Sprout & the Bean...

Joanna Newsom

Ο Περικλής κωμωδιογράφος…

Regina rosas amat. Το προτείνω ως εναλλακτική λύση στο pacta sunt servanda το οποίο πετάει ο πρωθυπουργός σε πρώτη ευκαιρία – το οποίο το προφέρει shunt shervanda επί το ευγενέστερον. Μη μας περάσουν και για επαρχιώτες. Υποθέτω θα έχει βαρεθεί κι αυτός να επαναλαμβάνει τα ίδια και τα ίδια.

Θα μου πείτε το regina που amat τας rosas είναι άσχετο, και θα σας πω ότι δεν είναι το μόνο άσχετο στην πρωθυπουργική ρητορική. Ως πιο σχετικό υπάρχει και το dum spiro spero, όπως και το Carthago delenda est, όμως αυτό το τελευταίο ενέχει κινδύνους παρεξηγήσεων και άλλων επεισοδίων, οπότε καλύτερα να αποφευχθεί. Πάντως, αν τα βάλει όλ’ αυτά στη σειρά και τα επαναλαμβάνει στις διαπραγματεύσεις κάθε φορά που παίρνει τον λόγο, θα τους αναγκάσει να του δώσουν ό,τι ζητάει προκειμένου να γλιτώσουν…

Ο Τσίπρας, το τούνελ και η ανηφόρα…

Δεν πήγε ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας να καταθέσει στεφάνι στο Πολυτεχνείο. Προτίμησε (εκ του ασφαλούς) να τιμήσει την 43η επέτειο με μια ειδική συνεδρίαση στη Βουλή, από την οποία απουσίαζαν όλοι οι βουλευτές της ΝΔ (πλην τεσσάρων που έτυχε να είναι εκεί).

Η εικόνα στη Βουλή κάθε άλλο παρά τιμή στην επέτειο θύμιζε. Οι συριζαίοι υπουργοί κατέφθασαν με τις υπουργικές λιμουζίνες τους, πάρκαραν στο προαύλιο του Κοινοβουλίου, πήγαν εν συνεχεία στο καφενείο για την καθιερωμένη κουβεντούλα με φραπεδάκι και τσιγάρο με τους συντρόφους τους, και η νέα υφυπουργός Οικονομικών Κατερίνα Παπανάτσιου βρήκε την ευκαιρία να γνωρίσει  στο καφενείο τους συριζαίους βουλευτές και να τη γνωρίσουν και αυτοί…

Οι Ευρωπαίοι, αντί να φοβούνται, θα πρέπει πρώτα να γνωρίσουν τον Τραμπ…

Η Ευρωπαϊκή Ένωση υποδέχτηκε την νίκη του Τράμπ με ένα γερό σφίξιμο των δοντιών, και με μια (όπως πάντα) χαοτική έκτακτη σύνοδο στις Βρυξέλλες. Ευρωπαίοι… ηρεμείστε.

Όχι ότι δεν θα πρέπει να ανησυχούν. Ο νέος πρόεδρος της Αμερικής έχει κάποιες ισχυρές αντιεμπορικές πεποιθήσεις, κάτι που μπορεί να βλάψει πολιτικά και οικονομικά αμφότερες τις πλευρές του Ατλαντικού. Για παράδειγμα, οι πρόσφατες συνομιλίες μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ στα πλαίσια της συμφωνίας Transatlantic Trade and Investment Partnership (TTIP) μπορεί τώρα να καταρρεύσουν...

Ο λησμονημένος πρωταγωνιστής…

Τούτες τις μέρες του Νοέμβρη στη φορτισμένη μνήμη επανέρχονται γεγονότα και καταστάσεις που σημάδεψαν τα νεανικά μας χρόνια. Από καιρό ήθελα να γράψω για έναν σπουδαίο φοιτητή που πρωτοστάτησε στον χώρο της Ιατρικής Αθηνών, στο δύσκολο διάστημα 1972–1974, όχι στην εύκολη μεταπολιτευτική περίοδο ή στη μεταμοντέρνα εποχή των «αγωνιστικών φοιτητικών χάπενινγκ» που βλέπουμε τις τελευταίες δεκαετίες.

Ο Ανδρέας Παπασταυρίδης υπήρξε ίσως ο κορυφαίος πρωταγωνιστής των κινητοποιήσεων και γεγονότων της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (ΙΣΑ) την περίοδο 1972–1974. Όχι πως δεν υπήρξαν αρκετοί άλλοι που μπήκανε μπροστά και πρόσφεραν πολλά, όμως αυτός επηρέασε καθοριστικά την πλειονότητα των φοιτητών που συμμετείχαν σε συγκεντρώσεις / κινητοποιήσεις, όχι μόνο λόγω αγωνιστικού ήθους, αλλά και διότι ήταν σπουδαίος φοιτητής...

Η σημασία της σημερινής επετείου…

Το 1973 ήμουν μικρό παιδάκι. Θυμάμαι όμως πολύ καλά πως είχαμε χούντα. Και όταν λέμε χούντα, εννοούμε κανονική χούντα και όχι τη «χούντα του ΠΑΣΟΚ», ή τη «χούντα των ΜΜΕ», κλπ.

