Και κιπά και μαντίλα...

Φοράει και κιπά και Παλαιστινιακή μαντίλα. Υπέγραψε και εφαρμόζει ένα σκληρό μνημόνιο, αλλά καλεί την κοινωνία να κατεβαίνει σε διαδηλώσεις εναντίον του μνημονίου. Δηλώνει ότι ηγείται της «ριζοσπαστικής αριστεράς», αλλά σαλιαρίζει πολιτικά και συνεργάζεται με ο,τι πιο βαθιά συντηρητικό υπάρχει. Θεωρούσε τους πολιτικούς του αντιπάλους προσκυνημένους, αλλά ζητάει παράλληλα τη συναίνεσή τους.

Ο κ. Τσίπρας είναι ικανός για όλα, μπορεί να τα συνδυάσει όλα, μπορεί να πετύχει το φαινομενικά ακατόρθωτο, μπορεί να έχει δυο-ή και περισσότερους-εαυτούς. Ακόμα και παράλληλα...

Επιστήμη και φυσική εναντίον πολιτικής…

Σπάνια βλέπουμε τη φυσική να χρησιμοποιείται ως αποτελεσματικό εργαλείο σχολιασμού της επικαιρότητας, όμως οι αστροφυσικοί Tom van Doorsslaere και Giovanni Lapenta του βελγικού  KU Leuven εκμεταλλεύτηκαν την απλή νευτώνεια μηχανική για να δείξουν ότι αυτά που αναφέρουν τόσο η ρωσική όσο και η τουρκική πλευρά σε σχέση με την κατάρριψη του βομβαρδιστικού, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Χρησιμοποιώντας το βίντεο του συμβάντος καθώς και τους χάρτες που έδωσαν στη δημοσιότητα οι Ρώσοι και οι Τούρκοι αρμόδιοι, οι δυο επιστήμονες αποδεικνύουν πως τα πράγματα δεν έγιναν έτσι όπως παρουσιάζονται...

Αντιπολίτευση από λούζερ και καρπαζωμένους…

Προβλεπόμενο. Επί έξι ώρες, έξι πολιτικοί αρχηγοί και ένας πρόεδρος της Δημοκρατίας, που στο ίδιο χρονικό διάστημα «έμεινε Παυλόπουλος», επιβεβαίωσαν ότι το «τσάμπα πήγε ο κόπος.»

Αναμενόμενο ότι δεν συμφώνησαν με τη πρόωρα ασταθή κυβέρνηση τα κόμματα της αντιπολίτευσης που προσήλθαν στη συνάντηση. Πώς άλλωστε; Επί ποίου; Και, εν τέλει, γιατί; Για το ασφαλιστικό που επικαλείται ως μείζον «εθνικό θέμα» ο πρωθυπουργός, το οποίο κάλλιστα θα μπορούσε να αναλυθεί σε αρμοδιότερο χώρο από αυτό του προεδρικού μεγάρου, ο οποίος είναι η Βουλή με μια ανοιχτή συζήτηση «προ ημερησίας διατάξεως»;

Οι μεγάλες προφητείες…

Κατά μία έννοια, ο Ελληνας υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς και ο Αγιος Παΐσιος, έχουν κάτι κοινό. Είχαν αμφότεροι προβλέψει την παντοδυναμία της Τουρκίας.

Μάταια ο πρώτος προσπαθούσε να αποτρέψει τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα να μεταβεί στη γειτονική χώρα, αφού όλες οι συγκυρίες είναι σε βάρος της Ελλάδας: η γεωπολιτική λόγω προσφυγικής κρίσης, η δημοσιονομική εξαιτίας της οικονομικής και η πολιτική αφού ο Ταγίπ Ερντογάν μόλις εξασφάλισε αυτοδυναμία στην εθνοσυνέλευση, ενώ η κυβέρνηση Σύριζα-ΑΝΕΛ χαροπαλεύει μεταξύ Ν.Νικολόπουλου και Σ. Παναγούλη…

The Old Man Down the Road...

John Fogerty

Αλέξης μόνος ψάχνει (ηλιθίους)…

Η αντιπολίτευση προσέφερε συναίνεση στον κ. Τσίπρα τον περασμένο Αύγουστο. Ανοήτως, αλλά την προσέφερε. Ήταν συναίνεση στην πράξη και δίχως όρους. Η συνέχεια απέδειξε το άνισο της μάχης ανάμεσα σ’ αυτόν που έχει άγνοια κινδύνου και σε εκείνον που έχει έλλειψη ενδοιασμών.

Αντί ο Αλέξης να αναγνωρίσει -έστω- την καλή τους πρόθεση, την επομένη τούς έσυρε σε εκλογές ως κατηγορούμενους για τη στήριξη που του παρείχαν.

