Η κυρία του 6ου επί δικτατορίας…

Θα σας τα γράψω λαχανιασμένα.

Από το ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ μέχρι το Ε-Ε-Ε-ΡΧΕ-ΤΑΙ! με τρία Ε μπροστά, πέρασαν 8 μήνες.

Θα έλεγα είχαμε 8 μήνες περιθώριο να διηγηθεί ο καθένας την αλήθεια του (και ο Ιωαννίδης να χαρεί τη βασιλεία του).

Γιατί μετά η αλήθεια ομαδοποιήθηκε.

Η κοινωνία χωρίστηκε σε αντιστασιακούς και καθάρματα.

Έχει αυτή την μπαμπεσιά η ιστορία.

Ενώ την σελίδα της την γυρίζουν οι λίγοι, την πράξη τη σφετερίζονται οι πολλοί. Εκείνο το σοκαριστικά ανέντιμο ΟΛΟΣ ο λαός ανοίγει ξαφνικά σαν βεντάλια και ενώ δήθεν δροσίζει, στην ουσία σκεπάζει πρόσωπα, κρύβει μάτια…

Βία στη βία…

Δρακόντεια μέτρα ασφαλείας για την επέτειο του Πολυτεχνείου, 7.000 αστυνομικοί στους δρόμους.

Η είδηση επαναλαμβάνεται μονότονα κάθε χρόνο τέτοιες μέρες και ακούγεται σαν κάτι κανονικό -ενώ δεν είναι.

Γιατί δεν μπορούμε να τιμήσουμε την επέτειο αποκατάστασης της δημοκρατίας χωρίς ΜΑΤ;

Γιατί όχι ειρηνικά;

Τι είναι αυτό που προκαλεί μια τέτοια συλλογική αποτυχία, να μην μπορούμε να εκφραστούμε δημοκρατικά για τη δημοκρατία;

Με «εξυπνάδα» και με πονηριά μπορείς να παρακάμψεις τη σειρά…

Δυσεξήγητα και «απρόβλεπτα» φαινόμενα συμβαίνουν πράγματι στη χώρα μας, και μάλιστα συνεχίζουν χωρίς διακοπή ακόμη και εν μέσω κρίσης.

Αυτό που συνεπώς ζει και βασιλεύει και ακούει στο όνομα αυθαιρεσία, ανυπακοή, αδικία, ρουσφέτι, αδιαφορία, μεροληψία, και με πολλές άλλες βαρύτατες εκδοχές, θα ήταν μέγα θέμα αν δεν επικρατούσε και σε επιμέρους τόπους ή χώρους.

Καμία επινόηση όμως όσο έξυπνη και αν είναι δεν μπορεί να ακυρώσει την ισονομία των πολιτών,

Κανένα τέχνασμα δεν μπορεί να επιβάλλει την αδικία ως επιλογή κανονιστική.

Καμία πρακτική που επιδιώκει τακτικές οφέλους για κάποιους σε βάρος των άλλων, δε μπορεί να είναι αποδεκτή από λογικό άνθρωπο.

Όσο οι εμπνευστές και οι αδιάφοροι συνεργοί αυτών των δράσεων και των προκλητικά απαράδεκτων καταστάσεων θα κρύβονται και θα υπερηφανεύονται για τα κρυφά και άνομα «κατορθώματά» τους, είναι πρακτικά αδύνατο να αποφύγουν την σύγκρουση με το δίκαιο, με το λογικό με το αυτονόητο.

Τη κατάσταση την οποία θα προσπαθήσω να σας περιγράψω την έλαβα ως πληροφορία μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου...

Οι αντικαθεστωτικοί αναπολούν!

Όλη σχεδόν τη δεκαετία του 1980, o αvant-garde καλλιτέχνης Laszlo Rajk, χρησιμοποίησε το ταλέντο του για να εξαγριώνει το κομμουνιστικό καθεστώς της Ουγγαρίας.

Μάλιστα, από το 1981 έως το 1983, διατηρούσε ένα βιβλιοπωλείο με underground λογοτεχνία, κοντά στο διαμέρισμα του.

To 1985 o κ. Rajk δοκίμασε τα όρια του ολοκληρωτισμού, κατεβαίνοντας στις εκλογές.  Άμεσα μπήκε λουκέτο τόσο στο  βιβλιοπωλείο του όσο και στη προεκλογική καμπάνια του…

Η εντολή και ο … Τσίπρας!

Δεν βγαίνει η πολιτική εξίσωση για εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, το «κόλπο με τους 180», όπως το ονομάζει η πιάτσα των πολιτικών, των επιχειρηματιών και των δημοσιογράφων και αυτό φαίνεται κάθε μέρα όλο και πιο καθαρά.

Ή κι αν στη μάλλον πολύ δύσκολη περίπτωση που βγει, θα αλλάξει οριακά και για μικρό χρονικό διάστημα την κατάσταση στη χώρα.

