Η πρώτη μου συνάντησή με τον … Βάσια!

Θεσσαλονίκη, χειμώνας του 1975. 

Βασική πηγή ενημέρωσης το κατηφές  πρόγραμμα της ασπρόμαυρης και μοναδικής τότε κρατικής τηλεόρασης.

Μέσα σε ένα εξίσου θλιβερό ποδοσφαιρικό κλίμα, μια είδηση που ήρθε από το πουθενά κατάφερε να εκτοξεύσει την εφηβική μου φαντασία (ήμουν μόλις 14 χρόνων) στα ύψη.

Ερχόταν στον Ηρακλή, του οποίου ήμουν οπαδός, κάποιος ομογενής ποδοσφαιριστής από την ΕΣΣΔ ονόματι Χατζηπαναγής…

Πρόκειται περί… Μαραντόνα!

Χθες η Αργεντινή νίκησε με τα χίλια ζόρια, και με τη βοήθεια του Λιονέλ Μέσι, την Νιγηρία, με αποτέλεσμα να προκριθεί στον επόμενο γύρο. Αν δεν το πετύχαινε αυτό θα ήταν μια ύβρις… μια ιεροσυλία.

Μεγάλη εντύπωση όμως προκάλεσε η παρουσία του Μαραντόνα στις κερκίδες, με τον διάσημο αυτό «μάγο της μπάλας» τη μια να κοιμάται, και την άλλη να χτυπιέται σαν μαϊμού, δείχνοντας στους αντιπάλους τα μεσαία του δάχτυλα.

Όσοι δεν  ξέρουν περί τίνος πρόκειται, εξεπλάγησαν. Κάποιοι μάλιστα σοκαρίστηκαν. Τι είναι αυτά τα πράγματα; Ρωτούσαν…

Σαν σήμερα ξεκίνησε την μαγεία του ο Βάσια...

Γιος πολιτικών προσφύγων, μεγάλωσε και έμαθε μπάλα στην Τασκένδη της τότε Σοβιετικής Ένωσης, στο σημερινό Ουζμπεκιστάν. Δεκαοκτώ ετών έγινε σοβιετικός υπήκοος και κλήθηκε στην Ελπίδων. Ο Ολυμπιακός τον παρακολουθούσε, αλλά ήταν ο Ηρακλής (ο τότε Πρόεδρός του ταξίδεψε 5 φορές στην Τασκένδη) που πίεσε τα πράγματα, ώστε ο Χατζηπαναγής να ζητήσει άδεια επαναπατρισμού για να φύγει από την ΕΣΣΔ. Και έτσι πήγε στον «Γηραιό».

Στις 22 Νοεμβρίου του 1975 φτάνει στην Ελλάδα με τρένο. Περίπου 1.500 άτομα τον υποδέχθηκαν στον σταθμό. Ανάμεσα σε αυτούς και η γιαγιά του. Ήταν μόλις η 1η φορά που την έβλεπε. Στα 21 του χρόνια. Δύο εβδομάδες μετά, στις 7 Δεκεμβρίου, κάνει ντεμπούτο και ιδού πώς το θυμάται ο ίδιος σε συνέντευξή του…

Ο γητευτής της μπάλας…

Ανήμερα την εορτή Αγίου Δημητρίου, 26 Οκτωβρίου 1954, ήρθε στην ζωή ο άνθρωπος που δικαιωματικά μπορεί να χαρακτηριστεί... ποδοσφαιρικός πολιούχος της Θεσσαλονίκης. Ο Βασίλης Χατζηπαναγής είναι ο αυτός που άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο έβλεπαν το ποδόσφαιρο οι Ελληνες φίλαθλοι και ορθώς αναδείχθηκε ως ο κορυφαίος Ελληνας ποδοσφαιριστής των τελευταίων 50 ετών.

