Η ορθογραφία και ο κύριος Καρανοίκας…

 «Κάθε φορά που βλέπω ένα τυπογραφικό λάθος, αναρωτιέμαι αν έχει εφευρεθεί κάτι καινούργιο» – Γκαίτε.

Δεν είναι οι ύβρεις που βγάζουν μάτι στον νέο καυτό διάλογο του πασίγνωστου πρωθυπουργικού συμβούλου Νίκου Καρανίκα με επιχειρηματία, η οποία τόλμησε να ασκήσει κριτική σε δική του ανάρτηση – δημοσίευμα στην εφημερίδα «Αυγή» για τη διανομή κοινωνικού μερίσματος.

Υβρεις δικές του έχουμε ξαναδιαβάσει. Μια και δυο μόνο; Για τον Σαββόπουλο, εκείνον τον –όχι και τόσο– κύριο που έδειρε τη γυναίκα του στο Καλλιμάρμαρο, για τον ευρωβουλευτή Κώστα Χρυσόγονο, την Eldorado Gold...

Cirrus Minor...

Pink Floyd

Έρχεται γάμος ΠΑΣΟΚ- ΣΥΡΙΖΑ;

Το πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης δομήθηκε πάνω στις ανάγκες των «πελατών» του. Στην πραγματικότητα, ούτε ιδεολογίες υπήρξαν ούτε ταξικά κόμματα ούτε και στρατηγικές θεσμικής βελτίωσης της δημοκρατίας. Ό τι ζητούσαν οι «πελάτες» αυτό έδινε και το «μαγαζί». Οι «ανάγκες της κοινωνίας» (αρπαχτές, πελατειασμός κτλ) προσδιόριζαν και τις κατευθύνσεις με τις οποίες οι πολιτικοί σχηματισμοί προσδιόριζαν και τα «μανιφέστα» τους.

Η πραγματικότητα επομένως που διαμορφώνεται μετά την επιβεβαίωση της κυριαρχίας του ΠΑΣΟΚ στην Κεντροαριστερά, είναι λίγο πολύ, προδιαγεγραμμένη. Όχι από σενάρια δημιουργικής φαντασίας αλλά από τις ίδιες «τις ανάγκες της κοινωνίας»...

Τρις χειρότεροι – και όζουν…

Επειδή το θράσος του Τσίπρα και των ομοίων του περισσεύει, μερικές χρήσιμες διευκρινίσεις σήμερα… Μας λένε κάθε τόσο, πως για ό,τι «στραβό» γίνεται φταίνε οι «προηγούμενοι» - που «εκείνοι κυβερνούσαν για 40 χρόνια». Λέει…

Ας τους ρωτήσει κάποιος: Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ, που ήταν όλα αυτά τα περασμένα χρόνια; Δεν ήταν αγέννητοι, βέβαια, όλοι αυτοί οι «φωστήρες»! Ούτε κατοικοέδρευαν αλλού… Τι έκαναν, και τι έλεγαν οι τωρινού, όταν κυβερνούσαν οι «προηγούμενοι»;

Έχουμε και λέμε, λοιπόν… Πολλοί ήταν στο ΠΑΣΟΚ – το «βαθύ ΠΑΣΟΚ», του Άκη, της μίζας και της ρεμούλας, ας πούμε. Τους καταγγέλλουν ήδη οι πρώην σύντροφοί τους, που έμειναν στο ΠΑΣΟΚ και δεν πέρασαν στο ΣΥΡΙΖΑ.

Ρωτήστε την κα. Δούρου, που μας βγάζει γλώσσα τώρα, τι σχέσεις είχε με τον Άκη. Ρωτήστε τον κ. Σπρίτζη, να δούμε τι θα πει…

Η Φώφη και οι άλλοι…

Όπως αποδείχθηκε εκ του αποτελέσματος, στις εκλογές του ΠαΣοΚ, κυριάρχησαν οι μηχανισμοί. Κι αυτούς δεν τους διέθεταν ο Καμίνης κι ο Σταύρος Θεοδωράκης που θέλησαν να τα βάλουν με την νυν πρόεδρο του ΠαΣοΚ και τον τ. γραμματέα του. Οι οποίοι, όπως και να το κάνουμε είχαν ιδιαίτερη πρόσβαση στον κομματικό στρατό.

Επιπλέον, Καμίνης και Θεοδωράκης θέλησαν να εκφράσουν τη νεωτερικότητα , τον Κεντροαριστερό – μεταρρυθμιστικό χώρο. Δεν τα κατάφεραν. Χωρίς να φταίνε κατ’ ανάγκη οι ίδιοι. Το συγκεκριμένο εκλογικό ακροατήριο του βαθέως ΠαΣοΚ που προτίμησε τη Φώφη Γεννηματά, είναι σαφές ότι δεν αρέσκεται σε «διορθώσεις» της κατάστασης στο κόμμα ή στον κρατικό μηχανισμό. Είναι το ακροατήριο που πήγε στον Τσίπρα επειδή τους έταξε πως δεν θα θίξει τα «άρρωστα κεκτημένα» και τώρα που αυτός τους διέψευσε επιχειρούν την επιστροφή στη μητρική αγκαλιά που υπόσχεται ανασύσταση του παλιού μεγαλείου…

Atmosphere...

