27.2.20

Τσακίστε τους νταβατζήδες των ΜΚΟ! Τώρα…


Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους:
Η κυβέρνηση υπέστη μια πολιτική ήττα στα ακριτικά νησιά του Αιγαίου!
Έστειλε εκεί 14 διμοιρίες ΜΑΤ για να επιβάλλουν τα «κλειστά κέντρα» - και δύο 24ωρα αργότερα αναγκάστηκε να τους ανακαλέσει πίσω, δαρμένους, τραυματισμένους και… πυροβολημένους! 



Η ίδια επιμένει ότι «τα κλειστά κέντρα» στα νησιά «θα προχωρήσουν».
Αλλά αυτό γίνεται όλο και πιο αμφίβολο πλέον.
Η λέξη «ήττα» είναι η ηπιότερη που μπορεί να περιγράψει αυτό που συνέβη.
Και η ήττα της κυβέρνησης οφείλεται σε δύο πράγματα…


Αντισταθείτε στον πανικό!


Τον καλλιεργούμενο και απόλυτα αδικαιολόγητο πανικό για τον κορονοϊό.
Για τη συντριπτικά μεγαλύτερη μερίδα του πληθυσμού είναι ισοδύναμο με μια απλή συνηθισμένη εποχιακή γρίπη.
Ενοχλητική, ασφαλώς, αλλά τίποτε σοβαρό.
Και περαστική μετά από μερικές μέρες.
Για τους μεγάλους ανθρώπους είναι πράγματι επικίνδυνη. Όπως και για όσους έχουν σοβαρή επιβάρυνση της υγείας τους από άλλα αίτια: Από καρδιοπάθειες, σοβαρά αναπνευστικά, σοβαρά ηπατικά, όσους έχουν αδύναμο ανοσοποιητικό κλπ.




Αλλά είναι επικίνδυνος ο κορονοϊός για αυτούς, όχι αισθητά περισσότερο απ’ όσο μια εποχιακή γρίπη (όσοι πεθαίνουν κάθε χρόνο από τη γρίπη, ανήκουν σε αυτές τις κατηγορίες) και λιγότερο επικίνδυνος, γι’ αυτούς, απ’ όσο η παλαιότερη επιδημία του SARS…

26.2.20

Δηλαδή ρε ξύπνιε, εσύ τι προτείνεις;


Αυτές τις μέρες η χώρα αντιμετωπίζει δυο σοβαρά προβλήματα: Τις έντονες αντιδράσεις των νησιωτών στις αμήχανες προσπάθειες της κυβέρνησης να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα σε ένα ζήτημα στο οποίο δείχνει πελαγωμένη και απροετοίμαστη, παρά τα μεγάλα προεκλογικά λόγια, και έναν αδικαιολόγητο πανικό από πλευράς ΜΜΕ για την εξάπλωση του κοροναϊού, ο οποίος έχει  «σκοτώσει» το 0.000000000000000000000000000.1 % του παγκόσμιου πληθυσμού, την ώρα που μόνο φέτος η απλή γρίπη πήρε τη ζωή 60 περίπου συμπατριωτών μας. 



Από σήμερα το πρωί όμως όλα αυτά δείχνουν δευτερεύοντα για τα κανάλια μας, που μάλλον ξέχασαν τον ιό και ασχολούνται φουλ τάιμ με τον θάνατο του δημοφιλούς Κώστα Βουτσά…


25.2.20

Χάος! Λίγο πριν το… Big Bang!


Εν αρχή ήν το Χάος.
Έτσι αρχίζει η Θεογονία του Ησιόδου.
Κι ύστερα έγινε το… Big Bang, η «μεγάλη Έκρηξη», συμπληρώνει η σύγχρονη Αστροφυσική. Και δημιουργήθηκε το σύμπαν – ο χωροχρόνος.
Κατά κάποιο περίεργο τρόπο, τώρα ζούμε εδώ στην Ελλάδα αυτή την κοσμική στιγμή λίγο πριν τη «μεγάλη Έκρηξη». Που όμως δεν θα είναι δημιουργική αλλά εφιαλτικά καταστροφική.




