Γερμανικές χάντρες και καθρεφτάκια….

Δηλαδή τι;

Πιστεύει κανείς, στην Ελλάδα ή τη Γερμανία, ότι σιτιζόμαστε ακόμα μαζικά με τον θρύλο του κ. Ρεχάγκελ και ότι θα ξαναρχίσουμε τα «Ρεχακλής» και τα λοιπά της υπερβολής για να πάρουμε κουράγιο;

Πιστεύει κανείς ότι με τόσα και τόσα να μας συνθλίβουν, παραμένουμε μέχρις αποβλακώσεως ζαλισμένοι από την αίγλη του Γιούρο ή των Ολυμπιακών, για να μην προσθέσω και τους άθλους της Γιουροβίζιον, που τους μετρούσαν κι αυτούς τω καιρώ εκείνω κοτζάμ πρόεδροι της Βουλής, για να αποδείξουν ότι πετάμε στα ουράνια της δόξας;

Πιστεύει κανείς ότι δεν φταίει για τον βαρύ τωρινό χειμώνα μας το φημισμένο «καλοκαίρι της Ελλάδας», προπάντων οι «Ολυμπιακοί του μέτρου» (κατά τον κάποτε υπουργό Πολιτισμού κ. Βενιζέλο), οι Ολυμπιακοί της ξιπασιάς δηλαδή και της φαραωνικής σπατάλης;

Ένας αμφιλεγόμενος χαιρετισμός.

Ευχαριστούμε τον αναγνώστη μας Αναστάσιο Αγγελίδη, ο οποίος μας έθεσε υπόψη το αντικείμενο του παρακάτω άρθρου, που έχει να κάνει με τον περίφημο «ναζιστικό» χαιρετισμό του ποδοσφαιριστή της ΑΕΚ Κατίδη.

Έναν χαιρετισμό, που αμέσως έσπευσαν οι της Χρυσής Αυγής και άλλοι «Ελληναράδες» να χαρακτηρίσουν ως αρχαιοελληνικό ή ρωμαϊκό χαιρετισμό, και όχι ως χιτλερικό.

Λες και αν πραγματικά ήταν αρχαιοελληνικός δωρικός χαιρετισμός, αυτό σημαίνει και σήμερα, και τίποτα άλλο, και ο Κατίδης δηλώνει …. Δωριεύς!

Μη μασάτε…

«Με τους ΑΝΕΛ, σε πολλά, με χωρίζει άβυσσος. Αυτούς όμως, που διυλίζουν τον Καμμένο και καταπίνουν αμάσητους Γεωργιάδη, Βορίδη κ.λπ. δεν τους μπορώ».

Αυτή η δήλωση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρη Παπαδημούλη στο twitter, που προσπαθεί εμφανώς να δικαιολογήσει την πρόσφατη προσέγγιση Τσίπρα-Καμμένου, είναι ενδεικτική του πώς διεξάγεται ο δημόσιος διάλογος στη χώρα.

Η πρώτη λογική αντίρρηση είναι ότι αφού «τους χωρίζει άβυσσος», ποια μπορεί είναι η σκοπιμότητα της προσέγγισης πέρα από έναν πολιτικό οπορτουνισμό, εμφανώς εδρασμένο στην ιδεολογία της «αντιμνημονιακής ομπρέλας, που όλους τους χωρεί».

Η δεύτερη έχει να κάνει με την αιχμή που εμπεριέχει, στη λογική του «κι εσείς σκοτώνατε τους μαύρους».

Waiting on a Friend...

The Rolling Stones... Waiting on a Friend!

Πρόκειται περί μπίμπο!

Μερικές «κλώσες» το παρακάνουν, όταν είναι να κερδίσουν δυο ακόμη λεπτά δημοσιότητας.

Μια από αυτές που έχουν ξεπεράσει τα όρια της γελοιότητας είναι και η Βραζιλιάνα μοντέλα Sabrina Boing Boing, που έχει πολλά ταλέντα.

Εκτός λοιπόν από το να εργάζεται ως DJ, και να μιμείται με επιτυχία την άλλη διάσημη μπίμπο, την Pamela Anderson, η Sabrina … θηλάζει μοσχάρια!

Τα social media και η ματαιοδοξία μας…

Στον κόσμο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, των social media η επικοινωνία διεξάγεται κατά κύματα.

Οι απόψεις, τα σχόλια και τα status διαχέονται μαζικά τόσο ως προς την ποσότητά τους όσο και ως προς την κατεύθυνσή τους.

