Η Βαρουφιάδα επιμένει
να μας λερώνει
την καθημερινότητά (είναι τόσο μάικρο το ότι ο κ. Τσίπρας καλύπτει τον κίνκυ
γκιεράπη που είχε ορίσει Υπουργό Καταστροφής…). Εν τούτοις, υπάρχει πάντα ένα
μεγάλο κάδρο που κυριαρχεί κατάφατσα και μας θυμίζει πού βρισκόμαστε.
Είμαστε με τράπεζες
κλειστές και
κάπιταλ κοντρόλ για πρώτη φορά, κάτι τρομακτικά πρωτόγνωρο για όλους τους
ζώντες Έλληνες. Μένουν ζωντανές μόνο οι επιχειρήσεις που φεύγουν για Βουλγαρία
ή Κύπρο.
Η οικονομία καταρρέει,
παρά την
στήριξη των εταίρων (που τους χρωστάμε και δεν μας χρωστάνε), η οποία από μόνη
της δεν φτάνει. Είναι αναγκαία αλλά όχι ικανή η εξωτερική βοήθεια για ένα πολύ
σοβαρό λόγο, που δευτερογενώς εξηγεί γιατί και το πρόβλημά μας ΔΕΝ είναι το
χρέος (που η ακατανόμαστη Φράου Μπλύχερ εντελώς επονείδιστα αποκαλεί
απεχθές)...
Ο λόγος αυτός είναι, λοιπόν, ότι η άρρωστη
κοινωνία μας αρνείται να ξελαμπικάρει και να μπει πρωτοπόρα και ενεργά στην
υπερπροσπάθεια της εθνικής ανασυγκρότησης, της οποίας μόνο εμείς μπορούμε να
είμαστε το υποκείμενο.
Όλοι οι άλλοι θα είναι συνεργοί και
συμπαραστάτες, αλλά η δουλειά αυτή είναι δική μας, από μας για μας…