Κι ενώ έτρεμε η ψυχούλα μου μπας και η φωτογραφία της
ωραίας Μισέλ Ομπάμα με την κόκκινη εσθήτα, που βάλαμε χθες στις καλλιτεχνικές
σελίδες της «Εφημερίδας των Συντακτών», ενεργοποιούσε πλείστα όσα
αντανακλαστικά των αναγνωστών μας (αντιαμερικανικά, αντικαπιταλιστικά,
αντικαταναλωτικά), ήρθε ο Αλέξης Τσίπρας και με ηρέμησε.
Μπορεί να έχασε τον ύπνο του ο Λαφαζάνης, αλλά από χθες
εγώ αναπνέω πιο ελεύθερη.
Έγινα επιτέλους μια ισότιμη πολίτις αυτής της χώρας.
Μπορώ να κυκλοφορώ με το κεφάλι ψηλά.
Μέχρι που σκέφτομαι να αρχίσω και πάλι τις πολιτικές
συζητήσεις, που τον τελευταίο καιρό τόσο απέφευγα.
Πού να τσακώνομαι τώρα…
Ας εξηγήσω, όμως, τι εννοώ, γιατί το ‘ριξα στους γρίφους.








