Η περιπέτεια της Λίλας στο… Ντουμπάι!

Πως τα φέρνει η μοίρα αν έχεις άστρο…

Έτσι, τη μέρα που στη χώρα πραγματοποιήθηκαν μεγαλειώδεις και πολυπληθείς συγκεντρώσεις πολιτών που διαμαρτύρονταν για το σκάνδαλο της κυβερνητικής συγκάλυψης μιας σιδηροδρομικής τραγωδίας, που δολοφόνησε 57 αθώες ψυχές, και που οφείλονταν στην ανεπάρκεια ενός συγκεκριμένου υπουργού και πολλών άλλων «παραγόντων», η τύχη το έφερε οι ΗΠΑ να επιτεθούν στο Ιράν, και έτσι η όλη ενημέρωση να εστιάσει στον νέο «παγκόσμιο» πόλεμο που ξέσπασε, και όχι στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας.

Με τον Κυριάκο (και τον Κ.Κ. του Αχ.) να ξεφυσάνε ανακουφισμένοι.

Μέσα όμως από την σκληρή πραγματικότητα ενίοτε ξεφυτρώνουν μέσα από μικρές ανεπαίσθητες χαραμάδες και κάποιες τριτεύουσες ιστορίες, που προκαλούν… θυμηδία.

Ακολουθεί μια τέτοια…

 

Η Λίλα ζούσε την τέλεια ζωή, μέσα από τα διάφορα «φίλτρα» που η ίδια της είχε βάλει.

Στα 23 της αιωρούνταν, βλέποντας τον κόσμο μέσα από ροζ γυαλιά. Ήταν αυτό που λέμε «ινφλουένσερ», μιά μαέστρος δηλαδή στον χειρισμό των σόσιαλ μίντια, με τα διάφορα προφίλ της να είναι ένα συνονθύλευμα παστέλ εικόνων, ελαφρών στιγμιότυπων, ανούσιων πληροφοριών συνοδευόμενων από  σέλφις,  και κυρίως πληρωμένων διαφημίσεων για προϊόντα εταιριών οι οποίες το μόνο που ζητούσαν ήταν ένα προκλητικό ντύσιμο, ένα σφιχτό κορμί, duck face χείλη, και το περίφημο σύνθημα «Γουάου, περνάμε υπέροχα»...

Με αεροπλάνα και με τρένα, και με τους φίλους τους παλιούς… (και ανερυθρίαστους).

Με αφορμή το πρόσφατο τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Ισπανία, ξαναθυμηθήκαμε τα Τέμπη.

Μόνο που οι Ισπανοί ούτε έσπευσαν να μπαζώσουν τον χώρο, ούτε έστησαν σε χρόνο ντε τε επικοινωνιακά σόου, ούτε είδαμε καμιά πυρόσφαιρα να φωτίζει τον ουρανό.

 

Το μόνο κοινό σημείο των δυο δυστυχημάτων, πέραν των πολλών αθώων νεκρών,  είναι πρώτον ότι τα τρένα και εκεί ανήκουν σε ιταλική εταιρία που τα λειτουργεί, και δεύτερον ότι και οι Ισπανοί μηχανοδηγοί είχαν προειδοποιήσει προ πολλού για τους κινδύνους της συγκεκριμένης περιοχής (ράγες) που συγκρούστηκαν τα τρένα...

Του Θάνατου Παράγγειλα...

 Ξυλούρης, Χρύσανθος

 

Τελικά ποιος έριξε τους δίδυμους πύργους;

Αύριο συμπληρώνονται 24 χρόνια από την 11/9/2001 και τη κατάρρευση των δίδυμων πύργων στη Νέα Υόρκη. Ένα γεγονός που οδήγησε σε βομβαρδισμούς, εισβολές, πολέμους στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ, και θανάτους χιλιάδων αθώων και μη.

 

Μέχρι σήμερα, συνεχίζει ακάθεκτη η αμφισβήτηση της επίσημης εκδοχής όσον αφορά στο ποιος σχεδίασε και ποιος εκτέλεσε την «τρομοκρατική» αυτή επιχείρηση. Τα στοιχεία που απορρίπτουν  την επίσημη εκδοχή, είναι πλέον αρκετά… 

Death of a Clown...

