The Ballad of Bill Hubbard...

Roger Waters

Οι «ανοησίες» κι οι αναπόφευκτες εξελίξεις…

Όσο περνούν οι μέρες όλο και περισσότερο φαίνεται ότι η συζήτηση με αντικείμενο τη διαφθορά και τη διαπλοκή που έγινε την προηγούμενη εβδομάδα στη Βουλή, πιθανότατα θα είναι το σημείο καμπής για την κυβέρνηση.

Δεν είναι μόνο ότι ο Αλέξης Τσίπρας, θεωρώντας ότι το συγκεκριμένο θέμα αποτελεί προνομιακό του αντικείμενο, κατέφυγε σ’ αυτή για να «παίξει εντός έδρας» κι έχασε.

Δεν είναι μόνο ότι η καθημερινότητα τον διαψεύδει συνεχώς.

Το κυριότερο είναι ότι ξεκαθάρισε το τοπίο που θα πορευτούμε στο εγγύς μέλλον.

Το αίτημα του Κυριάκου Μητσοτάκη για παραίτηση της κυβέρνησης κι εκλογές τη στιγμή που δεν μπορεί να τις επιβάλλει, μπορεί να φαίνεται άκαιρο αλλά δείχνει πλέον το πώς θα πορευτούν κυβέρνηση κι αντιπολίτευση.

Ντίαρ Κριστίν, ντοντ πρέσουραϊζ δε Γκρίς!

Διάβαζα σήμερα το μεσημέρι ένα βιβλίο για το πώς λειτουργεί ο Λευκός Οίκος και μελάνιασα, αναλογιζόμενος το πώς λειτουργεί το… Μαξίμου του Αλέξη.

Θα μου πει κανείς πως άλλο η Αμερική άλλο η Ελλάδα. Μιλάμε για ανόμοια μεγέθη, άσχετα αν σε τυπικό επίπεδο και τα δυο είναι ισότιμα και κυρίαρχα κράτη, μέλη κοινών διεθνών οργανισμών, σύμμαχοι,  κλπ.

Ακούς λοιπόν ότι ο τάδε είναι σύμβουλος του προέδρου Ομπάμα, κι αμέσως πάει το μυαλό σου σε απόφοιτους του Χάρβαρντ, σε πολλαπλά πτυχία, σε εξειδικευμένα  Ph.D. και άλλες τέτοιες «αμερικανιές».

Και έρχεσαι στα δικά μας… στο τσίρκουλο δηλαδή του Σύριζα, όπου ακούς σύμβουλος του Τσίπρα κι αμέσως σε πιάνουν τα γέλια, αφού στην καλύτερη περίπτωση πρόκειται για κάποιον φυγόστρατο αιώνιο φοιτητή των ΤΕΙ Μεσολογγίου, με ποινικό μητρώο, και στην χειρότερη για τον ράπερ ή τον άλλο, τον γκόμενο της Σβίγγου. Είσαι αποτυχημένος λούζερ; Ο Σύριζα θα σε κάνει κυβερνητικό σύμβουλο, και τα σκυλιά δεμένα…

Live your myth in Greece…

Eίναι μια εικόνα πάρα πολύ επίμονη: Πρόσφυγες κάνουν μπάνιο στο λιμάνι του Πειραιά με έναν ενθουσιασμό που σου θυμίζει στιγμές στις Κυκλάδες. Βουτιές από ψηλά, παιδιά που σκαρφαλώνουν στα βραχάκια, μανάδες που τα στεγνώνουν με την πετσέτα, αυτοσχεδιασμοί μικρών και μεγάλων κάτω από τον ήλιο της ελληνικής άνοιξης.

Η πρώτη σκέψη είναι κάποιος να τους πει ότι τα νερά δεν είναι κατάλληλα, πώς μπορούν να κολυμπούν απέναντι στα μεγάλα πλοία; Ο βυθός δεν φαίνεται, ποιος ξέρει τι υπάρχει μέσα σ αυτή τη μολυσμένη θάλασσα, αν είναι δυνατόν να αφήνουν τα παιδιά να βουτάνε εκεί. Μια δεύτερη σκέψη είναι ότι δεν έχουν και πολλά καλύτερα να κάνουν, μήπως είναι προτιμότερες οι λάσπες της Ειδομένης ή τα αντίσκοινα πάνω σε πέτρες και τσιμέντο, μήπως είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος που αντιμετωπίζουν τα νερά του Πειραιά;

Μας πήραν είδηση…

Τρομακτικά δεν είναι μόνον όσα συμβαίνουν στους καταυλισμούς των μεταναστών, οι βιασμοί, οι ξυλοδαρμοί, τα μαχαίρια και οι αλυσίδες. Η πιο τρομακτική είδηση είναι ότι ο λιμενάρχης Πειραιά διαπραγματεύθηκε μαζί τους την απελευθέρωση των δύο μεγάλων πυλών του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας, οι διαπραγματεύσεις όμως απέβησαν άγονες.

Τα παιδιά των λουλουδιών...

Μόνον εφτά, όπως άκουσα, δέχτηκαν να αποχωρήσουν. Οι υπόλοιποι αποφάσισαν να παραμείνουν. Γιατί; Γιατί έτσι θέλουν. Δημοκρατία έχουμε. Κοινώς μας πήραν είδηση και κατάλαβαν επιτέλους κι αυτοί με ποιον έχουν να κάνουν. Με ένα περίπου κράτος, που ελέγχει στο περίπου την επικράτειά του και δεν διανοείται να κινητοποιήσει τις δυνάμεις που διαθέτει, αν τις διαθέτει, για να διασφαλίσει τη δημόσια τάξη. Ούτε την περιουσία του αγρότη που θέλει, άκουσον άκουσον, να οργώσει το χωράφι του στην Ειδομένη...

