Μπανάνες, σκουπίδια, και τούβλα…

Κι εκεί που τα πράγματα είχαν πάρει το δρόμο τους κατά το σκεπτικό των γνωστών-αγνώστων policy makers που αυτήν την περίοδο κατοικοεδρέυουν στα πέριξ του ΣυΡιζΑ, ανακοινώνεται η απόφαση της  κυβέρνησης για ευρωεκλογές με σταυρό προτίμησης.

Και μένουν κάγκελο.

Καθ ότι σου λέει, είχαμε έναν σχεδιασμό a la carte και ξεκαθαρίζαμε στους ψηφοφόρους ότι,  ‘αφου δεν θέλετε μνημόνιο, ελάτε στο δικό μας μαγαζί που είναι αντιμνημονιακό και όχι στους απεναντινούς που σας φτώχυναν, σας  έσμπρωξαν, σας ατίμασαν και σας αποκεφάλισαν.

Ελάτε σε μας και μη σας νοιάζει για το menu καθότι δεν έχουμε και στελέχια της προκοπής αλλά αντιμνημόνιο μετράει, αντιμνημόνιο είμαστε, αντιμνημόνιο ψηφίστε’.

Άλλα λεφτά δεν υπάρχουν…

Πληρώσαμε τον Βρετανικό «πολιτισμό» με τα κλοπιμαία του Παρθενώνα. Πληρώσαμε τον Γερμανικό φασισμό με κλοπιμαία 30 δισ. δολάρια σε τιμές 1944. Πληρώσαμε και τον τριτοκοσμικό σοσιαλισμό με κλοπιμαία 10 δισ. ευρώ από την νομενκλατούρα και με περισσότερα από 300 δισ. ευρώ χρέος για να βολευτούν όλοι οι κρατικοδίαιτοι.

Σύντροφοι της επόμενης «Αλλαγής» ζητείστε λεφτά από τους συντρόφους σας της προηγούμενης «Αλλαγής».

Να που πήγαν τα λεφτά που μας φάγατε.

The Curse of the Yellowy Moon...

Goons of Doom

Μια ιστορική φωτογραφία!

Αυτή είναι η πρώτη φωτογραφία ανθρώπου, που τραβήχτηκε το 1838 ή στις αρχές του 1839.

Πρόκειται για την Boulevard du Temple, που τραβήχτηκε από τον ίδιο τον  Daguerre στο Παρίσι.

Ο Κλούνεϊ, τα «Ελγίνεια», και η νεοελληνική φαιδρότητα…

Ο Κλούνεϊ, πασίγνωστος σταρ, τα «Ελγίνεια» πασίγνωστα μάρμαρα.

Ε,  άμα συνδυάσεις τις δηλώσεις του πρώτου για τα δεύτερα με την επίσημη ελληνική αντίδραση… να τη και η Φαιδρότητα!

Σχεδόν όλοι είδαμε και ακούσαμε τον ηθοποιό,  ο οποίος σε συνέντευξη τύπου ρωτήθηκε  από ελληνίδα δημοσιογράφο για το αίτημα επιστροφής των μαρμάρων από το βρετανικό μουσείο στην Αθήνα και ποια είναι η θέση του επ’ αυτού.

Ο ίδιος αμήχανος, χαζογελώντας, δείχνοντας ανίδεος για το θέμα, απάντησε ότι «θα ήταν καλή ιδέα» και κάνα δυο συμβατικές, αόριστες ευγενικές κουβέντες, νοιώθοντας εμφανώς άβολα για την ελλιπή γνώση της υπόθεσης.

Βλέπετε, εκτός από τα λόγια καθαυτά, είναι και η άτιμη «γλώσσα του σώματος» που δεν κρύβεται με τίποτα!

Σταυρός και ψήφος μεταναστών…

Δύο σημαντικές, θεσμικές μεταβολές πυροδότησαν συζητήσεις στον δημόσιο διάλογο.

