Αυστρία: Κάτω η ανεργία, πάνω ο ναζισμός.

Την περασμένη Τρίτη, η Eurostat έδωσε στη δημοσιότητα τα στατιστικά στοιχεία για την ανεργία στην ΕΕ.

Η χώρα με το χαμηλότερο ποσοστό ανεργίας, μόλις 4,7%, παραμένει η Αυστρία, την ώρα που στην ΕΕ καταγράφηκε τον Αύγουστο ένας απελπιστικά μεγάλος αριθμός ανέργων της τάξης των 26,6 εκατομμυρίων ανθρώπων.

Η εκδίκηση της γυφτιάς και το ρεκόρ υποκρισίας.

Η ιστορία με τους καταυλισμούς των Τσιγγάνων είναι ίδια και απαράλλαχτη σε όλη τη χώρα.

Απλώς το Χαλάνδρι είναι λίγο πιο κοντά μας.

Χιλιομετρικά αλλά και στις αλά καρτ «ευαισθητοποιήσεις» της εδώ και καιρό τελούσης εν αφασία κοινωνίας μας.

Χιλιάδες άνθρωποι ζουν σε συνθήκες απόλυτης εξαθλίωσης.

Στοιχειώδεις κανόνες υγιεινής δεν τηρούνται.

Το νερό, το ηλεκτρικό ρεύμα, η αποχέτευση μαζί με όσα άλλα συνιστούν προαπαιτούμενα πολιτισμένης αστικής εγκατάστασης απλώς δεν υπάρχουν.

Ο πολιτικός χρόνος του Τσίπρα τελειώνει…

Πολύς λόγος γίνεται για το αν η επικείμενη ψήφος εμπιστοσύνης είναι ταυτόχρονα και πρόβα τζενεράλε για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.

Και να μας το θυμηθείτε, το βράδυ της ψηφοφορίας, όταν η κυβέρνηση θα έχει πάρει τη στήριξη που ζητά ο πρωθυπουργός, ο Τσίπρας θα βγει και θα πει ότι πάμε σε εκλογές αφού δεν θα βρεθούν οι 180 βουλευτές που απαιτούνται.

Είναι όμως έτσι;

Μπορεί κανείς να συνδέσει τις δύο κρίσιμες ψηφοφορίες;

Το στημένο σαν αυθεντικό…

Μια και πολύς ο λόγος περί αξιολογήσεων, αξίζει να ρίξει κανείς μια ματιά στις μεθόδους αξιολόγησης των ειδήσεων που χρησιμοποιούν ορισμένα κανάλια, άρα και στον χρόνο προβολής που τους αφιερώνουν.

Και ο πιο βαριεστημένος θεατής διαπιστώνει εύκολα, παρακολουθώντας τα δελτία ειδήσεων δέκα ημερών, ώστε να έχει ένα ικανοποιητικό δείγμα, ότι εκτός από τις κοινές ειδήσεις, το μενού κάθε διαύλου εμπλουτίζεται από τις προτιμήσεις και τις εξαρτήσεις του.

These Boots Are Made for Walkin...

Nancy Sinatra

Οι εκλογές και το Μαξίμου…

Βούιξαν και πάλι οι διάδρομοι της Βουλής από τις φήμες για προσφυγή στις κάλπες μόλις κυκλοφόρησε η είδηση για τις επικείμενες παραιτήσεις των τριών γενικών γραμματέων που προτίθενται να θέσουν υποψηφιότητα με τη Νέα Δημοκρατία στις επόμενες βουλευτικές εκλογές.

