Ο ηλίθιος….

Όλες οι ημέρες της απουσίας από το παρόν site, καταναλώνονται στην απούσα αισθητική της ελληνικής πολιτικής.

 Καθώς το παράδοξο οργανώνεται με ιαχές μισανθρώπων, οι οποίοι μπερδεύουν την μίζερη

υποκειμενικότητα με την ύπαρξη της ένοπλης ουδετερότητας για να μην εξαϋλωθούν από την απουσία εχθρού και ξεπέσουν στον καμένο τους παράδεισο, οι φωνές της δήθεν αντισυστημικής παντιέρας αποδυναμώνονται, εξαιρώντας σαφώς τα γκρουπούσκουλα που εν είδει ιδρωμένης σέχτας σε απόγνωση, οργανώνουν συλλαλητήρια και πορείες στο κέντρο της πόλης καθώς η ψυχολογία του ευ ζειν σε προτεκτοράτο με απαραίτητη την ρουστίκ κληρονομιά από το χωριάτικο φλέγμα, ζητά επειγόντως τους Οθωμανούς ως άλλοθι όταν οι τελευταίοι εκδίωξαν τους Γάλλους από την Αίγυπτο αφού ο Νάσερ δεν ζει πια, οι θεοί δικάστηκαν και η Υψηλή Πύλη έπαψε να τρομοκρατεί αιώνες τώρα.

Το τέλος της αποικιοκρατίας περιλαμβάνει εδάφια από το Κοράνι, συμμετοχή στο καράβι για την Γάζα και βλάσφημες προσεγγίσεις με άρωμα Γάιου Βαλέριου Κάτουλλου σε υποβόσκον επιθαλάμιο ποίημα με ύφος Σαπφούς, λίγο πριν το εξαιρετικό φινάλε που πλημμυρίζει τον Νείλο με εγωτικούς χυμούς χαοτικής παράδοσης.

Άσε μας ρε συ Αλέξη…

Η χώρα δεν είναι τσιφλίκι κανενός κόμματος για να κάνει εκλογές όποτε του γουστάρει, μαζεύοντας τα ρετάλια της πολιτικής προκειμένου να φτιάξει όπως-όπως μια κυβέρνηση.

Αν παρέσυρε πάλι ο κ. Καμμένος τον κ. Τσίπρα, όπως «στο ηρωικό όχι της Κύπρου», είναι δικό του πρόβλημα και ας μην το φορτώνει στις πλάτες μας. 

Λυπάμαι πραγματικά για την οργή με την οποία ξεκίνησα το σημερινό μου σημείωμα, αλλά και μόνο στο άκουσμα της λέξης «εκλογές» από τον κ. Τσίπρα ανατρίχιασα και, όπως πιστεύω, έτσι θα αντέδρασε και η πλειοψηφία των φορολογούμενων που πληρώνουν και τις εκλογές. Το πώς θα αντιδράσουν οι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ είναι δικό τους πρόβλημα.

Δεν είναι μόνο η μονιμότητα.

Ο Ηλίας έχασε πρόσφατα τη μητέρα του και είναι συντετριμμένος.

Ήταν μοναχοπαίδι και ήταν πολύ δεμένος μαζί της, ειδικά μετά το διαζύγιο των γονιών του.

Εργάζεται σε μία ιδιωτική εταιρία, και έκανε χρήση της άδειας των δύο ημερών που δικαιούται για τον θάνατο συγγενούς (ΕΓΣΣΕ 2002-2003).

Οι συνθήκες είναι πλέον δύσκολες στη δουλειά, η επιχείρηση δυσκολεύεται να τα βγάλει πέρα, και ο Ηλίας προσπαθεί να διατηρήσει το επίπεδο της απόδοσής του, ξέροντας ότι δεν έχει περιθώρια χαλάρωσης.

Η Μαρία, η σύζυγός του, ποτέ δεν τα πήγε καλά με την πεθερά της και, αν και αποφεύγει να το εκφράζει, δεν αισθάνεται ιδιαίτερη λύπη για την απώλεια.

Τα τελευταία χρόνια ελάχιστα έβλεπε τη μακαρίτισσα, ήταν σαν δύο ξένες.

Ωστόσο, επειδή εργάζεται στο Δημόσιο, σε κάποιο υπουργείο, η Μαρία δεν έχασε την ευκαιρία και πήρε τρεις ημέρες άδεια, όπως προβλέπεται για τους δημοσίους υπαλλήλους (αρ. 50 § 1 ΚΔΥ).

Της πέρασε από το μυαλό να κολλήσει και μία μέρα «μηχανογραφική» (μία ημέρα άδεια κάθε δίμηνο που δικαιούνται οι δημόσιοι υπάλληλοι που εργάζονται σε υπολογιστή, αρ. 50 § 6 ΚΔΥ) και δύο ημέρες που δικαιούται για την αιμοδοσία (αρ. 50 § 5 ΚΔΥ) στην οποία συμμετέχει τακτικά, (και η ίδια η ημέρα της αιμοδοσίας είναι άδεια), και να πεταχτεί μέχρι τη Λαμία στους ηλικιωμένους γονείς της, αλλά τελικά δεν θέλησε να αφήσει τον άνδρα της σε αυτή τη δύσκολη στιγμή.

Τα βράδια της διασκέδασης στην «ερωτική» Σαλονίκη….

Ο φετινός  χειµώνας βρήκε την πόλη ντεκλαρέ.

