Πολλή μεμψιμοιρία και ηττοπάθεια ρε παιδιά…

Το ότι η σαχλαμάρα πάει σύννεφο (εξ υπανέκαθεν, που λένε και οι γραμματιζούμενοι) στη χώρα μας, δεν νομίζω ότι βρίσκει κανέναν νοήμονα πολίτη αντίθετο.

Ζούμε άλλωστε σε μια κοινωνία που έχει μουσικό ίνδαλμα τη Στανίση, τον Παντελίδη, και άλλα παρόμοια φωνητικά ταλέντα, ερωτικό ίνδαλμα τον ΛεΠα, ποδοσφαιρικό τον Μήτρογλου και τον Σαλπιγγίδη, σεληνιαζόμαστε για την (τον) Κοντσίτα και τη Γκάγκα, ενώ μοιράζουμε δεκάδες χιλιάδες λάικ στον … Ντέιβιντ Αβραμίδη, τον βασιλιά της απόλυτης κοινοτοπίας…

Ο... σκλαβωμένος χρόνος.

Είναι μεγάλο πράγμα ο ελεύθερος χρόνος, για τον οποίο μάλιστα νομολόγησε το Συμβούλιο της Επικρατείας.

Να θυμίσουμε ότι η Ολομέλεια του ανωτάτου δικαστηρίου με την υπ’ αριθμ. 307/2014 απόφαση της Επιτροπής Αναστολών έκανε δεκτή την αίτηση των καταστηματαρχών, εμπόρων και ιδιωτικών υπαλλήλων, που ζητούσαν να ανασταλεί η από 7/7/2014 απόφαση του υφυπουργού Ανάπτυξης με την οποία επιτρέπεται πιλοτικά για ένα έτος η λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές.

Μετά το ΟΧΙ της Σκοτίας, τι;

Ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου David Cameron παραλίγο να χάσει μια ένωση 307 ετών με τον ίδιο τρόπο που είχε περιγράψει ο ιστορικός John Robert Seeley, όταν είπε ότι η Βρετανία κέρδισε την αυτοκρατορία της εξαιτίας μιας «κρίσης απερισκεψίας».

Ο Cameron υπέθεσε πως το δημοψήφισμα της Σκοτίας θα προσέλκυε το περίπου 1/3 των Σκοτσέζων που χρόνια τώρα ζητούν ανεξαρτησία.

Θα έπρεπε όμως να αντιληφθεί, πολύ πριν το τέλος της προεκλογικής εκστρατείας, ότι η ψήφος θα ήταν κυρίως ψήφος διαμαρτυρίας…

Η Τουρκία χαϊδεύει τους εξτρεμιστές του Iσλάμ…

Την ώρα που η Αμερική προσπαθεί να φτιάξει μια περιφερειακή συμμαχία ικανή να περιορίσει και στη συνέχεια να διαλύσει το αυτόκλητο Χαλιφάτο στο Ιράκ και στη Συρία, η συμπεριφορά της Τουρκίας, μέλους του ΝΑΤΟ, γίνεται όλο και πιο προβληματική.

Η Τουρκία δεν προσφέρει κανέναν  από τις εκατοντάδες χιλιάδες των στρατιωτών της, δεν επιτρέπει στις ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν τις αεροπορικές της βάσεις για επιχειρήσεις, και οι  προσπάθειές της να κλείσει τα σύνορα στους λαθρέμπορους πετρελαίου της ISIS είναι χλιαρές…

Pony και… πράσινα άλογα.

Πολύς ο λόγος -και το… μελάνι- τις τελευταίες εβδομάδες για το λεγόμενο «Ελληνικό αυτοκίνητο».

Το Pony, που η σεβαστή οικογένεια Κοντογούρη κατασκεύαζε την δεκαετία του ’70, είχε μία εξαιρετική εμπορική πορεία.

Μπορεί ο βασικότερος πελάτης του να  ήταν το Ελληνικό κράτος (ακόμα υπάρχουν κάποια σε αποθήκες του Ναυτικού), το Pony ήταν ιδιαιτέρα δημοφιλές στη χώρα μας, λόγο της καλής του τιμής αλλά και της ευχρηστίας του.

