Ο απαξιωμένος αιγιαλός της Θεσσαλονίκης…

Σήμερα έκανα με το ποδήλατο τη διαδρομή έως τα ναυπηγεία του Φοίνικα.

Την κάνω τακτικά και (εννοείται ότι) δεν υπάρχει ένας παραλιακός δρόμος όπως η λογική θα πρόσταζε.

Είχα, λοιπόν, την ευκαιρία να θαυμάσω τις "ελεύθερες για πρόσβαση ακτές", και ό,τι πιο κοντινό σε εξοχή υπάρχει στην ανατολική Θεσσαλονίκη, σε μια περιοχή που "ανήκει" σε δυο δήμους (Καλαμαριάς, Πυλαίας - Χορτιάτη) και το δημόσιο (ΕΤΑ)…

Εν χρώ…

Αν εξαιρέσουμε τους απανταχού νεοναζί, τους βουδιστές μοναχούς, τον Τέλι Σαβάλας και τον Γκουσκούνη, το κούρεμα με την ψιλή δεν υπήρξε ποτέ στα φόρτε της παγκόσμιας μόδας.

Εκτός από την αισθητική πλευρά του όλου ζητήματος, το εν λόγω κούρεμα ανέκαθεν παρέπεμπε σε μια ένδειξη υποταγής και ψυχικού καταναγκασμού, η οποία αποσκοπούσε στην δίχως όρους ένταξη και συμμετοχή ενός ατόμου στο πλαίσιο μια ευρύτερης ομάδας ή σε ένα τόπο με συγκεκριμένη σημειολογία (βλέπε στρατός, φυλακή).

Αντίθετα, τα πλέον ανήσυχα μυαλά και πνεύματα, ανέκαθεν προτιμούσαν την άναρχη, μακριά κόμη.

Μαζί τους κι εγώ.

Μαλλούρα μέχρι τη μέση από το λύκειο μέχρι το 4ο έτος στο πανεπιστήμιο.

Μέχρι που μια μέρα παρατήρησα στο καθρέφτη του μπάνιου τους κροτάφους μου που ξεγυμνώνονται.

Θιασώτες αναξιοκρατίας.

Ο λαϊκισμός για άλλη μία φορά στο απόγειο.

Ως έκφραση πολιτικής υποκουλτούρας διαβρώνει τα πάντα.

Καθίσταται τροχοπέδη για τις αυτονόητες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις στο κράτος και στην οικονομία.

Οι σφοδρές αντιδράσεις για την αξιολόγηση στο Δημόσιο δείχνουν πως και εν μέσω κρίσης το παθογενές κομματικό σύστημα παραμένει υποχείριό του.

Την αναγκαιότητα αξιολόγησης δεν την αμφισβητούν μόνο οι κρατικοδίαιτες συνδικαλιστικές ηγεσίες, αλλά και τα αποκαλούμενα «προοδευτικά κόμματα»…

Space Oddity...

David Bowie

Τα δικά μου πέτρινα χρόνια…

Είθισται όταν ο άνθρωπος «γερνάει», να κάνει τους απολογισμούς του, και να κοιτάζει προς τα πίσω.

Προσωπικά, κοιτάζοντας προς τα πίσω, όλα καλά και όλα ωραία.

Δεν έχω παράπονο.

Εκτός από ένα:

Την δεκαετία του ’90, που την χαρακτηρίζω ως τα «πέτρινα χρόνια».

Το 1990 με βρήκε 29 χρόνων, πάνω δηλαδή στην ακμή μου.

Και ενώ όλα ήταν αισιόδοξα, άσχετα με την κυβέρνηση Τζανετάκη, και μετά την εξίσου θλιβερή του Μητσοτάκη, η συνέχεια της δεκαετίας με γονάτισε…

Εμένα το παιδί μου θα γίνει σταρ, θέλει δεν θέλει …

Κατά χιλιάδες έσπευσαν, για να προλάβουν, οι γονείς ανήλικων παιδιών, να καταθέσουν μια αίτηση μπας και πάρουν τα βλαστάρια τους στο νέο talent show του Antenna ‘’The voice kids’’.