Αυτή τη στιγμή στα ακριτικά μας νησιά του ανατολικού Αιγαίου, επικρατεί Χάος!
Στην πολιτική της κυβέρνησης (δημιουργίας κλειστών κέντρων) αντιστέκονται με οργή οι πιο διαφορετικές κατηγορίες κατοίκων:
·       --Αντιστέκονται όσοι δεν θέλουν κλειστά κέντρα, γιατί προτιμούν τα ανοικτά! Οι λαθρομετανάστες στα ανοικτά κέντρα κάνουν τζίρους στην τοπική αγορά και νοικιάζουν σπίτια ντόπιων από τα λεφτά που τους δίνουν οι ΜΚΟ…


Στου κασίδη το κεφάλι…


Χρόνια τώρα παρατηρώντας τη νεοελληνική πραγματικότητα έχω καταλήξει στο ασφαλέστατο συμπέρασμα ότι είμαστε από τις ελάχιστες χώρες στον πλανήτη, ίσως μαζί με καμιά Σομαλία, όπου η καθημερινότητα του μέσου απλού πολίτη εξαρτάται άμεσα από το ποιο κόμμα κυβερνάει, ή ποιος «πολιτικάντης» αναλαμβάνει υπουργείο, ή ακόμη και Γενική Γραμματεία. 



Στα σοβαρά κράτη της Δύσης, στην οποία υποτίθεται πως ανήκουμε, το σύστημα λειτουργεί από μόνο του, και ο μέσος πολίτης δεν χρειάζεται να γνωρίζει ποιος είναι υπουργός, ή ακόμη και πρωθυπουργός.
Εδώ όμως τα πάντα όλα, συντάξεις, εργασία, φόροι, παιδεία, υγεία, δημόσια  ασφάλεια, δημόσια διοίκηση, και άλλα ων ούκ έστιν αριθμός, αλλάζουν κατά το δοκούν, κάθε φορά που αλλάζει η κυβέρνηση, και κάθε φορά που κάποιος πολιτικός προϊστάμενος θέλει να δείξει έργο στο υπουργείο του.
Να καινοτομήσει.
Συνήθως  κάνοντας πειράματα στου κασίδη το κεφάλι.
Στην πλάτη μας δηλαδή.
Παίζοντας εκ του ασφαλούς με τις ζωές και το βιος των ανθρώπων...

24.2.20

Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα…


Στην Ελλάδα ποτέ δεν πλήττεις. Όλο και κάτι συμβαίνει για να σε κρατάει απίκο.
Άσχετα με το ποιο κόμμα κυβερνάει.
Ένα αέναο τρενάκι του τρόμου, και ενίοτε της σαχλαμάρας.
Έτσι, και αυτό το διάστημα ζούμε τρελές καταστάσεις σε όλα τα επίπεδα. Η κανονικότητα που λέγαμε. 



Για παράδειγμα, στη χώρα μας απαγορεύεται αυστηρά η κατοχή και χρήση όπλου.
Μια απαγόρευση που ισχύει μόνο για τους νομοταγείς πολίτες, αφού οι περισσότεροι κακοποιοί οπλοφορούν ούτως ή άλλως. Ποιος θα τους ελέγξει σάμπως;
Αν όμως είσαι νομοταγής και διαθέτεις κάποιο όπλο με το οποίο πυροβολήσεις διαρρήκτη, ή τον βιαστή της κόρης σου, τότε τρέχεις και δεν φτάνεις. Όλο το νομικό και δικαστικό σύστημα είναι εναντίον σου.
Μπορείς όμως να έχεις στη διάθεσή σου ένα απόλυτο όπλο 6.000 κ.ε. με το οποίο να σπέρνεις τον θάνατο… και όλα καλά…


22.2.20

Καλά που υπάρχει κι αυτός…


Τα – σποραδικά - δημοσιεύματα κατά Σαμαρά, συνεχίζονται.
Βέβαια, έχουν γίνει πιο «μαζεμένα», πιο «σεβαστικά», αλλά συνεχίζονται.
Τώρα πλέον, «υποστηρίζουν» το έργο του ως Πρωθυπουργού, το 2012-15, αλλά γκρινιάζουν, γιατί κάποιες «συμπεριφορές» του τελευταία, δείχνουν πως «δεν στηρίζει αρκετά» την κυβέρνηση Μητσοτάκη.



