Οι πράκτορες του χάους.

Μια από τις μεγαλύτερες σαχλαμάρες που ακούω όλο αυτό το διάστημα, που το Πασόκ πνέει τα λοίσθια, είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο διάδοχός του.

Μπούρδες!

Μπορεί οι διάφοροι κρατιστές συμπατριώτες μας, οι επαγγελματίες συνδικαλιστές, οι καριερίστες αφισοκολλητές, οι ανασφαλείς δημόσιοι υπάλληλοι, και τα διάφορα πασοκικά κομματικά στελέχη που κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς καρέκλα, να επιδιώκουν και να ονειρεύονται αυτό το διάδοχο σχήμα, αλλά η αλήθεια είναι πως το Πασόκ δεν είχε, ούτε έχει καμιά σχέση με το σημερινό μόρφωμα ανερμάτιστων συνιστωσών που εκπροσωπεί ο ΣΥΡΙΖΑ.

Μόνη λύση η ανάπτυξη.

Σε μια πρόσφατη μελέτη του Ινστιτούτου Bruegel διαβάζουμε για τους δέκα βασικούς λόγους που προκάλεσαν την κρίση στην Ευρωζώνη. Σύμφωνα με τη μελέτη ήταν συνοπτικά οι εξής:

• Η αποτυχία του Συμφώνου σταθερότητας και Ανάπτυξης. (Αποτυχία συμμόρφωσης με τους στόχους για το έλλειμμα και για το δημόσιο χρέος)
• Η αγνόηση των αδυναμιών του ιδιωτικού τομέα. (Ανεξέλεγκτος δανεισμός ιδιαίτερα για την αγορά κατοικίας αλλά και καταναλωτικών αγαθών)
• Έλλειψη αποτελεσματικών εργαλείων που θα ενθάρρυναν τις δομικές προσαρμογές.
• Έλλειψη μηχανισμού διαχείρισης κρίσεων
• Αλληλεξάρτηση τραπεζών και κρατικού χρέους.
• Αλληλεξάρτηση των κρατών μελών
• Έλλειψη δανειστή τελευταίου καταφυγίου
• Σπειροειδής ύφεση και αρνητική τροφοδότηση ανάμεσα στην κρίση και στην ανάπτυξη
• Έλλειψη ενιαίας δημοσιονομικής πολιτικής στην Ευρωζώνη
• Έλλειμμα δημοκρατίας και ηγεσίας

Η μουσική επιλογή για απόψε.

Strange Attractor και πάλι στα ντεκς, με το κομμάτι Girl του  Alan Vega, και των  Suicide.

Κρίμα για την χώρα μας….

Από την μια μεριά έχουμε τον ΣΥΡΙΖΑ του 30% (βάσει δημοσκοπήσεων), που είναι και δεν είναι έτοιμος να κυβερνήσει. Προφανώς θα πρέπει  πρώτα να συμφωνήσουν οι διάφορες συνιστώσες, πολλές εκ των οποίων λειτουργούν με μοναδικό τους μότο την άρνηση για την άρνηση.

Άλλο τρόλευ, και άλλο.... κόλευ.

Για όσους και όσες παρακολουθούν μετά μανίας τα μεσημεριανάδικα, και τα υπόλοιπα «trash» τηλεοπτικά διαμάντια μας, θεωρώντας την Κορομηλά, την Μενεγάκη, την Τατιάνα, την Πάνια, την Μελέτη, και τα υπόλοιπα λαμπερά «αστέρια» της ελληνικής τιβί ως σημαντικές προσωπικότητες, που καλώς διαμορφώνουν απόψεις και συνειδήσεις (των νοικοκυρών)… έρχεται η αντίστοιχη αμερικανική τηλεοπτική πραγματικότητα και βάζει κάποια πράγματα στη θέση τους.

 

Η Αμερική φημίζεται για την λάιτ τηλεόρασή της, και τα ανεγκέφαλα (πολλές φορές) τηλεοπτικά σόου, που όμως παρακολουθούν μετά μανίας εκατομμύρια τηλεθεατές.

Ναι αλλά, τα μεγέθη είναι διαφορετικά, και όχι μόνο όσον αφορά στους αριθμούς.

Μια ξεχωριστή «πέτρα σκανδάλου».

Η Paula Broadwell, με την οποία διατηρούσε εξωσυζυγική σχέση ο διευθυντής της CIA David Petraeus, και εξαιτίας της οποίας παραιτήθηκε, δεν είναι καμιά τυχαία μπίμπο.

Αποφοίτησε από την διάσημη στρατιωτική ακαδημία της Αμερικής West Point, με πτυχίο στην πολιτική γεωγραφία, και στη μηχανική συστημάτων.

Η αποψινή μας μουσική πρόταση

Για απόψε, ο Αρίσταρχος μας περπατάει σε όνειρα καθώς ψεύτικα τραγούδια μας κυκλώνουν. Αδερφοί Κατσιμίχα, πάντα ερωτικά επίκαιροι...

Σύντομο ανέκδοτο: Δεξιός τύπος

Αποφασίσαμε να εισάγουμε μια νέα ενότητα στο blog μας, αυτήν των "σύντομων ανεκδότων". Μια απλή φράση, πρόταση, ιδέα, που ηχεί σαν ανέκδοτο στα αυτιά κάθε λογικού ανθρώπου που έχει μια στάλα αντίληψης, λίγες ρανίδες οξυδέρκειας.

Ο μύθος των ειδήσεων.

Τα συμβατικά ΜΜΕ συνήθως επικεντρώνονται αποκλειστικά σε μια συγκεκριμένη αφήγηση ενός γεγονότος, με αποτέλεσμα να περιθωριοποιούνται οι υπόλοιπες (έγκριτες) απόψεις επί του θέματος.

Στην σημερινή δημοσιογραφία, η αφήγηση είναι αυτή που μετράει, και όχι το γεγονός αυτό καθ αυτό.

Οι δημοσιογράφοι και οι συντάκτες επιβλέπουν την ειδησεογραφία, και ο ρόλος τους είναι πλέον παρόμοιος με αυτόν του σεναριογράφου στον κινηματογράφο. Η εξουσία τους πηγάζει από το γεγονός ότι το κοινό θεωρεί τις ειδήσεις ως «αλήθεια», ενώ τον κινηματογράφο ως φαντασία. Στην πραγματικότητα όμως, τόσο στις ΗΠΑ, όσο και γενικότερα στην Δύση, οι ειδήσεις κάθε άλλο παρά αλήθεια είναι.

Βρε τον …. Κερατά!

Τρεις φίλοι κάθονται για ούζα, σαχλαμαρίζουν,  και συζητάνε γενικώς.

Σε κάποια φάση πετάγεται ο Μήτσος και λέει, «ρε σεις μάγκες, ανακάλυψα ένα μπαράκι μούρλια. Σε κάθε ποτό που πληρώνεις, το μαγαζί κερνάει ένα ακόμη…. Είστε να το κάνουμε στέκι»;

 

«Σιγά την ευκαιρία…», πετάχτηκε ο Θεοδόσης…