Ο χρεοκόπος Αλέξης Τσίπρας …

Την ώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, είναι βέβαιο ότι η αβεβαιότητα για τη χώρα θα κλιμακώνεται. Και μαζί, θα κλιμακώνεται η αγωνία για το μέγεθος της αναπόδραστης καταστροφής, για το τέλος των ψευδαισθήσεων και για ανάδυση ακόμα μια φορά της κουλτούρας της διαμαρτυρίας, που τώρα θα συμπεριλαμβάνει και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, τους χειρισμούς της και την αναπόφευκτη ευθύνη που έχει για τους χειρισμούς και για το όποιο αποτέλεσμα.

Έως και πριν από μερικές ημέρες, η λίγο-πολύ προδιαγεγραμμένη πορεία της χώρας προς μια καινούργια υποχώρηση του επιπέδου της ζωής της μεγάλης πλειονότητας των πολιτών της, αποδιδόταν σε διάφορους παράγοντες, μεταξύ των οποίων και η κυβερνητική κακοφωνία.

Από την κακοφωνία αυτή, φαινόταν να εξαιρείται ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας…

Να’ μαστε πάλι εδώ Αντρέα… οι φόροι πέφτουν χιαστί!

Ο Αλέξης το’ πε και το’ κανε…

Πραγματοποίησε, ή μάλλον οσονούπω θα πραγματοποιήσει την απειλή του, να κάνει δηλαδή στροφή 360 μοιρών(!), για την…  προκοπή του τόπου.

Δηλαδή στην πράξη, να ξαναβρεθούμε εκεί απ όπου ξεκινήσαμε. Σαν να κυνηγάμε την ουρά μας.

Άσχετα αν ο Αλέξης (ο αρθρογράφος χε χε χε…) άλλο εννοεί.

Και ρωτάω ο αφελής: Αν είναι έτσι, αν μιλάμε δηλαδή για στροφή γύρω από τον εαυτό μας, για κωλοτούμπα τέλος πάντων, τι τα θέλαμε τα διάφορα γιαλαντζί επαναστατικά τόσους μήνες;

Τι τη θέλαμε τόση οικονομική και κυρίως ψυχολογική ταλαιπωρία;

Επειδή έτσι του κάπνισε μια μέρα του κυρ Φώτη; Αλήθεια, που χάθηκε αυτός; Ζει;

Για να καταλήξουμε και πάλι σε μνημόνια, και μάλιστα πιο ανάλγητα ετούτη τη φορά;

Ένα πραγματικά ανήσυχο πνεύμα…

Τον Σεπτέμβριο του 1957, o 14χρονος Τζιμ Μόρισον μετακόμισε με την οικογένειά του στην Αλαμέντα του Σαν Φρανσίσκο.

Τον ίδιο μήνα εκδόθηκε το βιβλίο του Τζακ Κέρουακ, “On the Road”.

Ο Κέρουακ και η ελευθερία των μπήτνικ επηρέασαν τον έφηβο για την υπόλοιπη ζωή του.

Σύχναζε έξω από το βιβλιοπωλείο “City Lights”, που διαφήμιζε ότι πουλούσε απαγορευμένα βιβλία και περίμενε μέχρι να δει κάποιον αγαπημένο του συγγραφέα.

Πέτυχε τον ποιητή Λόρενς Φερλινγκέτι, που ήταν και ένας απ’ τους ιδιοκτήτες του βιβλιοπωλείου και τον πλησίασε διστακτικά. Πρόλαβε να του πει μόνο “Γεια σου”, πριν χάσει το θάρρος του και εξαφανιστεί τρέχοντας...

Μέχρι που θα το φτάσει η Ζωή;

Η πολιτική ατμόσφαιρα μυρίζει μπαρούτι.

Ο χρόνος τελειώνει και όλοι πρέπει να προετοιμαζόμαστε για συναρπαστικές εξελίξεις.

Δραματοποιημένες, αρκούντως πολωτικές και οπωσδήποτε οριακές.

 

Η Ζωζώκα και ο Βλαδίμηρος;

Εάν επέλθει συμφωνία με τους εταίρους θα συνοδεύεται από νέα μέτρα.

Τα νέα μέτρα όμως θα είναι δυσάρεστα.

Και όπως είναι γνωστό, σε κανέναν δεν αρέσουν τα δυσάρεστα.

Ειδικά σε όσους συνήθισαν να λειτουργούν με την ψυχολογία του εφήμερου και της υποσχετικής «απαλλαγής» για το μέλλον…

Η κοινή αποτυχία της Ελλάδας και της Αργεντινής…

Εκτός από μια μακρά παράδοση κακής μακροοικονομίας, τι άλλο κοινό έχει η Ελλάδα με την Αργεντινή;

Ένα είναι ότι και οι δυο χώρες ήταν χρόνια δέσμιες στην παγίδα του μεσαίου εισοδήματος, και παραμένουν ακόμη.

