Πολιτική χωρίς λιπαρά.

Είναι πασίγνωστο ότι στην Ελλάδα λατρεύουμε την παραπολιτική – συχνά συγχέουμε την κυρίως πολιτική μ’  αυτήν.

Ίσως επειδή αυτό το “παρά-“ το δουλεύουμε ιδιαιτέρως σ’ αυτή τημ ημιεξωτική χώρα.

Παρακράτος, παρατράπεζα, παρακάμερα, κ.ο.κ.

Ίσως πάλι η εξωτικότητά μας, που είναι η ίδια που μας κάνει κοινωνικούς, έξω καρδιά κλπ, είναι η αιτία που μας κάνει να λατρεύουμε το κουτσομπολιό.

Κι αυτό με τη σειρά του, την παραπολιτική, που κατά βάση είναι κουτσομπολιό πασπαλισμένο με πολιτικό μανδύα…

Ακυβερνησία;

Ή τώρα εκλογή Προέδρου ή άμεση προκήρυξη εκλογών μέσα στον Ιανουάριο μετά και το δεύτερο αποτέλεσμα.

Κάθε άλλη λύση θα κοστίσει στον τόπο, όπως εάν συμφωνηθεί εκλογή τώρα και εκλογές σε έξι μήνες ή προς το τέλος του 2015.

Η χώρα σ’ αυτήν την περίπτωση θα εισέλθει σε ομηρία ενός παρατεταμένου προεκλογικού κλίματος και δεν θα κινείται τίποτε.

Τα πράγματα δείχνουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα έρθει πρώτο κόμμα στις εκλογές και θα κληθεί να σχηματίσει κυβέρνηση.

Εκεί θ’ αρχίσουν τα προβλήματα, εάν δεν είναι αυτοδύναμος, πράγμα δύσκολο. Γιατί αυτά που υποστηρίζει ανατρέπονται καθημερινά και είναι δύσκολο να υπάρξει διάθεση συνεργασίας.

Διότι θα μείνει μόνος του και στο εσωτερικό από κόμματα που δεν θα θέλουν να συνεργαστούν και στο εξωτερικό, διότι βρίζει και καταγγέλλει τους πάντες.

Δεν εξετάζω δίκαια ή άδικα.

Το πρόβλημα θα είναι η μοναξιά...

Η πάλαι ποτέ αριστερή ηθική και ο οπορτουνισμός…

Μετά και τη (προ)χθεσινή δεύτερη ψηφοφορία στη Βουλή, πρέπει να έχουν πεισθεί και  οι πλέον αισιόδοξοι πως  τελικά τα νούμερα δεν θα βγουν, εκτός εξαιρετικού απροόπτου που επί του παρόντος δεν φαίνεται από πουθενά. 

Αρνούμαι δε να πιστέψω  το σενάριο που διακινείται -άγνωστο από ποια κέντρα- πως τελικά η λύση θα δοθεί από τη Χρυσή Αυγή που στην τρίτη  ψηφοφορία θα βγάλει πρόεδρο γιατί απλούστατα, όσο χαμηλά κι αν έχουμε πέσει, μου είναι αδιανόητο να ανεχθώ να γίνουν ρυθμιστές οι φασίστες…

Christmas...

U2

Αυτό που έρχεται είναι χειρότερο από αυτό που φεύγει…

​​Όταν έχεις ταυτίσει την πολιτική με την καταγγελία, όταν έχεις εγκλωβιστεί στο στείρο αντιμνημονιακό παιχνίδι, όταν έχεις υποστηρίξει την κατάληψη του κάθε νηπιαγωγείου, όταν έχεις τρέξει πίσω από τον κάθε Ρωμανό, όταν έχεις βγάλει μια ξινή και καθυστερημένη δήλωση για τον εμπρησμό της Athens Voice, ε τότε έχεις χάσει την επαφή με την πολιτική και είναι λογικό να κάνεις τραγικά λάθη.

Λάθη που στοιχίζουν ακόμα και όταν ο αντίπαλος είναι στα γόνατα.   

Δεν είχε κανένα λόγο ο Τσίπρας να συρθεί πίσω από τα παραμύθια των Κουρήδων και τις γελοιότητες των ΑΝΕΛ.

Όχι μόνο γιατί δεν υπάρχουν αποδείξεις.

Όχι μόνο γιατί αυτοί που τα διακινούν  είναι γνωστοί αφερέγγυοι.

Όχι μόνο γιατί δεν έχει να κερδίσει τίποτα.

