Jealous Guy...

Bryan Ferry

Ένας χρόνος καταστροφής…

Πρίν από...ένα ακριβώς χρόνο, ακούγαμε έκπληκτοι τους νέους τότε υπουργούς της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ να ανακοινώνουν την πολιτική που θα ακολουθήσουν. Έκπληκτοι διότι ήταν μια πολιτική απειλών και εκβιασμών έναντι της Ευρωπαικής Ένωσης. Ο τότε υπουργός Οικονομικών κ. Βαρουφάκης εξηγούσε πώς η Ελλάδα θα βαράει τα νταούλια και οι αγορές θα χορεύουν στο ρυθμό μας και έδιωχνε την τρόικα. Καλούσε δε την Ευρώπη να αλλάξει και να ακολουθήσει τις οδηγίες της ελληνικής κυβέρνησης γιατί αλλιώς θα πάθει μεγάλη ζημιά.

Την ίδια στιγμή ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος, απειλούσε την Ευρώπη οτι αν δεν δεχθεί τις δικές μας απόψεις εμείς θα την πλημμυρίσουμε με τζιχαντιστές. Αυτά ακούγαμε πέρυσι, πριν από 12 μήνες και δεν πιστεύαμε στα αυτιά μας.  Και δικαίως δεν πιστεύαμε διότι δεν πρόλαβε να κλείσει χρόνος και βλέπουμε ότι η Ευρώπη βαράει τα νταούλια και εμείς σερνόμαστε σε ένα χορό του Ζαλόγγου και ότι οι Τούρκοι έχουν πλημμυρίσει την Ελλάδα με πρόσφυγες και η Ευρώπη έχει κλείσει τα σύνορα της...

Ανήλικα προσφυγόπουλα, θύματα σεξουαλικής κακοποίησης!

Σύμφωνα με τους εθελοντές στον καταυλισμό προσφύγων Jungle του Καλαί, καθημερινά σημειώνονται βιασμοί ανήλικων και έφηβων αγοριών. Υπάρχει γενική ανησυχία για την έλλειψη μέτρων προστασίας των ανήλικων  προσφυγόπουλων, όχι μόνο εκεί αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη, τα οποία αντιμετωπίζουν το ρίσκο της κακοποίησής τους.

Όπως μας είπαν εθελοντές γιατροί, που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους μετανάστες του Καλαί, ήδη φρόντισαν επτά αγόρια ηλικίας 14-16 ετών το τελευταίο εξάμηνο, τα οποία τους είπαν ότι είχαν πέσει θύματα βιασμού. Όλα είχαν τραύματα που ταιριάζουν με τους ισχυρισμούς τους.

Σε τέσσερις περιπτώσεις τα αγόρια χρειάστηκαν χειρουργική επέμβαση. Μόνο το ένα όμως νοσηλεύτηκε, αφού τα υπόλοιπα παιδιά αρνήθηκαν να εισαχθούν, φοβούμενα αντίποινα, αλλά και επειδή ένιωθαν ντροπή για αυτό που έπαθαν.

Μέριασε Harley να διαβώ…

Η παρουσία μιας βαριάς και δυσκίνητης Harley Davidson στα στενά της Αθήνας είναι μια γελοία παραφωνία, εκτός τόπου και χρόνου. Είναι, ουσιαστικά, μια «κραυγή για βοήθεια» του οδηγού της, που διαλαλεί την ιδιαιτερότητα και τη βλάβη του, συχνά χωρίς σιλανσιέ. Αφού τον προσέξουμε, συνήθως αποσύρεται πανευτυχής. Άλλη μια μέρα κερδισμένη έξω από το Ίδρυμα.

Είναι και ιδεολογικό το θέμα, είναι και ψυχολογικό, είναι και καθαρά πρακτικό. Υπάρχουν Χαρλεάδες που πιστεύουν στο «Αμερικάνικο Όνειρο» γιατί τους έπεισε ο Πέτρος Κωστόπουλος και δεν θέλουν να έχουν κανένα Ελληνικό Όνειρο…

Κλειστά σύνορα, κλειστές τράπεζες, μα ανοικτό το Μαξίμου για το παρεάκι…

Ακόμη κι αν δεχθούμε, προς χάριν του διαλόγου,  το επιχείρημα της κυβέρνησης ότι για τις ανεξέλεγκτες προσφυγικές ροές δεν έχει αυτή την ευθύνη, δεν μπορούμε να μην αντιτάξουμε κι αποδεχτούμε ότι με την πολιτική που ακολούθησε, τις παλινωδίες και την ελαφρότητα, εκείνη άνοιξε τον δρόμο και δημιούργησε τα προσχήματα για αυτές.

