19.6.18

Η βραδιά των μπουτούδων…


Ακόμη θυμάμαι εκείνο το ηρωικό καλοκαίρι. Τότε που το γελαστό παιδί, παρέα με τον Δρα Μπαρουφάκη, και αγκαλιά με τον λαό, έδειξαν τα δόντια τους στην Ευρώπη των τοκογλύφων, διδάσκοντας αξιοπρέπεια.
Ακολουθώντας τις προτροπές μπαρουτοκαπνισμένων αγωνιστών και πούρων ιδεολόγων, όπως ο σπινθηροβόλος Στρατούλης, που έλεγε ότι θα μας παρακαλάνε να μας δανείσουν, ή όπως ο (Σουηδός) Σκουρλέτης, που υπόσχονταν να βαρέσει τα νταούλια (ή τα κλαρίνα, δεν θυμάμαι καλά) για να χορέψει η μαντάμ Μέρκελ στους ρυθμούς του Σύριζα…



Τότε που ο δόκτορας που λέγαμε, έκλεισε τις κακές τράπεζες, που μας ρουφάνε το αίμα με μπουρί, γλεντώντας το βράδυ με τη συμβία του, και έστειλε τον λαό, νέους αλλά και υπερήλικες, στις ουρές των ΑΤΜ, κουρασμένους και ζαβλακωμένους από τη ζέστη μεν, περήφανους ως Αίλυνες δε...


18.6.18

Τα πιο ακλόνητα… «τετελεσμένα»…


Πρώτη ιστορική παρατήρηση: Τέλη Σεπτεμβρίου του 1938, οι πολιτικές ηγεσίες της Ευρώπης «πανηγύριζαν» για τη «νέα θεμελίωση» της Ειρήνης που επιτεύχθηκε τότε στο Μόναχο…
Οι «εμβριθείς αναλυτές» της εποχής, με ακλόνητα «λογικά» επιχειρήματα, διαλαλούσαν ότι η Ειρήνη κατοχυρώθηκε πια σε «στέρεες βάσεις», αφού «εξαλείφτηκαν με μιας» τα πιθανά αίτια μιας μελλοντικής σύγκρουσης. Ο Χίτλερ είχε πάρει ό,τι ζητούσε με το παραπάνω. Είχε δημιουργήσει το «ζωτικό χώρο» της Μεσευρώπης, όπως διακήρυσσε…




Η Χιτλερική Γερμανία είχε ήδη προσαρτήσει την Αυστρία (Anslchluss) λίγους μήνες νωρίτερα, τον Μάρτιο του 1938, κατά παραβίασιν της Ειρηνευτικής Συνθήκης των Βερσαλλιών, του 1919. Είχε ενώσει τη Γερμανία με την Αυστρία! Και στο Μόναχο «τακτοποιούνταν» πλέον και η υπόθεση με τους Γερμανούς της Σουδητίας και το διαμελισμό της Τσεχοσλοβακίας.
Επομένως, οι σημαντικότερες απαιτήσεις της Χιτλερικής Γερμανίας γίνονταν πλέον αποδεκτές από Βρετανούς και Γάλλους. Άρα «ευλόγως» όλοι οι αναλυτές, διαβεβαίωναν εαυτούς και αλλήλους, ότι η Ειρήνη είχε πλέον «διασφαλιστεί». (Κι ύστερα ξύπνησαν πολύ δυσάρεστα όλοι τους…)


15.6.18

Ο Σαλβίνι ανακατεύει την τράπουλα της ΕΕ…


Τρία χρόνια μετά από τη μεγαλύτερη εισροή μεταναστών στην Ευρώπη από την εποχή του Β’ΠΠ, και οι παλιές πληγές ανοίγουν και πάλι.




Οι υποβόσκουσες πολιτικές εντάσεις γύρω από το άλυτο ζήτημα της διαχείρισης της μετανάστευσης προς την Ευρώπη έχουν έρθει και πάλι στο προσκήνιο, και το αντίκτυπο τους μεταμορφώνει  συμμαχίες, ενώ παράλληλα αναζωπυρώνει παλιές αντιζηλίες από τη Ρώμη ως το Βερολίνο, το Παρίσι, και τη Βιέννη...


