Το φαινόμενο Πολάκης…

«Γκεσταμπιτες, μενουμεευρώπηδες, βαστασοιμπλέδες ……μη χαίρεστε….ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ …όσο καθυστέρηση κι αν μας παίξει ο αρχηγός σας…..δεν έχει πολύ χρόνο ακόμα …… »

Αυτό ήταν το προχθεσινό στάτους στο Facebook του αναπληρωτή υπουργού Υγείας Παύλου Πολάκη που έκανε πάταγο. Εντάξει, η λέξη «πάταγος» σχετική είναι. Αυτά που γράφουν οι συριζαίοι στα σόσιαλ μίντια σπάνια ταράζουν τα νερά, όσο τερατώδη και αν είναι. Βλέπετε, αν δεν έχεις έμμισθα τρολ να το “diedwsoun” και υπάκουα site ανθυποδημοσιογράφων να στοχοποιήσουν τον εκάστοτε «γερμανοτσολιά»/ «ανθέλληνα» δεν πας μακριά. Τέλος πάντων. Δεν είναι αυτό το θέμα μας. Δεν πρόκειται καν να στηλιτεύσω τον τρόπο που εκφράζεται ο Πολάκης στo Facebook, εγώ έχω γράψει χειρότερα. Θα μου πεις πως ο Πολάκης είναι κοτζαμάν υπουργός αλλά δε βαριέσαι…

Ο Φιλιππάκης ΖΕΙ !!!!!!

Αυτά τα σόσιαλ μίντια πΧια… κυριαρχούν παντού. Εδώ και χρόνια. Αφού να φανταστείτε δεν είναι μόνο τα δικά μας τα κανάλια, που λόγω κρίσης έκοψαν τους ξένους ανταποκριτές και τις συνδρομές στα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία, αναπαράγοντας απλώς τα τουίτς πολιτικών και μη… το ίδιο κάνουν εδώ και χρόνια ακόμη και τεράστια διεθνή ΜΜΕ.

Δεν συνέβη κάτι αν δεν έχει ανέβει στο φέισμπουκ ή στο τουίτερ. Δεν πα να ξεβρακώνεται από το πρωί ως το βράδυ η οποιαδήποτε μπίμπο; Δεν τρέχει τίποτα. Αν όμως ανεβάσει την φωτό της στο ίνσταγκραμ τότε απαξάπαντες θα ασχοληθούν μαζί της. Δεν πα να παράγει πολιτική ο οποιοσδήποτε; Δεν μας νοιάζει. Αν όμως γράψει κάτι στο τουίτερ, αμέσως γίνεται είδηση. Ακόμη κι αν είναι ανορθόγραφο, όπως π.χ. τα τουίτς του συγκαμένου…

Φιλιππάκης: Εκτός του Παπαδήμου υπάρχουν κι άλλοι που σύντομα θα έρθει η σειρά τους!

Η προσοχή όλων έπεσε πάνω στην πρώτη ανάρτηση του Γιώργου Φιλιππάκη. Κι αυτό ήταν απόλυτα φυσιολογικό. Ο ειδικός γραμματέας ενός πνευματικού σωματείου, της ΕΣΗΕΑ, έλεγε ότι δεν θα τον ενοχλούσε αν έσκαγε ακόμη μία βόμβα στα πόδια του κ. Στουρνάρα. Μπορεί το σωματείο των δημοσιογράφων να έχει ξεπέσει. Αλλά τόσο; Κι ο κατήφορος δεν έχει τέλος. Ο κ. Φιλιππάκης προειδοποιεί ότι σύντομα θα υπάρξουν κι άλλοι στην θέση του  Παπαδήμου…

Πέρασε σχεδόν απαρατήρητο, καθώς όλη η προσοχή έπεσε στην πρώτη του ανάρτηση. Ο γίγαντας της ελληνικής δημοσιογραφίας Γιώργος  Φιλιππάκης απαντά σε ένα σχόλιο στο facebook ως εξής:

«Δεν έχω το παραμικρό πρόβλημα κ. Νικολαρόπουλε να με πείτε και «ηθικό αυτουργό» Κάτι παρόμοια μας έλεγαν και οι βασανιστές στο ΕΑΤ ΕΣΑ στη διάρκεια της δικτατορίας. Τους ενοχλούσε που σαν φοιτητές κάναμε καταλήψεις πορείες και συναφή. Πάντως εκτός του Παπαδήμου υπάρχουν και άλλοι υπάλληλοι του κεφαλαίου που σύντομα θα έρθει η σειρά τους»…

Ψήφισες τον εχθρό σου…

Η " θεωρία των δυο άκρων " είναι μια πραγματικότητα. Η επίθεση  δολοφονίας  του πρώην πρωθυπουργού  Λουκά Παπαδήμου  είναι ένα τρομοκρατικό χτύπημα και δεν είναι το πρώτο στην Ελλάδα. Οι αντιδράσεις όμως και η ανάγνωση πραγματικά άρρωστων πανηγυρισμών σερφάροντας στο διαδίκτυο χτες , είναι η πρώτη φορά που με προβλημάτισαν τόσο.

Άνθρωποι που ζουν ανάμεσα μας να φτύνουν δηλητήριο και αγανάκτηση , που η βόμβα στον φάκελο δεν ολοκλήρωσε την αποστολή της να σκορπίσει τον θάνατο . Όχι δεν είναι περιγραφή  από ένα block buster movie περιπέτειας . Είναι η διάθεση μιας ομάδας ανθρώπων που ζουν σε μια χώρα οπού προσπαθούν να πλήξουν την δημοκρατία...

Secret Enchanted Broccoli Forest...

The Babe Rainbow

Οι ασυγχώρητοι…

Εκείνο το «απέριφραστα» στην καταδίκη της δολοφονικής επίθεσης  τι το’θελες μεγάλε; Ενοχικό, πολύ ενοχικό. Σαν να’θελες να μας πεις ότι τώρα δεν είναι όπως παλιά που καταδικάζαμε με περιφράσεις.  Τώρα, εκ της θέσεώς μας, είμαστε υποχρεωμένοι να καταδικάζουμε τα τρομοκρατικά χτυπήματα χωρίς αστερίσκους.

Πάνε εκείνα τα παλιά και ωραία, περί προβοκατόρων και κυπατζήδων που ήθελαν να ενοχοποιήσουν τους αγώνες του λαού μας.  Πάνε εκείνα τα «τέτοιες ενέργειες ρίχνουν αντικειμενικά νερό στο μύλο της αντίδρασης». Τώρα είναι αλλιώς. Κάτι είναι και αυτό. Πρόοδος. Αλλά όχι για πολύ ε;

Η αμηχανία του κόμματος που υπερασπιζόταν δικαιώματα τρομοκρατών…

Από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 κάθε ελληνόπουλο μεγάλωνε πιστεύοντας ότι στη χώρα του ζει σε δικτατορία. Στην προσωπική του ζωή καταπιέζεται από μια φασιστική αστυνομία. Και η Ελλάδα είναι μια υπόδουλη χώρα που αγωνίζεται ενάντια στον καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό. Πραγματική δικαιοσύνη θεωρούσε τα χτυπήματα της 17ης Νοέμβρη. Ανεξάρτητη δημοσιογραφία αυτή που καυτηρίαζε τα εγκλήματα των Αμερικάνων και των ισραηλινών χωροφυλάκων στην Μέση Ανατολή.

Είναι το ελληνόπουλο που έμαθε να περιμένει υπομονετικά στο σχολικό του επειδή το κέντρο της Αθήνας είχαν αποφασίσει να κλείσουν κάποιοι και στην παιδική χαρά έμαθε να σουτάρει σε μπασκέτες καλυμμένες από graffiti, δίπλα σε κούνιες που είχαν καταστρέψει βαριεστημένοι χούλιγκαν...