Αλλά κυρίως γιατί δείχνει μικρόψυχος και πελαγωμένος, γιατί αβαντάρει την αποσταθεροποίηση μιας κατάστασης η οποία μέχρι προχθές τον πήγαινε πρίμα…

Έγκλημα η δραχμή!

Όσοι μιλάνε για δραχμή έχουν στο μυαλό τους το νόμισμα που χρησιμοποιούσαμε το 2000 κι ελπίζουν ότι με αυτό τον τρόπο θα καταφέρουμε να γυρίσουμε πίσω το χρόνο.

Κατά τον ίδιο τρόπο θα μπορούσε να υποστηρίξει κάποιος ότι με την υιοθέτηση της δραχμής θα αναστήναμε τη χρυσή περίοδο του Περικλή.

Κάτι τέτοιο όμως είναι γελοίο.

Η νέα δραχμή θα είναι μία από τις μεγαλύτερες απάτες των τελευταίων εκατό ετών.

Είναι ο απόλυτος τρόπος για να γδύσουν πλήρως τους Έλληνες!

Πάγκαλος για … Σύριζα: Πάμε για αυτοκτονία!

Ολομέτωπη επίθεση στους «νεο-κομμουνιστές του ΣΥΡΙΖΑ» εξαπολύει ο θ. Πάγκαλος με άρθρο του στην  προσωπική του ιστοσελίδα.

Μάλιστα, όπως αναφέρει έχουν στήσει ένα μηχανισμό προπαγάνδας, που κυριαρχεί στο δημόσιο διάλογο.

Μέσα από ένα μπαράζ κινδυνολογίας ο Θ. Πάγκαλος καταλήγει πως όταν έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ «μαζί θα αυτοκτονήσουμε».
Συγκεκριμένα ο πρώην υπουργός αναφέρει:
 

Οι ψυχασθενείς διοικούν το ψυχιατρείο…

Δεν είμαι από αυτούς που το παίζουν μετά Χριστόν προφήτες, αφού δεν γίνεται να ασκείς κριτικής εκ των υστέρων, όταν οι συγκυρίες, οι συνθήκες, κλπ αλλάζουν κάθε τόσο.

Το να κρίνουμε αρνητικά κάποια  απόφαση του παρελθόντος με βάση τα σημερινά κριτήρια είναι σαν να κοροϊδεύουμε σήμερα κάποιον που φορούσε παντελόνι καμπάνα το 1975.

Πόσο δε μάλλον όταν πρόκειται για την πολιτική, όπου όλα είναι ρευστά, και ο χρόνος καθαρά σχετικός…

Ανισότητα και παιδιά στην Αμερική…

Εδώ και πολύ καιρό τα παιδιά έχουν αναγνωριστεί ως ειδική κατηγορία.

Δεν επιλέγουν τους γονείς τους, πόσο μάλλον τις συνθήκες κάτω από τις οποίες γεννιούνται.

Επιπλέον, δεν έχουν τις ικανότητες που έχουν οι ενήλικες προκειμένου να προστατέψουν τον εαυτό τους.

Για τους ανωτέρω λόγους, η Κοινότητα των Εθνών(League of Nations) ενέκρινε το 1924 την Διακήρυξη της Γενεύης για τα δικαιώματα του παιδιού, ενώ ολόκληρη η διεθνής κοινότητα υιοθέτησε τη Συνθήκη για τα δικαιώματα του παιδιού το 1989.

Δυστυχώς, οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής δεν ανταπεξέρχονται στις υποχρεώσεις τους…

Η ρωσική κρίση σηματοδοτεί μια νέα παγκόσμια οικονομική κρίση.

Η 8^η ισχυρότερη οικονομία του πλανήτη βρίσκεται στα πρόθυρα της καταστροφής.

Η σοκαριστική πτώση της τιμής του πετρελαίου έχει πλήξει αρκετές χώρες, αλλά ελάχιστες είναι τόσο εξαρτημένες στο πετρέλαιο όσο είναι η Ρωσία.

Οι πωλήσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου αποτελούν τα 2/3 των συνολικών ρωσικών εξαγωγών, και αντιστοιχούν περίπου στο 50% των εσόδων της χώρας.

Γι αυτό και δεν αποτελεί έκπληξη το ότι η πτώση της τιμής του πετρελαίου (κατά 50% από τον Ιούνιο) αποτελεί πραγματική καταστροφή για τη ρωσική οικονομία.

Αν προσθέσουμε και τις διεθνείς κυρώσεις, την εκτύπωση χρήματος από την Κεντρική Τράπεζα, και την άνευ προηγουμένου φυγή κεφαλαίων από τη χώρα, τότε έχουμε όλα τα συστατικά μιας τέλειας καταιγίδας...