Γεννημένος 5.218 χιλιόμετρα μακριά από εκεί που θα έκανε τον κόσμο να παραμιλάει μαζί του, στην μακρινή Τασκένδη του Ουζμπεκιστάν (τότε Σοβιετική Ενωση), από Ελληνες πολιτικούς πρόσφυγες, κυπριακής καταγωγής, ο Χατζηπαναγής έφτασε στη Θεσσαλονίκη στις 22 Νοεμβρίου 1975. Ηταν ξημερώματα Σαββάτου, αλλά στον σιδηροδρομικό σταθμό υπήρχαν περίπου 1.500 φίλαθλοι του Ηρακλή για να τον υποδεχθούν!

Βασίλης Χατζηπαναγής ο πιο αδικημένος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών;

Ευτυχείς όσοι από μας είχαμε την ευκαιρία να δούμε να χορεύει στα γήπεδα ο Βασίλης Χατζηπαναγής (πάντα με τη φανέλα του Ηρακλή). Βεβαίως η τηλεόραση πρόλαβε, όσο πρόλαβε, να απαθανατίσει ορισμένες μεγάλες στιγμές του, όμως ήταν άλλο πράγμα το ζωντανό – να τον έβλεπες να κινείται μέσα στο γήπεδο και σε χώρους που δεν έπιανε η κάμερα.

Η TV, θέλω να πω, δεν θα μπορούσε με τίποτα να παγιδεύσει την, πολλές φορές, υπερβατική παρουσία του στο τερέν, τα ξεμαρκαρίσματά του, τους διαδρόμους που δημιουργούσε για τους συμπαίκτες του παίρνοντας άμυνες πάνω του, τα σινιάλα ή τις παροτρύνσεις του – όλα εκείνα, τέλος πάντων, που θα τον έχριζαν μέσα σε λίγα χρόνια ηγετικό δεκάρι.

Μην τους παίρνετε στα σοβαρά…

Ομολογώ ότι χάρη στη φασαρία που έγινε ανακάλυψα το κομμάτι που γράφτηκε στην Αυγή και που προκάλεσε το εξώδικο του Πύρρου Δήμα και ένα σωρό αντιδράσεις. Γράφτηκε Τετάρτη 10 Αυγούστου και για μέρες δεν το είχε διαβάσει κανείς – πράγμα που δεν αποτελεί τιμή για την εφημερίδα βέβαια.

Το πώς έφτασε να το διαβάσει ο Δήμας είναι παράξενο, όπως παράξενο είναι και γιατί αντέδρασε έτσι. Τον ξέρω λίγο τον Πύρρο: είναι άνθρωπος με χιούμορ. Το χιούμορ, βέβαια, είναι αρκετά προσωπική υπόθεση – νομίζω πως ούτε αυτός, ούτε και αρκετοί άλλοι, που αντέδρασαν αφού το διάβασαν δεν κατάλαβαν πως πρόκειται για ευθυμογράφημα…

Η Μέθοδος Φυλάττω, μια ελληνική πολεμική τέχνη!

Tο πρώτο επίσημο εγχειρίδιο Αυτοάμυνας - αυτοπροστασίας του Ελληνικού Στρατού είναι γεγονός με την πολύτιμη βοήθεια της Μεθόδου Φυλάττω...

Η Μέθοδος Φυλάττω (Phylatto Method) έβαλε το λιθαράκι της για να γίνει πραγματικότητα αυτό το εγχείρημα. Μέσω του κύριου Μπουζαλή Αργύρη, ο οποίος ήταν και ο κύριος εκπονητής του ΕΕ-81-2, δόθηκε η απαραίτητη τεχνογνωσία από την Μέθοδο Φυλάττω. Οι τεχνικές που αποκομίζονται στο εγχειρίδιο είναι απλές, γρήγορες και αποτελεσματικές...

Το ΕΕ- 81-2 (εγχειρίδιο εκστρατείας) έχει εκτυπωθεί και θα μοιραστεί στις μονάδες του Ελληνικού Στρατού...

Ο κύριος Μπουζαλής έχει εκπαιδευτεί δίπλα στον ιδρυτή της μεθόδου Φυλάττω κύριο Γραμματικόπουλο Δημήτρη (Chief Instructor Phylatto Method, Bodyguard Academy).

Ο κύριος Γραμματικόπουλος ασχολείται από μικρή ηλικία με διάφορες πολεμικές τέχνες (karate, kung fu, Aikido και αρχαία συστήματα πολεμικών τεχνών), δίπλα σε έμπειρους δασκάλους, φτάνοντας σε υψηλά επίπεδα...

Η επιστροφή των «γριών»!

Στη μάλλον αδιάφορη πρεμιέρα της Super League του ελληνικού πρωταθλήματος, εάν κάτι ξεχώρισε ήταν το στοιχείο της επιστροφής. Τόσο της ΑΕΚ, όσο και του Ηρακλή που και οι δυο τους έκαναν κάπως πιο πολύχρωμη τη μάλλον μουντή διοργάνωση.

Μάλιστα ο τελευταίος, μετά από 4χρονη απουσία, κερδίζοντας εκτός έδρας την Καλλονή, σκόρπισε ενθουσιασμό τόσο στους φιλάθλους του, όσο και σε πολλούς άλλους ουδέτερους φιλάθλους που διάκεινται θετικά απέναντι στον... ροπαλοφόρο «Γηραιό».

Ο χουλιγκανισμός, η ΕΠΟ, και ο Κοντονής…

Το Daily από την πρώτη μέρα δεν είχε  σκοπό να ασχοληθεί με την επικαιρότητα. Είναι όμως υποκριτικό ο κόσμος να χάνεται με τον αθλητικό νόμο του Σταύρου Κοντονή και να σας γράφω για άλλα.

Μια σύντομη αναφορά στον κατ’ ευφημισμό νόμο ενάντια στην βία.

Ο οποίος νόμος δεν φτιάχτηκε προφανώς για καμία βία αλλά για να «αλωθεί» η ΕΠΟ που λέγανε και την πρώτη τετραετία του ΠΑΣΟΚ.

Εάν τότε βγαίνανε διοικητικά συμβούλια στις ομοσπονδίες για ψηφίσματα για την Παλαιστίνη και παιδάκια με μπουκέτα λουλούδια και «Όχι στα πυρηνικά» να έχουμε τώρα παιδάκια που να κρατάνε σημαίες της Βενεζουέλας και να λένε όχι στην τρόικα…

Αυτογκόλ του ΣΥΡΙΖΑ και στο ποδόσφαιρο…

Κλείνουν τα... ποδοσφαιρικά σύνορα της Ελλάδας;

Το νέο αθλητικό νομοσχέδιο κατατέθηκε την Τρίτη και σύμφωνα με το άρθρο 29 καταργείται το αυτοδιοίκητο της ΕΠΟ στο ποδόσφαιρο.

Η Ομοσπονδία, από την πλευρά της, αντέδρασε άμεσα και έκανε καταγγελία σε FIFA και UEFA.

Ο Υφυπουργός Αθλητισμού, Σταύρος Κοντονής έχει ραντεβού με την Παγκόσμια και την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου στις 30 Απριλίου, αλλά θα επιδιώξει να συναντηθεί νωρίτερα μαζί τους.

Το πιθανότερο σενάριο είναι να ηχήσει η καμπάνα άμεσα, ίσως και σήμερα από την Ευρώπη.

Με απλά λόγια, αν επιβεβαιωθεί το… εφιαλτικό σενάριο θα κλείσουν τα σύνορα για τους ελληνικούς συλλόγους και για όλα τα κλιμάκια των Εθνικών ομάδων και των δύο φύλων…

Τάξη στο χάος του ποδοσφαίρου…

Η θλιβερή κατάντια του ελληνικού ποδοσφαίρου μάς υπενθυμίζει με τον πλέον ηχηρό τρόπο ότι έχουμε πολύ δρόμο ακόμη μέχρι να γίνουμε κανονική χώρα και σε αυτό τον τομέα.

