Και μετά τα νταούλια… τι;

Έζησα να το δω κι αυτό!

Κυβέρνηση «συμπαθούντων» της τρομοκρατίας, «φίλων» των μπαχαλάκηδων, και άλλων τέτοιων περίεργων για την Ελλάδα αντιλήψεων, σε αγαστή συνεργασία με πατριδοκάπηλους, συνωμοσιολόγους, που μεταξύ άλλων υποστηρίζουν διακαώς ότι μας ψεκάζουν αφού.

Βέβαια, κάτι τέτοιες ανίερες συμμαχίες είχαμε δει και στο παρελθόν, τότε που η δεξιά ΝΔ τα βρήκε με το ΚΚΕ, προκειμένου να καθίσουν στο εδώλιο τον Ανδρέα.

Τότε οι διαχωρισμοί ήταν σε πολιτικό επίπεδο, τώρα είναι σε κάτι πιο βαθύ.

Αλλά τι να περιμένει κανείς από ένα κόμμα συνονθύλευμα, ντεμέκ αριστερό, που κάνει στην άκρη τον  κυρ Φώτη, αλλά ανοίγει τις πόρτες του στη … Ραχήλ!!!!

Και που βασίζεται στη στήριξη των Αν.Ελ του Καμένου… για να ξεδιπλώσει το αριστερό όραμά του για μια νέα αριστερή Ελλάδα.

Μάλιστα…

Η κοινωνία, η ηγεμονία Τσίπρα κι οι άλλοι …

Οι ενδείξεις των δημοσκοπήσεων κι όσα όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι συμβαίνουν γύρω μας, επαληθεύτηκαν.

Η κοινωνία ήταν παγιδευμένη ανάμεσα σε δυο καταστροφικούς λαϊκισμούς.

1.       Στον δημαγωγικό, ουτοπικό κι αριστερόστροφο που πρόσφερε απλόχερα υποσχέσεις κι ελπίδα.

2.      Στον φοβικό, πελατειακό, φθαρμένο και μίζερο Δεξιό.

    

Μια σημαντική μερίδα πολιτών και δη προερχόμενη από τον Μεσαίο –Αστικό πολιτικό χώρο, δεν άντεξε την μακρόσυρτη διαδικασία φθοράς και μιζέριας και πήρε το ρίσκο να επενδύσει σε μια απροσδιόριστη, πλην επιθυμητή προσδοκία, η οποία τους υποσχέθηκε ελπίδα.

Άφησε στην άκρη όσους επένδυαν στον φόβο κι άνοιξε τις αγκάλες της σ’ εκείνους που υποσχέθηκαν τα πάντα…

Πότε θα κάνει ξαστεριά ή Bella Ciao;

Το Bella Ciao είναι ένα υπέροχο τραγούδι που περιγράφει τα βάσανα των εργατών στους ορυζώνες του ιταλικού Νότου.

Το είχα πρωτακούσει από τη Nuova Compagnia di Canto Popolare, με μια γερασμένη γυναικεία φωνή που σχεδόν τρέμει.

Υπάρχει και η παρτιζάνικη παραλλαγή του, ένα εμψυχωτικό εμβατήριο, που μεταδίδει, όμως, με το ύφος του τη νοσταλγία και τον πόνο του πρωτοτύπου.

Στο τέλος, ο παρτιζάνος πεθαίνει κι εκεί που τον θάβουν, πάνω στο βουνό φυτρώνει ένα λουλούδι που όποιος περνάει το θαυμάζει. Κοινώς τελειώνει αισιόδοξα.

Ετσι όπως το περιγράφω θυμίζει λίγο τη «Μελωδία της Ευτυχίας», αλλά στο πιο επαναστατικό…

Όχι, δεν αρχίσανε τη μαζική λογοκρισία (ακόμα) (UPDATED)

Στις 8:15 ώρα Ελλάδος έπεσε παγκοσμίως το Facebook. Είτε μέσω υπολογιστή, είτε μέσω mobile app, δεν μπορείτε να συνδεθείτε με την υπηρεσία του μεγαλύτερου social media, για αυτό μη φρικάρετε, δεν αρχίσανε ακόμα οι προγραφές από το 15μελές του Τσίπρα. Αναμείνατε στην οθόνη σας για λίγη (ελπίζουμε) ώρα, ενώ οι social media junkies μπορείτε να συνεχίσετε στο twitter.

