Έρχεται η ώρα να γίνει ο Αλέξης… Τσίπρας.

Κατά την ταπεινή μου άποψη, η ώρα της «πολιτικής ενηλικίωσης» για κάποιον που έχει κυριολεκτικά μεγαλώσει στην αντιπολίτευση έρχεται όταν πλησιάζει η εξουσία.

Και η ώρα αυτή φαίνεται να πλησιάζει για τον κ. Τσίπρα.

Ίσως όχι τώρα, με αφορμή την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας (ενδεχόμενο κατά την άποψή μου απευκταίο - και το λέω ξεκάθαρα), πιθανότατα όμως το 2016 με τη λήξη της θητείας της σημερινής κυβέρνησης.

Κι όχι το αν η χώρα θα πάει στο μεταξύ καλύτερα μάλλον δεν θα παίξει μεγάλο ρόλο, όπως φαίνεται να ελπίζει η κυβέρνηση και να φοβάται η αντιπολίτευση. Υπάρχουν και ιστορικά άλλωστε παραδείγματα, όπως η περίπτωση του μεγάλου Τσόρτσιλ, που κέρδισε τον πόλεμο, έμεινε στην Ιστορία, αλλά… έχασε τις επόμενες εκλογές.

Γιατί ο κόσμος κουρασμένος από τις θυσίες ήθελε κάτι καινούργιο…

Οι ΑΟΖ ανεβάζουν το θερμόμετρο.

Η εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων είναι μία πολύ σοβαρή υπόθεση για την Ελλάδα, για την Οικονομία της και τη μελλοντική γεωπολιτική της αξία.

Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει η Τουρκία τα δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας αποδεικνύει ότι η επίκληση του διεθνούς δικαίου δεν είναι ικανή από μόνη της για να γίνει το σωστό και νόμιμο.

Αν και εφόσον σκοπεύουμε να εκμεταλλευτούμε τον πλούτο μας, αυτό δεν μπορεί να συμβεί μόνο με καλές δημόσιες σχέσεις… 

Cheer Me Up Thank You...

New Buffalo

Αγνώστου Ταυτότητας Ιπτάμενος… άνθρωπος;

Το καλοκαίρι που μας πέρασε, το πλήρωμα ενός αεροσκάφους τύπου ΑΒ 320 πάνω από την Αγγλία έπαθε ένα μικρό σοκ όταν είδαν να τους προσπερνά, στα 2.000 μέτρα ύψος, ένα παράξενο ιπτάμενο αντικείμενο που έμοιαζε με… άνδρα!

Σύμφωνα με το βρετανικό Airprox Board, την αρμόδια επιτροπή  που ερευνά τέτοια ζητήματα, σε μια συγκεκριμένη πτήση την 13^η Ιουνίου, την ώρα που το αεροπλάνο ήταν σε διαδικασία προσέγγισης στο αεροδρόμιο του Μάντσεστερ, οι πιλότοι είδαν ένα αγνώστου ταυτότητας αντικείμενο σε θέση 11:00, μερικές εκατοντάδες μέτρα από το αεροσκάφος τους…

Ο Λάκης καβάλησε το καλάμι…

Δεν ξέρω αν το καταλάβατε, αλλά αποκτήσαμε εθνικό εισαγγελέα και μάλιστα αυτόκλητο.

Πρόκειται για τον γνωστό “πλακατζή” Λάκη Λαζόπουλο, που εδώ και καιρό το έχει δεί τιμητής των πάντων – πλην του ΣΥΡΙΖΑ βεβαίως βεβαίως – του οποίου έχει επιλέξει να λειτουργεί ως φιλιππινέζα.

Τελευταία καταγγελτική και αξιολογική “δημόσια παρέμβαση” του Λάκη του “πλακατζη” πραγματοποιείται δια του Πρώτου Θέματος, προς το οποίο παραχώρησε βαρυσήμαντη συνέντευξη, αξιολογώντας τη δημόσια ζωή και ορισμένους πρωταγωνιστές της…

Όχι στους τυχάρπαστους τυχοδιώκτες «αντιμνημονιακούς»…

Το κραχ του Χρηματιστηρίου και η εκτόξευση των επιτοκίων που «έκλεισε» προσωρινά την έξοδο της Ελλάδας στις αγορές, κατέδειξε αυτό που γράψαμε και πρόσφατα.