Εντάξει, άποψη λένε - δικαίωμά τους - δεν είναι πλέον “λίβελοι”.
Απαντάται έτσι και το ερώτημα: Τι τους έπιασε ξαφνικά με τον Σαμαρά;
Απλούστατα: Ενοχλούνται κάποιοι με τον πρώην Πρωθυπουργό, γιατί παραμένει ενεργός και λέει – κι αυτός – την άποψή του.
Ενώ, τι θα έπρεπε, άραγε;
·       Να σιωπά;
·       Να αδιαφορεί;
·       Να μη λέει την άποψή του;


20.2.20

Αν θεριό δεν φας, θεριό δεν γίνεσαι…


Έχουμε γίνει failed state, δηλαδή διαλυμένο κράτος;
Κρίνετε μόνοι σας:
·       Δεν ελέγχουμε τα σύνορά μας! Όποιος θέλει μπαίνει παράνομα, χωρίς επίσημα χαρτιά, δίνει ψεύτικα στοιχεία, κι εμείς υποχρεωνόμαστε να τον περιθάλπουμε και να του προσφέρουμε, λέει, «άσυλο». Και καμιά άλλη Ευρωπαϊκή χώρα δεν τον παίρνει.
·       Μας λένε ότι το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και το Διεθνές Δίκαιο απαγορεύει δήθεν να τους αντιμετωπίζουμε ως «παράνομους» να τους βάζουμε σε κλειστά κέντρα και να τους απελαύνουμε.
Λένε ψέματα!



--Η Σύμβαση της Γενεύης (του 1951) περί προσφύγων λέει ξεκάθαρα ότι το αν μια χώρα θα δώσει άσυλο σε όσους το ζητάνε είναι τελικά «κυριαρχικό της δικαίωμα». Πολύ περισσότερο αν επικαλεστεί «λόγους εθνικής ασφαλείας». Ουδείς μπορεί να την εγκαλέσει γι’ αυτό. Ούτε οφείλει να δώσει λογαριασμό σε κανένα – Διεθνή Οργανισμό ή τρίτο κράτος.
--Από την άλλη πλευρά, η προστασία των συνόρων (απ’ όσους επιχειρούν να περάσουν παράνομα) είναι αυστηρά εθνική δικαιοδοσία και ΔΕΝ υπάγεται στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο...


18.2.20

Ως το τέλος…


Μικρός «οδηγός» για να καταλάβετε όσα θα συμβούν τις επόμενες ώρες, ή 24ωρα…
Όταν θα βγουν οι κουκούλες των «προστατευομένων» μαρτύρων για την υπόθεση Novartis, τότε θα συμβούν τα εξής:
Αν αποκαλυφθεί ότι κάποιοι έχουν ήδη καταθέσει με τα πραγματικά τους ονόματα κι έχουν αρνηθεί ότι υπήρξαν οι ίδιοι ψευδομάρτυρες, τότε θα προκύψει κατά πάσα πιθανότητα θέμα ψευδορκίας σε βάρος τους!





·       Πρώτον, γιατί όταν κατέθεσαν μα τα ονόματά τους στην Προανακριτική Επιτροπή της Βουλής είχαν πει ότι ΔΕΝ γνωρίζουν τίποτε για την ανάμιξη πολιτικών προσώπων στην υπόθεση Novartis. Δηλαδή δεν γνωρίζουν το παραμικρό στοιχείο ότι έχουν δήθεν «χρηματιστεί» πολιτικοί από την εταιρία.
Αλλά στην κατάθεσή τους τα ίδια πρόσωπα – με κουκούλες πλέον και ψευδώνυμα– είχαν δηλώσει ακριβώς το αντίθετο! Και με τις δικές τους κατηγορίες παραπέμφθηκαν και οι δέκα (και έχουν ήδη απαλλαγεί οι οκτώ!).
Άρα, έλεγαν ψέματα! Και αυτό συνιστά και παράπτωμα ψευδορκίας και παράπτωμα ψευδούς καταμήνυσης και παράπτωμα συκοφαντίας. Κάποια κακουργηματικού χαρακτήρα…

17.2.20

«Χτυπάνε» το Σαμαρά και νοσταλγούν τον… Στάλιν!


Το άρθρο-λίβελλος του κ Ανδρέα Δρυμιώτη κατά Σαμαρά την περασμένη Κυριακή προκάλεσε αρκετές αντιδράσεις. Και στο διαδίκτυο και στις εφημερίδες.
Δεν έμεινε «αναπάντητο» - και δεν έπρεπε να μείνει αναπάντητο.
Γιατί δεν είναι απλώς μια «ξεκούδουνη» πολεμική εκτός τόπου και χρόνου – από το παρελθόν.
Όπως φαίνεται προετοιμάζει ζυμώσεις που γίνονται τώρα, σε ενεστώτα χρόνο – και αφορούν στο μέλλον.



