19.2.13

Ένοχες απολαύσεις: Περί Γιουρο-Βίζιο(ν)


Αρχίζω με μία υπεύθυνη δήλωση με σκοπό να καταχωρηθεί στα ελαφρυντικά μου. Δηλαδή, ενδέχεται να αποδειχτεί και επιβαρυντική, ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος με θέματα τόσο υποκειμενικά όσο το γούστο και δη το μουσικό, αλλά νιώθω την ανάγκη να την κάνω έτσι κι αλλιώς…

 
Λοιπόν, το κομμάτι των Κόζα Μόστρα με τον Αγάθωνα που κέρδισε χθες, και θα εκπροσωπήσει την εξωτική και αναξιοπαθούσα χώρα μας στη φετεινή γιουροβίζιον στη Σουηδία μου αρέσει.
ΝΑΙ μου αρέσει, και μάλιστα είναι η πρώτη φορά που μου συμβαίνει με ελληνική συμμετοχή, και μία από τις ελάχιστες που μου συμβαίνει με συμμετοχή οποιασδήποτε χώρας.
 

Συζητήσεις και στην Αμερική για τον κατώτατο μισθό.


Δεν είναι μόνο η Ελλάδα, που εξαιτίας της δήλωσης κάποιου Γενικού Γραμματέα πήρε φωτιά σε σχέση με το ύψος του κατώτατου μισθού.
Κάτι ανάλογο, σε πιο ήπια μορφή συμβαίνει και στην Αμερική.


Σύμφωνα με την εφημερίδα  Wall Street Journal , η πρόσφατη πρόταση του προέδρου Ομπάμα για αύξηση του κατώτατου ωρομισθίου στα $9, θα βλάψει κυρίως τους δικούς του ψηφοφόρους, δηλαδή τους νέους και τις μειονότητες.

Συγχαρητήρια στην αριστερά.


Για τα αίσχη που έγιναν στην Χαλκιδική, όπου καμία πενηνταριά τραμπούκοι έκαψαν και λεηλάτησαν δεν έχω να πω πολλά. Όσα και να πω λίγα θα είναι.
Ωστόσο, είναι ενδιαφέρουσες οι αντιρρήσεις των κομμάτων ειδικά της αριστεράς.


Δέκα must βιβλία για τον Αδόλφο.


Χαμηλόφωνα επιμύθια για το πιο ευπώλητο παραμύθι της εξτρεμιστικής ακροδεξιάς: εκείνο με την γιαγιά, την οποία καλοσυνάτοι γίγαντες περνούν στο απέναντι ATM.

 
1.Ο Χίτλερ της Ιστορίας

Τζον Λούκατς, εκδόσεις Ενάλιος, 1999
Απορρίπτοντας τη δαιμονοποίηση του Αδόλφου ο ιστορικός από την Ουγγαρία τοποθετεί με προσοχή στο ιστορικό πρόσωπο όσες ψηφίδες διαθέτει.
Αξιολογεί τους προγενέστερους ιστοριογράφους που επιχείρησαν κάτι αντίστοιχο, επισημαίνει τους κινδύνους ακόμη και στην «επιλογή των λέξεων» και στη συνέχεια σκιαγραφεί με συναρπαστικό τρόπο τον άνθρωπο, ο οποίος «είχε μάθει πώς να μισεί», σύμφωνα με μια περιγραφή του Γκέμπελς.


The Boss

Bruce Springsteen ...I'm on fire.






18.2.13

Άξιοι των επιλογών μας!


Αν στο 330 μ.Χ, πριν 1.700 χρόνια ο διορατικός Μέγας Κωνσταντίνος έκτισε στον Κεράτιο Κόλπο  στα Στενά του Βοσπόρου, της Προποντίδας την «Νέα Ρώμη», την Πόλη, κέντρο του τότε κόσμου, και έζησε η Αυτοκρατορία του 1.000 χρόνια, σήμερα η περιοχή έγινε  το  σταυροδρόμι τριών Ηπείρων, και η Ελλάδα η ΠΥΛΗ της Ευρώπης στο νότιο-ανατολικό άκρο της, με προοπτική πολλών δεκαετιών.


Αυτή την πύλη διαβαίνουν ήδη τα κονταίινερς της Ασίας, την ίδια θα διαβούν τα πετρέλαια και το Φυσικό Αέριο της Ρωσίας, από εδώ θα εξαχθούν τα αγαθά της Ευρώπης για την Ασία και την Β. Αφρική.
Ώστε, ανεπαισθήτως (!), χωρίς να το καταλάβουμε, δεν το προσπάθησε κανείς Μέγας πολιτικός μας (μάλλον το σαμποτάρησε) γίναμε εκόντες-άκοντες «η Πύλη της Ευρώπης» πλάι στο σταυροδρόμι των τριών Ηπείρων, και δεν θα παραμείνουμε «ερείπια», όνομα και πράμα, της Αρχαίας Ελλάδας. 

