Θεματογραφια
Πολιτική
Πυρ κατά βούληση
Μουσικογραφίες
Οικονομία
Επικαιρότητα
Κόσμος
Ελλάδα
Άνθρωποι
Εξωτερικές Πηγές
Ιστορία
Επιστήμη
Νεολαία
Τεχνολογία
Βιβλιοφάγος
Αθλητισμός
Κινηματογράφος
Διαχείριση
Επιχειρηματικότητα
Εκλογές 2014
Ανεκδοτολογίες
Παράδοση
Διηγήματα
Καταγγελίες
Ορθομαγειρέματα
Ποίηση
Σύντομο ανέκδοτο
Εθελοντισμός
Racing
Αγροτική Ζωή
Videogames
Εκλογές 2019
20.3.17
Ο ψεύτικος κόσμος του κυρίου Τσίπρα…
Είναι παλιό το φαινόμενο και φοβούμαι πως δεν θα
απαλλαγούμε ποτέ από αυτό.
Ανέκαθεν οι άνθρωποι της εξουσίας ζούνε σε μία γυάλα και δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα. Η σχέση τους με τον κόσμο φιλτράρεται μέσα από έναν κλειστό κύκλο έμμισθων αυλικών, οι οποίοι θεωρούν πως οφείλουν να ανταποδώσουν την ευγνωμοσύνη τους προς τον… ηγέτη παρουσιάζοντάς του μία εικονική πραγματικότητα.
Ανέκαθεν οι άνθρωποι της εξουσίας ζούνε σε μία γυάλα και δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα. Η σχέση τους με τον κόσμο φιλτράρεται μέσα από έναν κλειστό κύκλο έμμισθων αυλικών, οι οποίοι θεωρούν πως οφείλουν να ανταποδώσουν την ευγνωμοσύνη τους προς τον… ηγέτη παρουσιάζοντάς του μία εικονική πραγματικότητα.
Ότι όλοι οι… υπήκοοί του είμαστε ευτυχείς και
ενθουσιασμένοι με το έργο του, ότι ονειρευόμαστε να τον δούμε, για να τον
επευφημήσουμε, ότι περιμένουμε πώς και πώς την ώρα που θα τον ξαναψηφίσουμε...
Τελικά τα καταφέραμε και η Ευρώπη αλλάζει!
Όταν ήμουν 20 χρονών, σαν γνήσιος αριστερός τότε, ήθελα να αλλάξω τον
κόσμο, στα 30 μου
περιορίστηκα στην Ευρώπη, στα 40 μου
επικεντρώθηκα στην Ελλάδα. Μετά τα 50
μου, και αφού είχα αποτύχει σε όλα παταγωδώς, κατάλαβα ότι πριν
από όλα έπρεπε να είχα αλλάξει εγώ.
Το μόνο που κατάφερα
ήταν να μάθω κάποια πράγματα.
- Έμαθα ότι είναι εντελώς
ανώφελο να είμαι αρεστός, υποστηρίζοντας
ατελείωτες κοινωνικές ευαισθησίες χωρίς να έχω και τις απαραίτητες λύσεις και
προτάσεις…
Παλεύοντας με τον … εαυτό τους!
Χρόνια τώρα εγώ (και πολλοί άλλοι) γράφουμε και
ξαναγράφουμε για το πόσο ανίκανοι έως πολιτικοί απατεώνες είναι όλοι εκείνοι οι
ιδεοληπτικοί «αριστεροί» του Κολωνακίου που απαρτίζανε το συνονθύλευμα των 13
και βάλε συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ, και που
στο τέλος έγιναν κυβέρνηση.
Άτομα που μεγάλωσαν και έκαναν καριέρα
«επαναστάτη» στα εύκολα χρόνια της μεταπολίτευσης, ασκώντας ανέξοδη κριτική επί
των πάντων, περιφερόμενοι από διαδηλώσεις σε τηλεοπτικά πάνελ, παριστάνοντας
τους αδικημένους της ιστορίας, τους άφθαρτους, που αν ποτέ κυβερνούσαν θα άλλαζαν
και θα έσωζαν όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά και τον πλανήτη ολάκερο…
Οι χρεοκοπημένοι κιμπάρηδες...
Σε αυτή τη χώρα όποιος έχει διάθεση να
παρακολουθεί τα κοινά-κενά δεν πλήττει ποτέ. Βεβαίως χρειάζεται να
επιστρατεύσει όσο χιούμορ διαθέτει, για να τα δει όλα αυτά με ευχάριστη
διάθεση, μια και αν τα προσεγγίσει με την σοβαρότητα που τους αξίζει, μπορεί να
τρελαθεί.
