Η μάχη του Στάλινγκραντ…

Απόσπασμα από άρθρο του Σ. Κασιμάτη στη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.

Το «Στάλινγκραντ» ―να το πούμε έτσι― και για τις δύο πλευρές που αναμετρούνται σήμερα στην πολιτική σκηνή είναι η μάχη για την απόλυση των απατεώνων που προσελήφθησαν στο Δημόσιο με πλαστά πιστοποιητικά.

Αυτό που διακυβεύεται στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ό,τι πιο συμβολικό θα μπορούσε να υπάρξει ―και για τις δύο πλευρές, το ξαναλέω για να είμαι σαφής. Τόσο για την κυβέρνηση που αγωνίζεται (όπως αγωνίζεται ―δεν κρίνω τώρα) για να γίνει η Ελλάδα «κανονική» χώρα όσο και για την αντιπολίτευση που υπόσχεται επιστροφή στον παράδεισο της πασοκαρίας (ως πολιτισμική έννοια εδώ...), με τα λεφτά κάποιων άλλων, βεβαίως.

Εντάξει, να μη γίνει αξιολόγηση…

Αν μου ζητούσαν να αναπαραστήσω ένα αμφιθέατρο των '80ς, θα άρχιζα από το μακρύ πανό που έγραφε «Όχι στην ενατικοποίηση των σπουδών».

Δεν θυμάμαι το πολιτικό επιχείρημα, όμως ως αίτημα ξεχώριζε πάνω από την κάπνα των τσιγάρων.

Στο τέλος κατάφερε να κατοχυρώσει το «δημοκρατικό πέντε» στην εξεταστική.

Σε ορισμένες σχολές δε, κάποιες φοιτητικές παρατάξεις απέρριπταν και τη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών, αφού «έρχονται για να απαξιώσουν την εργατική δύναμη»!!!!!

Η αξιολόγηση δεν λέγεται…, γίνεται.

Όταν η υλοποίηση του κυβερνητικού προγράμματος και ειδικότερα η εφαρμογή των νόμων καθυστερεί, τότε είναι σίγουρο ότι η κάθε επιχειρούμενη μεταρρυθμιστική αλλαγή είναι δύσκολο να επιτευχθεί.

Και όμως κάποιοι υπουργοί με την στάση τους και την εν γένει πρακτική τους, τρέφουν αυταπάτες και θεωρούν ότι με την θεωρητική προσέγγιση του κάθε προβλήματος χωρίς την απαραίτητη και απαρέγκλιτη εφαρμογή της νομοθεσίας, μπορεί να έχουν αποτελέσματα…

Μέχρι να μάθει ο ΣΥΡΙΖΑ…

Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι έχουν κεφαλαιοποιήσει τη «ζημία ΣΥΡΙΖΑ» στους πολιτικούς σχεδιασμούς τους.

Είναι σίγουροι πλέον ότι δεν θα υπάρξουν λιμοί, σεισμοί, καταποντισμοί, αλλά θα έχουμε μία από τα ίδια με ολίγον από επαναστατική ρητορική.

Ετσι κι αλλιώς, με εξαίρεση δύο-τρεις, οι υπουργοί της νυν κυβέρνησης θα μπορούσαν να αναπαράγουν το υπάρχον σύστημα υπό οιανδήποτε πολιτική σκέπη.

Αν ήταν στην αντιπολίτευση θα έδιναν μάχες για να μη γίνει η αξιολόγηση των δημόσιων υπαλλήλων, όπως ακριβώς τις δίνει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ας μην ξεχνάμε την «αγωνιστική παράδοση» του κ. Αργύρη Ντινόπουλου, ο οποίος σκαρφάλωνε πάνω στις μπουλντόζες για να μη γίνουν κάποια έργα…

Ψηφίστε Τσίπρα για να μάθετε...

 Όσο περνάει ο καιρός και ο Τσίπρας πλασάρεται ως μεγάλος ηγέτης και εν δυνάμει πρωθυπουργός, μια κρυφή επιθυμία μας έρχεται στο μυαλό.

Να ψηφίσουμε όλοι Αλέξη , να βγει πρωθυπουργός και σε έξι μήνες από τώρα να έχει διαλυθεί όλο αυτό το συνονθύλευμα των άθλιων κρατιστών, πρώην λαμόγιων του ΠΑΣΟΚ, «Αγανακτισμένων» της πλατείας Συντάγματος και ανεπάγγελτων μπαχαλάκηδων που κινούνται στα όρια του αντάρτικου πόλεως.

Να βγει ο ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα για να μάθει και ο ελληνικός λαός.

