Την πάτησαν οι παλαιοημερολογίτες.

Τον Μάιο του 2010 πλησίασα σε απόσταση αναπνοής τον Ερντογάν.

Ήμουν στη Σμύρνη για τους «Πρωταγωνιστές», όταν πληροφορήθηκα ότι στο γήπεδο μπάσκετ θα γίνει «Γιορτή νεολαίας» με ομιλητή τον Τούρκο Πρωθυπουργό.

Η ατμόσφαιρα θύμιζε προεκλογική Ελλάδα του '90.

Τραπεζάκια με σημαίες και μύδια αχνιστά αντί για σουβλάκια.

Μέσα στο γήπεδο ο Τούρκος Kίμων Κουλούρης προσπαθούσε να ξεσηκώσει τον κόσμο, ενώ οι τραγουδιστές έλεγαν ο καθένας από ένα σουξέ και αποχωρούσαν.

Ένας μου θύμισε τον Ρόμπερτ Ουίλιαμς.

Ζήτω η Ελλάδα - ζήτω η θρησκεία - ζήτω η Νέα Δημοκρατία.

Κορίτσια με μαντήλες, γριές με φερετζέδες, αλλά και γυναίκες με άψογο μακιγιάζ.

Και ήρθε όπως θα ερχόταν ο Ομπάμα.

Από άλλη είσοδο τον περίμεναν, από άλλη είσοδο μπήκε.

Τα κανάλια μαντρωμένα στη μέση του γηπέδου προσπαθούσαν να κάνουν δουλειά με τους τηλεφακούς.

Και εγώ τυχαία βρέθηκα κοντά στην εξέδρα που καθόταν ο «σουλτάνος» και η «σουλτάνα».

Παγκόσμια οικονομία: Μια βόμβα έτοιμη να εκραγεί!

Ο έγκυρος οικονομολόγος John Kay, λέει πως η παγκόσμια οικονομία είναι μια βόμβα έτοιμη να εκραγεί, με τις παγκόσμιες αγορές να παίζουν τον ρόλο του πυροκροτητή.

Πρόκειται για έναν καθηγητή του London School of Economics, αρθρογράφο στην Financial Times, και συγγραφέα μιας πολυδιαβασμένης έκθεσης για τα εγγενή ελαττώματα της χρηματιστηριακής αγοράς, που έγινε για λογαριασμό της βρετανικής κυβέρνησης.

Οι χορτοφάγοι ζουν περισσότερο!

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μιας τελευταίας επιστημονικής μελέτης, οι χορτοφάγοι ζουν περισσότερο!

Η μελέτη έγινε από μια επιστημονική ομάδα, η οποία παρακολούθησε επί έξι χρόνια 73.300 μέλη της εκκλησίας των Αντβεντιστών της Εβδόμης Ημέρας, που επιβάλλει και προωθεί την χορτοφαγία στους πιστούς της.

Η Αμερική πολέμησε στο Ιράκ για χάρη της… Κίνας.

Η αμερικανική εμπλοκή στο Ιράκ  ήταν μια καταστροφή.

Και σήμερα, είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τον λόγο για τον οποίο ξοδεύτηκαν τρισεκατομμύρια δολάρια, και σκοτώθηκαν χιλιάδες άνθρωποι.

Μια ηλίθια υπερδύναμη ξεκίνησε πόλεμο για χάρη μιας αναδυόμενης υπερδύναμης, η οποία όμως ήταν αρκετά έξυπνη ώστε να μην εμπλακεί καθόλου.

Όπως λέει η ειδική σε θέματα της Μέσης Ανατολής Denise Natali, «Οι μεγαλύτεροι κερδισμένοι είναι  οι Κινέζοι, που εκμεταλλεύονται την μετά Σαντάμ πετρελαϊκή άνθηση. Χρειάζονται ενέργεια, και χρειάζονται να την διοχετεύσουν στην αγορά…».

Οι Γεωργιανοί οδηγούν ελληνικά…

Πριν είκοσι χρόνια διαλύσαμε εντελώς την μοναδική ελληνική αυτοκινητοβιομηχανία (Nissan) μεσαίου κυβισμού, ευνοώντας μόνο τα αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού. Είχαμε ήδη εξαφανίσει και την μοναδική βιομηχανία τρακτέρ στην Ελλάδα. 

Σήμερα, τα  αυτοκίνητα των Ελλήνων, (μεγάλου κυβισμού που ευνοήσαμε τότε) τα αγοράζουν όσο-όσο οι Γεωργιανοί και οι Σύριοι και τα πωλούν στα παζάρια.

Όλοι εναντίον όλων…

Ο καταδότης είναι ένας από τους αρχαιότερους ήρωες της ελληνικής παράδοσης.

Είτε για να εκδικηθεί, είτε για λόγους αντιζηλίας και απλής ιδιοτέλειας εμφανίζεται

πρόθυμος να συκοφαντήσει ανενδοίαστα.

Θυμάστε τον σοφό Παλαμήδη, κατά μία παράδοση εφευρέτη του ελληνικού αλφαβήτου, ο οποίος αποκάλυψε ότι ο Οδυσσέας παρίστανε τον τρελό για να μην εκστρατεύσει στην Τροία και πέθανε λιθοβολημένος από τους συμπολεμιστές του.

Ο Οδυσσέας για να τον εκδικηθεί είχε καταγγείλει, ψευδώς, ότι συνεννοείται μυστικά με τον Πρίαμο.

Είναι μια παράδοση που άντεξε στο πέρασμα τόσων αιώνων Ιστορίας.