Κι ας μην ξεγελιόμαστε μεταξύ μας γιατί για ένα τρίμηνο (το καλοκαίρι του πιο μεγάλου τουριστικού ρεύματος στην Ελλάδα) γύρισε η χώρα στην ανάπτυξη.

Τα σημάδια ότι πάμε για έναν πολύ δύσκολο χειμώνα με αλλαγή του πολιτικού σκηνικού έρχονται από παντού...

Αεροσυνοδεία…

Το να εργάζεται κάποια ως αεροσυνοδός ή κάποιος ως ιπτάμενος στις αερογραμμές Malaysian Airlines, δεν είναι εύκολη υπόθεση.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Business Insider, oι κανόνες είναι πολύ αυστηροί, οι εργαζόμενοι πρέπει να είναι απόλυτα πειθαρχημένοι και η εμφάνιση τους να θυμίζει λίγο-πολύ καλλιστεία.

Το πλήρωμα, εν ολίγοις, είναι άρτια εκπαιδευμένο και έχει την τέλεια συμπεριφορά και εικόνα.

Όπως μάλιστα αναφέρει ο μάνατζερ των Malaysian Airlines, Chang Chin Kwang, «μια σωστή προετοιμασία καταλήγει στο να νιώθουν άνετα οι επιβάτες και να μένουν ευχαριστημένοι από το πλήρωμα και την εταιρία».

Η σημασία της σημερινής επετείου…

(Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε το 2010)

Το 1973 ήμουν μικρό παιδάκι. Θυμάμαι όμως πολύ καλά πως είχαμε χούντα.

Και όταν λέμε χούντα, εννοούμε κανονική χούντα και όχι τη «χούντα του ΠΑΣΟΚ», ή τη «χούντα των ΜΜΕ», κλπ.

Μας κυβερνούσαν κάτι ημιμαθείς τύποι με φτηνιάρικα κοστούμια και με μαύρα γυαλιά, κάτι σαν τους σοπράνος στη τηλεόραση δηλαδή, και με νοημοσύνη τσιμεντόλιθου.

Αν ήσουν στρατιωτικός, ακόμη και μόνιμος ανθυπασπιστής,  έκανες κουμάντο στη γειτονιά σου.

Αν ήσουν χωροφύλακας, ή ασφαλίτης, ήταν η καλύτερή σου.

Έμπαινες σε καφενείο, και βαρούσαν προσοχές.

Αν ήσουν συνταγματάρχης, μπορεί να γινόσουν και υπουργός.

Ποιος ξέρει;

Hey Hey, My My...

Neil Young & Crazy Horse.

Και ψωμί, και παιδεία, και ελε-φθε-ρία…

Προχθές, κατά τη διάρκεια του «μικρού εορτασμού» του Πολυτεχνείου –προεορταστικές εκδηλώσεις όπως η μικρή Ανάσταση μεσημέρι Μεγάλου Σαββάτου, μετά την οποία επιτρεπόταν να φάμε τυρί– έτυχε να συναντήσω ομάδα ζηλωτών, οι οποίοι αντήλλασσαν τις σκέψεις τους με τους παρατεταγμένους αστυνομικούς.

Επειδή κάποια στιγμή οι σκέψεις τους εξαντλήθηκαν, μαζί με το αγοραίο λεξιλόγιο της έκφρασής τους, άκουσα μερικούς εξ αυτών να αναπέμπουν το εγκώμιο των ημερών: «Ψωμί, παιδεία, ελε-φθε-ρία».

Ηταν φωνές συρτές, οι οποίες, εξαντλημένες από τη νηστεία των ημερών και την πάλη με τον προβοκατόρικο αυταρχισμό του πρύτανη κ. Φορτσάκη, ακούγονταν όπως κατά την περιφορά του Επιταφίου, κι ενώ όλοι έχουν αρχίσει να λιγουρεύονται τα νηστήσιμα, λένε για μία ακόμη φορά το «Αι γενεαί πάσαι» για να «φάνε τον χρόνο»…

Τέσσερις διδαχές στη χώρα της κρίσης…

Τι μας έχουν διδάξει τα χρόνια της κρίσης, από το διάγγελμα στο Καστελόριζο έως και σήμερα;
Πρώτον, ότι οι κρίσεις ευνοούν τον φανατισμό.

Βέβαια, η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα.

Τα υπαρκτά οικονομικά προβλήματα που ταλανίζουν όλους μας, η άνοδος της ανεργίας και η συνολικότερη μετάβαση από το εργασιακό -μερικά προστατευτικό- περιβάλλον των δεκαετιών 1990 και 2000 στο αδυσώπητα αντιουμανιστικό του πρώτου τετάρτου του 21ου αιώνα οδήγησαν χιλιάδες στο μέγιστο πολιτικό σφάλμα υποστήριξης της Ακροδεξιάς...