Ότι από τη ζωή στο θάνατο για την ελληνική οικονομία υπάρχει ελάχιστη απόσταση.

Ότι ακόμη κι αν έχουν επιτευχθεί απίθανα πράγματα χάρη στις θυσίες του ελληνικού λαού, η χώρα βαδίζει ακόμη σε τεντωμένο σκοινί πάνω από γκρεμό και είτε μας αρέσει είτε όχι το Μνημόνιο είναι το δίχτυ ασφαλείας…

Ο Μπαρουφάκης της Αμερικής;

Δεν είμαστε οι μόνοι.

Έχουν και στην Αμερική Καζάκηδες, Χίους, και Μπαρουφάκηδες…

Έτσι λοιπόν, ένας οικονομικός αναλυτής της CIA, που είναι γνωστός καταστροφολόγος, έχοντας προβλέψει απίθανες καταστάσεις στο παρελθόν, άρχισε ξανά να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου.

Όπως λέει, η επόμενη μεγάλη ύφεση, το επόμενο μεγάλο κραχ, είναι προ των πυλών…

Ας γίνουμε Ουγκάντα, αρκεί αυτοί να είναι φύλαρχοι!

OK, πες ότι αυτό το συνεχές pressing του ΣΥΡΙΖΑ για εκλογές εδώ και τώρα επιτυγχάνει τον στόχο του και οδηγούμαστε σε πρόωρες κάλπες είτε μέσα στον Νοέμβριο είτε στις αρχές του επόμενου χρόνου.

Και μετά τι;

Εχουν αναλογιστεί οι πολιτικοί σχεδιαστές του ΣΥΡΙΖΑ τι ευθύνες θα επωμιστούν και ποια κατάσταση θα παραλάβουν να διαχειριστούν είτε μόνοι τους είτε σε συνεργασία με κάποιο άλλο κόμμα;

Καρακατιναριό, ή πολιτικά ορθή υποκρισία;

Οι τακτικοί αναγνώστες του Ορθογράφου, ίσως θυμούνται ότι έχω μια ιδιαίτερη αλλεργία στους οπαδούς της πολιτικής ορθότητας (politically correct για όσους ομιλούν την αρχαίαν ελληνικήν).

Τους θεωρώ ένα είδος αυτόκλητων εισαγγελέων και δικαστών και μάλιστα του χειροτέρου είδους που υπάρχει: Αυτού που αναζητεί να καταδικάσει όχι πράξεις, αλλά προθέσεις.

Κάτι εξ ορισμού σχεδόν απολύτως αντι-φιλελεύθερο, όχι με την έννοια του αντίθετου στον Τζήμερο π.χ. που στους λοιπούς «φιλελέδες» (τί άσχημη λέξη αλήθεια), αλλά του αντίθετου στην ελευθερία με την κλασσική έννοια της λέξης – την «καλή» αν προτιμάτε.

Του αντίθετου στο πνεύμα του διαφωτισμού, στο πνεύμα της επιστήμης, στο πνεύμα της σύγχρονης εποχής που απορρίπτει (ή θα έπρεπε να απορρίπτει) την έννοια της ψυχής και των «καλών» ή «κακών» προθέσεων αυτής…

Ο Σαμαράς το έχει!

Ότι και να λέμε, ο Σαμαράς το έχει.

Πώς να το κάνουμε;

Πως αλλιώς να εξηγηθεί αυτή η ραγδαία μετάπτωση, η μεταβολή, στα πολιτικά και οικονομικά μας, μέσα σε μια εβδομάδα;

Δεν το κρύβω πως ακόμη κι εγώ ο αισιόδοξος, που κάθε τόσο στηλιτεύω την μεμψιμοιρία και την ηττοπάθεια της γαλάζιας γλίτσας, τη περασμένη εβδομάδα τρόμαξα.

Και τρόμαξα διότι είχαμε όλα τα συστατικά μιας τέλειας καταιγίδας, ενός λευκού κύκνου, και γενικά του ατυχήματος που όλοι φοβόμαστε (πλην του σύριζα).