The Narrow Way...

Pink Floyd

Το σύνδρομο του αριστερού…

Το γεγονός ότι ολόκληρος ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση πουλάει τρέλα, αφού στη ρητορική του ήταν πάντα ακραία αριστερός αλλά στην πράξη υπογράφει ό,τι πιο φιλελεύθερο γίνεται, δύσκολα µπορεί να το αρνηθεί -ιδιωτικώς τουλάχιστον- ακόµα και ο πιο φανατικός οπαδός του.

Τι να πρωτοθυµηθεί κανείς και τι να πρωτοσχολιάσει. Τις αποκρατικοποιήσεις σε λιµάνια, αεροδρόµια και ρεύµα, το Υπερταµείο που θα τρώει ουσιαστικά για µια ζωή την κρατική περιουσία, την κατάργηση των διαπραγµατεύσεων στις επιχειρήσεις, τον κατώτατο µισθό στα 200-300 ευρώ µε τις ελαστικές µορφές εργασίας, το τσεκούρι στις συντάξεις και τους µισθούς, την απώλεια ελέγχου των τραπεζών;

Τρενάκι του τρόμου η Ευρώπη…

Εδώ και κάποια χρόνια, λίγο η οικονομική κρίση, λίγο η αθρόα (λαθρο)μετανάστευση, λίγο οι αποτυχίες της Ευρώπης να αντεπεξέλθει στο όραμα της ολοκλήρωσης, είχαν σαν αποτέλεσμα το θέριεμα της ξενοφοβίας και την στροφή προς τον ακραίο λαϊκισμό.

Πουθενά αυτό δεν είναι πιο εύγλωττο από τις άλλοτε κομμουνιστικές χώρες της Κεντρικής Ευρώπης, που φαίνεται να πήγαν μέσα σε 20-30 μόλις χρόνια από το ένα άκρο στο άλλο. Από τον κομμουνιστικό διεθνισμό και την παγκόσμια αλληλεγγύη, στην επιστροφή στον πλέον κακώς εννοούμενο ακραίο εθνικισμό και στα κλειστά σύνορα...

Ο Ίων Δραγούμης και η κοινοβουλευτική δημοκρατία…

Στην κοσμοαντίληψη του Ίωνα Δραγούμη τόσο ο χριστιανισμός, ως ιδέα αλλά και στην θεσμοποιημένη εκδοχή του, όσο και οι θεσμοί της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας αντιβαίνουν στην ανθρώπινη φύση, καθώς προστατεύουν και ευνοούν τους πολλούς και αδύναμους εις βάρος των λίγων και ισχυρών, οι οποίοι όμως είναι αυτοί που με τις ικανότητές τους προάγουν τον πολιτισμό, υλικό και πνευματικό.

Σε ότι αφορά τη θρησκεία ειδικότερα, οι σχέσεις του Δραγούμη με τον χριστιανισμό αλλά και με την Ορθόδοξη εκκλησία ήταν υποτυπώδεις. Οι θρησκείες ήταν, κατά τη γνώμη του, κοινωνικά και πολιτισμικά δημιουργήματα που, όπως και οι πολιτισμοί των οποίων αποτελούσαν εκβλαστήσεις, έχουν αρχή και τέλος…

Ο κυνισμός των συριζαίων…

Η κυνική ομολογία στη Βουλή από δύο υπουργούς για τη στοχοποίηση της μεσαίας τάξης αποτελεί μια ακόμη επιβεβαίωση της ανερμάτιστης πολιτικής των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Πρόκειται για μια παραδοχή που ξεπερνά την ανικανότητά τους και δηλητηριάζει την κοινωνία καθώς αποκαλύπτει ότι εκτός από άσχετοι είναι και μνησίκακοι.

Τιμωρούν με εξαντλητικά φορολογικά βάρη μερικά εκατομμύρια πολιτών για να παραστήσουν δήθεν τους υποστηρικτές των αδυνάμων, τους οποίους οι ίδιοι διέλυσαν οικονομικά με τις παλινωδίες τους...

Γιατί γονάτισαν τη μεσαία τάξη;

Οι αναφορές του διδύμου του υπουργείου Οικονομικών στη συζήτηση του προσχεδίου του Προϋπολογισμού ήταν αποκαλυπτικές... "Γονατίσαμε στους φόρους τη μεσαία τάξη", ομολόγησαν, για να στηρίξουμε τους πιο ευάλωτους και τους ανέργους. Εκ πρώτης όψεως θα μπορούσε να έχει (μια αριστερή) πολιτική λογική. Όχι οικονομική, βέβαια, αφού η πολιτική αυτή συνιστά τροχοπέδη για την ανάπτυξη.