Μας κυβερνούσαν κάτι ημιμαθείς τύποι με φτηνιάρικα κοστούμια και με μαύρα γυαλιά, κάτι σαν τους σοπράνος στη τηλεόραση δηλαδή, και με νοημοσύνη τσιμεντόλιθου. Αν ήσουν στρατιωτικός, ακόμη και μόνιμος ανθυπασπιστής,  έκανες κουμάντο στη γειτονιά σου. Αν ήσουν χωροφύλακας, ή ασφαλίτης, ήταν η καλύτερή σου. Έμπαινες σε καφενείο, και βαρούσαν προσοχές. Αν ήσουν συνταγματάρχης, μπορεί να γινόσουν και υπουργός. Ποιος ξέρει;

Καιρός να θάψουμε το πτώμα…

Το πρώτο βασικό μάθημα που «λάβαμε» σαν νέα γενιά είναι ότι  τη στρατιωτική δικτατορία την έριξε το κίνημα του Πολυτεχνείου και όχι τα βίαια γεγονότα στην Κύπρο.  Όπως το σκληρό μετεμφυλιακό κράτος χρειαζόταν το αφήγημα του «αντι – κομμουνισμού», έτσι και το μεταπολιτευτικό κράτος χρειαζόταν τον ιδρυτικό μύθο του «Πολυτεχνείου».  

Φυσικά, αυτό δε σημαίνει ότι το μετεμφυλιακό κράτος δεν αντιμετώπισε μία υπαρκτή κομμουνιστική απειλή ούτε ότι το μεταπολιτευτικό σύστημα δεν απειλείτο από μία αντι – δημοκρατική εκτράχυνση. Το πρόβλημα και με τα δύο αυτά σαθρά συστήματα έγκειται στο ότι καπηλεύτηκαν τα, από τα κάτω αιτήματα του έθνους, και τα χρησιμοποίησαν προς όφελός τους για να παραμένουν στην εξουσία...

"Για τους Σπαρτιάτες, Είλωτες. Και για τους Είλωτες, Σπαρτιάτες…"

Ακούω διάφορους σήμερα να βρίζουν τη λεγόμενη «γενιά του Πολυτεχνείου».
Ανήκω – θέλοντας και μη - σε εκείνη της γενιά.
Μιλάω σπάνια για τα γεγονότα εκείνα, κι όταν το κάνω αμφισβητώ όλους τους μύθους που επικράτησαν έκτοτε. Κυρίως για το ρόλο που διαδραμάτισε η τότε Αριστερά…

Αυτή η αμφισβήτηση εκ μέρους μου εκφράζεται δημόσια και γίνεται από τότε, όταν δεν ήταν εύκολο να ειπωθούν, να γραφούν ή να ακουστούν, πράγματα που τώρα τα λένε πολλοί. Και κάποιοι, μάλιστα, καθ’ υπεροβολήν…

Αμερικανοί πράκτορες στοχοποίησαν τον Αλέξη!

Πολλά ακούστηκαν κι ακόμη πιο πολλά γράφτηκαν για την «περίεργη» συμπεριφορά του πρωθυπουργού μας, όταν συνάντησε τον απερχόμενο πλανητάρχη. Πολλά μάλιστα από τα γραφόμενα ήταν εμφανώς κατευθυνόμενα, από αργυρώνητους κήνσορες, οι οποίοι έχουν θέσει ως σκοπό της ζωή τους την κατασυκοφάντηση της Πρώτη Φορά Αριστεράς.

Και ποιος είναι ο πιο λογικός στόχος για όλους εκείνους που ονειρεύονται ολιγαρχία; Ο Αλέξης. Το σύμβολο δηλαδή της σύγχρονης δημοκρατίας, αυτός ο άφθαρτος σαραντάρης, για τον οποίο μιλάει όλος ο πλανήτης (και η Αντζι Σαμίου), και ο οποίος αποτελεί την μοναδική ελπίδα, τον μοναδικό φάρο για να ορθοποδήσει η χώρα, και να αφήσει πίσω της το σάπιο μεταπολιτευτικό … φαγοπότι…

Ο Σύριζα γιορτάζει το Πολυτεχνείο σκύβοντας στον Ομπάμα...

Στις 17 Νοεμβρίου 1973 πραγματοποιήθηκε μια φοιτητική εξέγερση στην Αθήνα, –μάλιστα ενάντια στην θέληση των μεγαλύτερων αριστερών αντιδικτατορικών οργανώσεων–, εξέγερση που προέτασσε την ανατροπή της δικτατορίας, την δημοκρατία και την εθνική απελευθέρωση της χώρας. Η δικτατορία την κατέστειλε αιματηρά, και ανατράπηκε μόνο όταν συντελέστηκε η εθνική καταστροφή της κυπριακής εισβολής και κατοχής.

Σήμερα το κόμμα που διεκδικεί τις δάφνες του Πολυτεχνείου βρίσκεται στην κυβέρνηση. Και γιορτάζει την επέτειο… υποδεχόμενη τον Ομπάμα: Που έρχεται στην χώρα μας για να… «κλειδώσει» την συναίνεση μιας ανίκανης και ενδοτικής ελληνικής ηγεσίας στο ολοκληρωτικό ξεπούλημα της Κύπρου, και σε μια νέα διευθέτηση που απαιτεί ο δικτάτορας Ερντογάν για την αναθεώρηση της συνθήκης της Λωζάννης, και την προώθηση του τουρκικού επεκτατισμού στην χώρα μας.