Είναι σε όλους πλέον γνωστό, ότι τα εγκαίνια της
ΔΕΘ, όπως και άλλες επέτειοι κλπ έχουν εδώ και χρόνια ταυτιστεί με διαδηλώσεις,
συλλαλητήρια, και γενικά με το μπάχαλο.
Με αποτέλεσμα κανένας νουνεχής Θεσσαλονικιός να
μην τολμά να κατέβει στο κέντρο της πόλης, και να απολαύσει την μεγάλη αυτή «γιορτή».
Και να μένουν με την όρεξη όλα τα αλάνια του
Σύριζα, που θα μείνουνε χαρμάνια…
Πιο παλιά, πριν η κρίση μας χτυπήσει τη πόρτα, η
ΔΕΘ ταυτίζονταν με ένα άλλο εξίσου θλιβερό φαινόμενο: Την άνοδο των μυρίων
παραγόντων, παρατρεχάμενων, και λοιπών σκερβελέδων, που εκμεταλλευόμενοι τη
συγκυρία (με λεφτά του δημόσιου κορβανά) περνούσαν ένα ξένοιαστο τριήμερο στην «ερωτική
συμπρωτεύουσα», απολαμβάνοντας επαφές, ζυμώσεις, τσίπουρα, και κυρίως τα άπειρα
σκυλάδικα που λειτουργούσαν νυχθημερόν τις εποχές των παχέων αγελάδων.