14.6.18

Ά la guerre comme à la guerre…


Την περασμένη Τρίτη σε διαμαρτυρία για την απεργία πείνας του Κουφοντίνα, ο Ρουβίκωνας έκανε ντου στο κτίριο της οδού Μασσαλίας. Πέταξαν φέιγ βολάν, μπογιές στους τοίχους, έσπασαν μια τζαμαρία και έφυγαν. Συνηθισμένα δηλαδή πράγματα. Η μόνη διαφορά ήταν ότι η αμερικανική πρεσβεία διαμαρτυρήθηκε με ένα tweet. Την κυβέρνηση την έπιασε το επάρατο πορνιόκο.




Μέσα σε ώρες η αστυνομία είχε συλλάβει στα Εξάρχεια έναν 26χρονο και μία 23χρονη, η ασφάλεια τους είχε ταυτοποιήσει και είχε σχηματιστεί δικογραφία σε βάρος τους, για διακεκριμένες φθορές, ληστεία, επικίνδυνες σωματικές βλάβες, απείθεια και οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα...



Ο μυστηριώδης θάνατος του Μεγάλου Αλεξάνδρου...


Μια μικρή ανάσα για να ξεφύγουμε από τη μιζέρια των «νοτιομακεδονομάχων»

Μιας και μας έπιασε όλους το «μακεδονικό» μας, και επειδή οι εξελίξεις είναι ιδιαίτερα δυσάρεστες με αυτούς που μπλέξαμε, είπα να ασχοληθώ λίγο με τον τιτανοτεράστιο Αλέξανδρο (όχι τον Τριανταφυλλίδη, αλλά τον άλλον), μπας και ελαφρύνω σε έναν ελάχιστο βαθμό το βαρύ κλίμα που έχει σκεπάσει τη χώρα, με τον κάθε τυχάρπαστο να εκφέρει και άποψη, πολλές φορές για τα μπάζα.




Άσχετα αν προσωπικά νομίζω ότι ο σοφός λαός θα δεχτεί χωρίς σοβαρή αντίδραση και αυτή τη σφαλιάρα από τον Αλέξη και την παρέα του, και σε λίγες μέρες το όλο θέμα της εκχώρησης του ονόματος θα ξεχαστεί, με τους συνέλληνες να επικεντρώνονται στα «σώβρακα και τις φανέλες» του Μουντιάλ. Ας ελπίσουμε ότι κάνω λάθος…  Όπως και να έχει όμως, οι ευθύνες θα αποδοθούν κάποτε… έστω και από τους ιστορικούς του μέλλοντος…


Έξω πήγε καλά το ξεπούλημα… μέσα όμως;


Όπως όλα δείχνουν, άπαντες οι φίλοι, σύμμαχοι, εταίροι, και δανειστές, έχουν κατενθουσιαστεί με την «κατάπτυστη» συμφωνία που κατάφερε ο Αλέξης (σε αγαστή συνεργασία με τον Κοτζιά), προκειμένου να εκχωρήσουμε το όνομα Μακεδονία (και όχι μόνο) στους Σκοπιανούς γείτονές μας.
Μια ακόμη εξαπάτηση δηλαδή του λαού, που τον ψήφισε δις, για να μας φέρει την εθνική αξιοπρέπεια.




Έτσι, οι Βρυξέλλες, το Βερολίνο, η Ουάσιγκτον, το ΝΑΤΟ, ακόμη και το … Κόσοβο, δηλώνουν σούπερ ικανοποιημένοι με την συμφωνία, που προχώρησαν  οι αριστερές κυβερνήσεις των δυο χωρών, και με βάση την οποία η ΠΓΔΜ θα ονομάζεται στο εξής Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας, αν βέβαια συμφωνήσει και ο λαός των Σκοπίων σε δημοψήφισμα που θα γίνει στους επόμενους μήνες…


13.6.18

Μια συμφωνία- ραδιουργία…


Να το ξεκαθαρίσουμε από την αρχή. Η συμφωνία Τσίπρα- Ζάεφ για τα Σκόπια δεν είναι συμφωνία. Είναι κατ’ αρχήν συμφωνία. Και δεν είναι τελική. Είναι προσωρινή. Δεν είναι καν δεσμευτική. Υπόκειται σε αλλαγές και ανατροπές. Και δεν αφορά σ’ αυτήν την κυβέρνηση απαραίτητα! Μπορεί να πέσει στην επόμενη! Πρόκειται για κέντημα ραδιουργίας περισσότερο παρά συμφωνίας.




