Να θες να αγιάσεις, και να μην μπορείς…
Οπότε, άντε ξανά μανά περιστατικό με νεόπλουτους χάιδες του στυλ «έχω ελικόπτερο, πάμε για μπάνιο»;
Κάποτε, σαν χθες, τότε δηλαδή που δεν υπήρχαν κάμερες στους δρόμους, ούτε κινητά που τραβούν τα πάντα και τους πάντες, είχαμε μια υπέροχη αίσθηση ασφάλειας.
Σπάνια βλέπαμε αυτοκινητιστικά ατυχήματα, και σχεδόν ποτέ αεροπορικά δυστυχήματα, ή σοβαρά (και φαιδρά) συμβάντα με ελικόπτερα.
Ήμασταν, βλέπετε, μια χώρα όπου όλα λειτουργούσαν άψογα. Απλώς δεν υπήρχε κανείς να τα βιντεοσκοπήσει…
Σήμερα, όμως, η τεχνολογία μάς χάλασε την ησυχία.
Και παραφράζοντας τον Τζίμη Πανούση… κάμερες, κάμερες παντού!
Κινητά λοιπόν σε κάθε χέρι, και τα «σόσιαλ μύδια» σε διαρκή επιφυλακή. Κι έτσι μαθαίνουμε τι πραγματικά συμβαίνει, σε χρόνο ντε τε.
Όχι επειδή ξαφνικά έγιναν όλα χειρότερα, αλλά επειδή πλέον υπάρχει το reel, και το… replay...
Ένα ελικόπτερο κατεβαίνει σε παραλία γεμάτη λουόμενους; Βίντεο.
Δυο ελικόπτερα συγκρούονται στον αέρα; Βίντεο.
Ένα άλλο κάνει κάτι που μοιάζει να αψηφά στοιχειώδεις κανόνες ασφαλείας; Βίντεο.
Ένα αεροσκάφος κινείται όπως δεν θα έπρεπε; Κάποιος έχει ήδη σηκώσει το κινητό…
Και κάπως έτσι αρχίσαμε να αποκτούμε μια εικόνα για το τι μπορεί να γινόταν όλα αυτά τα χρόνια πίσω από την κουρτίνα, και χωρίς την καταγραφή τους.
Η απορία, βεβαίως, είναι απλή: ποιος τα έλεγχε ή τα ελέγχει όλα αυτά;
Εδώ μπαίνει στο κάδρο το ελληνικό επιτελικό κράτος των αρίστων, το οποίο έχει αναπτύξει μια πρωτοποριακή μέθοδο αντιμετώπισης αεροπορικών συμβάντων.
Ποια είναι αυτή η μέθοδος;
Δεν προλαμβάνει το πρόβλημα, το αντίθετο μάλιστα, απλά περιμένει να γίνει viral στα ΜΜΕ και στο ιντερνέτι, και μετά ανακοινώνει, πομπωδώς μάλιστα, ότι το συμβάν… «διερευνάται».
Δυστυχώς όμως, και να θέλει η που…α να κρυφτεί…
Θυμίζω λοιπόν ξανά, και κουραστικά, πως με τις δραστικές αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο που έγιναν επί υπουργίας Κ.Κ. του Αχ. (εκείνου των Τεμπών) καταργήθηκε ο παραδοσιακός κρατικός έλεγχος στα αεροδρόμια (και στα ελικοδρόμια, και στα πεδία προσγείωσης, και παντού).
Και ειδικά στον κόσμο των ελαφρών και υπερελαφρών αεροσκαφών, των ιδιωτικών πτήσεων, των αερολεσχών, και κυρίως των ελικοπτέρων, η πραγματικότητα φαίνεται συχνά να έχει περισσότερη… αυτονομία και αυτορρύθμιση από όση θα έπρεπε…
Το σύστημα, με άλλα λόγια, μοιάζει να λέει: «Πετάξτε ελεύθερα, αυτοελεγχθείτε, και, αν συμβεί κάτι, ενημερώστε μας, και θα το… διερευνήσουμε».