Ο περήφανος λαός που έβλεπε τα πουρνάρια να θεριεύουν…


Αν και καπιταλιστική χώρα, εδώ και δεκαετίες η Ελλάδα κάνει τα πάντα για να διώξει τους κακούς καπιταλιστές.
Τα συνδικάτα, σε αγαστή συνεργασία με την μονίμως «οργισμένη» αριστερά, εξαντλούν κάθε μέσο προκειμένου να φύγουν από τη χώρα μας οι «κακές» βιομηχανίες, και να μην τολμήσουν να πατήσουν νέοι επενδυτές.

 
Το μόνο που είχε μείνει ως ένδειξη «βιομηχανίας» τα προηγούμενα χρόνια ήταν οι διάφορες  μικρομεσαίες βιοτεχνίες, που και αυτές λόγω κρίσης ή έκλεισαν ή πήραν την άγουσα για γειτονικές χώρες.

Δεξιός και αριστερός λαϊκισμός.


Η ελληνική κοινωνία, με την αγαστή συνεργασία του πολιτικού συστήματος, είναι εγκλωβισμένη εδώ και καιρό σε έναν ιδιότυπο λαϊκισμό.
Είναι γεγονός ότι με ελάχιστα διαλείμματα οι γενιές που διαμορφώθηκαν πολιτικά μετά τη Μεταπολίτευση γαλουχήθηκαν μέσα σε ένα ακραίο δημαγωγικό σκηνικό.

 
Μέσα σε μια συνθηματολογική έξαρση, που υποβάθμιζε ιδέες και προβλήματα και χάραζε τις περιβόητες διαχωριστικές γραμμές, μεταξύ προόδου και σκότους, μεταξύ μειοδοτών και  πατριωτών, για να βολεύονται οι εκάστοτε πράσινες και γαλάζιες ηγεσίες.
Με περισσή ευκολία ο αντιπολιτευτικός λαϊκισμός για άγρα ψήφων μετατρεπόταν σε κυβερνητικό λαϊκισμό για να καλυφθούν οι προφανείς και διαρκείς αδυναμίες άσκησης μιας συγκροτημένης και αποτελεσματικής πολιτικής.

Ουράνιες απειλές!


Μετεωρίτες έπεσαν από τον ουρανό, και προξένησαν τρόμο, ζημιές, και πολλούς τραυματισμούς στην πόλη της Σιβηρίας Chelyabinsk.
Μπορούσε όμως κανείς να το προβλέψει;

 
Για να απαντηθεί αυτό το ερώτημα, θα έπρεπε να γνωρίζουμε το μέγεθος του μετεωρίτη πριν αυτός καεί εισερχόμενος στη γήινη ατμόσφαιρα.
Θα περάσει καιρός μέχρι να έχουμε κάποιες αξιόπιστες εκτιμήσεις, αλλά σύμφωνα με τον καθηγητή του ΜΙΤ Richard Binzel, το μέγεθός του ήταν μόλις  δυο μέτρα.
Όσον αφορά στο βάρος, η ρωσική Ακαδημία Επιστημών τον υπολογίζει στους δέκα τόνους. Υπενθυμίζεται πως αν ένα αντικείμενο διαμέτρου μόλις δυο μέτρων αποτελείται από σίδηρο, τότε θα μπορούσε κάλλιστα να ζυγίζει μέχρι και 30 τόνους.

Homo Lupus!


Δεν ξέρω αν ο Πλαύτος γνώριζε από λύκους.
Σίγουρα πάντως δεν γνώριζε από καπιταλιστές.
Και το πιθανότερο είναι να μη γνώριζε ούτε από λύκους, διαφορετικά θα είχε βρει άλλο μέτρο σύγκρισης για να περιγράψει την κακότητα του ανθρώπινου είδους αντί του γνωστού Homo homini lupus, ο άνθρωπος για τον άνθρωπο λύκος.

 
Θεωρώ προβοκατόρικα προσβλητικό για τους λύκους να τους συγκρίνουν με τους ανθρώπους!
Ο λύκος σκοτώνει μόνο για να ζήσει και τρώει όσο του αναλογεί.
Σέβεται την ιεραρχία έτσι όπως την έχει προσδιορίσει η φύση και δίνει προτεραιότητα στα αδύναμα μέλη της αγέλης του.