Absolute Beginners...

David Bowie

Για τα ψυχολογικά του φρούλη νομοθετούν…

Το διαβόητο νομοσχέδιο για την ελεύθερη επιλογή του φύλου, και δη από τα 15, πέρασε στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής. Η θετική ψήφος των συριζαίων, πασόκων, ποταμίσιων και η Ν.Δ. που κάνει την πάπια απέδειξαν για άλλη μία φορά πως οι εκλογές στην αστική δημοκρατία είναι μια ποσοτική και όχι μια ποιοτική διαδικασία. Ενας δεκαπεντάχρονος δεν μπορεί να ψηφίσει, να αγοράσει αλκοόλ, να έχει δικαιοπρακτική ικανότητα σε οτιδήποτε άλλο, αλλά θα μπορεί να αλλάξει, στα χαρτιά, φύλο.

Η νομοθετική ρύθμιση αφορά σίγουρα ελάχιστους, οι οποίοι, αντί να πάνε στον ψυχίατρο, θα «λύνουν» το πρόβλημά τους με δήλωση στο Πρωτοδικείο και θα μπορούν αργότερα να... αλλάξουν γνώμη. Ανατομικά άντρας σήμερα Μπάμπης και ύστερα από τρία χρόνια Γενοβέφα, και αργότερα ποιος ξέρει τι; Π.χ. παγόνι. Εάν, μάλιστα, δεις ορισμένους από τους στρατευμένους υποστηρικτές και υποστηρίκτριες του ζέοντος αυτού ζητήματος, που φλόγιζε τα στήθη του Εθνους από την Αρχαιότητα και την Εθνεγερσία ως σήμερα, είναι φανερό πως οι σαλεμένοι και οι ψυχάκηδες έχουν πιάσει τις πρώτες θέσεις στην επικοινωνία, επισείοντας τη λερή συκοφαντία του «φασίστα», σε όποιον/α δεν συγκατανεύει σε αυτό το ρεσιτάλ παρακμιακής θλίψης...

 

Καρτερός, ο μετρ της κομματικής προπαγάνδας…

O Θανάσης Καρτερός δεν είναι ένας ακόμα έμπειρος αριστερός δημοσιογράφος, ο οποίος κλήθηκε να αντικαταστήσει τον Θοδωρή Μιχόπουλο στη θέση του υπεύθυνου Τύπου του Μαξίμου. Ο Καρτερός είναι ένας μετρ της σκληρής κομματικής προπαγάνδας. Μάστορας της στρεψοδικίας, βρίσκει τρόπο, ακόμα και στις λιγότερο υπερασπίσιμες για το κόμμα του στιγμές, να γεννήσει καταδικαστικές ευθύνες για τον αντίπαλο.

Ιδιαίτερα ευφάνταστος και ευρηματικός στην πολεμική του, ανακαλύπτει θραύσματα επιχειρημάτων όταν όλα φαίνονται χαμένα, και τα κάνει να φαίνονται πυρηνικά όπλα για τον συριζαίο που τελεί σε σύγχυση. Εξαιρετικά οξύς στους χαρακτηρισμούς του, ξέρει τον τρόπο να ποτίζει με μπόλικο θυμικό τα γραπτά του και να υποχρεώνει τον πρόθυμο αναγνώστη να θεωρεί το θέμα και δική του υπόθεση…

Σαμαράς. Δικαίωση από παντού…

Δεν περνάει μέρα πια, να μην έλθει και μια ακόμα δικαίωση Σαμαρά.

Σε ένα σωρό πράγματα, μεγάλα και μικρά, συνολικά και επί μέρους, συμβολικά, αλλά και στρατηγικού χαρακτήρα για τη χώρα. Πρέπει κι ο ίδιος να έχει χάσει το μέτρημα πια.

Μόνο που αυτό πλέον, δεν αφορά μόνο τον ίδιο. Ο Σαμαράς τη δικαίωσή του ήδη την εισπράττει με το παραπάνω, καθημερινά κι από παντού, ακόμα και από πρώην «αντιπάλους» του, με τρόπο που, εδώ που τα λέμε, δεν ευτύχισε κανείς πρώην Πρωθυπουργός τόσο σύντομα μετά την αποχώρησή του...

Ο μαρμαρωμένος αρχηγός…

Σύμφωνα με την χθεσινή δημοσκόπηση της ALCO μικραίνει η διαφορά της ΝΔ με τον ΣΥΡΙΖΑ,με την ΝΔ να μένει σχεδόν σταθερή και να έχει συσπείρωση 83% ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ν´ ανεβαίνει και να έχει συσπείρωση 48%.

