Ένα αριστερό νεο-πελατειακό κράτος οικοδομείται…

Μια από τις βασικές εξαγγελίες της ποικιλόχρωμης Αριστεράς ήταν η κατάργηση του πελατειακού κράτους. Οι αναλύσεις των διανοουμένων του χώρου αυτού όριζαν με περιοριστικό τρόπο το πελατειακό κράτος, ως μια σχέση αλληλεξάρτησης ενός πάτρωνα και ενός πελάτη με εκατέρωθεν παροχές: του πάτρωνα η παροχή οριζόταν στο «βόλεμα» του πελάτη ή συγγενικού του προσώπου και του πελάτη στην εξαγορά της ψήφου του.

Έβλεπαν την κορυφή του παγόβουνου. Το πελατειακό κράτος, όμως, εκτείνεται σε όλα τα τμήματα της δημόσιας διοίκησης: αποφάσεις, δομές, παρεχόμενες υπηρεσίες, προϋπολογισμοί λειτουργούν βάσει των προταγμάτων του…

Γκοτζαμάνηδες της Αριστεράς;

 Η κυβέρνηση τρέμει τη μαζικότητα του συλλαλητηρίου της Κυριακής, 4 Φεβρουαρίου. Και εκτός από τη λοιπή κινδυνολογία, ως εκ θαύματος, το Σάββατο 3 Φεβρουαρίου, χρυσαυγίτες και εξωκοινοβουλευτικοί, από τη ΛΑΕ μέχρι τους τελευταίους μπάχαλους, καλούν σε συγκεντρώσεις και αντισυγκεντρώσεις προσπαθώντας από κοινού να δημιουργήσουν φοβία στον ευρύτερο κόσμο με τα πιθανά επεισόδια που προετοιμάζουν. Τη δε ημέρα του συλλαλητηρίου, ακροαριστεροί και αναρχικοί καλούν σε ανοικτή αντισυγκέντρωση. Για το ρόλο των χρυσαυγιτών, ως μόνιμων εντολοδόχων της εξουσίας δεν υπήρχε καμία αμφιβολία. Μήπως όμως έχει μείνει καμία και για εκείνον της δήθεν «αντισυστημικής» Αριστεράς;

Δυστυχώς η ιστορία αυτή έχει πολύ βαθιές ρίζες στην ιστορία του τόπου: Στα μαθητικά και φοιτητικά μου χρόνια, σημαντική παράμετρος της κυβερνητικής πολιτικής ήταν οι λεγόμενοι «παρακρατικοί», που δρούσαν ως το οπλισμένο και προβοκατόρικο χέρι της εξουσίας. Έτσι, όποτε υπήρχε φοιτητική διαδήλωση, ή συλλαλητήριο της Αριστεράς, οργανωνόταν αντιδιαδήλωση από την ΕΚΟΦ (Εθνική Κοινωνική Οργάνωση Φοιτητών) ή από διάφορες αυτοαποκαλούμενες «εθνικές» οργανώσεις, που επιχειρούσαν να τρομοκρατήσουν και να μπορέσουν να επιτεθούν στις εκδηλώσεις της Αριστεράς…

Electrocute the Mannequin...

The Walking Who

Διπλή ήττα για τον Τσίπρα…

Εκτιμώ ότι ο Τσίπρας έπεσε στην παγίδα, που ετοίμασε για τον Κυριάκο και τη ΝΔ με αφορμή το Σκοπιανό», μου έλεγε χτες κορυφαίος, παλιός πολιτικός με μεγάλη εμπειρία στις πολιτικές καντρίλιες και το παρασκήνιο. 

 

«Οι όποιες αμερικανικές πιέσεις για να κλείσει τώρα το ζήτημα και να μπουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ με την οριστική τους ονομασία, λειτούργησαν ως πρόσχημα για να εκθέσουν την κομματική ηγεσία της ΝΔ και να προσφέρουν στο αριστερό και κεντροαριστερό ακροατήριο του ΣΥΡΙΖΑ το άλλοθι που χρειαζόταν για να πάει σε εκλογές με διπλή «επιτυχία». Ότι έκλεισε το θέμα των Σκοπίων κι έβγαλε την Ελλάδα από τα μνημόνια. Τώρα κινδυνεύει να υποστεί διπλή ήττα»…

Στην πιο Σκοτεινή Ωρα, η πιο Φωτεινή Κυριακή…

Αυτό που σου συνέβη προσωπικά και σε τρία χρόνια αριστερά έχασες σιωπηλά ότι είχες και δεν είχες, το κάνει ο Τσίπρας και στην Ελλάδα μας. Της παίρνει ότι έχει και δεν έχει και το πουλάει στους Ξένους. Φέρνει την χειρότερη συμφορά που ειδικά στα εθνικά θέματα είναι μη αναστρέψιμη.

Πες ότι η οικονομία μπορεί θεωρητικά να ξαναπάρει σε άλλα τρία χρόνια τα πάνω της αληθινά και όχι στα μαγειρεμένα χαρτιά.  Τον εθνικό χώρο που χάνουμε ύπουλα και σιγά σιγά στο Αιγαίο και στη Θράκη, το όνομα της Μακεδονίας και ότι ζημιά φέρει αυτό στο μέλλον πως θα τα ανακτήσεις αν έχεις βάλει και την υπογραφή σου από πάνω; Όχι δα! Γι’ αυτό ξέρεις εσύ πού θα είσαι αυτή την Κυριακή, και τι πάει να πει…

Τα πρόβατα γρυλλίζουν σαν... λύκοι!

