στην ατάκα του ο αείμνηστος Φωτόπουλος , δύσκολο τον σηκώνεις να πάει να δουλέψει. Η εύκολη λύση το μέσο. Ποιόν θα παρακαλέσω; Που θα με βάλει; κ.α. τέτοιου είδους συμπεριφορές.