Riders On The Storm...

The Doors

Υπάρχει υπουργός Περιβάλλοντος;

Η οικολογική καταστροφή στον Σαρωνικό, όπου βούλιαξε μια σάπια λάντζα πεντακόσια μέτρα από τις εγκαταστάσεις του βιολογικού καθαρισμού της Ψυττάλειας, με όλες τις υπηρεσίες σε γεωγραφική εγγύτητα και με ιδανικές περιβαλλοντικές συνθήκες, όπως εξηγούσε ο πρώην πρύτανης του ΕΜΠ, Κ. Μουτζούρης, σε ενημερωτική εκπομπή, έμοιαζε περισσότερο με άσκηση για το πώς αντιμετωπίζονται πιο σοβαρές περιπτώσεις, παρά ότι θα προκαλούσε τέτοιας έκτασης καταστροφή.

Οι Συριζαίοι για άλλη μια φορά αποδείχτηκαν εντελώς ανίκανοι να αντιμετωπίσουν ακόμα και στοιχειώδη θέματα διαχείρισης. Το σαπιοκάραβο βούλιαξε ξημερώματα Κυριακής, μέχρι και την Τρίτη ήλπιζαν ότι η μόλυνση θα περιοριστεί μόνο στη Σαλαμίνα…

Κι όμως, η κοινωνία φταίει…

Λοιπόν, εγώ θα υπερασπιστώ με πάθος την άποψη του υπουργού Τσιρώνη ότι για την πετρελαιοκηλίδα στο Σαρωνικό φταίει η κοινωνία. Μόνο που δε φταίει γι αυτά που λέει ο Τσιρώνης. Εγώ θα πω ότι η κοινωνία που φταίει είναι και εντελώς υποκρίτρια. Και μονίμως πέφτει από τα σύννεφα. Για όλα όσα συμβαίνουν. Επειδή προφανώς ζει στα σύννεφα. Δεν είναι αυτή που ψηφίζει τους Τσιρώνηδες; Άλλη είναι;

Προφανώς η ελληνική κοινωνία δεν είναι αυτή που φέρνει και την κυβερνάνε αυτοί που της χαϊδεύουν τ’ αυτιά ενώ στέλνει στα αζήτητα όσους της ζητάνε κόπους και ευθύνες. Άλλη είναι…

Δεν ξέρει από πού του έρχονται...

Πραγματικά δεν ξέρουμε τι να υποθέσουμε. Η χώρα βρίσκεται σε καταστολή ή σε… αναστολή λειτουργίας; Όλα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες, που για πρώτη φορά δεν αφορούν άμεσα τα μνημόνια και την τρόικα, δείχνουν ότι η Ελλάδα βρίσκεται ξανά σε επικίνδυνο σταυροδρόμι. Όχι για μια πιθανή οικονομική χρεοκοπία, αλλά για μια κοινωνική χρεοκοπία εξαιτίας της ανυπαρξίας της κυβέρνησης.

 

συριζαίος μετακλητός

Στην αρχή της εβδομάδας είχαμε την υπόθεση του χρυσού, τις απειλές της εταιρείας ότι θα φύγει και τον Καρανίκα να λέει «στα τσακίδια» αποδεικνύοντας ότι ο κολλητός του πρωθυπουργού έχει στοDNAτου τον στρατηγικό σχεδιασμό.

Έπρεπε να φάνε χημικά οι εργαζόμενοι, να γίνει χαμός στην Ελλάδα, να πανικοβληθεί το Μαξίμου γιατί χάθηκε το «αφήγημα» του Τσίπρα ώστε να ξυπνήσει ο Σταθάκης και να δώσει μέσα σε δύο ημέρες τρεις άδειες για τα μεταλλεία. Τι έκανε τόσους μήνες; Μήπως ήταν απασχολημένος στα καφέ της Βαλαωρίτου;

Συχνάζεις στο Μικρό Καφέ...

Χειμερινοί Κολυμβητές

Σύγκρουση για την αξιολόγηση στο Δημόσιο…

Οχι μόνο δεν κάνουν πίσω οι συνδικαλιστές στο Δημόσιο σχετικά με το νέο σύστημα αξιολόγησης στη δημόσια διοίκηση, αλλά οργανώνουν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας κατά το επόμενο διάστημα. Οι εργαζόμενοι στην πλειονότητά τους συμμετέχουν εδώ και πολύ καιρό στην απεργία-αποχή, η οποία έχει προκηρυχθεί από την ΑΔΕΔΥ, και δεν συμπληρώνουν τα έντυπα αξιολόγησης.