Ούτε αφορά μόνο τον ίδιο τον λιβελογράφο (τον Δρυμιώτη), ούτε μόνο το στόχο του λιβέλου (τον Σαμαρά).
Αφορά τον τρόπο που βιώνουμε τα ιστορικά γεγονότα, όχι ως «μαθήματα» που μας κάνουν σοφότερους, αλλά ως προπαγανδιστικό υλικό για να καλύψουμε αμαρτίες και να διασώσουμε στρεβλώσεις της ελληνικής κοινωνία.
Δηλαδή όλα εκείνα από τα οποία θα έπρεπε, μετά από 10 χρόνια κρίσης, να είχαμε απαλλαγεί. Κι εμείς αντί να τα ξεπεράσουμε, τα… «δοξάζουμε» ακόμα!


11.2.20

Εκτέλεση συμβολαίου κατά Σαμαρά;


Ο κ. Ανδρέας Δρυμιώτης, παλαίμαχος της εισαγωγής πληροφοριακών συστημάτων στην Ελλάδα, έγραψε προχθές ένα άρθρο στην «Καθημερινή», με τίτλο «Περί Αχαριστίας» και στόχο τον… Αντώνη Σαμαρά!





Τώρα, γιατί αποφάσισε, στα καλά καθούμενα και κάπως… «ξεκούδουνα», να γράψει ένα ανόητο λίβελο κατά του πρώην Πρωθυπουργού, του οποίου το έργο αναγνωρίστηκε ακόμα και από πολλούς αντιπάλους του (πολιτικούς ΚΑΙ εσωκομματικούς) – παραμένει μυστήριο.
Ποιος ξέρει, θα έχει τους λόγους του ο άνθρωπος.
Τα κίνητρά του δεν μας απασχολούν (αν και μπορούμε να υποθέσουμε διάφορα…).


Περί του «κακού» Σαμαρά…


Διάβασα προχθές ένα εμπαθές άρθρο στη Καθημερινή, όπου ούτε λίγο ούτε πολύ ο μεγαλύτερος καταστροφέας της χώρας (αλλά και της ΝΔ) ήταν και είναι ο Σαμαράς!
Στην Καθημερινή παρακαλώ… ούτε στην ΕφΣυν, ούτε στην Αυγή.




Γιατί; Διότι το 1992 έριξε τον Μητσοτάκη (προφανώς χωρίς κανένα λόγο, έτσι από γινάτι), ενώ αργότερα όταν τον ξαναδέχθηκε στους κόλπους της η ΝΔ, αυτός φρόντισε με τις διάφορες κινήσεις του και τις κωλοτούμπες του (βλ. Ζάππεια) να μας βάλει στα μνημόνια και να στρώσει τον δρόμο στον Τσίπρα…


7.2.20

Τα ψέματα των «ανθρωπιστών» και η επικερδής μπίζνα των ΜΚΟ!


Από κάποιες ενημερωτικές εκπομπές αρχίζουν να βγαίνουν μερικές αλήθειες για το λαθρομεταναστευτικό.
Κάπως ανόρεχτα βέβαια - αλλά βγαίνουν αλήθειες…
·       Για παράδειγμα, χθες ο Νότης Μηταράκης, σημερινός υπουργός Μετανάστευσης, ανέφερε ότι το 91% από τις 72 χιλιάδες αιτήσεις ασύλου που βρήκε η σημερινή κυβέρνηση στις αρχές του περασμένου Ιουλίου, είχαν απορριφθεί σε πρώτο και δεύτερο βαθμό! Άρα δεν ήταν «πρόσφυγες».
Ακόμα κι εκείνοι δηλαδή που μας είχαν ξεμείνει από το 2015!
Και γιατί δεν απελάθηκαν; θα ρωτήσετε…





Γιατί απλούστατα, η αίτησή τους περίμενε να κριθεί σε… τρίτο και τέταρτο βαθμό, πράγμα που θα απαιτούσε άλλα 5-6 χρόνια!
Και στο μεταξύ έρχονταν κι άλλοι (αφού οι προηγούμενοι κατάφερναν κι έμεναν εδώ – παρά την «απόρριψή» τους!)
Η διαδικασία που είχε επιβάλει η προηγούμενη κυβέρνηση αντιμετώπιζε όλους ως «πρόσφυγες» - ενώ αληθινοί πρόσφυγες ήταν μόλις το 10%!
Και κρατούσε εδώ τους πάντες (ακόμα και εκείνους που είχε ήδη απορριφθεί δύο φορές…)


