Ποιος και γιατί υπονομεύει τον Σαμαρά;

Όταν ο Α. Σαμαράς διέβη τον Ρουβίκωνα των μεταρρυθμίσεων με το κλείσιμο της ΕΡΤ, κινητοποιήθηκαν οι γνωστοί-άγνωστοι μηχανισμοί υπονόμευσής του με στόχο την ματαίωση κάθε απόπειρας εξυγίανσης.

Με πρόσχημα την απόλυση των εργαζομένων, ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγόρησε τον πρωθυπουργό ως αντιδημοκράτη και ο κ. Τσίπρας κήρυξε «ανένδοτο» από το Σύνταγμα (οι χειρονομίες του, η φωνή του και ο λόγος του θύμιζαν τον Α. Παπανδρέου) ενώ στην ουσία προσέβλεπε σε κομματική ανασύνταξη και απεμπλοκή από την άρνηση των συνιστωσών του να ενοποιηθούν σε ένα κόμμα.

Βλέποντας την αντίδραση του κόσμου, οι κ.κ. Βενιζέλος και Κουβέλης, υιοθέτησαν αρχικά μαξιμαλιστικές θέσεις οι οποίες οδήγησαν στο έμπλεο αγωνίας χθεσινοβραδυνό μαραθώνα διαβουλεύσεων, ίσως υπολογίζοντας πως έτσι θα ανέτρεπαν την κατωφερική εκλογική τους πορεία όπως φαινόταν από τις αλλεπάλληλες δημοσκοπήσεις.

Η ΔΗΜΑΡ δεν είχε αντοχές…

Η αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση μειώνει μεν την κοινοβουλευτική της δύναμη, από την άλλη όμως ανοίγει το δρόμο για μια πιο καλή συνεργασία μεταξύ ΝΔ και

ΠΑΣΟΚ.  

Η ΔΗΜΑΡ όσο συμμετείχε στην κυβέρνηση μόνο εμπόδια έβαζε στις μεταρρυθμίσεις. Οι δυο υπουργοί της, ο Μανιτάκης και ο Ρουπακιώτης προκάλεσαν τα μεγαλύτερα προβλήματα στην όποια μεταρρυθμιστική προσπάθεια.

Είναι πολύ καλή εξέλιξη η αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ, όπως θα είναι καλή εξέλιξη και η στήριξη της κυβέρνησης, αν χρειασθεί, για την ψήφο εμπιστοσύνης από ανεξάρτητους βουλευτές. 

Κάποια στιγμή σε αυτή την κρίση, όλοι θα έπρεπε να πάρουν θέση με δύσκολες αποφάσεις.

Και οι αποφάσεις που έχει μπροστά της η όποια ελληνική κυβέρνηση είναι δύσκολες.

Μέχρι τώρα δεν έχει προχωρήσει καμία μεταρρύθμιση, δεν έχει εξορθολογισθεί η δημόσια διοίκηση, δεν έχει περιορισθεί η γραφειοκρατία, δεν έχει συλληφθεί η φοροδιαφυγή, δεν έχει μειωθεί το μέγεθος του Δημοσίου τομέα.

Η ΕΡΤ «καθάρισε» την αριστερά.

Πριν μερικά χρόνια  ένα συνάδελφος μου διηγιόταν την εμπειρία του από την ΕΡΤ όπου είχε προσληφθεί κάποτε σαν δημοσιογράφος. 

Τα  χρόνια που εργάστηκε εκεί σπανίως χρειαζόταν να εμφανίζεται στη δουλειά και με τον καιρό να δίνει κάποιο ρεπορτάζ, έστω τηλεφωνικά.

Μετά από μερικά χρόνια εξέδωσε μια δική του εβδομαδιαία εφημερίδα η οποία πήγε καλά.

Η ιστορία ΕΡΤ δεν τον αφορούσε πλέον και όταν του τηλεφωνούσαν να δώσει κάποιο ρεπορτάζ, τους έλεγε πως δεν έχει χρόνο να ασχοληθεί μαζί τους και να μην τον ενοχλούν.
Όταν μου διηγιόταν αυτή την ιστορία είχαν περάσει δέκα χρόνια από την τελευταία φορά που τον ενόχλησαν.

«Συνεχίζουν να μου βάζουν το μισθό στην τράπεζα, κάθε πρώτη του μηνός μου είπε, ενώ δεν έχω δώσει σημεία ζωής πάνω από δέκα χρόνια...». 

Ο αγωνιζόμενος «πολιτισμός».

Ο κ. Κραουνάκης εκτός από τραγουδοποιός είναι και αγωνιστής.

