Mountains...

Socrates Drank the Conium

Κεφάτο, ακομπλεξάριστο και τρισχειρότερο…

Στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή έφθασε το ζήτημα της βίας και της αναρχίας στα ελληνικά πανεπιστήμια, μέσω ερώτησης που υπέβαλε η Μαρία Σπυράκη της Ν.Δ. στην Ευρωβουλή, και η Ολγα Γεροβασίλη αντέδρασε με τρόπο που επιβεβαιώνει ότι, ναι, πράγματι, γεννήθηκε για την καταστροφή και όχι μόνο των πανεπιστημίων.

Στην ερώτηση που κατέθεσε η Σπυράκη, περιγράφεται η κατάσταση στα πανεπιστήμια, ιδίως το τελευταίο διάστημα που παρατηρείται επιδείνωση, και η Επιτροπή ερωτάται αν το καθεστώς παραβατικότητας που έχει επιβληθεί στα πανεπιστήμια περιορίζει το δικαίωμα των Ευρωπαίων πολιτών στην εκπαίδευση, όπως κατοχυρώθηκε στο άρθρο 14 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων…

Space...

Its Immaterial

Ήρθαν τα πάνω κάτω…

Επί εκατοντάδες χρόνια, ίσως και χιλιάδες, οι νόμοι που υπήρχαν, όπου υπήρχαν, γραπτοί ή άγραφοι, ήταν πάντα με το μέρος του ισχυρού.

Μέχρι πριν από λίγους αιώνες, ακόμη και στην αναπτυγμένη δυτική και βόρεια Ευρώπη το ισχύον νομικό σύστημα πάντα ευνοούσε τους έχοντες και κατέχοντες.

Εξ ου και οι διάφοροι ξεσηκωμοί, εξεγέρσεις, επαναστάσεις κλπ.

Εξ ου μας προέκυψε και ο μαρξισμός …

Επειδή όλοι οι «καταπιεσμένοι», οι χαμηλές τάξεις δηλαδή, επεδίωκαν ισονομία. Να εφαρμόζεται ο νόμος σε όλους και επί ίσοις όροις.

Κάτι που στον 20 αιώνα επετεύχθη, με αποτέλεσμα οι δυτικές κοινωνίες να γνωρίσουν μια κοινωνική (και άρα και οικονομική) άνθηση.

Άσχετα αν υπήρξαν ακραίες εξαιρέσεις, π.χ. ναζισμός, φασισμός, σταλινισμός, κλπ. όπου εκεί οι νόμοι χειραγωγήθηκαν κατά το δοκούν της εξουσίας καταπιέζοντας τους μη προνομιούχους, τους διαφωνούντες, τις μειονότητες, κλπ.

Γενικά όμως, σε θεσμικό επίπεδο, οι φιλελεύθερες κοινοβουλευτικές δημοκρατίες νίκησαν, και κατάφεραν να εμπεδώσουν το αίσθημα της ισονομίας σε ένα μεγάλο βαθμό, δημιουργώντας συντεταγμένα και ευνομούμενα κράτη, όπου όλοι οι πολίτες ήταν και είναι ίσοι απέναντι στον νόμο.

Οπότε και έπαψε να ισχύει το «νόμος είναι το δίκιο του ισχυρού»...

Dripping Sun...

Kikagaku Moyo

Κριτές θα μας δικάσουν: Οι αγέννητοι και οι νεκροί…

Ο ομογενής Βορειοηπειρώτης Κωνσταντίνος Κατσίφας εκτελέστηκε από τους Αλβανούς αστυνομικούς! ΔΕΝ «σκοτώθηκε από ανταλλαγή πυροβολισμών»...

Εκτελέστηκε με σφαίρες κατευθείαν στην καρδιά από «ελεύθερους σκοπευτές» των ειδικών δυνάμεων της Αλβανικής Αστυνομίας. Κι αυτό έγινε την ώρα που παραδινόταν!

Αν αυτό το έκανε η Ελληνική Αστυνομία, την ώρα που συνελάμβανε ένα μαφιόζο ή ένα κουκουλοφόρο στην Αθήνα, ο ελληνικός Τύπος και η «προοδευτική» (υπο)κουλτούρα θα ξεσήκωναν τον κόσμο να κάψει την Αθήνα!