  

Η ΝΔ δείχνει να μην έχει άλλα όπλα για να πολεμήσει πλην του Άδωνι, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει ότι διαθέτει την πρωτοβουλία των κινήσεων και έχει ως πολεμοφόδια για την τελική επίθεση:
-Την διαχείρηση της επικοινωνίας,αυτού του μεγάλου όπλου προπαγάνδας.
-Την πιο θετική άποψη για την οικονομία από πλευράς του ΔΝΤ,κάτι που δίνει σήμα στις αγορές…

«Άρρωστος κρατικοδίαιτος συνδικαλισμός;» Α, ώστε είχε δίκιο ο Σαμαράς…

O Διονύσης Τσακνής, υπέβαλε χθες την παραίτησή του. Ο βασικός λόγος που επικαλείται είναι ο «Καλφαγιανισμός» της δημόσιας τηλεόρασης. Όσοι έχουν στοιχειώδη αντίληψη τι συμβαίνει διαχρονικά στην ΕΡΤ, ξέρουν ότι ο Καλφαγιάννης είναι ο «ισόβιος» πρόεδρος της ΠΟΣΠΕΡΤ και αποτελεί το σκιώδες αφεντικό εργαζομένων και διοικήσεων.

To bullying που ο ίδιος ο Τσακνής υπαινίσσεται  δεν έχει να κάνει μόνο με τον Καλφαγιάννη αλλά και με την προχθεσινή επίσκεψη του υπουργού Νίκου Παππά, προκειμένου να παρουσιάσει την νέα διοίκηση!

Blade Runner (End Theme)...

Vangelis

Οι απόψεις Καρανίκα, είναι κολλητικές σαν τη... χολέρα!

Έξω πάμε καλά. Η ιστορική αυτή φράση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, τότε που έδινε τη μάχη να εντάξει τη χώρα στην τότε ΕΟΚ, φαίνεται πως βρίσκει δικαίωση σήμερα στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα, καθώς οι Ευρωπαίοι δανειστές,  παρά την ιδεολογική  άβυσσο που τους χωρίζει και τους ψευτοπαλληκαρισμούς των πρώτων μηνών της θητείας του, σήμερα διαπιστώνουν πως δεν θα έβρισκαν πιο πειθήνιο διεκπεραιωτή  των απαιτήσεων τους. 

 

Για τους τύπους, κάνει στην αρχή τον δύσκολο διαπραγματευτή αλλά στο τέλος καταφέρνει και περνάει ό,τι του ζητούν χωρίς να ανοίξει ρουθούνι. Ποιος άλλος θα το κατάφερνε αυτό; Όλοι θυμόμαστε πως οι προηγούμενοι μνημονιακοί πρωθυπουργοί, για κάθε νόμο που ψήφιζαν, για κάθε μέτρο που έπαιρναν, έχαναν και καμιά δεκαριά βουλευτές και στο τέλος τα κόμματα τους συρρικνώθηκαν στα επίπεδα που τα βλέπουμε σήμερα…

Μια άλλη άποψη για την οπλοκατοχή στις ΗΠΑ…

Η στατιστικολόγος και συγγραφέας Leah Libresco χρόνια ολόκληρα πίστευε ότι η οπλοκατοχή στην Αμερική θα έπρεπε ή να απαγορευτεί ή να μεταρρυθμιστεί εκ βάθρων.

Πρόσφατα όμως, μαζί με συναδέλφους της, έκατσε, μελέτησε, και ανέλυσε επί τρεις ολόκληρους μήνες 33.000 θανάτους στις ΗΠΑ που οφείλονται σε όπλα. Τότε είναι που άλλαξε γνώμη άρδην…

Billy the kid was a punk…

Ένα κινηματογραφικό είδος που ευδοκίμησε διαχρονικά,  και που  συνεχίζει να αρέσει, είναι το γουέστερν. Με αρρενωπούς αγελαδάρηδες, τρελαμένους πιστολέρο, και ημιάγριους ινδιάνους. Εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες, είναι οι ταινίες που γυρίστηκαν πάνω σε αυτό το μοτίβο.

Ελάχιστες όμως από αυτές μπόρεσαν να προσφέρουν κάποια βαθύτερη καλλιτεχνική αξία, πέρα από τα γενικευμένα πιστολίδια. Οι περισσότερες μάλιστα δεν έχουν καμία ιστορική αξία, καθώς ο οποιοσδήποτε ρεαλισμός τους είναι κρυμμένος κάτω από σκηνικές ανακρίβειες,  στυλιζαρισμένος στα άκρα,  και σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνονται στην ιστορική πραγματικότητα της αληθινής κατάστασης της εποχής της άγριας αμερικανικής Δύσης…