Ηττα με μακροπρόθεσμες συνέπειες…

Η πολιτική, από τότε που την επινόησαν οι Ελληνες, είναι για τους πραγματικούς ανθρώπους, αυτούς με τις ατέλειες και τα ελαττώματα· όχι για κάποιο είδος ανώτερων, καλύτερων ανθρώπων. Ο Βαγγέλης Βενιζέλος παραμένει πάντα ένας ιδιαίτερα έξυπνος άνθρωπος, ο οποίος πλήρωσε το τίμημα της υπερβολικής αυτοπεποίθησης (πείτε το και ύβρι) και κάτι έμαθε από τις αποτυχίες του. Δεν έγινε αυτό που λέμε «καλύτερος άνθρωπος»· αλλά τι σημασία έχει αυτό; Στην πολιτική χρειαζόμαστε μάλλον σοφότερους ανθρώπους, όχι «καλύτερους».

Στη χθεσινή παρουσίαση του βιβλίου του για το δημόσιο χρέος, έκανε βέβαια τη συνήθη επίδειξη γνώσεων και αναλυτικής δυνατότητας, είπε όμως και κάτι ιδεώδες για να ξεκινήσω το σημερινό σημείωμα – και, βεβαίως, κάτι πολύ σωστό: «Θεμέλιο της στρατηγικής εξόδου της χώρας από την κρίση είναι μια ολοκληρωμένη στρατηγική διαχείρισης του δημοσίου χρέους»…

Η πατρίδα ευγνωμονούσα…

Ο Λουκάς Παπαδήμος, άνθρωπος με διεθνή ακτινοβολία  προέκυψε στην πολιτική ζωή της χώρας αιφνιδίως  και κατόπιν προσκλήσεώς του από το πολιτικό σύστημα που κατέρρεε αντιμέτωπο με την κρίση και τον τυχοδιωκτισμό που επιδείνωνε τις εξελίξεις. Η χώρα βρισκόταν στα πρόθυρα της  εκπαραθύρωσής της από την Ευρώπη και στο χείλος του χάους.

Η λύση Παπαδήμου έλαβε 255 ψήφους  για να αποδειχθεί αργότερα ότι οι περισσότερες ήταν …περιορισμένης εθνικής ευθύνης. Η αντιμνημονιακή υστερία οργίαζε στα πεζοδρόμια και λάμβανε μάλιστα και αστική νομιμοποίηση από τον Σαμαρά και τη ΝΔ που παρέα με την Αριστερά, βρήκαν ευκαιρία να κάνουν ρεσάλτο στην εξουσία. Από τη μια, η ΝΔ, ένα κόμμα με συντριπτικές ευθύνες για την κρίση στην περίοδο της καραμανλικής διακυβέρνησης 2004-2009 και από την άλλη ένα κόμμα – καφενείο το οποίο ξαφνικά φλέρταρε με την ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών!

Το τέρας ξύπνησε ξανά…

Η πολιτική βία επιστρέφει. Η απόπειρα δολοφονίας του πρώην πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου ξύπνησε ζοφερές μνήμες από γεγονότα και καταστάσεις που πολύ θα θέλαμε να ξεχάσουμε.

Έχουμε πολλές φορές υποστηρίξει ότι ένα από τα οχήματα ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία ήταν η εργαλειοποίηση της πολιτικής βίας. Με τη θεωρία της καλής και κακής βίας (χαρακτηριστικός υποστηρικτής αυτής της θεωρίας ο Γιώργος Κατρούγκαλος που μίλησε για αποδεκτή βία όταν συναντά την κοινωνική αποδοχή), δημιούργησε έναν προνομιακό βιότοπο για τους κάθε είδους εξτρεμιστές που κυριολεκτικά οργίασαν εναντίον των πολιτικών αντιπάλων του ΣΥΡΙΖΑ. Ήταν οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» στην πορεία προς την κατάληψη της εξουσίας…