5.2.20

Ο μήνας του μέλιτος τελείωσε…


Καλώς ή κακώς, το 2015,  ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας μάσησε από τα φληναφήματα των απατεώνων του Σύριζα και έτσι μας κατσικώθηκαν στο σβέρκο επί 5 σχεδόν χρόνια, σπέρνοντας τον όλεθρο στα πάντα όλα.
Ευτυχώς όμως που ότι και να γίνει στο τέλος οι απάτες συνήθως ξεσκεπάζονται, και έτσι τον περασμένο Ιούλιο ένα 40% ξύπνησε και έστειλε τον Αλέξη και τους τσιρκολάνους του στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.
Από το οποίο θα περάσουν πολλά τέρμινα για να ξαναβγεί, αφού ακόμη και οι πιο αφελείς εξ ημών επιτέλους αντιλήφθηκαν το τι κουμάσια ήταν όλοι αυτοί οι επαγγελματίες άεργοι-επαναστάτες (της φακής).



Kαποιοι βέβαια συνεχίζουν τον όμορφο αγώνα τους κουνώντας το δάχτυλο δεξιά κι αριστερά, ενώ άλλοι αγωνίζονται για την προκοπή του τόπου από δικά τους νέα (κόμματα) μετερίζια, όντας ευγνώμονες που αντί να βρίσκονται σε κάποιο κελί μεσοτοιχία με τον Ίγκορ από τη Γεωργία, συνεχίζουν να πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες, με ένα μικρό (πλην όμως σταθερό) ποσοστό ηλιθίων να τους ψηφίζουν και να τους χειροκροτούν.
Τέλος πάντων ο Σύριζας μας τελείωσε, οπότε πάμε παρακάτω...


4.2.20

Δίνουν «εξετάσεις» σε ...ξένα «ιερατεία»!


Μερικές επίκαιρες παρατηρήσεις για να μη σας μπερδεύουν διάφοροι και διάφορες με διάφορα (και… α-διάφορα).
Ξεκίνησε, εν όψει νέας σφοδρής όξυνσης των Ελληνοτουρκικών, κάποια φιλολογία με δύο αιχμές:
1.       Πρώτον, την «προσφυγή στη Χάγη»
2.      Δεύτερον, τη «συνεκμετάλλευση» στο Αιγαίο.
Ηττήθηκαν ως προπαγανδιστικές εκστρατείες και τα δύο.
Ηττήθηκαν κυρίως γιατί παρά το βομβαρδισμό από σχετικές ομιλίες, δημοσιεύσεις και τηλεοπτικά λογύδρια, τελικώς στην κοινή γνώμη απομονώθηκαν.





Αυτό δεν σημαίνει ότι το «ξέχασαν» και δεν θα επανέλθουν αργότερα.
Σημαίνει απλώς ότι ΔΕΝ έπεισαν. Κάποιοι, μάλιστα, ενόχλησαν σφόδρα την κοινή γνώμη.
Ας δούμε τι εννοούσαν. Για να καταλάβουμε που το πάνε.
Όπως έχουμε γράψει, η προσφυγή στη Χάγη είναι πάγια θέση της Ελληνικής διπλωματίας (από το 1976).
Όμως αυτό δεν το δέχεται η Τουρκία!


Χρονικό μιας προαναγγελθείσας εξέγερσης…


Το είδαμε κι αυτό, και οσονούπω θα δούμε ακόμη περισσότερα.
Για την «αυθόρμητη» εξέγερση των ικετών της Μόριας λέω, που χθες έθεσαν το νησί της Λέσβου σε κατάσταση συναγερμού και επί ποδός πολέμου.
Μέχρι και στρατιωτικό ελικόπτερο σηκώθηκε, με τους υπεύθυνους της αστυνομίας να επιτηρούν από ψηλά τις «μεθοδευμένες» και κατευθυνόμενες κινήσεις των οργισμένων διαδηλωτών.
Με τα ΜΜΕ (όσα ασχολήθηκαν) να πέφτουν από τα σύννεφα. Κανείς δεν το περίμενε… χα χα χα.