Κι αν δεν ενημερωθούμε, υπάρχει πάντα το TikTok, ή το ΟΡΕΝ...
Το τελευταίο περιστατικό στις Σπέτσες είναι χαρακτηριστικό.
Ελικόπτερο προσγειώνεται σε παραλία με λουόμενους.
Στο εσωτερικό βρίσκεται, σύμφωνα με τις πληροφορίες που δημοσιοποιήθηκαν, επιβάτης εφοπλιστής, που συνελήφθη έχοντας στην κατοχή του ναρκωτικά (εδώ πέφτουμε από τα σύννεφα).
Και στη συνέχεια αφέθηκε ελεύθερος με εισαγγελική εντολή… κλασικά.
Η Δικαιοσύνη (λέμε τώρα) προφανώς έχει τους δικούς της λόγους και διαδικασίες. Δεν είναι βέβαια αυτό το ζήτημα μιας και το έχουμε συνηθίσει.
Η κατακλείδα όμως «οδηγήθηκε στον εισαγγελέα προκειμένου να αφεθεί ελεύθερος» αποτελεί πλέον καθημερινότητα στη χώρα της γενικευμένης και θεσμοθετημένης ατιμωρησίας…
Το ζήτημα είναι ότι, μπροστά σε ένα περιστατικό που θα έπρεπε να προκαλεί άμεσο συναγερμό για την ασφάλεια των πτήσεων, και των αμέριμνων πολιτών, η πολιτεία εμφανίζεται περίπου σαν τον περαστικό που σταματάει να κοιτάξει το τροχαίο και ρωτάει: «Έχει κανείς βίντεο;»
Και τότε εμφανίζεται ο αρμόδιος υπουργός Μεταφορών με τη μεγάλη κυβερνητική ανακοίνωση ταρατατζούμ: «η Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας διερευνά εντατικά το συμβάν»!
Εντατικά!!!! Τι λέτε ρε παιδιά;
Η λέξη έχει σημασία…
Γιατί η Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας (ΑΠΑ), σύμφωνα με το ωράριο λειτουργίας που δημοσιοποιεί στο σάιτ της, λειτουργεί μόνο τις καθημερινές, από 07:00–15:00!
Δηλαδή, αν κάποιος θέλει να κάνει μια επικίνδυνη προσγείωση στις 14:59, ημέρα Παρασκευή, προλαβαίνει.
Αν την κάνει στις 15:01, ίσως χρειαστεί να περιμένει μέχρι τη Δευτέρα για να ξεκινήσει η… εντατική διερεύνηση.
Το Σαββατοκύριακο, πάντως, ας μην ενοχλούμε.
Οι παραβάσεις της αεροπορικής νομοθεσίας καλό είναι να σέβονται το ωράριο εργασίας. Και ίσως βγάλει ανακοίνωση (ΝΟΤΑΜ) επ΄αυτού η ΑΠΑ!
Και επειδή ένα περιστατικό δεν είναι ποτέ αρκετό, η ΑΠΑ αποφασίζει, λέει, να (επαναλαμβάνω… να) συγκροτήσει επιτροπή «ειδικών», για να εξετάσει και τα προηγούμενα περιστατικά με ελικόπτερα. Ανάμεσά τους και ένα θανατηφόρο! Που ευτυχώς καταγράφηκαν με κάμερα, αλλιώς η ΑΠΑ ακόμη θα πετούσε αετό…
Επιτέλους δηλαδή! Θα τα διερευνήσουμε αύριο, όταν με το καλό συσταθεί η επιτροπή, και λυθεί το θέμα των εκτός έδρας, των εξόδων παράστασης, των οδοιπορικών, κλπ, για το τι συνέβη χθες, προχθές, και πιθανώς… πέρυσι… αν βέβαια έχει καταγραφεί με κάμερα περαστικού, αλλιώς από δω πάν΄ κι άλλοι…
Αυτή είναι η ελληνική εκδοχή της πρόληψης… πρώτα συμβαίνει το ατύχημα, μετά κυκλοφορεί το βίντεο, ύστερα ακολουθεί η δημόσια κατακραυγή, κατόπιν έρχεται η ανακοίνωση, και στη συνέχεια η… τριμελής επιτροπή από 5-6 ειδικούς!