Τώρα, με δεδομένο ότι η ηγεσία του υπουργείου Διοικητικής Ανασυγκρότησης προωθεί προς ψήφιση στη Βουλή τροπολογία με την οποία πετά το «μπαλάκι» στους προϊσταμένους, οι επικεφαλής σε γενικές διευθύνσεις και διευθύνσεις σε δημόσιους φορείς καλούνται να κάνουν την αξιολόγηση των υπαλλήλων, με μοχλό πίεσης ότι αν δεν διεκπεραιώσουν τα καθήκοντά τους ως αξιολογητές δεν θα μπορούν να διεκδικήσουν θέσεις ευθύνης…

Η φωτιά είναι στα μπατζάκια του…

Και ξαφνικά, χθες –πρωί μάλιστα για τα μέτρα τους, κόντευε 12–, συνεδρίασε στο Μαξίμου υπό τον πρωθυπουργό η Task Force (sic), την οποία προσφάτως ο ίδιος εξήγγειλε για τις επενδύσεις. Εκεί ήταν και ο Χρ. Σπίρτζης, που μόλις την προηγουμένη είχε ανοίξει μέτωπο και με τη Fraport, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση προσπαθούσε να διαχειριστεί την εμπλοκή με την Ελντοράντο και, συγχρόνως, τα νέα προβλήματα με το Ελληνικό.

Προφανώς, η συμμετοχή του στη σύσκεψη μιας επιτροπής με τόσο σπουδαίο όνομα θα τον συνέτισε, τουλάχιστον προς το παρόν. Για κάθε ενδεχόμενο, πάντως, τις αρχικές δηλώσεις Σπίρτζη εναντίον της εταιρείας διόρθωσε στην πορεία της ημέρας ο Γ. Σταθάκης…

Knocked Up...

Kings of Leon

Όσο καλύτερο το νέο κόμμα, τόσο το χειρότερο γι’ αυτό…

Σηκώνει συζήτηση αν η εκλογή αρχηγού μπορεί να ενοποιήσει πολιτικά το χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, της κεντροαριστεράς, της δημοκρατικής παράταξης -πείτε την, όπως θέλετε. Αντιθέτως δεν χρειάζεται συζήτηση για το αν η σημερινή κινητικότητα μπορεί να αυξήσει την επιρροή του στην κοινωνία. Δεν θα την αυξήσει!

Όσοι ονειρεύονται ότι το 6%, 7% μπορεί να γίνει δεκαπέντε, θα ξυπνήσουν απότομα. Όσο περισσότερους ανθρώπους, όπως Αλιβιζάτος και Τσακυράκης, προβάλλει το νέο κόμμα, όσο πιο τολμηρές ιδέες έχει και όσο εντιμότερα μιλήσει, τόσο το χειρότερο γι’ αυτό. Είναι αναγκασμένο να απευθυνθεί σε έναν κόσμο που το 2015, δύο φορές μάλιστα, ψήφισε τα περισσότερα σούργελα που είδε ποτέ μαζεμένα το ελληνικό κοινοβούλιο. Όχι επειδή πλανήθηκε αλλά έχοντας πλήρη επίγνωση ποιος είναι ποιος. Τους έβλεπε καθημερινά στα πονόψυχα πρωινάδικα και τα αβανταδόρικα βραδινά talk show...

Είναι ο Αλέξης βλάκας;

Αποφάσισα κι εγώ να ακολουθήσω την τελευταία μόδα και να γράψω ένα κείμενο για έναν σπουδαίο πολιτικό προσπαθώντας να απαντήσω σε μια ερώτηση η οποία μοιάζει ρητορική. Θυμίζω πως έχουν προηγηθεί τα βαρυσήμαντα άρθρα «Ήταν ο Αντρέας ψεύτης;» του Αλέξη του Τσίπρα, «Είναι ο Τσίπρας ψεύτης;» ενός μεγαλοδημοσιογράφου του Αλέξη του Τσίπρα και «Χέζουν οι αρκούδες στος δάσος;» ενός ανώνυμου συμπολίτη μας.

Κατ’ αντιστοιχία αποφάσισα να θέσω κι εγώ ένα ερώτημα στο οποίο –όπως και σ’ αυτά που προηγήθηκαν– το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό είναι ένα βροντερό ΟΧΙ. ΟΧΙ γιατί δεν είναι δυνατόν ο ικανότεροεξυπνοτερογενναιοτεροϊστορικότερος λαός του γνωστού σύμπαντος να έχει επιλέξει για ηγέτη του ένα βλάκα με τον ίδιο τρόπο που είναι αδύνατον να έχει επιλέξει έναν ψεύτη. Θα ήταν μια επιλογή πρωτοφανής, μια επιλογή χωρίς προηγούμενο στην πρόσφατη (ή και την παλαιότερη) νεοελληνική ιστορία…