Και με τους κατοίκους του νησιού να χτυπάνε τις καμπάνες, να ζητούν αστυνομική προστασία και επέμβαση, και γενικώς να είναι σε κατάσταση «αμόκ».  Κάποιοι μάλιστα ζήτησαν και την επέμβαση του στρατού!
Αλήθεια όμως, τι να κάνει ο στρατός; Εδώ τα ΜΑΤ κι απαγορεύεται να χρησιμοποιήσουν τα κλομπς τους ή να ασκήσουν οποιαδήποτε μορφή βίας… οι στρατιώτες τι θα κάνουν;
Θα απωθήσουν τους εξοργισμένους «πρόσφυγες» με τις φωνές τους; Θα τους κάνουν κινήσεις αϊκίντο;


3.2.20

Όλα θολά κι απαίσια…


Δεν είχε χθες My Style Sucks, οπότε έβλεπα  στις ειδήσεις το περιστατικό με τον τζιχαντιστή στην Αγγλία, που μαχαίρωσε δυο ανυποψίαστους πολίτες, αλλά στη συνέχεια έσπευσε η αστυνομία η οποία και τον σκότωσε σε χρόνο ντε τε πυροβολώντας τον.
Και πολύ καλά έκανε.
Και δυστυχώς θυμήθηκα τα δικά μας… όπου αν τυχόν συνέβαινε κάτι παρόμοιο, ούτε ψύλλος στον κόρφο των αστυνομικών.

Σύντομα κοντά σας...

Θα τους είχαν μπουζουριάσει ήδη, ενώ όλα τα ΜΜΕ και μεγάλο μέρος της κοινωνίας θα τους σταύρωνε ως ανάλγητους, μπορεί και φασίστες.
Ξέρετε στην μπανανία μας απαγορεύεται η χρήση όπλου ακόμη κι από αστυνομικούς αν προηγουμένως δεν έχουν δεχτεί πυροβολισμό.
Άρα το να σφάζει κάποιος μέσα στο δρόμο αθώους πολίτες δεν δικαιολογεί την χρήση όπλου από την αστυνομία...

16.1.20

Οι χαλεποί καιροί και οι άκαιρες επιλογές…


Πάει κι αυτό.
Στην «προεδρολογία» και στην «ονοματολογία» αναφέρομαι, στις οποίες έβαλε αιφνιδιαστικό τέλος χθες βράδυ ο Κυριάκος, προτείνοντας μια γυναίκα για το ανώτατο αξίωμα της χώρας.
Μια καλή επιλογή θα έλεγα, αν οι καιροί ήταν διαφορετικοί.
Μια επιλογή που ίσως θα ταίριαζε σε άλλες εποχές, ανώδυνες, όπως τότε που η Ελλάδα προχωρούσε μπροστά, με το ευρωκύπελλο, τους Ολυμπιακούς, τα άπειρα δάνεια, τις Καγιέν, τα Κοχίμπας, την ανάπτυξη, κλπ. κλπ.




Τότε που οι ουρανοί φαίνονταν δικοί μας, το χρήμα (μαύρο και μη) έρρεε ανεξέλεγκτα, και που ο τελευταίος Μήτσος από τον Δενδροπόταμο είχε καινούργια μπέμπα (με 72 δόσεις), και «πάγαινε» ταξίδι του μέλιτος στο Μπαλί…
Τότε που όλα ήταν μερβεγιέ.
Σήμερα όμως, με όλους τους κινδύνους που περάσαμε, με όλα τα χαστούκια που φάγαμε,  και με όλες τις απειλές που δεχόμαστε από παντού, η εν λόγω επιλογή μοιάζει άκαιρη.
Μοιάζει εκτός τόπου και χρόνου… τζούφια…


14.1.20

Η (ενδεικτική) ιστορία της … κυρά Σούλας.


Έχω μια συνάδελφο έξω καρδιά και φουλ εργατική. Την Χρυσούλα.
Όλοι τη φωνάζουμε κυρά Σούλα.
Δημοκράτισσα και πασοκτσού από τα γεννοφάσκια της. 



Έχει να λέει, πως το 1977 έχασε τον γάμο της αδελφής της διότι μιλούσε ο Ανδρέας στην Πλ. Αριστοτέλους.
Έμεινε μάλιστα ελεύθερη, διότι δεν είχε χρόνο για  «γαμπρίσματα»… προείχε η προκοπή του τόπου (χώρια που ήταν ερωτευμένη με τον μονίμως παντρεμένο  Άκη Τσοχατζόπουλο), οπότε και έμεινε στο ράφι.
Για τέτοια σοσιαλίστρια μιλάμε…