Όχι πια τσιφτετέλληνες!

Μέσα στην υπερπροσφορά των κειμένων που χτίστηκαν για να αποδομήσουν τις ανησυχίες του Νίκου Δήμου (στις οποίες αναφερθήκαμε κι εμείς στο προηγούμενο κείμενο, εμφανίστηκαν λογιών λογιών ιδέες.

Από τη συνήθη ψεκασμένη διακεκριμένη χειροτεράντζα, έως και συγχρονισμένα άσφαιρα «εκσυγχρονιστικά» πυρά, σαν σαντορινιούς μπαλαφουμάδες. Του τύπου, εντάξει κακοί οι εθνολαϊκιστές, αλλά κι εσείς οι άθεοι πια…

Αγνοούν, φαίνεται, ότι δεν υπάρχουν μόνο ένθεοι και άθεοι σε αυτό το ντουνιά.

Μια βραδιά στο Λιανοκλάδι του 1981!

Νύχτα Δευτέρας του Πάσχα προς Τρίτη, είχα κλείσει εισιτήριο επιστροφής από τη Λαμία για τη Θεσσαλονίκη στις 02:30.

Ήταν το πρώτο τρένο που θα ξεκινούσε από την Αθήνα μετά τη λήξη των πασχαλινών απεργιακών κινητοποιήσεων του ΟΣΕ.

Έφτασα στο Λιανοκλάδι, στον όμορφο σταθμό που έρχεται από το παρελθόν. Ατμόσφαιρα περασμένων δεκαετιών, ησυχία, καθαρός αέρας, ένα εκκλησάκι δίπλα, φύση, μια ατελείωτη ομορφιά.

Ένα νερό να πιεις, το έβρισκες, γιατί είχε ψύκτη.

Πέραν τούτου, όμως, ουδέν. Κυλικείο κλειστό, ούτε ένα περίπτερο στο

Η σκόνη των ευρωσκεπτικιστών…

Ο (τέως) γραμματέας κ. Μπαλτάκος σε ιδιωτική του συνομιλία με βουλευτή ισχυρίζεται ότι παρενέβησαν υπουργοί για την άσκηση δίωξης σε βουλευτές ενώ δεν υπήρχαν στοιχεία.

Πρέπει να κληθεί να αποδείξει την ακρίβεια των λεγομένων του.

Οι δικαιολογίες του είναι έωλες.

Αρκετοί που έχουν όφελος αν είναι αληθή τα θεωρούν δεδομένα και διαμαρτύρονται παρά τη διάψευση των άλλων εμπλεκομένων δικαστικών και υπουργών.

Ετσι, η Χρυσή Αυγή ισχυρίζεται ότι αποτελεί υποκείμενο πολιτικής δίωξης.

Η υποκρισία του Σύριζα…

Δεν μπορείς να αλλάζεις πολιτική ταυτότητα όπως αλλάζεις σακάκια.

Η πολιτική, λέω ο παλιομοδίτης και αρβανίτικα δύσκαμπτος, θέλει στρατηγική βασισμένη σε στέρεες ιδέες, ήρωες, σύμβολα, πολιτική παράδοση και σε αυτό το τόσο δύσκολο πράγμα που λέγεται πολιτική συνέπεια.

Να λες κάτι και να το κάνεις.

Και αν σε κάποιο βαθμό δεν το μπορέσεις, λόγω αντικειμενικών δυσκολιών ή λαθών σου, να ζητήσεις συγγνώμη, να εξηγήσεις τη δυσκολία ή το λάθος σου και να προσπαθήσεις πάλι.

Η πολιτική χρειάζεται ευθύτητα και μαχητές των ιδεών, όχι... αμπιγιέζ τακτικισμών που με βάση τις φαντασιώσεις τους για το εκλογικό σώμα παίρνουν κατά καιρούς από το βεστιάριο ό,τι νομίζουν ότι θα προσελκύσει αυτούς που δεν υπάρχουν…

Η Θεσσαλονίκη κερδίζει ξανά τους ξένους…

 «Thessaloniki-Love at first sight». «Έρωτας με την πρώτη ματιά» είναι ο τίτλος άρθρου που αναφέρεται στην επίσκεψη δημοσιογράφου από τη Ρωσία στη Θεσσαλονίκη,  μέρος του οποίου αναδημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του Οργανισμού Τουρισμού Θεσσαλονίκης.

Η ελληνική παράδοση, οι γεμάτες καφετέριες, τα χαμόγελα, η ζωντάνια της πόλης, οι γεύσεις των ελληνικών προϊόντων που δοκίμασε, το φως της πόλης κέρδισαν την αγάπη της δημοσιογράφου από την Ρωσία που βρέθηκε στην Θεσσαλονίκη το Πάσχα του 2011.

Συνηθισμένα ορθογραφικά λάθη σε συνηθισμένες λέξεις.

·       Μία, μια (=μιά), δύο, δυο (=δυό). ·       Εννιά, εννέα, εννιακόσια, εννιακοσιοστός αλλά ενενήντα, ένατος, ενενηκοστός. ·       Τριάμισι χρόνια, τρεισήμισι μέρες (όχι τρεισήμισι χρόνια, για τον ίδιο λόγο που δε λέμε "τρεις χρόνια"). ·       Οι τύποι της ερωτηματικής αντωνυμίας ποιος είναι μονοσύλλαβοι και δεν τονίζονται: ποιες, ποιοι, ποιους κ.λπ.                 ·       γι΄ αυτό (και όχι: γιαυτό) ·       απ’ ό,τι (και όχι: απ’ ότι) ·       καθότι ή καθ’ ότι (και όχι: καθ’ ό,τι) ·       οτιδήποτε (και όχι: ο,τιδήποτε) ·       καθένας, καθεμιά (και όχι: κάθε ένας, κάθε μια) ·       μ’ εμένα, μ’ εσένα κλπ (και όχι: με μένα, με σένα)…

Young Men Dead...

The Black Angels

Ο Βαρουφάκης, ο Λάκης και η Σαμπιχά…

Το σφάλλειν ανθρώπινο: errare humanum est, όπως γράφει κάπου ο Σενέκας. Αλλά και ουδείς άσφαλτος, που είπε κάποτε η Αντζελα Δημητρίου και έπεσαν πάνω της να τη φάνε οι κουλτουριάρηδες, αγνοώντας ότι, μάλλον χωρίς να το ξέρει η καημένη, το είχε πει σωστά· διότι «άσφαλτος» σημαίνει αλάθητος και εντοπίζεται στη γλώσσα μας ήδη από τα μεσαιωνικά χρόνια (βλ. λεξικό Δημητράκου).

Στην προεκλογική εκστρατεία που ξεκίνησε πριν από το Πάσχα, όλοι θα κάνουν λάθη.

Σημασία έχει, λοιπόν, ποιος θα κάνει τα λιγότερα.

Μέχρι στιγμής, διαπιστώνω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ (Λ-Τ/Τ-Λ)* έχει διαπράξει τα περισσότερα.

Να τα πάρουμε με χρονολογική σειρά…

Ο Μάκης, ο Λάκης και ο Ζαγοράκης...

Η «παλαβή» αριστερά και δεξιά οι οποίες φέρουν το μεγαλύτερο μερίδιο  ευθύνης της χρεοκοπίας της χώρας, προκειμένου να την συγκαλύψουν και να επιβιώσουν πολιτικά, προσπαθούν τα τέσσερα χρόνια της χρεοκοπίας να μας πείσουν πως για τη χρεοκοπία ευθύνεται το ευρώ, η Μέρκελ, ο Τόμσεν, το ΔΝΤ που απ’ όπου περνά αφήνει καμένη γη...

Ιδίως το τελευταίο.

Υπάρχουν πολλά παραδείγματα «καμένης γης» μετά το ΔΝΤ, αλλά κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να υπενθυμίσει πως το ΔΝΤ δεν επισκέπτεται υγιείς οικονομικά χώρες, αλλά χώρες που έχουν καταρρεύσει οικονομικά.

Τουτέστιν επισκέπτεται το δάσος μετά την πυρκαγιά...

Τα χάλια της «συμπρωτεύουσας».

Η προεκλογική περίοδος είναι στη κορύφωσή της, με τους διάφορους υποψήφιους για την δημαρχία και την περιφέρεια να υπόσχονται παπάδες, την ίδια ώρα που η πόλη της Θεσσαλονίκης είναι αφημένη στην ασυδοσία των τροχοφόρων.

Η κατάργηση  της δημοτικής αστυνομίας και η ανυπαρξία της τροχαίας, έχουν φέρει το απόλυτο μπάχαλο.

Με τον κάθε επιτήδειο και θρασύ νεοέλληνα να παρκάρει όπου του καπνίσει, αφού έτσι κι αλλιώς δεν ελέγχεται από κανέναν.

Με αποτέλεσμα τα πεζοδρόμια να είναι πλέον αποκλειστικά για τα ι.χ των  κιμπάρηδων Θεσσαλονικέων...

Κατά τα άλλα, οι υποψήφιοι και τι δεν υπόσχονται…

Πάρτε λοιπόν μια γεύση από μια πεντάλεπτη βόλτα στην ανατολική Θεσσαλονίκη (και όχι μόνο), ένα όμορφο ανοιξιάτικο απόγευμα...