Πριν από σαράντα μέρες βρέθηκα στη Βωβούσα, ένα ορεινό
χωριό δασεργατών βορειοανατολικά των Ιωαννίνων, όπου κατοικούν δυο χούφτες
άνθρωποι.
Η περιοχή, που ανήκει στον εθνικό δρυμό της Βόρειας
Πίνδου, φημίζεται κυρίως για τις άγριες πέστροφες του Αώου.
Το σούρουπο λοιπόν αναζητήσαμε φαγητό σ’ ένα πολυχώρο
(καφενείο-εστιατόριο-χαρτοπαιχτική λέσχη) ακριβώς πάνω στην όχθη του ποταμού.
Το μεν σκηνικό ειδυλλιακό, με το πορτοκαλοκίτρινο φως να
αγκαλιάζει το τοξωτό γεφύρι του οικισμού, ο δε λογαριασμός σκοτεινός.
Εκτός από την πέστροφα, που ήταν άψητη και ιχθυοτροφείου,
πληρώσαμε ένα καραφάκι ούζο 9,5 ευρώ, τη στιγμή που η μέση τιμή του στις
ακριβές ψαροταβέρνες είναι 7.
Όταν απευθυνθήκαμε στον ιδιοκτήτη για την παράλογη
χρέωση, μας απάντησε φανερά εκνευρισμένος, και προσβεβλημένος από την ερώτησή
μας, πως «έξι το αγοράζω, πόσο ήθελες δηλαδή να στο πουλήσω;».