Πήξαμε στις "πιτυχίες" σύντροφοι...

Η μοναδική Κυβέρνηση από δημιουργίας του Ελληνικού Κράτους, που κατάφερε "τόσες πιτυχίες σε 13 μήνες".  Κατάφερε εξαθλιωμένους πρόσφυγες και μετανάστες να τους εγκλωβίσει με τις πολιτικές των ανοιχτών συνόρων, στη λάσπη της Ειδομένης. 

Η Κυβέρνηση που έκλεισε την Αμυγδαλέζα ως "απαράδεκτη", και δημιούργησε πολλές μικρές Αμυγδαλέζες, πολύ χειρότερες…

Σε απελπισία ο Τσίπρας, ψάχνει δεκανίκια…

Για ποιο λόγο έγινε το συμβούλιο αρχηγών της Παρασκευής 4 Μάρτη; Οχι πάντως για να συμφωνήσουν σε «εθνική γραμμή» στο προσφυγικό, την οποία θα έπαιρνε παραμάσχαλα ο Τσίπρας για να τη δείξει στην Μέρκελ και στους άλλους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων της ΕΕ και να τους προκαλέσει σύγκρυο. Ακόμα κι αν κλείναμε τα μάτια και κάναμε πως δεν καταλαβαίνουμε «τι παίχτηκε», θα έπρεπε να αναρωτηθούμε: για-τί χρειάστηκαν οχτώ ώρες για να επαναλάβουν θέσεις που όλα τα μνημονιακά κόμματα είχαν ήδη διατυπώσει δημόσια (οπότε ήταν σε γνώση των ευρωπαίων ηγετών), τις οποίες οι συνεργάτες των αρχηγών εύκολα θα μπορούσαν να συντάξουν σ' ένα κείμενο;

 

Αν υπάρχει κάτι νέο στο ανακοινωθέν είναι η φράση στην προτελευταία παράγραφό του, που λέει: «Η ανακοίνωση της Προεδρίας της Δημοκρατίας εκφράζει τον ελάχιστον κοινό τόπο συμφωνίας των Αρχηγών των Κομμάτων που την αποδέχονται. Τα Κόμματα της Αντιπολίτευσης εξέφρασαν, καθένα με τον δικό του τρόπο, τις επιφυλάξεις τους για τους μέχρι σήμερα χειρισμούς και την αποτελεσματικότητα της Κυβέρνησης, οι οποίες και καταγράφηκαν στα Πρακτικά». Αυτή η φράση εξηγεί και το οχτάωρο της συνεδρίασης…

Το παιχνίδι του κόκορα…

Οι απανταχού Βαρουφάκηδες και αποτυχημένοι θεωρητικοί των παιγνίων, μεταξύ άλλων και όσοι περπατούν ξυπόλυτοι στα αγκάθια και νομίζουν ότι μπορούν να πουλούν θράσος και απαιτήσεις, καλό είναι να διδαχτούν από τον τρόπο που η Τουρκία παίζει πολιτικά παιχνίδια.

Αρκεί να παρατηρήσουν την άνεση με την οποία ο Αχμέτ Νταβούτογλου εγείρει απαιτήσεις, εκπροσωπώντας το μαξιμαλισμό μιας χώρας που ενώ θα έπρεπε να την εγκαλούν γιατί αυτή έχει μεγάλο μερίδιο δημιουργίας του προβλήματος, και μεταξύ άλλων δεν έχει παρουσιάσει καμία ενέργεια εναντίον των διακινητών των μεταναστών –για να μην πούμε ότι αυτή τους ενθαρρύνει–, γίνεται και διεκδικητής υπερβολικών απαιτήσεων…

Μερικές σκέψεις για το προσφυγικό…

Όσο πολύπλοκες μπορεί να είναι, και είναι, οι διαπραγματεύσεις για το «προσφυγικό» η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στην Ειδομένη δεν δικαιολογείται πλέον. Έχει δημιουργηθεί ένα de facto κολαστήριο χιλιάδων ανθρώπων που συνεχίζει την ύπαρξή του σε πείσμα κάθε έννοια ανθρωπισμού, περιμένοντας αυτό ως άμεσο να λυθεί μακροπρόθεσμα με θυσία τις ανθρώπινες ζωές που διακινδυνεύουν μέρα με τη μέρα.

