Συνεχείς οι συμπλοκές στο Ελληνικό…

Χαοτική είναι πλέον η κατάσταση στα κέντρα φιλοξενίας που βρίσκονται μέσα στο πρ. Αεροδρόμιο του Ελληνικού. Με πολλά ρεπορτάζ μας, έχουμε καταδείξει την ανοργανωσιά των αρμοδίων αρχών και τη μη εφαρμογή των κανόνων  διαχείρισης και διαμονής μεταναστών και προσφύγων στο συγκεκριμένο κέντρο φιλοξενίας.

Αυτή την στιγμή σε τρία σημεία, στις αναχωρήσεις (κτίριο Σενγκεν), στο γήπεδο του Χόκεϋ, και στο γήπεδο του Baseball φιλοξενούνται περίπου 4.000 μετανάστες και πρόσφυγες από διαφορετικές εθνικότητες, θρησκείες, ήθη και έθιμα δημιουργώντας ένα εκρηκτικό κοινωνικό μείγμα.

Πάνω από την Ειδομένη...

Το προσφυγικό for dummies…

Οι Πρόσφυγες από το Μαρόκο και την Αλγερία, για παράδειγμα, γιατί δεν περνάνε από το Γιβραλτάρ, αλλά έρχονται 4.000 χιλιόμετρα πιο μακριά, στο Αιγαίο;

Γιατί Αλγερινοί, Μαροκινοί ή ακόμα και Μεξικανοί Πρόσφυγες, να έρχονται στην Ελλάδα μέσω παράνομων κυκλωμάτων διακινητών, έστω με €50 μέσω Turkish Airlines + €3.000 για τους διακινητές;

Γιατί δεν βγάζουν εισιτήριο κατευθείαν για Λονδίνο με Ryanair για €80, να γλιτώσουν και τα €2.970 του κόστους λαθραίας διακίνησης, και τα εκατοντάδες χιλιόμετρα πεζοπορίας;

Και ακόμα χειρότερα, γιατί κάποιος Μαροκινός Πρόσφυγας, που θέλει να πάει στην Γερμανία, να έρχεται στην Ελλάδα κάνοντας 4.000 χιλιόμετρα παραπάνω με την οικογένειά του, διακινδυνεύοντας να πνιγούν τα ανήλικα παιδιά του στο Αιγαίο, και δεν περνάει στην Ευρώπη απλά από το Γιβραλτάρ που είναι δίπλα;

Ο σοσιαλισμός του πάτου…

Την ώρα που η κρατική εκπαίδευση (λόγω κομματισμού, ρουσφετολογικών τοποθετήσεων και ανικανότητας) βουλιάζει, ο υπουργός Παιδείας, αντί να βελτιώσει τα δημόσια σχολεία, αποφάσισε να χαντακώσει και τα ιδιωτικά.

Ετσι, ο κ. Νίκος Φίλης ακολουθεί τη μεγάλη παράδοση του «χαχαμπούχα» σοσιαλισμού, ο οποίος μισώντας την αριστεία, επιχειρεί την εξίσωση όλων στον πάτο. Με τις γνωστές πομπώδεις ανοησίες –στις οποίες μας συνήθισε η Αριστερά όλα τα προηγούμενα χρόνια– ο υπουργός νομολόγησε ότι συμφώνως με το Σύνταγμα τα ιδιωτικά σχολεία αποτελούν μέρος του ενιαίου (και κρατικοκεντρικού) εκπαιδευτικού συστήματος…

Οι ανερμάτιστοι…

Να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Και να υπερτονίσουμε –είτε μας αρέσει είτε όχι- ότι στο ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων ηττηθήκαμε κατά κράτος.

Παντού και από τους πάντες αποκαλούνται «Μακεδονία». Και μόνο εμείς βαυκαλιζόμαστε περί του αντιθέτου.

Να τονίσουμε και κάτι ακόμη. Τον προηγούμενο Οκτώβριο, λίγο μετά τις εκλογές, ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, ζήτησε από τους πολιτικούς αρχηγούς προτάσεις αναφορικά με το ποιο όνομα θα αποδέχονταν για να βαφτιστούν τα Σκόπια. Ανοίγοντας ένα θέμα που βρισκόταν εν υπνώσει κι ανεξαρτήτως αν οι πάντες αποκαλούν «Μακεδονία» το γειτονικό κρατίδιο. Ο Πάνος Καμμένος δεν αντέδρασε.

Γιατί ο Καμμένος εξευτελίζει διαρκώς τον Πρωθυπουργό;

Στην πολιτική δεν έχει πάντα σημασία αυτό που συμβαίνει, αλλά ενίοτε μετράει περισσότερο ο συμβολισμός του. Ακόμη περισσότερο όταν αυτός ο συμβολισμός παραπέμπει σε αδιανόητες θεσμικές παραβιάσεις. Όπως πχ η συμπεριφορά του υπουργού Άμυνας Πάνου Καμμένου απέναντι στον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. 

Κάποιες φορές αυτές οι παραβιάσεις περνούν ασχολίαστες.