Τι κάνει μια αυταρχική κυβέρνηση όταν ο κόσμος στρέφεται εναντίον της;

--Πρώτον προσπαθεί να τον μεταπείσει (επί της ουσίας).

--Δεύτερον, προσπαθεί να του δείξει πως είναι μάταιο να αντιστέκεται…

--Τρίτον, προσπαθεί να τον διασπάσει.

--Τέταρτον, προσπαθεί να βρεί «συμμάχους» (απέναντι στο κόσμο) και να συκοφαντήσει τους αντιπαλους της (για να μη στραφεί ο κόσμος σε εκείνους).

 

--Πέμπτον, προσπαθεί να φοβερίσει τον κόσμο!

--Και έκτον… θα δούμε λίγο πιο κάτω, τι κάνει όταν αποτύχουν όλα τα παραπάνω.

Ολόκληρο αυτό το σενάριο απομόνωσης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ το παρακολουθήσαμε βήμα-βήμα τις τελευταίες βδομάδες: Το πρώτο βήμα – να πείσει τον κοσμο για τις θέσεις της – απέτυχε νωρίς-νωρίς…

Ούτε ο Μαδούρο έτσι!

Στις παλιές διαδηλώσεις που οργάνωνε το κόμμα υπήρχαν αλυσίδες περιφρούρησης. Μην τυχόν και χωθούν μέσα τίποτα παρακρατικοί και κάνουν προβοκάτσιες. Έτσι ξηγιέται πάντα το κράτος. Στέλνει τα κομάντος μεταξύ των αθώων, γίνονται επεισόδια κι έτσι την επόμενη φορά οι φιλήσυχοι πολίτες μένουν στα σπίτια τους. Τι; Γίνονται και σήμερα τέτοια; Αστειεύεστε!

Βγήκε τώρα μία εφημερίδα και είπε ότι η ΕΛ.ΑΣ. ανησυχεί. Να θυμίσουμε σε όσους έχουν ξεχάσει ότι και στην Θεσσαλονίκη ανησυχούσε η ΕΛ.ΑΣ. μην τυχόν και βγουν τα Εξάρχεια της συμπρωτεύουσας στον δρόμο και έχουμε σοβαρές ταραχές. Τα παιδιά είδαν στο τέλος 500.000 κόσμο και είπαν να βγουν μια άλλη φορά που θα έχει λιακάδα. Είναι η ίδια αστυνομία που τις 500.000 τις μέτρησε ως 90.000! Προϊστάμενός της ο ένας και μοναδικός Τόσκας. Ούτε ο Μαδούρο δεν τα κάνει αυτά, σύντροφοι…

Jinx...

Tuxedo Moon

Η ψύχωση του ΣΥΡΙΖΑ με τον Σαμαρά!

Επί τρία χρόνια τώρα, ο ΣΥΡΙΖΑ χτυπά το Σαμαρά συνεχώς - αλλά ανεπιτυχώς!

--Τον χτύπησαν στην αρχή για την οικονομική πολιτική του στη περίοδο της διακυβέρνησής του: Ιούνιος 2012-Δεκέμβριος 2014.

--Τους απάντησαν οι ίδιοι οι δανειστές: Επί Σαμαρά η Ελλάδα έβγαινε από την κρίση και το μνημόνιο κανονικά, όπως βγήκαν όλες οι άλλες χώρες που βρέθηκαν σε μνημόνια.

Ο Τσίπρας με την ολέθρια διαπραγμάτευση Βαρουφάκη ξανάβαλε τη χώρα σε μνημόνια και της κόστισε γύρω στα 100 δισεκατομμύρια ευρώ!

Κι αυτά τα είπαν οι ξένοι δανειστές. Καθαρά και κοφτά. Και επανειλημμένως…

Ξανάπιασε τα νταούλια ο Τσακαλώτος…

Από τη μια, ακούσαμε χθες τον κ.Τσακαλώτο να  υποστηρίζει πως δεν έχουμε ανάγκη της γραμμή προληπτικής στήριξης μετά τον Αύγουστο που τελειώνει το πρόγραμμα και από τη  άλλη η ΕΛΣΤΑΤ δημοσιοποίησε τα στοιχεία της κατανάλωσης του Νοεμβρίου από τα οποία προκύπτει σε γενικές γραμμές, πως οι Έλληνες μειώσαμε έτι περισσότερο τα ψώνια από τα σούπερ μάρκετ και γενικά από τα είδη πρώτης ανάγκης.

Θα αναρωτηθεί κανείς, τη σχέση έχει το ένα με το άλλο. Κι όμως,  στην οικονομία όλα είναι συγκοινωνούντα δοχεία και γι αυτό φρονώ, ότι κάτι δεν πάει καλά στην υπόθεση. Οι αριθμοί της κατανάλωσης είναι αυτοί που είναι και δεν μπορούν να αμφισβητηθούν. Οι προσδοκίες όμως του κ.Τσακαλώτου;