1.9.19

Stonecutters...

Lemon Dope





Λαθρομεταναστευτικό: Θα τολμήσει ο Μητσοτάκης;


Φταις-δεν φταις, αν δεν μπορείς να παλέψεις, θα πεθάνεις"
Μπέρτολτ Μπρεχτ

"Γι' αυτό τζάκισες την χέραν σου Στρατηγέ Μακρυγιάννη;
Για να χορεύουν σέϊκ τα κωλόπαιδα;"
Ποιητής Ντίνος Χριστιανόπουλος




Έξω από το τακτικό, εξωτερικό, γυναικολογικό-μαιευτικό ιατρείο μεγάλου περιφερειακού, κρατικού νοσοκομείου. Σε σχετικά κοντινή απόσταση υπάρχει hotspot. Έξι λαθροκουνέλες αναμένουν τυλιγμένες με τη μαντήλα, η οποία σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχει απαγορευθεί. Δημιουργούν γύρω βουητό με μιαν αλλαχακμπάρικη διάλεκτο. "Φουσκωμένες". Ηλικία όλων τους, κάπου 18-20 χρονών. Στην ίδια ηλικία, σχεδόν όλες οι δικές μας κοπέλες ξημεροβραδιάζονται στο facebook σε μια ναρκισσιστική αποχαύνωση γκομενίσματος.


Η ταινία του Γαβρά και το θράσος της Αριστεράς…


Έφεραν την Ελλάδα στα πρόθυρα της καταστροφής το καλοκαίρι του 2015 και με περισσό θράσος, σήμερα, γύρισαν ταινία που «ξεπλένει» τους φυσικούς αυτουργούς των όσων έγιναν τότε. Όμως, δεν πρέπει να απορούμε γι΄αυτό.
Πάντα το θράσος ήταν το χαρακτηριστικό της Αριστεράς. Η ευκολία με την οποία μετέτρεπε τους θύτες σε θύματα. Η ευκολία με την οποίαν εξάγνιζε τα εγκλήματα της. Πρωταγωνιστές σε αυτήν την αλλαγή των ρόλων οι διανοούμενοι αυτού του χώρου.





Βέβαια, πριν από πολλές δεκαετίες - στα ταραγμένα χρόνια που ακολούθησαν τον Εμφύλιο πόλεμο - επειδή οι μνήμες των όσων διέπραξαν ήταν νωπές, περίμεναν τριάντα χρόνια για να γίνουν οι ίδιοι από θύτες, θύματα.
Περίμεναν να εξασθενήσει η μνήμη των ανθρώπων…


23.8.19

Περί Γροιλανδίας…


Θα μου πείτε πως εδώ ο κόσμος καίγεται, στον Αμαζόνιο μάλιστα καίγεται κυριολεκτικά, οι Τούρκοι ξεσαλώνουν στο Αιγαίο, και όχι  μόνο, μια νέα οικονομική κρίση απειλεί τον πλανήτη, κι εγώ ασχολούμαι με τη… Γροιλανδία;
Την οποία έβαλε στο μάτι ο πολύς Τραμπ, δηλώνοντας ξεκάθαρα «πόσο κάνει… να πλΕρώσω»;





Με τους απανταχού αριστερίζοντες οπισθοδρομικούς και ανιστόρητους κήνσορες να δηλώνουν οργισμένοι με αυτή τη νέο-ιμπεριαλιστική αμερικανική κίνηση, που θέλει να καταστήσει μια «περήφανη χώρα» σε μια μεταμοντέρνα αποικία.
Είναι όμως παράλογη η πρόταση των Αμερικανών;



8.8.19

Κανείς δεν χάνεται…


Ποτέ μη λες ότι απέτυχες στην πολιτική. Γιατί, ακόμη κι αν αποτύχεις, μπορεί στο τέλος να αποδειχτεί ότι είχες αποτύχει επιτυχώς.
Παράδειγμα η Μαρία Αντωνίου. Παρά τους αγώνες της για τις «παράνομες ελληνοποιήσεις φασολιών» και «τη δημιουργία Εκπαιδευτικού Δικτύου Γούνας», η Αντωνίου απέτυχε να επανεκλεγεί βουλευτής Καστοριάς. Την υπερκέρασε ο Ζήσης Τζηκαλάγιας για μόλις 220 σταυρούς.




Ομως, καμία τζηκαλάγεια αντιξοότητα δεν στάθηκε ικανή να ανακόψει τη σταδιοδρομία της πρώην βουλευτού, που, όπως ανακοινώθηκε χθες, αναλαμβάνει το Γραφείο του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη…

Που μας οδηγεί η «κόντρα» ΗΠΑ-Τουρκίας;


Με το δικό μου απλό μυαλό, διαβάζοντας τον ξένο και ελληνικό τύπο, αυτό που συμπεραίνω από την «κόντρα» ΗΠΑ-Τουρκίας είναι το ότι και οι δυο χώρες μάλλον θα βγουν χαμένες, ενώ ίσως χαμένη βγει και η Ελλάδα.
Ο μόνος κερδισμένος θα είναι η Ρωσία του Πούτιν.




Εξηγούμαι: Η απειλή για κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας από πλευράς ΗΠΑ κάθε άλλο παρά απέτρεψε την αγορά των S-400, η οποία θα οδηγήσει σε ακόμη πιο στενή στρατιωτική (και όχι μόνο) συνεργασία την Άγκυρα με τη Μόσχα…


7.8.19

Περί ασύλου, Πολάκη, και βελανιδοφάγων…


Το μακρινό 1980 πήγα για σπουδές στον εξίσου μακρινό Καναδά.
Σε μια μικρή πόλη 400.000 περίπου κατοίκων, η οποία ήταν σκεπασμένη από τα χιόνια 7-8 μήνες το χρόνο.
Η όλη διαδικασία της εγγραφής κλπ. ήταν όσο πιο απλή θα μπορούσε να γίνει, χωρίς καμιά γραφειοκρατική αγκύλωση.




Ενδεικτικά, υπήρχαν παντού, σε όλους τους χώρους,  υπάλληλοι του πανεπιστημίου με υπολογιστές, και ο καθένας από αυτούς μπορούσε με την επίδειξη της φοιτητικής σου ταυτότητας να εκδώσει επί τόπου την οποιαδήποτε βεβαίωση, το οποιοδήποτε πιστοποιητικό, ή την οποιαδήποτε πληροφορία ζητούσες, όλο το 24ωρο… επί τόπου, και χωρίς ουρές...