Πρόκειται για την αποθέωση του ασύμετρου ανθρωπισμού. Είναι σαν να λέμε σε αυτές τις χιλιάδες ψυχές «ζήστε την τραγωδία σας μέρα με την μέρα, μέχρι ότου εμείς βρούμε την οριστική λύση για ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΒΑΣΑΝΑ.»…

Heaven...

Talking Heads

Τα σύννεφα φέρνουν καταιγίδα…

Όσο περνούν οι ημέρες –αν όχι οι ώρες- η κυβέρνηση έρχεται όλο και σε δεινότερη θέση αναφορικά με το προσφυγικό.Η χθεσινή απέλπιδα έξοδος χιλιάδων ανθρώπων προς τα Σκόπια, μέσα από βουνά, λαγκάδια, αφρισμένους παραπόταμους, αλλά κι ο τραγικός θάνατος τριών ανθρώπων σ’ αυτή τους την προσπάθεια, αποτελεί μια απλή και μόνο ένδειξη του αδιεξόδου.

Η Πρώτη φορά Αριστερά, μεγάλη στα λόγια ελαχιστότατη στα έργα, με τις πρωτοφανείς ολιγωρίες της αδυνατεί να διαχειριστεί το πρόβλημα, το οποίο εν πολλοίς η ίδια δημιούργησε. Το πρόβλημα μπλέκεται επικίνδυνα. Ακόμη και σε εθνικά ζητήματα…

Η λασπουριά, η Αντζελίνα, οι πένσες, και ο … Πάντζας!

Εδώ και ενάμιση χρόνο η Ελλάδα καταστρέφεται συστηματικά, μέρα με τη μέρα, με αποκορύφωμα το τελευταίο διάστημα όπου η χώρα μας πέρα από τις εσωτερικές της αμέτρητες πληγές, έχει πλέον απομονωθεί από τους πάντες, εταίρους, σύμμαχους, φίλους κλπ. Με κίνδυνο να πραγματοποιηθεί αυτό που εγώ ο άσχετος έγραφα εδώ και μήνες, ότι δηλαδή στο τέλος τέλος θα μείνουμε εμείς κι εμείς, με κλειστά σύνορα από παντού, παρέα με ένα (και βάλε) εκατομμύριο «πρόσφυγες», περιμένοντας να μας ρίξουν τσουβάλια με φακές τα αεροπλάνα της ανθρωπιστικής βοήθειας.

Το μόνο στοιχείο που μας διασώζει (μέχρι στιγμής), είναι η αρχαία μας κληρονομιά, την οποία κάποιοι εξακολουθούν να σέβονται, αλλά κι αυτό το πλεονέκτημα συνεχώς φθίνει. Οι άλλοτε φιλέλληνες ξένοι μας έχουν σιχαθεί.  Δείτε για παράδειγμα την χολή που στάζει ο υπουργός Εξωτερικών της Αυστρίας, που μιμούμενος τον Μέτερνιχ μας στήνει στη γωνία και πυροβολεί κατά ριπάς. Και δυστυχώς, εν πολλοίς έχει δίκιο. Και αν στην παρούσα συγκυρία δεν ήταν στα πράγματα η (μαντάμ) Μέρκελ, ήδη θα μας είχαν εκδιώξει και από την Σένγκεν, και από την Ευρωζώνη, μπορεί και από τον ΟΗΕ…