 The Kinks

Κυριάκο παρ’ το αλλιώς, για το καλό όλων μας…

Εδώ και αρκετό καιρό ο πάντα εν εγρηγόρσει Σαμαράς τοποθετείται επί διαφόρων θεμάτων της πολιτικής επικαιρότητας, κυρίως των εθνικών, σφραγίζοντάς τα με την προσωπική πατριωτική δική του αντίληψη των πραγμάτων.

Κι’ αυτό διότι πάνω απ’ όλα, πέραν του «πατριώτης», ο Σαμαράς είναι ένα καθαρά «πολιτικό ον», έχοντας διατελέσει βουλευτής από τα 26 του.

Οι τοποθετήσεις αυτές, που είναι μάλλον αντίθετες εκείνων της κυβέρνησης του «ανέμελου γόνου», προφανώς τσούζουν, και γι’ αυτό οδήγησαν στη διαγραφή του από το κόμμα το οποίο υπηρετεί από τα νιάτα του, και στο οποίο διετέλεσε αρχηγός, και με το οποίο έγινε και πρωθυπουργός στα πιο δύσκολα ίσως (οικονομικά) χρόνια της μεταπολιτευτικής Ελλάδας.

 Αυτά που επισημαίνει ο Σαμαράς ενοχλούν. Πώς να το κάνουμε;

Η θρυαλλίδα όμως όλων των δημοσίων τοποθετήσεών του ήταν, όπως φαίνεται, το πρόσφατο άρθρο του στα ΝΕΑ, δια του οποίου για μια ακόμη φορά αποδόμησε την «μειοδοτική» σημερινή εθνική πολιτική, και όχι μόνο...

Όλος ο θίασος επί σκηνής λόγω… Σαμαρά!

Έχει πλάκα η πολιτική επικαιρότητα, δεν λέω.

Γιατί;

Διότι δεν χρειάστηκε παρά ένα άρθρο του Σαμαρά, που αποδομεί την περήφανη εξωτερική πολιτική του Κυριάκου, για να ξεκινήσει ολόκληρη φημολογία και παραφιλολογία για το αν θα κάνει κόμμα ή όχι.

Και άντε το Μαξίμου ταράχτηκε, αλλά πως εξηγείται η ξαφνική επανεμφάνιση κάποιων πολιτικών φαντασμάτων του παρελθόντος, που παρέα με σύγχρονους βρικόλακες, βγήκαν ξανά παγανιά σφυροκοπώντας τον Μεσσήνιο πρώην πρωθυπουργό; 

Και δεν αναφέρομαι μόνο στην συνήθη ύποπτη Ντόρα, που με το συραμμένο χαμόγελο που την διακρίνει πήρε σβάρνα τα κανάλια για να μας πει πόσο αγνώμων είναι ο Σαμαράς, πόσο λίγος, και άλλες τέτοιες αλήθειες…

I Know Places

 Lykke Li

 

A Girl Like You...

 Edwyn Collins

 

Το Βατερλό του "ανέμελου"...

Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον Μητσοτάκη μετά τη συνέντευξη στον Σρόιτερ είναι το απότομο και σαρωτικό άδειασμα των θέσεων των υποστηρικτών του. Αφενός ο έως χθες πανίσχυρος επικοινωνιακός μηχανισμός είδε να του τραβάει σε μια στιγμή το χαλί κάτω από τα πόδια ο ίδιος ο πρωθυπουγός. Αλλά υπάρχει και ένα ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα εδώ:

 

 

Εκτός από τους ποικιλοτρόπως πληρωμένους υποστηρικτές του, ο Μητσοτάκης και ο μητσοτακισμός γενικότερα έχουν μια αρκετά ισχυρή και σταθερή βάση αγνών και άδολων υποστηρικτών, που απλά πιστεύουν σε αυτά που πρεσβεύει ή, ορθότερα, δείχνει να πιστεύει η Οικογένεια και ιδίως ο Κυριάκος...