Συγκεκριμένα:
1.       Ο κ. Τσίπρας συμφώνησε σε παράδοση του ονόματος της Μακεδονίας από την Ελλάδα ερήμην της ελληνικής Βουλής. Η συμφωνία του με τον Ζαεφ προβλέπει ότι το θέμα θα έρθει στην ελληνική Βουλή για έγκριση όταν και όποτε περάσει από τη Σκοπιανή Βουλή, από το σκοπιανό δημοψήφισμα, από την αναθεώρηση του σκοπιανού Συντάγματος. Δηλαδή, πιθανώς μετά και από τις ελληνικές εκλογές του 2019…


Λαϊκιστές μεν, αποτελεσματικοί δε…


Μπορεί πάρα πολλοί, μεταξύ των οποίων κι εγώ, να λοιδορήσαμε την πρόσφατη επιλογή του ιταλικού λαού, που ψήφισε κάποιους «σαλεμένους χαϊκάληδες» για να τον σώσουν, όμως κάθε μέρα που περνάει αποδεικνύει ότι οι εν λόγω λαϊκιστές ουδεμία σχέση έχουν με τους αντίστοιχους δικούς μας, και ότι μάλλον θα μακροημερεύσουν, αλλάζοντας στο ενδιάμεσο και την Ευρώπη.

 
Γυναικόπαιδα...

Προς το παρόν, η νέα ιταλική κυβέρνηση έβαλε σε δεύτερο πλάνο την αποχώρηση από το ευρώ (και καλά έκανε), επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον της στο πιο καυτό ζήτημα όλων, το μεταναστευτικό…


Ένα ένα να τα λύνουμε τα ζητήματα…


Χρόνια το λέω: Ο Αλέξης δεν παίζεται. Το είπε και το έκανε.
Έτσι είναι αυτό το παιδί… όταν θέλει κάτι το πάει μέχρι τέλους. Δεν μπορεί τις μισές δουλειές.
Δεν καταλαβαίνει Χριστό, και ούτε κάνει πίσω. Πάνω απ’ όλα το όραμα. Ειδικά όταν πρόκειται για σημαντικά ζητήματα εθνικού βεληνεκούς.





Έτσι, μετά το δημοσιονομικό, το ασφαλιστικό, το μεταναστευτικό κ.ο.κ. έλυσε επιτέλους και το «μακεδονικό» ζήτημα που ταλάνιζε τη χώρα επί δεκαετίες, και που πολλοί προηγούμενοι δήθεν πολιτικοί άνδρες δεν μπόρεσαν να λύσουν.
Και το έκανε χωρίς να ανοίξει μύτη, και χωρίς να αντιδράσει κανείς, πλην κάποιων αμετανόητων και μισαλλόδοξων ντεμέκ πατριωτών, που δεν ξέρουν το καλό της πατρίδας, και η οποία πατρίδα τους έχει φτύσει προ πολλού. Μιλάμε για κάτι «γραφικά εθνίκια», όπως πολύ σωστά τους χαρακτήρισε ο σύμβουλος Στρατηγικού Σχεδιασμού του πρωθυπουργού, κ. Καρανίκας…


12.6.18

Η 15χρονη Σούλα και ο … Αμπντούλ!


Αγαπημένε μου μπαμπά,
λυπάμαι πολύ που βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να σου πω πως έφυγα με το καινούριο μου αγόρι. Βρήκα επιτέλους την αληθινή αγάπη!


 

Αχ, να μπορούσες μόνο να τον έβλεπες!
Είναι τόσο όμορφος με τα τατουάζ και τα σκουλαρίκια, και τόσο αγέρωχος πάνω στη μεγάλη και γρήγορη μηχανή του!
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό..Επιτέλους είμαι έγκυος…