Ανήκει στη χορεία αυτή των αρχιτραγουδιστών της δημοκρατίας που δεν χάνουν ευκαιρία να προβάλλουν τα στήθη τους για την εν γένει αντίσταση και τη σωτηρία του κεκτημένου ειδικού τους βάρους, το οποίο το θεωρούν τόσο σημαντικό ώστε να το ταυτίζουν με τον τόπο.

Όταν είχε επισκεφθεί τη χώρα μας η κ. Μέρκελ είχε εξαντλήσει τα αποθέματα της καλλιτεχνικής του ευαισθησίας και του καλού του γούστου, αποκαλώντας τη «Μερκέλα» και άλλα συναφή και ωραία που ευτυχώς δεν τα θυμάμαι πια.

Όμως τα αποθέματα της καλλιτεχνικής ευαισθησίας του κ. Κραουνάκη είναι, φαίνεται, ανεξάντλητα, ευτυχώς για τον αγωνιζόμενο πολιτισμό.

Τις προάλλες λοιπόν έκανε την εμφάνισή του στη διαδικτυακή ΕΡΤ με το τελευταίο του πόνημα, μια παραλλαγή της γνωστής επιτυχίας «Πάμε στον Αδωνη» για καφέ. Όπου, αν δεν το καταλάβατε ακόμη, σας το αποκαλύπτω: Άδωνης είναι ο κ. Γεωργιάδης τον οποίον τον λούζει με διάφορα ακατονόμαστα παρασύροντας εν τη ρύμη της εμπνεύσεώς του και την κ. Μανωλίδου, τη σύζυγό του, την οποία αποκαλεί «ξινή νευρικιά» σχολιάζοντας διάφορα για τα εσώρουχά της.

Μύρισε ΔΗΜΑΡι…

Ωραίο ακούγεται.

Να λειτουργήσει πάλι το μαγαζί, ως είχε!

Με την αξιοκρατία του, τις διαφανείς διαδικασίες, τα κοπάδια από τις ψείρες των μουσάτων, τα πολύχρωμα ταγάρια, τους αόρατους μισθοδοτούμενους, τα «εμβόλιμα» θεματάκια του δελτίου και τις πανάκριβες εκπομπές ποιότητας (μπόλικα ξένα ντοκιμαντέρ με ελληνικούς υποτίτλους και ολίγα πλάνα ημεδαπής παραγωγής) που εγκρίνει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αξίζει την εμπιστοσύνη των τηλεθεατών, διότι παίζει τα θέματα ακροάματος στα δάχτυλα.

Αφού σου παρουσιάζει τον Τσίπρα ως «ηγέτη», μπορεί να κάνει οτιδήποτε.

Και Μπεν Χουρ στην πλατεία Κουμουνδούρου μπορεί να σου γυρίσει, μέσα σε μια βδομάδα, με κομπάρσους τους παπανδρέλληνες από το Καράτσι.

 

Επιστημονική φαντασία;

Οι αμερικανικές αρχές συνέλαβαν δυο άνδρες τους οποίους κατηγορούν για την κατασκευή ενός φορητού όπλου ακτίνων Χ, το οποίο θα χρησιμοποιούσαν εναντίον των αντιπάλων του Ισραήλ!

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο 49χρονος Glendon Scott Crawford, και ο 54χρονος Eric J. Feight of Hudson συνωμότησαν προκειμένου να παράσχουν βοήθεια σε τρομοκράτες, με  χρήση του εν λόγω όπλου.

Όπως λέει η αστυνομία, οι δυο άνδρες προσέγγισαν εβραϊκές οργανώσεις αναζητώντας χρηματοδότηση, καθώς και τεχνική βοήθεια, έτσι ώστε να εξελίξουν το όπλο τους, με το οποίο θα μπορούσαν να «ακτινοβολούν» με θανατηφόρες δόσεις αυτούς που θα θεωρούσαν εχθρούς του Ισραήλ.

Το όπλο, που θα το χειρίζονταν εξ αποστάσεως, ευτυχώς ουδέποτε λειτούργησε.

Ο Crawford στοχοποίησε συγκεκριμένους Μουσουλμάνους και άλλους, όπως αναφέρει το κατηγορητήριο.

Παράλληλα είχε ταξιδέψει στην Βόρεια Καρολίνα, όπου συναντήθηκε με υψηλόβαθμο στέλεχος της Κου Κλουξ Κλαν, το οποίο όμως ενημέρωσε το FBI.

Φρρρρρρρρρρρ...................

Φορώντας γκρι κοστούμι, λευκό πουκάμισο και με ηλιοκαμένη επιδερμίδα απολογήθηκε στο Εφετείο ο Λάκης Γαβαλάς.