Joy Division

«Έφαγε» και την Μέρκελ ο Τσίπρας;

Το έχω πει και το έχω γράψει πάμπολλες φορές. Mπορεί να πρόκειται για έναν ημιμαθή πρώην καταληψία, τον οποίο χαρακτηρίζει η απόλυτη άγνοια στα πάντα όλα, όμως έχει άστρο (και είναι και καπάτσος).

Και το απέδειξε όχι μόνο καταφέρνοντας να εκλεγεί πρωθυπουργός στην πιο κρίσιμη φάση της μεταπολιτευτικής μας ιστορίας, αλλά καταφέρνοντας επίσης να εξαφανίσει από τo προσκήνιο μεγαθήρια της πολιτικής, που ήταν ή έγιναν στην πορεία πολιτικοί του αντίπαλοι. Και όλα αυτά στα 41 του χρόνια! Και χωρίς να είναι γόνος…

Μια λαθραία πόλη…

Ο​​ταν πήγα στο περίπτερο, ο φίλος μου ο Γιάννης –σας είναι γνωστός από προηγούμενες συνεντεύξεις– μόλις είχε τελειώσει την ανάγνωση του χθεσινού σημειώματός μου. Με κοίταξε χαμογελώντας και άρχισε να μου αραδιάζει αριθμούς: «Εγώ κάνω τζίρο στις καλές ημέρες γύρω στα 1.500 ευρώ. Δουλεύω με 6% περιθώριο και μόλις που τα βγάζω πέρα. Ρώτησα τον Πακιστανό που άνοιξε τον περασμένο μήνα το ψιλικατζίδικο –το ένα από τα τρία– απέναντι και μου είπε ότι ο τζίρος του βία φτάνει τα 130 ευρώ τη μέρα. Από την ημέρα μάλιστα που ξανάνοιξε και το σούπερ μάρκετ, δεν ξεπερνάει τα 30. Είναι τέσσερις άνθρωποι εκεί μέσα. Πώς τα βγάζουν πέρα;

Εγώ έχω άδεια παραμονής. Αυτοί δεν έχουν. Βγάζουν την άδεια στο όνομα κάποιου που έχει άδεια παραμονής και δουλεύουν. Είναι δηλωμένοι;».

«Εντάξει Γιάννη, σκέψου πώς ήσουν όταν πρωτοήρθες από την Αλβανία», είπα για να υπερασπιστώ κι εγώ το πολυπολιτισμικό μου υπερεγώ. Ομως ο Γιάννης τα είχε βάλει με τους αριθμούς: «Προχθές με ρώτησε κάποιος πόσο πουλάω αυτό το σακουλάκι τον καπνό. Του είπα 7,50 ευρώ. Θύμωσε. Γιατί 7,50; Τόσα γράφει εδώ του είπα και του έδειξα την ταινία του φόρου. Εφυγε λέγοντάς μου ότι ένας Ουκρανός πιο κάτω το πουλάει 3 ευρώ». Προφανώς, έχει φοροαπαλλαγή…

Μα πόση ακόμη ξεφτίλα;

Πόσο μεγαλύτερη ξεφτίλα δηλαδή … να βγαίνεις από το αεροπλάνο στη Γερμανία και να περιμένεις σε μια ουρά που γράφει "ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΕΛΛΑΔΑ" και δίπλα σου να περνούν ελεύθερα από οιαδήποτε άλλη χώρα; Αισθάνεσαι σαν τριτοκοσμικός λεπρός κατ' ελάχιστον...

Πόσο μεγαλύτερη ξεφτίλα, να έχεις σημαντικό μέρος της ευθύνης για τους 21 νεκρούς της Μάνδρας και αντί να σκύψεις το κεφάλι και να ζητήσεις μια συγνώμη από τις μανάδες που έχασαν τα παιδιά τους, πηγαίνεις και κάνεις μήνυση ( κυρία μου, δεν την γλυτώνεις την μπουζού, όπως δεν την γλύτωσε και ο Νομάρχης Ηλείας και ο Δήμαρχος Ζαχάρως, κατά τα άλλα κάνε μήνυση και στον εαυτό σου να πρωτοτυπήσεις ντε..)…

Η κεντροαριστερά πνέει τα λοίσθια…

Εδώ και ένα μήνα ο κόσμος χάνεται και η κεντροαριστερά χτενίζεται. Καταναλώνοντας χρόνο και άφθονη «φαιά ουσία» στο καυτό για τον τόπο ζήτημα του πιο πρόσωπο θα ηγηθεί σε μια παράταξη που μάλλον εξάντλησε την χρησιμότητά της. Όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Πολύς ντόρος δηλαδή για το τίποτα.

Λες και μέσα στο γενικευμένο μπάχαλο που ζούμε θα παίξει κάποιο ρόλο για την επιβίωσή μας το αν ο αρχηγός του νέου κεντροαριστερού φορέα θα  είναι ο αλεξιπτωτιστής Ραγκούσης, ο μπαρουτοκαπνισμένος Καμίνης,  ή η «άφθαρτη» Φώφη. Λες και όλα τα ’χαμε, η επιστροφή του λύκου με άλλη προβιά μας έλλειπε…