Αλλά λένε  την αλήθεια; Όχι, φυσικά. Όπως θα τους εξηγούσε ακόμα και ο κ. Μπαλαούρας, νυν βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, πρώην σπερματοχύτης (κατά δήλωσή του) και συνταξιούχος της Τράπεζας της Ελλάδος, το περίφημο μέρισμα δεν πήγε στους πιο ευάλωτους. Πήγε εκεί που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ εκτιμούσε ότι θα αποδώσει περισσότερο εκλογικά...

Dust in the Wind (Live & Unplugged)...

Kansas

Η δήθεν «αριστερά» του Τσίπρα…

Αναδημοσιεύω ένα άρθρο που γράφτηκε το μακρινό 2012, για να μη λέτε ότι δεν σας είχα προειδοποιήσει εγκαίρως…

S.A.

Εδώ και πολύ καιρό, μια «αιρετική» σκέψη τριβελίζει το μυαλό μου. Και έχει να κάνει με την «αριστεροσύνη» του ΣΥΡΙΖΑ γενικά, και του Τσίπρα ειδικά. Δεν αναφέρομαι στο γεγονός ότι πρόκειται περί πλουσιόπαιδου, που σύμφωνα με πολλούς, οι οποίοι δεν έχουν εντρυφήσει στην ιστορία της παγκόσμιας αριστεράς, τον καθιστά ύποπτο. Καλώς ή κακώς, οι μεγαλύτεροι διανοητές και επαναστάτες της αριστεράς ήταν γόνοι αστικών και μεγαλοαστικών οικογενειών. Δεν ήταν εργάτες.  Μερικά παραδείγματα είναι ο εργοστασιάρχης Ένγκελς, ο γαιοκτήμονας και δικηγόρος Κάστρο, ο γιατρός Γκεβάρα, ο καθηγητής πανεπιστημίου Νέγκρι, και άλλοι πολλοί...

Ο Αλέξης, ο μικρός Αμίρ, και η ... «σιδερωμένη» γιαγιάκα…

Ωραίος ο πρωθυπουργός μας. Αριστερός, ανθρωπιστής, δικαιωματιστής, κλπ κλπ Όπως ακριβώς τον θέλουν οι χαχόληδες που τον ψήφισαν για να σκίσει το μνημόνιο και να αναπνεύσουμε επιτέλους ελεύθερα.

Μόνο που αντί να σκίσει το μνημόνιο, να διαολοστείλει την μαντάμ Μέρκελ, να καταργήσει τα διόδια, να αφοπλίσει την αστυνομία, να κλείσει στην φυλακή τους διαπλεκόμενους και τους φοροφυγάδες, να κρατήσει την δημόσια περιουσία στα χέρια του λαού, να διώξει τον κάθε δήθεν «επενδυτή» και το κακό συναπάντημα, αυτός επικεντρώθηκε σε άλλα πιο φλέγοντα ζητήματα. Ίσως επειδή δεν πρόκαμε, με τόσες ευθύνες που βαραίνουν τις πλάτες του...

Πως γίνεται κάποιος ψυχοπαθής;

Ψυχοπαθής είναι αυτός που πάσχει από χρόνια ψυχική διαταραχή, με παράλληλη αντικοινωνική ή και βίαιη συμπεριφορά. Χαρακτηρίζεται από έλλειψη ενσυναίσθησης ή συμπόνιας, από μια επιδερμική γοητεία, μια υπερβολική αίσθηση αυτοεκτίμησης, βαριέται εύκολα, λέει ψέματα με άνεση, αρέσκεται στο να χειραγωγεί τους άλλους, και σπάνια αισθάνεται ενοχές ή μετανιώνει για κάτι που έκανε.

Παράλληλα, ο ψυχοπαθής είναι συνήθως αναίσθητος, δεν ελέγχει την συμπεριφορά του, γίνεται ωμός, συμπεριφέρεται με παρορμητικότητα, δεν θέτει ρεαλιστικούς στόχους, είναι γενικά ανεύθυνος, και σπάνια τα καταφέρνει σε σοβαρούς δεσμούς και σχέσεις. Τέλος οι ψυχοπαθείς συνήθως αρχίζουν την εγκληματική τους δράση από νεαρή ηλικία...