Στην αρχή λεγόταν ανασχηματισμός. Ο Ανδρέας
Παπανδρέου τον ονόμασε αναδόμηση για να δείξει ότι δεν αλλάζουν μόνο τα
πρόσωπα των υπουργών, αλλά και οι δομές του υπουργικού συμβουλίου.
Αργότερα ο ίδιος χρησιμοποίησε τον όρο δομικός ανασχηματισμός για να περιγράψει
την ίδια κατάσταση. Την εποχή εκείνη οι αλλαγές των υπουργών γίνονταν σχεδόν
ανά εξάμηνο και είχαν καταντήσει ρουτίνα. Χρειαζόταν, λοιπόν, η αλλαγή και των
λέξεων για να δοθεί η εντύπωση ότι κάτι αλλάζει πραγματικά.
Από τότε έχουν γίνει δεκάδες “δομικοί
ανασχηματισμοί”, πλήθος αναδιαρθρώσεων στα υπουργεία χωρίς να
μεταρρυθμιστούν και να εκσυγχρονιστούν οι γραφειοκρατικές δομές της διοίκησης.
Αντί να αλλάζουν όσα ταλαιπωρούσαν τους πολίτες και καθήλωναν το κράτος στις συνήθειες
περασμένων αιώνων, άλλαζαν τα ονόματα των υπουργείων και πηγαινοέρχονταν οι
αρμοδιότητες. Ας αντιπαραβάλουμε αυτό το πηγαινέλα με ουσιαστικές
μεταρρυθμίσεις στη διοίκηση, όπως ήταν η συνένωση δήμων και κοινοτήτων και η
ίδρυση των ΚΕΠ…