Όπως πχ ότι ο Καμμένος παρίσταται στις συναντήσεις των πολιτικών αρχηγών, στις οποίες ο Πρωθυπουργός εκπροσωπεί την κυβέρνηση της οποίας ο επικεφαλής των ΑΝΕΛ είναι μέλος. Άλλες φορές όμως απολήγουν σε θεσμικό εξευτελισμό του Πρωθυπουργού από υπουργό του. Συνέβαινε και  με τον Παν. Λαφαζάνη, που είχε δίκη του πολιτική. Αλλά ήταν άλλης τάξης. Με τον Καμμένο συνιστά πρόκληση, καθόσον δείχνει ότι σε κάποια κυβερνητικά θέματα ο Πρωθυπουργός δεν έχει πλήρεις αρμοδιότητες. Όπως είναι η επιλογή και απομάκρυνση των υπουργών και των κρατικών στελεχών...

I Don't Know Why...

Yoko Ono

Selfie στα 35.000 πόδια…

Ολο χαρές ήταν οι Κυριάκος Μητσοτάκης και Φώφη Γεννηματά επιστρέφοντας από τις Βρυξέλλες. Κάθισαν και οι δύο στην οικονομική θέση, ο ένας μπροστά από την άλλη και έπιασαν σε όλη τη διάρκεια της πτήσης ψιλή κουβέντα επί παντός επιστητού, αλλά κυρίως για τα πολιτικά.

Εδειξαν ο ένας κατανόηση στα θέματα της άλλης και αντίστροφα, αλλά απέφυγαν να δεσμευτούν για οποιαδήποτε συνεργασία. Αλλωστε σε αεροπλάνο βρίσκονταν, υπήρχαν και άλλοι επιβάτες στην πτήση. Το κλίμα όμως όπως έμαθα ήταν καλό, τόσο καλό που έβγαλαν και... selfie. Την κράτησε ο κ. Μητσοτάκης σε απόδειξη όσων πουν από εδώ και πέρα ότι οι σχέσεις τους δεν βρίσκονται σε καλό επίπεδο. Αλλά, θα πείτε, όλα αυτά είναι λόγια (κυριολεκτικά) του αέρα. Θα δείξουν τα πράγματα στη Βουλή...

Η προστυχιά, ως «μελωδία θανάτου»…

Καθώς λέει ο μύθος, ο τύραννος του Ακράγαντα Φάλαρις, υπήρξε τόσο διεστραμμένος στη σκληρότητά του, ώστε επινόησε ακόμη και μηχανή θανάτου, για να τιμωρεί τους αντιπάλους του. Ήταν ένας χάλκινος ταύρος, όπου μέσα έριχνε τα θύματά του, ενώ από κάτω έκαιγε η φωτιά. Με έναν όμως μυστηριώδη μηχανισμό που τοποθετούσε, τα ουρλιαχτά αυτών που έψηνε ζωντανούς, μετατρέπονταν σε μελωδίες. Έτσι, ο βασανιστικός θάνατος των θυμάτων του παρήγε τη μελωδία, που μάγευε τους υπηκόους του.

Κι ερχόμαστε στα δικά μας: Η δήθεν «ανθρωπιστική κρίση» την οποία – κατά τους δημαγωγούς – θα προκαλούσε η πληρωμή του ΕΝΦΙΑ από τους κατόχους ακινήτων ή η μείωση του μισθού των Φωτόπουλων και λοιπών πελατών, γίνεται σήμερα πραγματική, με τη μορφή μάλιστα της καταστροφής όλων των άλλων, πλην των «πελατών»…

Ο θρίαμβος του trash…

Το "Μακρύ Ταξίδι της Νύχτας μέσα στη Μέρα" -για να αντιστρέψουμε με βέβηλη διάθεση τον τίτλο στο περίφημο θεατρικό έργο του Ευγένιου Ο' Νιλ- κράτησε είκοσι χρόνια για την ελληνική τηλεόραση και ακόμη δέκα επιπλέον για την ελληνική πολιτική σκηνή. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, με την ανατολή της ιδιωτικής TV, μπροστάρηδες όπως ο Κώστας Μυλωνάς και η Βίκυ Μιχαλονάκου επιχείρησαν να απενοχοποιήσουν τους ξενύχτηδες τηλεθεατές με εκπομπές στα όρια της παραβατικότητας και της γελοιότητας, διαβόητες ήδη στο εξωτερικό ως trash, μεταφορικά και κυριολεκτικά: σκουπίδια.

Την επόμενη εικοσαετία οι εκπομπές trash θα γνωρίσουν μεγάλη επιτυχία και, δεδομένου του χαμηλού, σχεδόν εξευτελιστικού τους κόστους, θα προτιμηθούν ως εύκολη λύση για να καλυφθεί ο αδηφάγος τηλεοπτικός χρόνος, θα μετακομίσουν από τα άγρια χαράματα και θα κυριαρχήσουν σε όλες τις τηλεοπτικές ζώνες, στα πρωινάδικα, στα μεσημεριανάδικα -γνωστότερα και ως "κατινοδικεία"-, στην prime time βραδινή ζώνη, θα εμβολίσουν έως και τα μέχρι πρότινος σοβαροφανή δελτία ειδήσεων. Κατά τραγική ειρωνεία, στα παλιά λημέρια του trash, μετά τα μεσάνυχτα, θα εξοριστούν όλες οι εκπομπές λόγου και έρευνας, εκείνες που απαιτούν από τον τηλεθεατή ένα μίνιμουμ πνευματικής εγρήγορσης. Θα έλεγε κανείς ότι ένας ολόκληρος λαός οδηγήθηκε στη διανοητική αυτοκτονία και συμφιλιώθηκε με την ιδέα να αφήσει ως μοναδική πολιτιστική κληρονομιά στους επερχόμενους τη σαχλαμάρα….