Έχει ενδιαφέρον να παρατηρήσει κανείς πώς διαμορφώνονται μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα σαφείς τάσεις επί ενός συγκεκριμένου θέματος που ταξιδεύουν εντός των δικτύων με απίστευτη ταχύτητα.

Η ελεύθερη πρόσβαση σε πεδίο δημοσίευσης (blogs, sites κ.α.) αποτελεί δικαίωμα και κατάκτηση της μοντέρνας επικοινωνίας.

Αυτή, άλλωστε, τη δυνατότητα αξιοποιεί και το κείμενο που διαβάζετε αυτή τη στιγμή. Η δημοσίευση συνοδεύεται από το επιπλέον δικαίωμα της διάδοσης μέσω των social media.

Μερικά θέματα έχουν μικρό και άλλα πολύ μεγαλύτερο κύκλο ζωής.

Σε κάθε περίπτωση από τη δυναμική σχέση των κοινωνικών δικτύων με τα παραδοσιακά ΜΜΕ και την επιβαλλόμενη από αυτά ατζέντα γεννιούνται χιλιάδες μικροί πομποί μηνυμάτων.

Έχει ο καιρός γυρίσματα...

Αν κάτι διέκρινε ιστορικά την Αριστερά, ήταν η αίσθηση ενός κοσμοπολιτισμού που παντού οι ηγεσίες της ανέδυαν.

Από τον καιρό του Μαρξ, οι σοσιαλιστές, αντιλαμβάνονταν τον κόσμο μέσα από την οπτική ενός παγκόσμιου πρίσματος.

Ταξίδευαν πολύ, διάβαζαν και μιλούσαν ξένες γλώσσες, παρακολουθούσαν τη διεθνή πολιτική και σκέφτονταν συνεχώς πάνω σε αυτήν.

Ο διεθνισμός της Αριστεράς -επαναστατικής ή ρεφορμιστικής δεν έχει, πια, τόση σημασία- δεν ήταν απλώς ένα εργαλείο ή ένα στοιχείο της θεωρίας της αλλά κυρίως μια κουλτούρα, ένας τρόπος να σκέφτεται τον κόσμο, πέρα από τα στενά όρια του έθνους-κράτους.

Οι τελευταίες εξελίξεις στη Κύπρο.

Οι τράπεζες στη Κύπρο θα ανοίξουν αύριο, αλλά αυτό δεν θα είναι κάτι το εύκολο.

Σύμφωνα με το AFP, καταβάλλονται υπεράνθρωπες προσπάθειες για να είναι έτοιμο το τραπεζικό σύστημα της χώρας να επαναλειτουργήσει.

Τις δυσκολίες της επαναλειτουργίας τόνισε χθες και ο διοικητής της κεντρικής τράπεζας της Κύπρου, εν μέσω διαμαρτυριών από πλευράς 200 περίπου υπαλλήλων της τράπεζας, οι οποίοι διαδήλωναν ζητώντας την άμεση παραίτησή του.

Τα ίδια με την Κύπρο κάνει καιρό τώρα και η Αμερική.

Οι Αμερικάνοι πολίτες σοκαρίστηκαν με τα τεκταινόμενα στη Κύπρο, και πολλοί εξ αυτών απόρησαν για το πώς είναι δυνατό οι καταθέσεις να φορολογούνται.

 

Αρκετοί μάλιστα αναρωτήθηκαν αν το ίδιο πράγμα μπορεί να συμβεί ποτέ και στις ΗΠΑ, το προπύργιο του φιλελευθερισμού και του καπιταλισμού.

Γεμίσαμε νοσταλγούς και λοιπά χαϊβάνια!

Ήταν να μην πάρουν φόρα οι διάφοροι... Κατίδηδες.

Ο  24χρονος, ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ Στέφανος Αθανασιάδης, τα ξημέρωματα της Κυριακής ανάρτησε στον λογαριασμό του (stefanos33), στο Instagram, ένα t-shirt με τη φωτογραφία του δικτάτορα, Γιώργου Παπαδόπουλου, και τη λεζάντα «Πού είσαι... ρε Παπαδόπουλε»!

Κάτω από τη φωτογραφία υπήρχε και ένα μονολεκτικό σχόλιο ("τρομερόοος"), που συνετέλεσε στο γεγονός να εισπράξει πάραυτα ο κάτοχος του λογαριασμού πολλά επικριτικά σχόλια, με αποτέλεσμα να την αποσύρει, ύστερα από λίγη ώρα.