Κάθε, ή σχεδόν κάθε, ελληνική οικογένεια έχει την εντύπωση προφανώς ότι στο σπίτι της κατοικοεδρεύει μια μικρή Μαντόνα ή ένας μικρός Μάικ Τζάκσον, που χάρη στον Άντεννα θα αναδείξει το ταλέντο του, θα γίνει πανελλήνια γνωστό και κυρίως θα λύσει το οικονομικό πρόβλημα της οικογένειας που είναι οξύ τώρα στην κρίση.

Πότε θα πιάσουμε πάτο;

Το περασμένο Σάββατο περνούσα έξω από γνωστό βιβλιοπωλείο στο κέντρο, όπου ευάριθμος ομάς 15-20 ατόμων κάποιου συλλόγου υπαλλήλων που ελέγχεται από ακροαριστερή σέχτα, είχε κλείσει την είσοδο διαμαρτυρόμενη για την απόλυση δυο υπαλλήλων.

Πολύ σωστά έπρατταν διαμαρτυρόμενοι, δημοκρατία έχουμε και ο καθένας μπορεί να διαμαρτύρεται να εκδηλώνει τις πεποιθήσεις τους δημοσίως και να ψηφίζει ως βούλεται.

Αντιπολίτευση να γίνεται…

Πρωί, πρωί χθες ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Στρατούλης είχε μια πολύ κακή είδηση για τους 2.792 αναγνώστες του (followers) στο twitter: «Η ΥΠΟ ΠΛΗΡΗ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΔΕΗ ΚΟΒΕΙ ΤΟ ΡΕΥΜΑ ΚΑΙ ΣΤΕΛΝΕΙ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΕΤΡΑΠΛΗΓΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΑ» (τα κεφαλαία είναι του ιδίου).

Η ανάρτηση του κ. Στρατούλη παρέπεμπε στο iskra.gr, τον δικτυακό τόπο της λενινιστικής τάσης του ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος βρίσκεται υπό τη σκέπη του Παναγιώτη Λαφαζάνη.

Οι συντάκτες του ιστότοπου κατέληγαν και σε ένα φριχτό συμπέρασμα: «ΙΔΟΥ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΗΣ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ» (τα -εκ της φύσεώς τους φωνακλάδικα- κεφαλαία είναι του iskra)…

Και τώρα Πρόεδρε Πάνο… τι γίνεται;

Στο τέλος ο πρόεδρος Πάνος θα μείνει μόνος του και θα διαγράψει τον Καμμένο, γιατί στραβοκοίταξε τον εαυτό του στον καθρέφτη ή απλά θα ζοχαδιαστεί και θα αυτοδιαιρεθεί, όπως μαθαίναμε μικροί για τις αμοιβάδες, αν δεν κάνω λάθος. Γιατί μόνο αυτό έμεινε να γίνει, να μαλώσει και με τον εαυτό του.

Οι ΑΝ.ΕΛ. βράζουν κόλλυβα.

Αντίο, Γλαρέντζα.

Δεν το λέω χαιρέκακα.

Παρά τις επιθέσεις που δέχτηκα κατά καιρούς, έχω καλούς φίλους εκεί.

Αλλοι έχουν φύγει, άλλοι είναι με τη βαλίτσα δίπλα στην πόρτα.

Διαπιστωτικά το λέω…

Μακροβιότης…

Πολιτικοί και πολιτικοί σχολιαστές αποφαίνονται: «Βγάζουν δε βγάζουν το καλοκαίρι», ο ένας, γιατί, λέει, η λαϊκή αγανάκτηση θα τους σαρώσει.

Ο άλλος μιλάει για Νοέμβρη, γιατί θα ψηφίσουν τον προϋπολογισμό και θα έχουν δεσμευμένη τη νέα κυβέρνηση.

Αλλος μιλάει για το Μάρτη που είναι η εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας και όσοι διαφωνούντες θα ρίξουν την κυβέρνηση.

Η λογική, όμως, άλλα λέει, αλλού μας οδηγεί…