Και αν περισσέψει χρόνος, κάποια στιγμή ίσως φτάσουμε και στην πρόληψη. Πράγμα απίθανο με τη νομοθεσία που έφεραν το 2020 οι άριστοι…
Το εντυπωσιακό είναι ότι η κυβέρνηση μοιάζει να θεωρεί πως η ύπαρξη μιας δήθεν ανεξάρτητης Αρχής αρκεί από μόνη της.
Έχουμε Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας; Έχουμε. Άρα όλα καλά…
Είναι σαν να έχεις πυροσβεστική υπηρεσία που δουλεύει μόνο 7 με 3, και να θεωρείς ότι μετά την 3η μ.μ. οι φωτιές οφείλουν να περιμένουν.
Το πραγματικό πρόβλημα, όμως, δεν είναι οι κάμερες. Οι κάμερες απλώς αποκάλυψαν την πραγματικότητα.
Ούτε τα κινητά φταίνε. Ούτε τα σόσιαλ μύδια γενικώς, ούτε το φέσιμπουκ ειδικώς...
Το πρόβλημα είναι ότι σε μια χώρα που θέλει να θεωρείται σύγχρονος ευρωπαϊκός προορισμός, η αεροπορική ασφάλεια δεν μπορεί να εξαρτάται από το αν κάποιος λουόμενος είχε καλό σήμα στο κινητό, και πρόλαβε να τραβήξει και να δημοσιοποιήσει βίντεο, ή αν τα ΜΜΕ, λόγω θερινής ραστώνης και ένδειας ειδήσεων, αποφασίζουν να το παίξουν σε prime time.
Δεν μπορεί ο πολίτης να είναι ταυτόχρονα λουόμενος, αυτόπτης μάρτυρας, ελεγκτής, δημοσιογράφος, εικονολήπτης, και… επιθεωρητής αεροπορικής ασφάλειας.
Αν χρειάζεται ένα κινητό ενός τυχαίου με μαγιό, για να μάθει το κράτος τι γίνεται στον αέρα, τότε μάλλον το πρόβλημα δεν είναι ότι έχουμε πολλές κάμερες.
Είναι ότι έχουμε πολύ λίγους (έως καθόλου) ελέγχους.
Και τελικά, ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη επιτυχία της σύγχρονης Ελλάδας. Το ότι επί «αριστείας», και «επιτελικού» κράτους, καταφέραμε να μετατρέψουμε την πολιτική αεροπορία σε… reality show.
Μόνο που εδώ δεν ψηφίζει το κοινό ποιος θα αποχωρήσει.
Και, δυστυχώς, όταν έρθει το πραγματικό ατύχημα, και οι αποχωρήσεις αθώων επιβατών, δεν θα υπάρχει κουμπί «skip intro»… θα υπάρχουν μόνο παραλείψεις, και άφθονοι ανεύθυνοι (αν)αρμόδιοι, με μεγάλα λόγια!
Το έργο αυτό το είδαμε και στα Τέμπη…
Strange Attractor
ΥΓ- Μόλις προχθές ο φίλος μου ο Μήτσος (ο γνωστός) έφαγε βαρβάτο πρόστιμο, και του πήραν το δίπλωμα για ένα μήνα, επειδή «συνελήφθη» να οδηγεί το YUGO του, μοντέλο 1985, με σαγιονάρες, πηγαίνοντας για μπάνιο…
Ήρθε κλαίγοντας… του είπα να αγοράσει ελικόπτερο!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου