Οι φτέρνες του Τάκη…

 Πείτε με κυνικό, εμένα όμως περισσότερο κι από τη φαυλότητα με εντυπωσιάζει η βλακεία του Παναγιώτη Μπαλτάκου.

Τι άλλο παρά βλακεία -στα όρια της διανοητικής καθυστέρησης- δείχνει το γεγονός ότι συνομίλησε κεκλεισμένων μεν των θυρών, έξω δε από τα δόντια, με τον Ηλία Κασιδιάρη δίχως να έχει προηγουμένως ελέγξει με κάθε τρόπο ότι η κουβέντα τους δεν καταγράφεται;

Ο Ντον Κορλεόνε στη θέση του, θα έβαζε τα παλικάρια του να τον γδύσουν τελείως τον Κασιδιάρη.

Αν όχι να του κάνουν και κολονοσκόπηση προς ανακάλυψιν κρυμμένου τυχόν μικροφώνου.

Ο κύριος Μπαλτάκος μάλλον δεν θα έχει δει τον «Νονό».

Οι κινηματογραφικές αναζητήσεις του θα περιορίζονται στους «Τριακόσιους». Αντί ωστόσο για Λεωνίδας, κατήντησε ο ίδιος Άβερελ Ντάλτον.

Ταξιδεύοντας με την Ryanair…

Ένα πολύ δυσάρεστο περιστατικό έλαβε χώρα χθες το βράδυ στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος», όταν επιβάτες πτήσης της εταιρείας Ryanair με προορισμό τη Θεσσαλονίκη έπεσαν θύματα τραυματισμού.

Όπως είναι γνωστό, το τελευταίο διάστημα η εταιρεία έχει ανέβει κατακόρυφα στις προτιμήσεις των Ελλήνων λόγω των εξαιρετικά χαμηλών τιμών που προσφέρει, με αποτέλεσμα οι περισσότερες από τις πτήσεις της να αγγίζουν το 100% στην πληρότητα των επιβατών…

Τα αναπόφευκτα ατυχήματα.

Θεώρησε η κυβέρνηση ότι η πολιτική πρόκληση στις ευρωεκλογές θα προερχόταν από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ενήργησε αναλόγως και ενδεχομένως η εικόνα της είχε αρχίσει να εμφανίζει κάποια βελτίωση, κυρίως λόγω του ερασιτεχνισμού, της αντιφατικότητος των θέσεων και το απαράσκευο εν γένει της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως.

Αλλά αιφνιδίως η δημοσιοποίηση μιας υποκλαπείσης συνομιλίας του γενικού γραμματέα της κυβέρνησης κ. Παναγιώτη Μπαλτάκου με τον βουλευτή της Χρυσής Αυγής κ. Ηλία Κασιδιάρη, σε ιδιαίτερα οικείο τόνο, ανέτρεψε τα πάντα. Η επικοινωνιακή αξιοποίηση των αποτελεσμάτων της συνόδου του Eurogroup στην Αθήνα επί της οποίας η κυβέρνηση είχε διαμορφώσει την προεκλογική στρατηγική της υπέστη πλήγμα σοβαρότατο.

Αλλά αυτό είναι το μικρότερο κακό…

It's true that we love oneanother...

The White Stripes...

Περί Μπαλτάκου, Κασιδιάρη, και άλλων αηδιών…

Από χθες το μεσημέρι γίνεται ο κακός χαμός με το περίφημο πλέον βίντεο του Μπαλτάκου με τον Κασιδιάρη, καθισμένων σαν δυο κολλητά φιλαράκια επί του καναπέος, και με φόντο τις άπειρες εικόνες των αγίων, που αν μπορούσαν θα κοκκίνιζαν με αυτά που ακούνε.

Να μιλάνε για κυβερνητικές συνομωσίες, μυστικά τηλεφωνήματα, πολιτικές σκευωρίες, και άλλα τέτοια «ανώδυνα».

Ο ένας βουλευτής, και ο άλλος γεν. γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου παρακαλώ!

Το αν η συνάντηση συνοδεύονταν και από βερμούτ με ξηροκάρπια, ή αν ακολούθησε και έξοδος με τσίπουρα, δεν το γνωρίζω.

Πάντως ήταν ζεστή και φιλική, σε βαθμό παρεξηγήσεως…

Μπαλτακιάδα: Μερικές παραβατικές παρατηρήσεις…

Από χθες το διαδίκτυο και τα συμβατικά ΜΜΕ έχουν  κατακλυστεί από έναν τεράστιο όγκο άρθρων, αναλύσεων και παρεμβάσεων, που ειλικρινά, σε φυσιολογικές συνθήκες δε θα καθόμουνα να προσθέσω ούτε μία επιπλέον σταγόνα στον ωκεανό των παραπάνω – και δε βάζω καν στο λογαριασμό τα όσα λέγονται στα ράδια, τις τηλεοράσεις, και στα λοιπά καφενεία της επικράτειας.

Κι αν ακόμα συμφωνούσα μόνο με το 5% των γραφόμενων (σπανίως το ποσοστό είναι μεγαλύτερο), θα είχα υπερκαλυφθεί.

Ούτως ή άλλως, η γνώμη του υπολοίπου 95% σπανίως έχει σημασία.

Εκτός απ’ το όταν ψηφίζει, ή ακόμη χειρότερα όταν κυβερνάει, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα…

Ο φιλελευθερισμός στη τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Ο φιλελευθερισμός ως ιδεολογία  πρεσβεύει την ελευθερία του λόγου, της σκέψης και της πράξης καθώς έχει ως κέντρο του τον άνθρωπο και την ελευθερία του. 

Ωστόσο στη χώρα μας η ιδεολογία του φιλελευθερισμού αν και δεν έχει ουδέποτε εδραιωθεί. αλλά ούτε κυβερνήσει. έχει κατονομαστεί ως πηγή όλων των δεινών.

Εύλογα λοιπόν αντιλαμβανόμαστε ότι η αντίληψη αυτή έχει κατ’ επέκταση φωλιάσει και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και δη στα δημόσια πανεπιστήμια.

Ενδοοικογενειακή διαφωνία μήπως;

Όποιος γνωρίζει τον γιο του Τάκη Μπαλτάκου θα έλεγε με βεβαιότητας ότι δεν είναι και από τα καλύτερα παιδιά.

ΟΥΚάς, τσαμπουκάς, με άγριες διαθέσεις όπου κι αν βρίσκεται, με έντονη παρουσία στις εξέδρες των φανατικών του Παναθηναϊκού, με πολλές και έντονες εκρήξεις και κυρίως με ακροδεξιό προφίλ που προσιδιάζει στον χαρακτήρα ενός… Χρυσαυγίτη.

Δε λείπουν μάλιστα και οι μαρτυρίες ότι ο Δημήτρης Γεώργιος Μπαλτάκος ήταν πολύ περισσότερο κοντά στη Χρυσή Αυγή απ’ ότι δείχνουν τα χθεσινά περιστατικά και οι μαρτυρίες των βουλευτών που λένε ότι δεν τον ήξεραν και δεν τον είχαν δει ποτέ τους…

Στη κάννη του όπλου…

Οι  Ρώσοι παρέμειναν…Ρώσοι. Ψήφισαν και επιμένουν.

Είδαν την Ευρώπη να κορδακίζεται για τα ελκυστικά αγαθά της και απέστρεψαν το βλέμμα.

Ξύπνησε μέσα τους η πατρίδα, αναβίωσαν τα παραδοσιακά τους και το ‘στρωσαν σε γλέντι δημόσιο.

Για τον «επαναπροσδιορισμό» και το ποσοστό τους στο δημοψήφισμα της Κριμαίας.

Σε μέρες καπιταλιστικής παγκοσμιότητας, που οι «σειρήνες» γνέφουν τον (δεμένο) Οδυσσέα.

Ένας θεός των…

Μη σας παραπλανά ο προερχόμενος από το ποίημα του Καβάφη τίτλος.

Ηταν, πράγματι, ένας θεός των αυτός που είδα χθες στον δρόμο, αλλά δεν ήταν ούτε στης Σελευκείας την αγορά ούτε περί την ώρα που βραδιάζει και, φευ, δεν ήταν υψηλός και τέλεια ωραίος έφηβος με την χαρά της αφθαρσίας μες στα μάτια και αρωματισμένα μαύρα μαλλιά.

Ηταν στην Πατριάρχου Ιωακείμ στο Κολωνάκι, ώρα 1.30 μ.μ., και κατηφόριζε με βήματα αργά, κοπιώδη, γέρνοντας πότε δεξιά και πότε αριστερά…