Να μην αφήνει τα παθήματά του να περνούν έτσι, χωρίς να γίνονται μαθήματα. Αφού ένα μεγάλο μέρος του κόσμου (πάνω από 20%, όπως λένε οι δημοσκοπήσεις) επιμένει να ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ, ε λοιπόν ας τους κάνουμε τη χάρη να ψηφίσουμε κι εμείς και να βγει κυβέρνηση…

Μόνο για τους βολεμένους τα οράματα του Αλέξη…

Θα περίμενε κανείς από τον κ. Τσίπρα, νέο παιδί με τεχνολογική κατάρτιση, να είχε σε προτεραιότητα τις ανάγκες των νέων (άνεργοι το 52% του συνόλου) υποσχόμενος λύσεις από την έρευνα, την τεχνολογία και καινοτομία.

Επίσης στο πρώτο κυβερνητικό δείγμα ΣΥΡΙΖΑ από μια, επίσης νέα, την κ. Δούρου, να κυριαρχούν παρόμοια προγράμματα.

Τι βλέπουμε;

Μάχες παλαιοκομματικής φαυλότητας με προσκύνημα στους βολεμένους του κομματικού στρατού κατοχής…

Emotional Rescue...

Rolling Stones

Επικίνδυνη πολιτική «φούσκα».

Στο κύριο άρθρο της «Εστίας» της περασμένης Παρασκευής υπογραμμιζόταν, πολύ σωστά και αδρά, ότι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Αλέξης Τσίπρας, στην προσπάθεια του να αναρριχηθεί στην εξουσία, διαθέτει πίσω του μια ισχυρή ομάδα επικοινωνίας και πολιτικού μάρκετινγκ, η οποία στην ουσία έχει δημιουργήσει στην Ελλάδα της κρίσης μία επικίνδυνη πολιτική φούσκα.

Επίσης, με την βοήθεια συγκεκριμένων επιχειρηματικών συμφερόντων, η ομάδα αυτή «ποντάρει» πολλά στην οικοδόμηση ενός διεθνούς προφίλ για τον κ. Τσίπρα – ο οποίος, την ίδια στιγμή, κάνει εντατικά μαθήματα αγγλικής γλώσσας, πράγμα που δεν θα του είναι και ιδιαιτέρως ευχάριστο.

ΚΑΙ αυτές ψηφίζουν....

Η συζήτηση που παραθέτουμε είναι πραγματική.

Συνέβη σε ομάδα στο Facebook για «μανούλες».

Από εκεί και μετά «ξέφυγε» και τείνει να γίνει viral στο twitter.

Γιατί;

Για τον εξής απλό λόγο.

Διότι από αυτή τη συζήτηση και μόνο αντιλαμβάνεται κανείς όχι το επίπεδο, αλλά το… υπόγειο, πολλών συμπολιτών, τη δεισιδαιμονία που υπάρχει διάχυτη και ριζωμένη στην κοινωνία μας και φυσικά εξηγείται γιατί οι Έλληνες δεν ξεσηκώνονται.

Άνθρωποι με τέτοιες δοξασίες, όπως θα διαβάσετε, σαφώς και δεν είναι εκείνοι που ιστορικά ξεσηκώνονται, που επιδιώκουν την ελευθερία.

Είναι από τους άλλους, τους «πτωχούς» αλλά… μακάριους, τους «προσκυνημένους» σε κάθε παράλογο, σε κάθε φόβο, σε κάθε καιρό…

Μαϊμού πτυχία παντού…

Σε σαφάρι, με εντυπωσιακά αποτελέσματα, έχει εξελιχθεί η έρευνα για τα πλαστά πτυχία που κάνει ο ΔΟΑΤΑΠ.

Εκεί καταλήγουν τα αιτήματα των ελεγκτών του Δημοσίων για τους επίορκους υπαλλήλους, με πτυχία από ξένα πανεπιστήμια και από τη διαδικασία βγαίνουν λαβράκια.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση ενός πτυχιούχου, ο οποίος αμειβόταν παχυλά από το Δημόσιο, με τον βασικό τίτλο σπουδών του- Πληροφορικής- να είναι από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, που όμως δεν υπάρχει.

Πλαστό ήταν και το μεταπτυχιακό του από Πανεπιστήμιο στην Ιταλία, το οποίο επίσης δεν υφίσταται, όπως είπε υπάλληλος του ΔΟΑΤΑΠ στο «Βήμα».

Το ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι για αυτή την περίπτωση δεν μπορούσε να γίνει τίποτα, καθώς ο εν λόγω δημόσιος υπάλληλος είχε συνταξιοδοτηθεί δύο χρόνια πριν από τον έλεγχο...