Μετανοημένες Μαγδαληνές στα Χρόνια της Χολέρας…

Διαβάζουμε, όχι χωρίς ένα πικρό χαμόγελο και παρά την αρχική θυμηδία, την μακροσκελή στον συγκαλυμμένο πανικό της απολογία της τελευταίας Μετανοημένης Μαγδαληνής (ΜΜ) η οποία μάλιστα υποβάλλεται στην χειμαζόμενη κοινωνία και υπό μορφήν βιβλίου. Όπου η αρσενική ΜΜ επειδή πλέον φαίνεται πως έχει αρχίζει να γυρίζει αμετάκλητα ο τροχός, προσπαθεί μέσω της μεθόδου του κατόπιν εορτής μεθύστερου εξορκισμού να αποποιηθεί των ευθυνών της για το λιθαράκι ή ογκόλιθο πάρτε το όπως θέλετε, το οποίο έβαλε και αυτή στην καταστροφή της χώρας, υποστηρίζοντας την ΠΦΠΞα (Πρώτη Φορά και Ποτέ Ξανα «αριστερά»).

Ξέρετε, είναι απορίας άξιο το πως τόσο ακέραιοι άνθρωποι, που διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους απέναντι στην αδικία, τη διαφθορά και τα κακώς κείμενα, δεν είδαν και δεν κατάλαβαν αυτό πουν εμείς οι πληβείοι είχαμε καταλάβει από την πρώτη στιγμή όταν σπαράζαμε από το 2013 φωνάζοντας» Για όνομα του Θεού, ΟΧΙ ΑΥΤΟΥΣ…

"Κινήματα" ρεμούλας και ληστείας…

"Από τα κινήματα προέρχομαι και εγώ..." κοκορεύτηκε στους  αγρότες ο Τσίπρας. Αλλά δεν λιποθύμησαν από θαυμασμό. Προφανώς γιατί ξέρουν πως είναι άλλο πράγμα οι, πραγματικές, κινητοποιήσεις για το μεροκάματο. Και άλλο τα "κινήματα" της ρεμούλας με τους μισούς στη Βουλή και στην Εκάλη... Και τους άλλους μισούς τρωκτικά στο κράτος ή στις φυλακές για διακεκριμένες ληστείες...

Αλλά "Στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις…" όπως είπε ο αλησμόνητος δάσκαλος της τέχνης Γιάννης Τσαρούχης. 

Και το είπε (θυμίζω στους νεότερους) την εποχή του ΠΑΣΟΚ με το μούσι και το ζιβάγκο... Όταν το σοσιαλιστικό κίνημα του Ανδρέα δήλωνε πως έφερνε την "Αλλαγή" στην Ελλάδα… Το ΠΑΣΟΚ, ως "κίνημα" μπήκε σύσσωμο στη Βουλή, στην Εκάλη, στην Κηφισιά, στην Πολιτεία και στη Βουλιαγμένη. Αλλά την Αλλαγή... την πληρώσαμε και την πληρώνουμε όλοι μέχρι σήμερα που από 48% έφθασε στο 4% αλλά δεν αλλάζει. Παραμένει "κίνημα"...

Τώρα που η φωτιά φουντώνει πάλι...

Σ​​ήμερα, που ακόμη και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ άρχισαν να κατανοούν ότι ο κόσμος είναι πιο πολύπλοκος από τα συνθήματά τους και ότι πολιτική δεν γίνεται με κραυγές του τύπου «Γκόου μπακ, μαντάμ Μέρκελ», καλόν είναι να φτιαχτεί ένας οδικός χάρτης για το μέλλον. Αυτός ήταν αναγκαίος στο παρελθόν, αλλά τώρα γίνεται υπαρξιακή ανάγκη για τον τόπο.

 

Η Ελλάδα του Αλέξη!

Η Ελλάδα απομονώνεται σε όλα τα μέτωπα. Θέματα, που θα τα βρούμε μπροστά μας, ανοίγουν τσάτρα-πάτρα και φοβόμαστε ότι η χρεοκοπία που έφερε η ανέμελη πολιτική του κ. Κώστα Καραμανλή μπορεί να αποτελεί ένα μικρό επεισόδιο στον δρόμο προς τη μεγάλη καταστροφή...