Οχι για να σταματήσουν τα σκάνδαλα στο λαϊκότερο άθλημα (αυτά θα υπάρχουν πάντα και παντού) αλλά για να εφαρμοσθεί ο νόμος της πολιτείας και όχι ο νόμος της ζούγκλας που επικρατεί σήμερα από το μεγαλύτερο έως το μικρότερο σωματείο…

Τι μπάλα παίζει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Δεν ξέρω κανέναν πολιτικό που να θέλει και να μπορεί να βρει λύσεις για τα προβλήματα στα ελληνικά γήπεδα.

Έχουν περάσει πολλοί από τις διάφορες θέσεις αλλά άλλοι ούτε μυρωδιά δεν πήραν όσο κάθησαν και άλλοι απλά εκμεταλλεύθηκαν τη θέση για τις γνωστές «αγαθοεργίες», διορισμούς, λεφτά σε συλλόγους της εκλογικής τους περιφέρειας, φορολογικές διευκολύνσεις.

Ένα τίμιο πάντως και κερδοφόρο πρωτάθλημα δεν κατάφεραν να μας προσφέρουν, για να έχουμε λόγο κι εμείς να τους θυμόμαστε…

Καμία ελπίδα για το ελληνικό ποδόσφαιρο…

Τα στερεότυπα περικλείουν πάντα σοβαρή δόση αλήθειας, γι’ αυτό και γίνονται τέτοια.

Αλλά επειδή ξέρουμε ότι ο καλύτερος τρόπος να πεις ψέματα είναι να μην πεις όλη την αλήθεια (ή να την πεις στο περίπου), το αυτό ισχύει και με τη συντριπτική πλειοψηφία των στερεοτύπων.

Τα οποία επιπροσθέτως έχουν το κακό ότι λέγονται με εντελώς καλή συνείδηση – αυτός που τα επαναλαμβάνει θεωρώντας τα ως περίπου θέσφατα είναι βέβαιος πως δεν ψεύδεται.

Κι αυτό καθιστά την αποδόμησή τους τιτάνιο, στα όρια του αδυνάτου, έργο…

Ντροπή!!!!!!

Αν κάποιος έλεγε πριν το παιχνίδι της Εθνικής Ελλάδος με τα Νησιά Φερόε ότι τα είχε δει όλα στη ζωή του, θα διαψευδόταν. Καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς.

Η ήττα από τους «ψαράδες»  είναι από τις πιο μαύρες σελίδες του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Σκέτη ξεφτίλα…

Όταν η ποδηλασία συναντά τη κακογουστιά….

Πριν από μερικές μέρες ανακάλυψα μια φωτογραφία μιας  γυναικείας ομάδας ποδηλασίας της Κολομβίας, που μου προξένησε (αλγεινή) εντύπωση, και την ανέβασα στο φέισμπουκ.

Που να ήξερα ότι θα η συγκεκριμένη φωτό θα γίνονταν viral σε παγκόσμιο επίπεδο, αφού εκατομμύρια άνθρωποι έπαθαν την ίδια πλάκα με μένα…

Πρόκειται βέβαια για ποδηλάτισσες, άρα προχωρημένης κοσμοαντίληψης άτομα, και επειδή τελευταία και εδώ στη χώρα μας «νόμος είναι το δίκιο του ποδηλάτη» δείτε εδώ, όλα έρχονται και δένουν αρμονικά.

Μιλάμε δηλαδή για «προχώ» καταστάσεις…

Ο πρωταθλητισμός υπομένει, αλλά αναμένει το… αυτονόητο.