UPDATED: Λίγο μετά τις 9 επανήλθε. Εμπρός στον αγώνα του πληκτρολογίου για να πέσει η Χούντα των Τσιπροκαμμένων!

Ο ΣΥΡΙΖΑ και το Ισραήλ.

Ο ριζοσπαστικός αριστερός ΣΥΡΙΖΑ που κέρδισε τις εκλογές της Ελλάδας, υποσχόμενος να βάλει τέρμα στη λιτότητα και να προκαλέσει τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, θεωρείται πως έχει μια ξεκάθαρη αντι - ισραηλινή στάση.

Ο 40χρονος ηγέτης του Αλέξης Τσίπρας δήλωσε πως η χθεσινή ψηφοφορία θα σηματοδοτήσει «την επιστροφή της αξιοπρέπειας» στη χώρα του.

Το κόμμα του έχει στις τάξεις του μια σειρά από αριστεριστές, από μαρξιστές έως και πράσινους...

Walk on the wild side...

Lou Reed

Για ακόμη χειρότερες μέρες…

Είναι αλήθεια ότι σε αυτές τις εκλογές οι επιλογές των ψηφοφόρων ήταν παρόμοιες με αυτές των επιβατών του Norman Atlantic: Φωτιά στο πλοίο, καρχαρίες στην θάλασσα.

Είναι επίσης αλήθεια ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μια αδυναμία στο να οδεύει πρόσω ολοταχώς όταν δει παγόβουνα.

Σε αυτή την περίοδο, το μεταπολιτευτικό κατεστημένο θα “πετύχει” νέα χαμηλά στο προνομιακό πεδίο δράσης του που λέγεται παρακμή.

Τώρα αυξάνονται σημαντικά οι πιθανότητες η κρίση που άρχισε πριν από πέντε χρόνια να καταλήξει σε μια εθνική τραγωδία…

Οι κούφιες υποσχέσεις του κ. Τσίπρα…

Γράφει μεταξύ άλλων η βρετανική εφημερίδα The Independent:

Ο ελληνικός λαός θα πρέπει να καταλάβει ότι καμιά λαϊκή εντολή δεν μπορεί να εξαφανίσει το χρέος τη Ελλάδας.

Μόνο οι πιστωτές της μπορούν να το κάνουν, ή τουλάχιστον να το κάνουν νόμιμα.

Βέβαια, η Ελλάδα μπορεί όποτε θέλει να κηρύξει στάση πληρωμών στις διεθνείς της υποχρεώσεις, αλλά με όλες τις συνέπειες που κάτι τέτοιο θα έφερνε.

Αν το κάνει, τότε θα είναι αδύνατο να χρηματοδοτηθεί με κάποιο βιώσιμο επιτόκιο, και η πτώση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων θα είναι πολύ πιο καταστροφική από όσα ήδη υποφέρουν...

Τουλάχιστον ας τσακιστούμε με αξιοπρέπεια…

Η δημοκρατία είναι ένα σύστημα που δεν έχει ασφαλιστική δικλίδα για τα Lemmings, τα μικρά τρωκτικά που αυτοκτονούν ομαδικά πέφτοντας από γκρεμούς στη θάλασσα με την ελπίδα ότι η ακτή που βλέπουν είναι αρκετά κοντά για να τη φτάσουν κολυμπώντας.

Υπάρχουν φυσικά διαφορές, όπως ότι στα Lemmings δεν υπάρχουν πολιτικοί αρχηγοί για να τους πούνε ότι η ακτή είναι δύο χεριές κολύμπι, αλλά το στοιχείο της παράκρουσης παραμένει.

Πάμε λοιπόν σε μια κυβέρνηση που αν είναι του ΣΥΡΙΖΑ η λογική με την οποία θα έχει εκλεχθεί θα τρόμαζε ακόμα και τα Lemmings…
 

Η κατάντια της Αριστεράς…

«Τι είναι τούτο το πράμα;». Έτσι θα έλεγε ο παππούς μου αν ζούσε κι έβλεπε την ερμαφρόδιτη κυβέρνηση που ετοιμάζεται να σχηματιστεί μετά το γάμο του Αλέξη με τον Πάνο.

Αν μη τι άλλο η επιτυχημένη προεκλογική περίοδος των ΑΝΕΛ επιβεβαιώνεται. Ο κόσμος επέλεξε να τον κυβερνήσουν αυτοί που… παίζουν με τα τρενάκια και ο Θεός βοηθός...