Στις γειτονιές της, τα αγόρια και τα κορίτσια µαζεύονταν νωρίς.

Όσο το κρύο έσφιγγε, το ένστικτο της αποµόνωσης θεριεύε.

Οι µαγαζάτορες λένε πως κάθε φορά που ένα ρεπορτάζ µιλά για µέτρα, η νύχτα πέφτει εξήντα τις εκατό.

∆εν ξέρω πώς το µετράνε ...µε µεζούρες ουίσκι υποθέτω.

Μη μου τους κύκλους τάραττε… το νέο σύνθημα της ΕΛ.ΑΣ.

Δεν είμαι από αυτούς που μισούν ή που αντιπαθούν την αστυνομία.

Τουναντίον, τη θεωρώ ως ένα από τα πιο απαραίτητα συστατικά, προκειμένου να λειτουργήσει μια σύγχρονη κοινωνία.

Κι αυτό διότι αν λείψει, τότε ο ένας θα τρώει τον άλλο, και παντού θα επικρατεί το δίκιο του ισχυρότερου.

Έτσι απλά.

Αρκεί η αστυνομία να ασχολείται με το βασικό της καθήκον, δηλαδή την αστυνόμευση και την αντιμετώπιση του εγκλήματος, και να μην μπλέκει σε άλλα χωράφια, πολιτικά.

Τότε πάμε αλλού, και πρώτος εγώ θα την στηλιτεύσω.

Ειδικά σε αυτές της δύσκολες εποχές, με την εγκληματικότητα να βρίσκεται σε πλήρη έξαρση, ο ρόλος της αστυνομίας είναι πρωτεύων.

Κι αυτό το πιστεύω πραγματικά.

Περιμένοντας το θαύμα… εξ ουρανού.

Τον τελευταίο καιρό διακινείται από τα ελληνικά ΜΜΕ η αίσθηση ότι σφάζονται στην ποδιά μας υπερδυνάμεις.

Ότι ακόμη και οι γνωστοί στη χώρα μας ως «φονιάδες των λαών, Αμερικάνοι», βάλλουν κατά της Γερμανίας για τα προγράμματα λιτότητας που απαιτεί προκειμένου να χρηματοδοτήσει προγράμματα δημοσιονομικής εξυγίανσης των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου και ειδικά της Ελλάδας. 

Φέρνουν σαν παράδειγμα τη δημόσια αντιπαράθεση του Αμερικανού υπουργού Οικονομικών Τζακ Λιου με τον Γερμανό ομόλογό του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε για την ενίσχυση της ζήτησης, που κατέληξε στην όχι και τόσο αβρή απάντηση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών ότι θα προτιμούσε «να μη δίνονται συμβουλές δημοσίως για θέματα που άπτονται της οικονομικής πολιτικής».

Η Βόρεια Κορέα στον κόσμο της…

Στη Βόρεια Κορέα πέρα βρέχει…

Αδιαφορώντας επιδεικτικά για τις διεθνείς εντάσεις που έχει προκαλέσει ο λατρευτός του ηγέτης, ο λαός της χώρας ξεχύθηκε σήμερα στους δρόμους της πρωτεύουσας Pyongyang, προκειμένου να γιορτάσει την μεγάλη εθνική εορτή, δηλαδή τα 101^α γενέθλια του ιδρυτή του καθεστώτος, του τεράστιου Kim Il Sung!

Αποκεφαλισμοί, καρατομήσεις, και ψηφαλάκια…

Δεν θα είναι 20.000 αλλά 15.000 εκείνοι που θα φύγουν από το δημόσιο.  Καθορίστηκε το προφίλ τους: υπάλληλοι σε οργανισμούς που συγχωνεύονται ή καταργούνται, υπάλληλοι που δεν έχουν προσόντα, ούτε παρέχουν συγκεκριμένο έργο, και άλλοι, πειθαρχικά υπόλογοι.

Απόδοση στη νεοελληνική: θα φύγουν άτομα που κάθονται και πληρώνονται για να κάθονται, και άτομα που έχουν ζημιώσει το κράτος με πράξεις ατιμίας…

Βραβεία λαθροχειρίας από τον Guardian

Πριν λίγο καιρό μας είχε κάνει τους γεννητικούς αδένες δορυφόρους ο οδηγός του γερμανικού αυτοκινήτου των 50φεύγα χιλιάδων ευρώ που ανέβαζε μπάρες γιατί δεν είχε να πληρώσει τα διόδια επειδή η γνωστή αγγλοφυλλάδα του Guardian του έδωσε βραβείο.

Και πατριώτης, και γερμανοτσολιάς;

Γίνεται; Δεν γίνεται.

Για αυτό ας αφήσουν την Ιστορία ήσυχη.

Ή τουλάχιστον ας την αφήσουν στους ιστορικούς.

Ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ ότι η Δημόσια Τηλεόραση θα έκανε εκπομπή αποκατάστασης ενός καραμπινάτου συνεργάτη των Γερμανών, του Ιωάννη Βουλπιώτη, που αν είχε κάνει στη Γαλλία όσα έκανε κατά την Κατοχή στην Ελλάδα, ο Σαρλ Ντε Γκωλ (όχι ο κομμουνιστής Μωρίς Τορέζ) θα τον είχε στήσει στα έξι μέτρα….

Έστησε ουκ ολίγους ο μεγάλος Κάρολος.