Με χώρες της Ασίας, της Ανατ. Ευρώπης, και της Λατινικής Αμερικής να φοβούνται πως έχοντας φτάσει κι αυτές σε εισοδηματικά επίπεδα  μεσαίας τάξης τώρα κινδυνεύουν να μείνουν κολλημένες εκεί, έρχονται οι Ελλάδα και Αργεντινή για να τους δείξουν πως γίνεται κάτι τέτοιο.

Μια χώρα στο απόγειο του παραλόγου…

Ισως και αυτή την εβδομάδα η κυβέρνηση να αναγκαστεί να δεχθεί μια συμφωνία που θα διχάσει το κυβερνών κόμμα ή θα συνεχίσει να στέκεται ακίνητη σαν λαγός υπνωτισμένος από τα φώτα του φορτηγού.

Ο Αλέξης, η Ελλάδα, και ο γκρεμός!

Και στις δύο περιπτώσεις η χώρα θα πάψει να αιωρείται, μετέωρη και παράλυτη, και θα πρέπει να αναμετρηθεί με την πραγματικότητα, με την ανάγκη να κρατήσουμε όσα μπορούμε, με λιγότερα χρήματα…

Big in Japan...

Aphaville
(Αφιερωμένο στο πετυχημένο ταξίδι της Ραχήλ στην χώρα του ανατέλλοντος ηλίου).

Καμία πειθαρχία στο συμβιβασμό με τα μνημόνια!

«Καμία πειθαρχία στο συμβιβασμό με τα Μνημόνια» ξεκαθαρίζει η Κομμουνιστική Τάση του ΣΥΡΙΖΑ και απευθύνει έκκληση κοινής δράσης σε όλους τους διαφωνούντες «ενάντια στον (αν)έντιμο συμβιβασμό».

Σε κείμενο της, η Κομμουνιστική Τάση του ΣΥΡΙΖΑ επισημαίνει:

«Καμία πειθαρχία στο συμβιβασμό με τα Μνημόνια!

Η Κομμουνιστική Τάση απευθύνει έκκληση κοινής δράσης σε όλους τους διαφωνούντες και ξεκινά ανοικτές συζητήσεις και εκδηλώσεις ενάντια στον (αν)έντιμο συμβιβασμό…

Φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ που δεν είναι και τόσο νορμάλ;

Μεγάλη κουβέντα είπε ο «εθνικός ευεργέτης μας» (όταν γραφτεί η Ιστορία θα φανεί), ο Γιούνκερ, που μαζί με τους Αμερικανούς κράτησε με τα δόντια τα βόρεια σκληρά κράτη της Ε.Ε. από το να μας πετάξουν έξω.

Αφού το σκέφτηκε, μετά τα 14 δευτερόλεπτα εκκωφαντικής σιωπής που ακολούθησαν την ερώτηση του δημοσιογράφου, είπε τελικά: «Εμπιστεύομαι τον Τσίπρα, αλλά όχι το κόμμα του που... ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΡΜΑΛ».

Ενδεχομένως κάτι τέτοιο να σκεφτόταν και ο ίδιος ο πρωθυπουργός όταν αιφνιδιαστικά έβλεπε το περασμένο Σου-Κου το 45% των κάθε λογής διαφωνούντων να στρέφεται εναντίον του στην Κεντρική Επιτροπή…

Ο μοιραίος Γιάνης…

Έχει ενδιαφέρον να διαβάζει κάποιος τα κείμενα του κ. Βαρουφάκη που έγραψε πριν γίνει υπουργός.

Εκεί μπορεί να δει την προσωπικότητα ενός ατόμου που όχι μόνο αγνοεί πολλά δεδομένα της πραγματικότητας, αλλά που επίσης αγνοεί την πιθανότητα ύπαρξης της όποιας άγνοιας στην δική του περίπτωση.

Έτσι στο «Ο πανικός τους, η ελπίδα μας» που έγραψε τον Δεκέμβριο του 2014 διαβάζουμε: «Όσο διαρκεί μια τέτοια διαπραγμάτευση, κατά τη διάρκεια της οποίας θα απειλούμαστε με κλείσιμο των ΑΤΜ από το Βερολίνο και τη Φρακφούρτη, οι αγορές θα έρθουν και πάλι στα όρια του νευρικού κλονισμού, τα spreads θα φτάσουν στα ουράνια, το χρηματιστήριο στις 600 μονάδες, τα ανόητα hedge funds θα τραβάνε τα μαλλιά τους.

Δεν πειράζει. Δεν έχει σημασία το επιτόκιο δανεισμού του δημοσίου όσο το δημόσιο δεν δανείζεται.

Δεν έχει σημασία η τιμή της μετοχής μιας τράπεζας πού ήταν και παραμένει πτωχευμένη και η οποία είχε τσιμπήσει μερικά ευρώ λόγω μιας πολιτικά κατασκευασμένης φούσκας.»