Αλλά τώρα που οι Αλβανοί αστυνομικοί εκτέλεσαν Έλληνα ομογενή στη Βόρειο Ήπειρο, όχι μόνο δεν διαμαρτύρονται, αλλά περίπου τους δικαιολογούν!

Όμως, εσείς μην... οργίζεστε! Δεν είναι «πολιτικά ορθό». Δεν αρμόζει στον «Πολιτικό πολιτισμό» μας. Κρατήστε την ψυχραιμία σας…

Στο Σικάγο το 1930 υπήρχε μεγαλύτερη Ασφάλεια…

Είναι γνωστή η απέχθεια του ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά του Πρωθυπουργού στην αστυνομία, την ασφάλεια και την τάξη.

Είναι γνωστές οι θέσεις τους για την κατάργηση των ΜΑΤ, τον αφοπλισμό της αστυνομίας, την αδειοδότηση των δολοφόνων της 17Ν, το άβατο των Εξαρχείων, ή το ακαταδίωκτο του Ρουβίκωνα.

Θα περίμενε όμως κανείς, ότι από τη στιγμή που το κόμμα αυτό  αναρριχήθηκε στην εξουσία, θα επιχειρούσε τουλάχιστον να κάνει ό,τι κάνει κάθε πολιτισμένη κυβέρνηση, να παρέχει στην κοινωνία τα απολύτως απαραίτητα: Υγεία, παιδεία, δικαιοσύνη, τάξη και ασφάλεια…

Bells & Circles...

Iggy Pop & Underworld

Λάθη…

Στον άτυπο διαγωνισμό «Ποιος θα φύγει πρώτος; Ο Τσίπρας ή η Μέρκελ;» μη βιαστείτε να στοιχηματίσετε. Ολα είναι ανοιχτά.

Ο Τσίπρας ήταν φαβορί. Η Μέρκελ ανέβηκε από την εσωτερική. Αλλά κι ο Τσίπρας δεν εγκαταλείπει. Θα κάνει ό,τι μπορεί να φύγει πρώτος.

Οι έως τώρα επιδόσεις του εγγυώνται καλές μελλοντικές αποδόσεις.

Πρώτα τα έκανε μούσκεμα με το Μνημόνιο και τον Βαρουφάκη. Υστερα διάλεξε παρέα τον Καμμένο. Μετά μπλέχτηκε με τις αξιολογήσεις και την υπερφορολόγηση για να βγουν οι αξιολογήσεις…

Τι θα κάνει ο Αλέξης χωρίς την Μέρκελ;

Θυμόσαστε τις ηρωικές εποχές της αντίστασης εναντίον των αφεντικών του Βερολίνου και των ντόπιων συνεργατών τους;

Τότε που η Ελλάδα πάλλονταν απ’ άκρη σε άκρη με μια γνήσια και πρωτοφανή δημοκρατικότητα;

Με τον Αλέξη και τον Σύριζα στις επάλξεις του αγώνα;

Με την Ραχήλ και την Ζωζώ σκαρφαλωμένες στα κάγκελα;

Με τον Τράγκα ντυμένο γκεσταπίτη να στηλιτεύει τον νεοναζί Σαμαρά;

Με αυθόρμητες επιτροπές πολιτών να στήνονται σε κάθε πλατεία, ως άλλα σοβιέτ, και με τους πρωτεργάτες του αγώνα, τους ινστρούχτορες του Σύριζα, να δίνουν γραμμή για την απελευθέρωσή μας;

Θυμόσαστε τον Αλέξη να βροντοφωνάζει με την χαρακτηριστική προφορά του go back madam Merkel… go back;

Και  τον Σκουρλέτη να διαμηνύει προς τις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο ότι σύντομα, μόλις η Ελλάδα αναστηθεί, ο Στρατούλης κι η παρέα του θα βαράνε το ντέφι και η μαντάμ Μέρκελ θα χορεύει σαν αρκούδι;

Τα θυμόσαστε ωρέ Αίλυννες;

Ε λοιπόν, όλα αυτά ξεχάστηκαν.

Εδώ και μερικά χρόνια ο Αλέξης και η τρελοπαρέα του, παρέα με τον εθνοπρεπή Μπάνο,  έχουν δει το φως και έχουν γίνει αδωνικότεροι του Άδωνι, και τα πιο πειθήνια όργανα του Βερολίνου…

Και όχι μόνο βαράνε προσοχές στη Μέρκελ, αλλά πίνουν νερό στο όνομά της...