Κερδάμε: Ανοίγουν τα ΑΕΙ για τους «πρόσφυγες»!

Την ένταξη των προσφύγων στα πανεπιστήμια για να παρακολουθούν «τυπικά προγράμματα άλλα και άτυπα ή ακόμα και εξ αποστάσεως μαθήματα» αποφάσισε η έκτακτη σύνοδος των Πρυτάνεων που πραγματοποιήθηκε στη Μυτιλήνη με τη συμμετοχή της αναπληρώτριας υπουργού Παιδείας Σίας Αναγνωστοπούλου.

Όπως αναφέρεται στο ανακοινωθέν η σύνοδος «εστίασε στις δυνατότητες περαιτέρω δραστηριοποίησης των Πανεπιστημίων για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης και την ενίσχυση των προσφύγων».
Η ανακοίνωση είναι ενδεικτική των προθέσεων της κυβέρνησης:

Amused to Death...

Roger Waters

Η μεγάλη φυγή των Ευρωπαίων εκατομμυριούχων…

Οι αυξανόμενες εντάσεις στη Γαλλία, ειδικά στο Παρίσι όπου σημειώθηκαν ουκ ολίγες τρομοκρατικές επιθέσεις, έχουν προκαλέσει μια «έξοδο» των ζάπλουτων Γάλλων, όπως αναφέρει μια νέα εργασία με θέμα τις τάσεις των διάφορων πολυεκατομμυριούχων στον κόσμο.

Σύμφωνα με την Έκθεση αυτή, ότι συμβαίνει στη Γαλλία αναμένεται να συμβεί και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ειδικά σε όσες έχουν αρχίσει να αναδύονται θρησκευτικές εντάσεις. Όσον αφορά στο ενδεχόμενο ενός Brexit, η εν λόγω αναφορά σημειώνει ότι οι πλούσιοι της Γαλλίας θα θελήσουν να μείνουν στη χώρα, άσχετα η Βρετανία αποχωρήσει από την ΕΕ.

Και αν αρνούνται να μπουν στα πλοία;

Επειδή πια πρέπει να προσέχουμε και τι λέμε: ας υποθέσουμε ότι παίρνεις δύο χιλιάδες φιλελεύθερα αγόρια και κορίτσια, αποφοίτους του Harvard και του LSE. Τα μαντρώνεις πίσω από συρματόπλεγμα και ετοιμάζεσαι να τα στείλεις στην Τουρκία. Νομίζεις ότι υπάρχει έστω και μία περίπτωση να διατηρηθεί η τάξη και η ηρεμία; Ομως ακόμα και αν μείνουν όλοι βουβοί και ακίνητοι, δεν θα συμβεί το ίδιο με τους ιούς. Και αυτό δεν έχει να κάνει ούτε με το χρώμα, ούτε με τη φυλή, ούτε την εθνικότητα των ανθρώπων.

Στην πραγματικότητα τα περιστατικά βίας στους καταυλισμούς και στα κέντρα προσφύγων δεν είναι πολλά ή, τέλος πάντων, δεν αντιστοιχούν, ακόμα, στις συνθήκες που διαμορφώνονται εκεί. Οπως λέει μία κυβερνητική πηγή, ο μεγάλος αριθμός γυναικόπαιδων συγκρατεί κάπως τα πράγματα. Ωστόσο αυτό δεν θα κρατήσει για πολύ αν δεν υπάρξει αποτελεσματικός διαχωρισμός και ομαδοποίηση ανά εθνικότητα. «Δεν μπορείς να αφήνεις solo Μαροκινούς ανάμεσα σε γυναικόπαιδα από τη Συρία…» Και από Δευτέρα αρχίζουν οι επαναπροωθήσεις στην Τουρκία…

Ο 4ος Παγκόσμιος Πόλεμος είναι πλέον γεγονός …

Από τις στήλες της Εστίας, λίγες ημέρες μετά τα δραματικά γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στη Νέα Υόρκη, με την επίθεση κατά των διδύμων πύργων, υπογράφαμε ένα άρθρο με τίτλο «Ο 4ος παγκόσμιος πόλεμος ξεκίνησε». Τονίζαμε δε ότι, μετά το 1914-1918, το 1929-1945 και τον Ψυχρό Πόλεμο, η νέα πλανητική σύγκρουση απλώνεται σε δέκα και πλέον χώρες, κινητοποιεί όλες τις δυνάμεις και τα 15 τελευταία χρόνια έχει πάνω από 2 εκατομμύρια θύματα.

Επισημαίναμε, επίσης, ότι ο πόλεμος αυτός δεν θα έχει τέλος, γιατί αυτό δεν μπορεί να συμβεί. Ο πρίγκιπας Φαϊζάλ, παππούς του ιδρυτή της Σαουδικής Αραβίας Ιμπν Σαούντ, ήταν αυτός που είχε πει: «Στην έρημο υπάρχουν δύο τύποι πολέμου: ο πολιτικός και ο θρησκευτικός. Στον πολιτικό μπορούν να βρεθούν συμβιβασμοί. Όχι όμως στον θρησκευτικό πόλεμο, όπου πρέπει να εξολοθρεύσουμε όλο τον κόσμο...».