Γεμίσαμε αντιφασίστες.

Γεμίσαμε αντιφασίστες. Φανατικούς, μάλιστα.

Τους βλέπεις, τους ακούς και καταλαβαίνεις πως δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους. Είναι μαχητικοί, είναι επιθετικοί, είναι αφοριστικοί.

Αυτό συνέβη κάπως ξαφνικά τις τελευταίες λίγες εβδομάδες.

Η άγρια δολοφονία Φύσσα και ιδιαίτερα όσα ακολούθησαν με τις αποκαλύψεις για το ναζιστικό αυτό μόρφωμα, ξύπνησε συνειδήσεις.

Αυτό το τελευταίο είναι καλό.

Το ξύπνημα της συνείδησης δηλαδή απέναντι στον φασισμό ο οποίος δυστυχώς μεγεθύνθηκε τα τελευταία χρόνια.

Οι εφησυχασμένοι, οι ανύποπτοι για το φίδι που έχει μολύνει ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας (ποσοστά αποδοχής 6,9 έως 7,% έδειξαν οι δυο τελευταίες μετρήσεις), αντιλήφθηκαν, κατανόησαν, ξύπνησαν.

Και ενδεχομένως τώρα, όταν βλέπουν κάποιους μαυροντυμένους να κυνηγάνε μετανάστες, ίσως αντιδράσουν.

Μητροκτόνες κοινωνίες.

Πώς να το κάνουμε; Δεν μπορεί η τρέχουσα επικαιρότητα, όσο δραματική κι αν είναι,  να μας σέρνει μακριά από τα βαθύτερα ζητήματα που κουφοβράζουν κάτω από την επιφάνεια.

Αυτό σκέφτηκα καθώς διάβαζα την πρόσφατη Έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την απασχόληση των γυναικών στην σύγχρονη οικονομία, ενώ άκουγα από το παράθυρο σαν υπόκρουση τα ατέλειωτα μπλά-μπλά της τηλεόρασης περί Χρυσής Αυγής.

Είχα φτάσει στη μέση και ήδη είχα εξοργιστεί τόσο που σκέφτηκα να γράψω αυτό εδώ το κείμενο για να το μοιραστώ με τους αναγνώστες της Μεταρρύθμισης.

Ο νέος διχασμός.

Έχει οδηγηθεί, εκ των πραγμάτων η Ελλάς σε ένα νέο διχασμό, με την ελληνική κοινωνία να είναι βαθύτατα διαιρεμένη ανάμεσα στους υποστηρικτές του Μνημονίου και τους αντιτιθέμενους σε αυτό.

Οι συνέπειες αυτής της εξελίξεως θα είναι ενδεχομένως τραγικές.

Είναι αλήθεια ότι αντί να υπάρξει προβληματισμός και πολιτικός διάλογος επί ενός προβλήματος τόσο κρισίμου, υπήρξε δαιμονοποίηση αλλήλων.

Από μίαν άποψη, καμία έκπληξη.

Στην Ελλάδα βρισκόμαστε, και η διολίσθηση από τη λογική στη συναισθηματική αντίδραση αποτελεί μοιραία διαδρομή.

Drips....

Eminem mothafuckas... in Drips.

 

Το γράμμα του ηλικιωμένου πατέρα στον γιο…

Το βρήκα στο facebook, στον τοίχο μιας φίλης, το ερωτεύτηκα, και σας το παρουσιάζω.

Δεν ξέρω ποιος το έγραψε…

"Εάν μια μέρα με δεις "γέρο"... εάν λερώνομαι όταν τρώω και δεν μπορώ να ντυθώ...
Έχε υπομονή, θυμήσου πόσο καιρό με πήρε για να σου τα μάθω.
Εάν όταν μιλάω μαζί σου επαναλαμβάνω τα ίδια πράγματα...μην με διακόπτεις... άκουσε με... όταν ήσουν μικρός κάθε μέρα σου διάβαζα το ίδιο παραμύθι μέχρι να σε πάρει ο ύπνος….