Πήρα την απόφαση να γράψω ως ένδειξη τιμής και ευγνωμοσύνης, εξάλλου είναι το μόνο σημαντικό που μπορώ να κάνω , για όλους τους πρωταθλητές και τις πρωταθλήτριες, για τους απλούς, πολύ πεισματάρηδες και πολύ υπομονετικούς ανθρώπους, τους αθλητικούς πρεσβευτές της χώρας μας, που είναι οι Έλληνες πρωταθλητές και πρωταθλήτριες.

Αυτούς που έχουν το παράδοξο, αλλά πλήρως αληθινό «προνόμιο» να τους θυμούνται και να τους επευφημούν, μόνο όταν διακρίνονται αγωνιστικά, όταν πετυχαίνουν να σηκώσουν όσο πιο ψηλά μπορούν τη γαλανόλευκη, όταν επιστρέφουν στην Ελλάδα μετά από μια επιτυχημένη πανευρωπαϊκή η παγκόσμια αθλητική δοκιμασία και έχουν στις αποσκευές τους τα ανάλογα τεκμήρια αναγνώρισης της χώρας τους και επιβράβευσης της προσπάθειάς τους.

Υπάρχουν και χειρότερα…

Ο χουλιγκανισμός των γηπέδων ζει και βασιλεύει, ειδικά σε περιόδους κρίσης, οπότε και ο κόσμος ψάχνει διεξόδους για να απασφαλίσει, και να εκφράσει την οργή του.

Ευτυχώς στη χώρα μας, λίγο εξαιτίας της πλήρους υποβάθμισης του ποδοσφαίρου, λίγο εξαιτίας των πολλών άλλων προβλημάτων που μας απασχολούν, ο χουλιγκανισμός και η βία στα γήπεδα που άλλα χρόνια ήταν κυρίαρχες εκφάνσεις του ποδοσφαίρου μας, σήμερα έχουν μειωθεί.

Τελικός Μουντιάλ: Πάπας εναντίον Πάπα;

Τον αποψινό τελικό του Μουντιάλ, κάποιοι τον χαρακτηρίζουν ως «ιερό πόλεμο», με τους δυο φιναλίστ να επιζητούν ο καθένας για λογαριασμό του τη θεϊκή παρέμβαση της Ρώμης.

Στο τέλος όμως του αγώνα, μία μόνο ομάδα θα έχει πάρει την παπική ευλογία.

«Μαϊμού πρόσφυγες»;

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Γκάνας μπορεί να επέστρεψε στην έδρα της μετά από τρεις συνεχόμενες ήττες στο μουντιάλ, όμως μερικές εκατοντάδες οπαδών της έμειναν στη Βραζιλία, απολαμβάνοντας το κλίμα…

Και μάλιστα, θέλουν να μείνουν εκεί για πάντα!

Γιατί με την Αργεντινή;

Έχω ξαναπεί ότι θεωρώ (και εγώ) το ποδόσφαιρο ως το πιο σημαντικό από τα ασήμαντα αυτής της ζωής.

Τι θα ήταν όμως μια ζωή χωρίς τα ασήμαντα;

Όπως και να έχει, τίποτα πιο σημαντικό στο ποδόσφαιρο από έναν τελικό μουντιάλ.

Ειδικά όταν σε αυτόν μετέχει μια αγαπημένη σου ομάδα την οποία υποστήριζες ανέκαθεν μετά φανατισμού.

Φανατισμού είπατε; Ναι φανατισμού.

Διότι το ποδόσφαιρο έχει και αυτή την προσφορά στη σύγχρονη κοινωνία, σου δίνει τη δυνατότητα να εκφράσεις τον όποιο φανατισμό διαθέτεις μέσα σου με σχετικά αβλαβή τρόπο. βοηθώντας έτσι στο να μένεις ψύχραιμος και νηφάλιος στα άλλα, τα σημαντικά ζητήματα της ζωής.