Η πρώτη από την πλευρά της Κυβέρνησης, σχετικά με τον τρόπο εκλογής των Ευρωβουλευτών· η δεύτερη από την πλευρά της Δικαιοσύνης και αφορά στην απόφαση του ΣτΕ, δια της οποίας αποκλείεται η συμμετοχή των μεταναστών στις εκλογές για την αυτοδιοίκηση.

Φαίνεται πως η δυσανεξία στην εξέλιξη και την προσαρμογή στον σύγχρονο κόσμο, είναι συγγενής διαμαρτία της συγκρότησης της Ελληνικής  Πολιτείας.

Δεν εξηγούνται αλλιώς οι αντιδράσεις συναφώς με την αλλαγή του τρόπου εκλογής των Ευρωβουλευτών, εκτός και αν επικαλεσθεί κανείς νοητικές βλάβες ή ιδιοτελείς – κακές- σκοπιμότητες.

Ο Σύριζα και οι φόροι…

Για όσους πιστεύουν ότι μόλις έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία θα καταργηθούν οι φόροι, όλοι θα περνάνε υπέροχα, λεφτά θα υπάρχουν στα ταμεία και θα μας κάνουν αέρα τα... ουρί του Παραδείσου, τους αφιερώνουμε μέρος της ομιλίας του οικονομολόγου και βουλευτή Γιώργου Σταθάκη, στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Πολεμικό Μουσείο, με την οποία ουσιαστικά στήριξε την πολιτική Στουρνάρα.

«Η Ελλάδα υποφέρει από χαμηλή φορολόγηση» είπε εννοώντας την υστέρηση που παρουσιάζεται στη χώρα, σε ό,τι αφορά τα έσοδα από την φορολογία, ως ποσοστό του ΑΕΠ, σε σχέση με τον μέσο όρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

«Τα έσοδα είναι μόλις στο 38% του ΑΕΠ. Οφείλουμε να αυξήσουμε τα φορολογικά έσοδα στο 43%.

Η τρύπα είναι στο 6% σε σχέση με Γερμανία στα φυσικά και νομικά πρόσωπα» είπε ο κ. Σταθάκης και περιγράφοντας ένα μέρος του σχεδίου του ΣΥΡΙΖΑ, συμπλήρωσε…

Love is in the air…

«Εverywhere I look around / Love is in the air / Every sight and every sound».

Αχ, πτωχή μου νιότη, που ξοδεύτηκες στα ηλίθια σέβεντις και τα βλάχικα έιτις! Φαντάζομαι ότι θα θυμάστε οι περισσότεροι αυτό το κλασικό πλέον και αρκούντως χαρωπό δείγμα της ντίσκο από το μακρινό 1977, το οποίο ακόμη ακούγεται στα πάρτι και ξεσηκώνει τα αίματα στους ωριμότερους.

Από χθες, εγώ το ακούω συνεχώς μέσα στο κεφάλι μου ―παρότι με εκνευρίζει, το σιχαίνομαι και δεν το αντέχω.

Είναι όμως από το σάουντρακ του προεκλογικού αγώνα για τον Δήμο Αθηναίων. Ακούγεται στους τίτλους της αρχής του έργου που τώρα προβάλλονται.

Πώς να το αποφύγεις;

Οι Συμμορίες της Ασφάλτου...

Ξύλινα Σπαθιά.

Αυτοπυροβολισμός, ή κίνηση ματ;

Αυτό το ζήτημα που προέκυψε το τελευταίο διάστημα και που γέμισε ατέρμονους τηλεοπτικούς χρόνους, σε σχέση με τις δημαρχιακές υποψηφιότητες, εκτός από μπανάλ και κουραστικό, είναι και ουσιαστικά ασήμαντο, χώρια του ότι έχει ήδη εξαντληθεί.

Όπως έχω γράψει και άλλες φορές, το αξίωμα του δημάρχου στην Ελλάδα είναι εν πολλοίς συμβολικό, τελετουργικό, και οι μόνες αρμοδιότητες του είναι τα σκουπίδια, τα πάρκα, και ίσως η στάθμευση των οχημάτων.

Δεν είμαστε Αμερική όπου ο δήμαρχος ελέγχει την αστυνομία, και γενικά τα πάντα όσον αφορά σε μια πόλη.