Να χαλαρώνουν μερικοί μερικοί…

Εδώ και καιρό, και όχι μόνο με αφορμή την κατάρρευση της Χρυσής Αυγής, ακούω συνεχώς για την αναγκαιότητα ίδρυσης ενός νέου δεξιού πατριωτικού κόμματος, που θα διεμβολίσει από τα δεξιά την Νέα Δημοκρατία, και θα προσφέρει διέξοδο σε πάρα πολλούς ανησυχούντες εθνικιστές συμπατριώτες μας, που δεν καλύπτονται πολιτικά αλλού.

Μάλιστα κυκλοφορεί ευρέως και το όνομα του απόστρατου κου Φράγκου Φραγκούλη, ο οποίος αγνοώ αν όντως ενδιαφέρεται για κάτι τέτοιο.

Κατ’ αρχήν, για να διευκρινήσω ορισμένα πράγματα, και επειδή πολύ ακούγεται ο όρος «εθνικιστής» τελευταία, να θυμίσω ότι άλλο εθνικιστής και άλλο πατριώτης…

Για τους ρομαντικούς...

Rosanna Arquette

Διερμηνεύοντας τον Αντώνη Σαμαρά.

Ένας σχολιαστής, ο οποίος ασχολείται περίπου αποκλειστικά με την πολιτική, πρέπει να απαντάει καθημερινά σε πολιτικά ερωτήματα και να προσπαθεί να διερμηνεύει –πιθανολογώντας ασφαλώς, αλλά στη βάση της πείρας και της γνώσης του- σε καθημερινή βάση τις σκέψεις των πολιτικών ηγετών και κυρίως του πρωθυπουργού, ο οποίος έτσι κι αλλιώς, είναι και ο εκ του συντάγματος το κέντρο της πολιτικής και ο καταλύτης συνεπώς των πολιτικών εξελίξεων.

Διερμηνεύοντας τον Αντώνη Σαμαρά τι θα λέγαμε;

Πως είναι δύσκολο να τον διερμηνεύσουμε κατ’ αρχάς και να τον αποκρυπτογραφήσουμε…

Ο Πέτρος Γαϊτάνος ξαναχτύπησε.

Μετά το περιστατικό με τη χελώνα, τώρα καταφέρεται Χριστιανικά εναντίον όλων των ζώων και των ενεργών φιλόζωων.

Δεν ξέρουμε αν έχει πρόβλημα υγείας ο Πετράν, αλλά υποθέτουμε ότι έχει και οικογένεια, να τον φροντίσει.

Εκτός κι αν τον έχει ήδη φροντίσει και γράφει από κάποιο κελί υπό την επήρεια χαπιών, οπότε ζητάμε συγγνώμη και δείχνουμε κατανόηση και σεβασμό στο πρόβλημά του.

Μέχρι να εξακριβωθεί αυτό όμως, ας θαυμάσουμε τι έγραψε σε νέο ποστάκι στο facebook.

Ιδού: 

Η μεγάλη μας γεωπολιτική ευκαιρία…

Οι Ισραηλινοί αποκαλούν τον άξονα Τελ Αβίβ, Λευκωσίας, Αθήνας «διάδρομο της επιβίωσης».

Κοιτούν απλά τον χάρτη και βλέπουν ότι οι μόνες σταθερές δημοκρατικές χώρες κι αξιόπιστοι σύμμαχοι μπορούν να είναι η Ελλάδα και η Κύπρος.

Η Αίγυπτος είναι σε αστάθεια.

Η Συρία καίγεται, γεμάτη χιλιάδες τρελούς ουχαβίτες, σαλαφιστές μισθοφόρους, Αλ Κάιντα με πατέντα και με τη δημόσια κακοποιό υποστήριξη της Τουρκίας, από την οποία το Ισραήλ με τίποτα δεν θα ήθελε να περάσουν οι αγωγοί του φυσικού αερίου του.

Ενεργειακή εξάρτηση από φανατικούς ισλαμιστές δεν πρόκειται ποτέ να δεχθεί το έθνος που έχει τρία χρόνια στρατιωτική θητεία για τους άνδρες και δύο για τις γυναίκες του, έχει νικήσει σε τέσσερις μεγάλους πολέμους και οι πολίτες του ζουν από το 1948 με το όπλο παρά πόδα.