Οι παλαιότεροι θυμούνται ότι ορισμένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα του Εμφυλίου έγιναν για λόγους προσωπικής αντιζηλίας ή αντεκδίκησης.

Φίλος μου αφηγείται πως όταν μια Ελληνίδα συγγραφέας γνωρίστηκε με τον Τούρκο Ναζίμ Χικμέτ, και παρά την αλληλοεκτίμηση, εκείνος επέμενε να κρατάει τις αποστάσεις του.

Όταν γνωρίστηκαν καλύτερα και ρώτησε γιατί την απέφευγε τόσον καιρό, ο Χικμέτ της απάντησε πως τη φοβόταν.

Ήταν γνωστό, της είπε, πως οι Έλληνες κομμουνιστές θεωρούνταν από τους ομοϊδεάτες τους καρφιά των Σοβιετικών…

 

Decades...

Decades, by Joy Division.

Παιχνίδια εξουσίας στον δρόμο…

Πριν από μερικούς μήνες  βρέθηκα καλεσμένος σε ακριβή ψαροταβέρνα του Πειραιά.

Στο διπλανό τραπέζι,  δύο βουλευτές αντίπαλων δογμάτων μετά των συμβίων τους, τρωγόπιναν σαν παλιόφιλοι.

Δυο κενές φιάλες κρασί και μία μισοάδεια, εξηγούσαν το τσακίρ κέφι που ξετυλιγόταν σαν σερπαντίνα πολύχρωμη, μπροστά στα μάτια των φιλοπερίεργων συνδαιτυμόνων που τους είχαν ήδη αναγνωρίσει και κρυφάκουγαν την ψιλοκουβέντα τους:

«Ρε συ, εγώ πάντως δεν έχω κάνει ποτέ πάνω από 20 λεπτά, σπίτι-γραφείο»,  έλεγε ο ένας, με ύφος υπονοούμενο.

«Αφού σου ανοίγουν όλα τα φανάρια  στην Κηφισίας, πλάκα με κάνεις;», αποκρινόταν ο άλλος, με ύφος δήθεν θιγμένο.

«Ναι, ρε! Απορώ γιατί διαμαρτύρεται ο κόσμος για την κίνηση. Αφού το έχουμε λύσει το κυκλοφοριακό»,  κατέληγε ξεκαρδιζόμενος ο πρώτος.

Ο Παλαμάς, τα σουβλάκια, και η απορία του Μητσάρα!

Ο Μητσάρας από μικρός είχε μια αδυναμία.

Του αρέσανε τα σουβλάκια κάθε είδους.

Παθολογικά.

Δεν υπήρχε σουβλατζίδικο στη γειτονιά που να μην ήτανε ταχτικός πελάτης.

Και ήξερε ότι «Ο Γίγας» είχε ωραίο γύρο, καλοψημένο και ζουμερό, «Το Λεβεντόπαιδο» ήταν μάστορας στο κοτομπέϊκον και «Ο Μύθος» (πάντα υπάρχει ένας μύθος) ήτανε άρχοντας στο κέμπαμπ.

Και επειδή στη ζωή σημασία έχει το κονόμι αλλά και να κάνεις το πάθος σου επάγγελμα για να τα κονομάς, ο Μητσάρας έγινε σουβλατζής.

Η «Γύρομπανκ», όνομα μονδέρνο κατά τα γούστα του καιρού μας, έκανε γρήγορα όνομα στη γειτονιά και σιγά-σιγά έσβησαν τα παλιά σουβλατζίδικα.

Έτσι όλο τα χαρτί πήγε στο Μητσάρα – κατά τις αρχές της φιλελευθέρου οικονομίας της λαϊκής αγοράς.

Σένιο το μαγαζί, μοδάτο και με υπηρεσία ντελίβερι βαρβάτη.

Δέκα μηχανάκια είχε πάνοπλα ο Μητσάρας στους καλούς καιρούς.

Στην κουζίνα είχε την Ναντίνα από το Μπεράτι, τυλαδόροι ήταν ο Χασάν από το Κάϊρο και ο Πεντρίν από το Αργυρόκαστρο, στα ψητά ο μοναδικός Έλληνας στο μαγαζί, ο μαστρο-Κώστας.

Ταμείο και γενικό κουμάντο ο Μητσάρας.

Και πίσω απ’ το ταμείο κρεμασμένη η φωτό με το Τζόρτζεβιτς αγκαλιά με τον πρόεδρα από κάποια φιέστα.. Έβδομη, όγδοη… Ποιος να θυμάται μετά από τόσα κατσαρόλια…;

Η θρησκευτική κρίση της Ευρώπης.

Γράφει, μεταξύ άλλων, το Global Post: Η κρίση της Ευρώπης ξεπερνά την οικονομία…

Οι απογοητευμένοι πολίτες αμφισβητούν ανοιχτά τις αξίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης που βοήθησε τα κράτη να ενωθούν τα τελευταία 60 χρόνια, απορρίπτοντας τα παραδοσιακά πολιτικά κόμματα, αναζητώντας νέες, και συχνά τρομακτικές εναλλακτικές λύσεις του πολιτικού περιθωρίου.

Μια από τις παραμέτρους της κρίσης είναι και η θρησκεία.

Υπάρχει παντού μια κρίση θρησκευτικής ταυτότητας.

Σε αρκετές χώρες μέλη της ΕΕ, ο εκκλησιασμός, και γενικά η θρησκευτικότητα, χάνουν συνεχώς έδαφος.