Αυτός έκανε τη μεγαλοπρεπή κωλοτούμπα προς το μνημόνιο, η αντιπολίτευση κατεσφάγη στις κάλπες ως ένοχη. Πάει καλά, έτσι είναι το πολιτικό παιχνίδι…

Η αρχή του τέλους για τον «πουτινισμό»;

Όλοι γέλασαν τότε που ο πρόεδρος Ομπάμα προειδοποίησε τη Ρωσία ότι αν εμπλακεί στη Συρία, θα μπλέξει άσχημα.

Όλοι γέλασαν όταν ο Χριστόφορος Κολόμβος έλεγε πως η γη είναι στρόγγυλη.

Όλοι γέλασαν όταν ο Έντισον κατέγραψε τον ήχο.

Όλοι γέλασαν όταν οι αδελφοί Ράιτ είπαν πως ο άνθρωπος μπορεί να πετάξει.

Λοιπόν, δείτε τι κάνει τώρα ο πρόεδρος Βλαδίμηρος Πούτιν στην Συρία, και περιμένετε να δείτε ποιος θα γελάσει τελευταίος…

Βέβαια, αυτό που συμβαίνει με την πυρηνική Ρωσία δεν είναι καθόλου αστείο.

Μπλεγμένη σε εσωτερικά οικονομικά αδιέξοδα, η Ρωσία προσπαθεί να στηρίξει έναν αδύναμο πλην όμως σκληρό σύμμαχό της στη Μέση Ανατολή, δηλαδή το καθεστώς Άσαντ της Συρίας. Μάλιστα το Κρεμλίνο πληρώνει ιδιαίτερα ακριβά την προσπάθειά του να βοηθήσει τον Άσαντ. Οι Ρώσοι επιστρέφουν στην πατρίδα τους μέσα σε φέρετρα.

Γιατί διαλύονται τα κόμματα;

Τους τελευταίους μήνες βλέπουμε το ελληνικό κομματικό σύστημα να θρυμματίζεται. Πρώτα είδαμε το ΠαΣοΚ να διασπάται με την αποχώρηση του Γ. Παπανδρέου και την ίδρυση του Κι.Δη.Σο. Μετά διασπάστηκε ο Σύριζα μόλις υιοθέτησε το «νεοφιλελεύθερο» και «βάρβαρο» μνημόνιο.

Η ΔημΑρ,  αφού συνέπραξε με το ΠαΣοΚ διασπάστηκε μετά την αποχώρηση του κ. Κουβέλη. Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε την αυτό-γελοιοποίηση και ίσως και την αυτό-διάλυση της Νέας  Δημοκρατίας.

Πολλοί θα πουν ότι η αιτία των διασπάσεων αυτών είναι η ανεπάρκεια των ηγετικών στελεχών τους. Κάποιος θα προσθέσει ότι είναι θέμα ελληνικής νοοτροπίας, της παραδοσιακής ελληνικής τάσης για φθόνο και διχόνοια και έλλειψης οργανωτικότητας. Ίσως να παίζουν ρόλο και τέτοιοι παράγοντες. Νομίζω όμως ότι δεν είναι οι πιο σημαντικοί…

Αριστερά ή δεξιά;

Αριστερά ή δεξιά; Σα να λέμε: άσπρο μαύρο. Διάλεξε.

Αυτός ο μηχανιστικός τρόπος σκέψης κι αυτή η ρητορική του κενού έχει σκεπάσει την ευρωπαϊκή σκέψη στο σύνολό της, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά στην πολιτική αλλά και την απλή καθημερινότητα του πολίτη.

Δεν ξέρω εάν είναι μνημονικό ίχνος από τον καιρό της Γαλλικής Επανάστασης ή από την εποχή της εμφάνισης του κομμουνιστικού κόμματος ή από την εποχή του ψυχρού πολέμου. Το σίγουρο είναι ότι αυτή η αντίθεση και με βάση την τρέχουσα πραγματικότητα τείνει να αναδειχθεί ως μια αντίθεση εκτός πραγματικότητας, αφού στην πραγματικότητα είτε η δεξιά είτε η αριστερά κυβερνούν ουσιαστικά εξυπηρετώντας τα ίδια συμφέροντα. Ποια; Εκείνα τα οποία θα κρατήσουν τους κυβερνώντες στην εξουσία για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα…

Είναι ασφαλή τα αεροπορικά ταξίδια;

Οι αεροπορικές εταιρίες προετοιμάζονται για μια πιθανή μείωση πελατών καθώς οι συνέπειες των επιθέσεων στο Παρίσι επηρεάζουν ένα κοινό που πλέον χρησιμοποιεί τα αεροπλάνα τακτικά. Σε αυτό συντελούν και οι διάφορες απειλές για βόμβες σε αεροσκάφη που έχουν αυξηθεί από την ημέρα της σφαγής στη γαλλική πρωτεύουσα.

Οι απειλές-φάρσες ήταν αναμενόμενες, και ξεκίνησαν όταν την επομένη της επίθεσης τρία γαλλικά επιβατικά αεροσκάφη παρέμειναν καθηλωμένα στο έδαφος εξαιτίας τέτοιων απειλών…