Ο διάσημος μόδιστρος που έχει συλληφθεί για φοροδιαφυγή άφησε άφωνους τους δικαστές με τις ατάκες του.

Τι ποινή πρότεινε η εισαγγελέας στην αγόρευσή της;

Μετά από 14 μήνες στη φυλακή στη φυλακή ο Λάκης Γαβαλάς προσήλθε σήμερα μαζί με την αδελφή του Νότα ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων. Κατηγορούνται για μη καταβολη ΦΠΑ ύψους περίπου 1,2 εκατομμυρίων ευρώ.

ΤΙ ΕΙΠΕ ΣΤΗΝ ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ Ο ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΜΟΔΙΣΤΡΟΣ - ΟΛΕΣ ΟΙ ΣΠΑΡΤΑΡΙΣΤΕΣ ΑΤΑΚΕΣ;

Εσύ τι έκανες στη κρίση μπαμπά;

Ο ένας παππούς μου πέρασε μια ζωή δια πυρός και σιδήρου (τον άλλον δεν τον γνώρισα ποτέ)..

Γεννημένος το 1890 κάπου κοντά στην Αδριανούπολη, ήρθε πρόσφυγας στην Ελλάδα στις αρχές του 20^ου αιώνα, με τις ανταλλαγές των πληθυσμών.

Τον πρόλαβα μέχρι τα 12 μου, κι από αυτά τα μισά χρόνια ήμουν μακριά του, στο εξωτερικό.

Πρόλαβα όμως και τον «ανέκρινα» όσο μπορούσα, με αποτέλεσμα να μάθω από μικρός τι ακριβώς πέρασε η γενιά του.

Και να σέβομαι ορισμένα πράγματα…

Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, απλά θα αναφέρω αυτό που μου είπε κάποτε, ότι δηλαδή έκανε δυο μήνες να έρθει από την δυτική Θράκη στη περιοχή της Θεσσαλονίκης, πεζός, και που και που πάνω σε κάρρο που το έσερναν βόδια.

Νηστικός και πεινασμένος.

Για μια διαδρομή που την έχω κάνει σε 4-5 ώρες, πίνοντας φραπέ, και ακούγοντας Rolling Stones, μέσα στο κλιματιζόμενο αμάξι μου….

Περί πόλου σκιάς και εκλογών.

Ξανά ελλείμματα, εκλογές, ναζί, αστάθεια.

Ανήσυχη παρακολουθεί εσχάτως η ελληνική κοινωνία μία πολυκέφαλη Λερναία Ύδρα να την απειλεί.

Μπροστάρα κεφαλή η ακατάλυτη καταλυτική ισχύς του γεννήτορος όλων αυτών πελατειακού παρακράτους.

Από κοντά και η καθολική ανικανότητα επικοινωνίας ανάμεσα στα άτομα και στα άτακτα μπουλούκια που αυτά συναποτελούν.

Σέβομαι την πάντα συγκροτημένη και συνετή γραφή του Δημήτρη Φύσσα, ομοτράπεζου στο ευρύχωρο διαρκές συμπόσιο της ATHENS VOICE.

Σέβομαι και υπολογίζω εξίσου και την επιρροή του στη διαβουλευόμενη κοινότητά μας.

Γι’ αυτό ακριβώς και σχολιάζω κριτικά το χτεσινό του κείμενο «Οι τρεις πόλοι υπάρχουν. Ο τέταρτος θα γεννηθεί;» διαφωνώντας ρητά με δύο σημαντικά στοιχεία του.

Το ένα είναι ότι δεν θεωρώ δέον να θεωρηθεί η ισχυρή δυναμική των ναζί ως οριστικό γεγονός.

Το δεύτερο είναι ότι δεν συμμερίζομαι ως δεδομένη, άμεσα ή σύντομα, την προσφυγή στις κάλπες.

Τα δυο πρόσωπα του Αλέξη.

Το λέω από μόνος μου και δεν χρειάζεται να σπεύσουν κάποιοι φίλοι μας από την Αριστερά να με κατακρίνουν.

Κάθε περίπτωση είναι μία ξεχωριστή περίπτωση με τα δικά της χαρακτηριστικά γνωρίσματα.

Ανεξαρτήτως, όμως των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων, υπάρχει η γενικότερη κατεύθυνση και η γενικότερη φιλοσοφία.

Να μπω λοιπόν στην ουσία του θέματος που αφορά ποιον άλλον;

Τον Αλέξη Τσίπρα, τον άνθρωπο με τα χίλια πρόσωπα.

Τον πολιτικό αρχηγό που ονειρεύεται νέο πολυτεχνείο και έχει ανέβει στα κάγκελα για το θέμα της ΕΡΤ.