Όλα τα είχαμε, η εξαγωγή ηλιθιότητας μας έλειπε.
Ο λόγος για τις επιστολές-βόμβες δε Σόιμπλε και Τόμσεν. Τώρα δεν μας φταίνε τα
ελληνικά λαμόγια, που κατακλέψαν τη χώρα μας, μας φταίνε οι δανειστές που
κρατούν ζωντανή τη χώρα δανείζοντάς την με επιτόκιο 2%. Άντε να βρει στις
αγορές η χώρα μας τέτοιο επιτόκιο…
Γιατί ο κόσμος βλέπει Survivor;
«Εμείς οι άλλοι έχουμε διαφορετική
γνώμη», του λέω. «Εσείς οι άλλοι δεν υπάρχετε», μου αποκρίνεται.
Τάκης Σινόπουλος, " Νυχτολόγιο" (1978)
«Πραγματικά είναι να απορεί κανείς… Οι μισοί
τηλεθεατές να βλέπουν Survivor;» αναρωτιόταν με λεπτεπίλεπτη δυσανεξία τις
προάλλες μια συμπαθέστατη δημοσιογράφος στο διαδίκτυο.
«Είναι φυσιολογικό ή μήπως μπορούμε ευθέως να το
συσχετίσουμε με το υψηλό ποσοστό εκείνων που πιστεύουν και στους ψεκασμούς;»
διαπορούσε ενοχλημένη προσθέτοντας έναν καινούργιο σύμμαχο για να τονίσει
περισσότερο τη νοσηρότητα του πράγματος…
19.3.17
Οι οπαδοί…
Οπαδός (κατά σύμπτωση ΣΥΡΙΖΑ): «Να μπαίνουν
μόνον έμπειρα κομματικά στελέχη σε τέτοιες θέσεις. Τέλος!» Βρέθηκαν σε δύσκολη
θέση με την επιστολή Κιμούλη οι οπαδοί και έχουν την κατανόηση μας.
Για να τους παρηγορήσουμε θα πρέπει να τους
ενημερώσουμε ότι υπάρχει μια κοινή συνισταμένη, συγγενής με την άποψη τους στο
σχολιασμό του επεισοδίου από άλλους αντίπαλους οπαδούς...
Ο μύθος του αριστερού καλλιτέχνη…
Πάντα με έβαζαν σε
σκέψεις τα γνωστά λόγια του Xατζιδάκι πως «στην Ελλάδα για να κάνεις καριέρα
πρέπει να είσαι ή αριστερός ή ομοφυλόφιλος. Εγώ πάντως αριστερός δεν είμαι».
Η Αριστερά έχει δώσει μεγάλους καλλιτέχνες. Οπως
και η Δεξιά. Οπως και ο χώρος των ανένταχτων ή πολιτικά ηλιθίων που κινήθηκαν
σε κάθε είδους άκρα. Πώς έφτασε όμως η Αριστερά να μονοπωλεί τον πολιτισμό; Θα
έλεγε κάποιος ότι φταίνε οι ενοχές της Δεξιάς για τον εμφύλιο πόλεμο. Η
Αριστερά δεν έχει ενοχές. Λες και σε έναν εμφύλιο η βαρβαρότητα έχει μονοπώλιο...
Αγαπητέ ανταποκριτή του Reuters. Την πατήσατε κι εσείς;
Ακούσατε τις φήμες ότι ο κ. Τσίπρας θα προσφύγει
στις κάλπες, επειδή νιώθει τύψεις για την… διαπραγμάτευση; Και σπεύσατε να
δώσετε στο πρακτορείο σας το σχετικό ρεπορτάζ. Εμείς, φίλτατε, δεν τσιμπάμε!
Πλέον! Στην αρχή πιστέψαμε ότι έχουμε να κάνουμε με κανονικούς ανθρώπους. Αλλά
ποιος κανονικός άνθρωπος δηλώνει στο βιογραφικό του ως προσόν την συμμετοχή του
στα επεισόδια του 2008;
Αυτοί, φίλτατε, έχουν κατσικωθεί στην εξουσία
και δεν έχουν την παραμικρή διάθεση να εγκαταλείψουν. Να φύγουν, δηλαδή, και να
παραδώσουν πού; Στον Κυριάκο τον Μητσοτάκη, τον υιό του Κωνσταντίνου; Α πα πα
πα! Προτιμούν να εγκαταλείψουν την Αριστερά και να γίνουν πιο κεντρώοι κι από
τον Πάνο τον Καμμένο. Αυτό ναι, μπορούν να το κάνουν. Αλλά να πάνε σε εκλογές
που ξέρουν ότι θα τις χάσουν και μάλιστα με μεγάλη διαφορά;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)