Αναμφίβολα η προσπάθεια ήταν καλή και δυναμική για τα δεδομένα της εποχής, έστω κι αν οι κατασκευαστές είχαν κατηγορηθεί πως χρησιμοποιούσαν μηχανικά μέρη αυτοκινήτου της Citroen, χωρίς να έχουν πάρει το επίσημο Oui από τους Γάλλους...

Η Lady Gaga ως βαριά βιομηχανία…

Γέλασες με τη Lady Gaga, πουλάκι μου. Παραδέξου το.

Και γω, να πω την αλήθεια μου.

Κούνησες το κεφάλι μισό αποδοκιμαστικά, μισο-ειρωνικά.

Μπορεί και να έκανες τον σταυρό σου.

Να σου έφυγε και ένα «Θεός κι απόστολος».

Κι άλλο τόσο σταυροκοπήθηκες, με τα παιδιά που την περίμεναν με έξαψη έξω από το ξενοδοχείο της και ένα κορίτσι έκλαιγε που την ακούμπησε ενώ εκείνη σήκωνε τα χέρια ψηλά και έμοιαζε με περίεργο ολοζώντανο έργο σύγχρονης τέχνης.

Ξέρω, έκανες και συνειρμούς…

I'll whip ya head boy...

50 Cent

Σύριζας εναντίον του κακού ΝΑΤΟ!

Τη τελευταία φορά που τέθηκε ζήτημα αποχώρησης της χώρας μας από το ΝΑΤΟ, οι εσωτερικές αλλά και οι διεθνείς συγκυρίες ήταν εντελώς διαφορετικές απ’ ότι σήμερα.

Είχε μεσολαβήσει η χούντα, ζούσαμε εν μέσω ψυχρού πολέμου, βιώσαμε τη τουρκική εισβολή στη Κύπρο, εκτός από τη Τουρκία φοβόμασταν τη κομμουνιστική Βουλγαρία, και γενικά ήμασταν ως λαός απογοητευμένοι και προδομένοι από τους φίλους και συμμάχους μας.

Παράλληλα ήταν η εποχή (μεταπολίτευση) των ζιβάγκο, των αντάρτικων, των στρατιωτικών τζάκετ, και του ονείρου για μια Ελλάδα ανεξάρτητη, με κυρίαρχο σύνθημα το ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΤΟ, καθώς και αυτό του ΕΚΚΕ (αν θυμάμαι καλά) ΟΥΤΕ ΗΠΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΡΩΣΙΑ, ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ!

Το καλτ στην εξουσία…

Λέω και ξαναλέω με κάθε αφορμή ότι σημαντικός αριθμός υπουργών και βουλευτών είναι ταμάμ για τις εκπομπές της Αννίτας Πάνια.

Ότι μεγάλη μερίδα του πολιτικού κόσμου είναι ότι πρέπει για το "χρυσό κουφέτο". Άξιοι διάδοχοι του Κάτμαν και του Ταμπάκη.

Να το πούμε μέσα σε τέσσερις λέξεις: η γραφικότητα στην εξουσία.

Το καλτ στο καλύτερο του.

Να τους βάλουμε σε δυάδες, Γεράσιμος Γιακουμάτος εναντίον Ανδρέα Λοβέρδου. Γιατρός εναντίον καθηγητή και βάλτε να πάνε τώρα που γυρίζει: ο Γιακουμάτος αφού έλυσε όλα τα θέματα αρμοδιότητας του, σαν Υφ. Ανάπτυξης αποφάσισε να ασκήσει και εξωτερική πολιτική…

Η Λαίδη Γκάγκα, και οι … γκαγκά!

Μπορεί και να γεράσαμε.

Μπορεί να είμαστε υπολείμματα της Μεταπολίτευσης που άκουγαν Rolling Stones ή Doors και ονειρεύονταν νέα Γούντστοκ.

Ίσως κάποιοι από εμάς να πιστεύαμε ότι οι μπουάτ στην Πλάκα θα ήταν για πάντα ανοιχτές ή ότι οι Πινκ Φλόιντ θα ξαναέρχονταν να κάνουν ένα εκπληκτικό ροκ σόου.

Μπορεί όλα αυτά να μας κάνουν να βλέπουμε το φαινόμενο Lady Gaga σαν κάτι εξωγήινο.

Ή μπορεί η Gaga να είναι πράγματι εξωγήινη ή εμείς να είμαστε… εντελώς γκαγκά…