Η χθεσινή ομολογία του αρμόδιου υπουργού ότι βρισκόμαστε πλέον μπροστά στο φαινόμενο των κλειστών συνόρων, αποτελεί την κορύφωση του αδιεξόδου που οδηγήθηκε η χώρα…

Η ερζάτς εκδοχή μιας Αριστεράς…

Ρώτησα πρόσφατα έναν Ανατολικογερμανό σκηνοθέτη αν αναγνωρίζει στην Αγκελα Μέρκελ στοιχεία μιας γυναίκας που έχει ζήσει στην Ανατολική Γερμανία. Μου απάντησε ότι «τώρα τελευταία, ναι»· στη στάση που κρατάει στο προσφυγικό θέμα. Ρώτησα αν το λέει γιατί ταυτίζει τον Ουμανισμό με το εκεί πολιτικό σύστημα και το αρνήθηκε θεωρώντας πολύ απλοϊκή αυτήν την άποψη.

Δεν μπόρεσα να καταλάβω αν ο συνομιλητής μου ανακουφίστηκε ή όχι με την πτώση του Τείχους, αν αισθάνθηκε ότι κέρδισε την ελευθερία του με την κατάρρευση ενός καθεστώτος στο οποίο «ένα λάθος νεύμα ή μια λάθος λέξη μπορούσε να τινάξει τη ζωή σου στον αέρα» (παλαιότερα λόγια του ίδιου) ή νιώθει νοσταλγία για κάποια πράγματα που χάθηκαν οριστικά. Εξακολουθούσε, πάντως, να βρίσκεται σε μια κάψουλα του χρόνου…

Σύριζα μωρό μου, Σύριζα...

Μπάμπης Μπατμανίδης

Η Ελλάδα εγκλωβισμένη στα σύνορά της…

Ήταν το 2008 όταν ο τότε υπουργός Οικονομικών Αλογοσκούφης δήλωσε με την βεβαιότητα του καθηγητή: «Εμάς η κρίση δεν μας αγγίζει». Τελικά, μάλλον, μας ….άγγιξε. «Οι πρόσφυγες δεν έρχονται για να μείνουν». Αυτή ήταν η βάση της πολιτικής της κυβέρνησης. Ως προχθές, που ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, αναγνώρισε πως- με κλειστά σύνορα- μάλλον θα μείνουν. Αλλά πού θα μείνουν;

O δήμαρχος Αθήνας Γ. Καμίνης είχε ευθέως κατηγορήσει τον υπουργό Άμυνας ότι δεν δίνει τα στρατόπεδα για τους πρόσφυγες. Όλο το βάρος έπεσε στους δήμους. Τελικά- αν κι έλεγε πως τα χοτ-σποτς θα λειτουργούν ως μαγνήτες- αποφάσισε- ο Πάνος Καμμένος, που ως συγκυβερνήτης ασκεί και εξωτερική πολιτική-  να φτιάξει –με τις μπουλντόζες «του»- μερικά, όταν οι εταίροι άρχισαν να διαμαρτύρονται. Άδικα;

Τί έχουν τα έρμα και ψοφάνε;

Είμαστε σχεδόν εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, σχεδόν εκτός Σένγκεν, με κλειστές τράπεζες, τα μισά μαγαζιά κλειστά και τα υπόλοιπα έτοιμα.

Έχουμε 1,5 εκατομμύριο ανέργους λόγω των υψηλών ασφαλιστικών εισφορών και της υψηλής φορολογίας των επιχειρήσεων με πρόσθετους έκτακτους και μόνιμους φόρους. 

Η χώρα έχει χάσει το 26% του ΑΕΠ της επιστρέφοντας στα επίπεδα του 2003 των €170 δισ. και συνεχίζει να μειώνεται. 

Το Χρηματιστήριο επέστρεψε στα επίπεδα απόλυτων τιμών της δεκαετίας του '80, χωρίς να υπολογίζουμε  την απώλεια σχεδόν 50% της νομισματικής δύναμης από τον πληθωρισμό. Επίσης χάσαμε και σχεδόν 300.000 επιστήμονες στη μετανάστευση.

Ο χιουμορίστας κ. Κουρουμπλής…

Αμείλικτο όπλο η ειρωνεία. Αν πετύχει τον στόχο της, εξουδετερώνει το θύμα της. Αν όμως πέσει στο κενό, εκθέτει αυτόν που τη χρησιμοποίησε. Επειδή το ύφος που παράγει ειρωνεία είναι γυμνό, και γι’ αυτό είναι τόσο δύσκολο να περιγραφεί και να προσδιορισθεί, απαιτεί και λεπτότητα και κάποια, έστω ελάχιστη, ευφυΐα. Ίνα μη είπω στοιχειώδη ψυχική και πνευματική ποιότητα. Αλλιώς μετατρέπεται σε καρικατούρα του εαυτού της, σε χυδαία χλεύη. Αρκεί μια σύντομη περιήγηση στα βαθιά του διαδικτύου για να διαπιστώσετε πως τα αχαρτογράφητα μυαλά που προσπαθούν να ειρωνευτούν απλώς χυδαιολογούν.

Η ειρωνεία αποστρέφεται, αν μη τι άλλο, τη σοβαροφάνεια και τον ξύλινο λόγο. Κι όταν μια ζωή έχεις εθισθεί στη σοβαροφάνεια και τον ξύλινο λόγο και πας να τη χρησιμοποιήσεις, αυτή στρέφεται εναντίον σου και σε εκδικείται...