Είναι απίστευτο πόσο επιδραστικό μπορεί να αποδειχθεί το μείγμα της άγνοιας με την ανασφάλεια που διακατέχει ένα μεγάλο μέρος του πολιτικού προσωπικού –ου μην αλλά καιτου δημοσιογραφικού δυναμικού- με αποτέλεσμα να λέγονται και να γράφονται -ακόμη και πρωτοσέλιδα- απερίγραπτες μπουρδολογίες που, ενώ δεν είναι παρά φαντασιώσεις, πασάρονται ως σοβαρές πολιτικές αναλύσεις από δήθεν γνωρίζοντες τα παρασκήνια της εξουσίας…

Για όλα φταίει το Κράτος…

Ο ΕΝΦΙΑ, με τους λανθασμένους υπολογισμούς, τα εξωφρενικά ποσά που βεβαίωσε για τους οφειλέτες και γενικά το αλαλούμ και τη σύγχυση που δημιουργήθηκαν σε πρώτη φάση, πριν γίνουν οι βελτιώσεις και οι διορθώσεις, έδωσε αφορμή στους Ελληνες, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, τουλάχιστον αυτοί που είχαν λόγο, να «ξιφουλκήσουν» εναντίον του υπουργείου Οικονομικών και φυσικά της κυβέρνησης.

Πολλά ελέχθησαν, πολλά ακούστηκαν, πολλές φορές «χοντρά» και «γαλλικά».

Ομως τι να σου κάνουν και οι αρμόδιοι και οι άλλοι υπηρεσιακοί παράγοντες του υπουργείου, όταν αυτό το Κράτος μόλις σήμερα αρχίζει να συγκροτείται και να οργανώνεται;

Φώτιος - Φανούριος, ο ελαχιστότατος!

 Έχω αναφερθεί επανειλημμένως στην καιροσκοπική τακτική του Φώτη Κουβέλη, ο οποίος δεν χρειάστηκε παρά έναν χρόνο για να διαλύσει το κόμμα του και να καταστεί ένας ακόμη γυρολόγος του πολιτικού συστήματος.

Για να λέμε τα πράγματα όπως ακριβώς είναι, οφείλουμε να του αναγνωρίσουμε ότι με τη στήριξή του στην κυβέρνηση που προέκυψε μετά τις εκλογές του 2012, έκανε μια τεράστια υπέρβαση κι έδειξε ότι μπορεί νε εξελιχθεί σε μια δύναμη πολιτικής σταθερότητος με μεταρρυθμιστικά χαρακτηριστικά.

Δημοσκοπικές ακροβασίες και το δίλημμα της ΝΔ.

 Μετά την καλοκαιρινή ραστώνη και των δημοσκοπήσεων επανήλθαν δυναμικά με ένα κύμα ερευνών που συνέπεσαν, όχι τυχαία, με τις παρουσίες Σαμαρά και Τσίπρα στη ΔΕΘ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ερχόταν με μια καταγεγραμμένη διαφορά 3,9% από τις ευρωεκλογές και η προσμονή του ήταν οι εξαγγελίες του Προέδρου του να αποτελέσουν ελατήριο δημοσκοπικής εκτόξευσης, αφού επί της ουσίας είχε να αντιπαραθέσει στη φειδωλή ρητορική υποσχέσεων του πρωθυπουργού, μια παροχολογία ικανή να καλύψει τους μύχιους πόθους κάθε συμπολίτη.

Επιβεβαιώθηκε όμως αυτή η θεωρία από τα δημοσκοπικά ευρήματα;

Ο αληθινός Αβραμόπουλος...

Οσα θέλατε πάντα να γνωρίζετε για εκείνον θα τα βρείτε όλα στο βιογραφικό το οποίο υπέβαλε για τη θέση στην Κομισιόν.

Τα βιογραφικά αυτού του είδους, ως γνωστόν, περιλαμβάνουν τα τυπικά προσόντα ενός υποψηφίου και ποτέ δεν αποκαλύπτουν τον άνθρωπο πίσω από τη σταδιοδρομία, διότι δεν είναι αυτός ο σκοπός τους.

Ομως, του Δημητρίου Λουδοβίκου Ραϋμόνδου, Ερνέστου κ.λπ. Αβραμόπουλου το βιογραφικό, χωρίς να αποκλίνει από τους σκοπούς του, αποκαλύπτει (να μην πω: ξεγυμνώνει...) τον άνθρωπο πίσω από τις δάφνες!