Σιωπή, βαριά κι ασήκωτη…

Αρχή φόρμας

Τέλος φόρμας

Πού είναι ο Παπαδημούλης που 'λεγε πως ο Καμμένος είναι πιο δεξιά από τη Ν.Δ.; Στέρεψαν τα αστείρευτα tweets του;

Πού είναι ο Κουράκης που καταργούσε τις παρελάσεις; Έκτοτε γράφηκαν πολλά ποιήματα;

Πού είναι ο Ξυδάκης που έβρισκε λυρισμό στις πέτρες και έβαζε αισθητική στα ανείπωτα; Έχασε τα μολύβια και τη λαλιά του;

Πού είναι η Βαλαβάνη, ο Βούτσης, ο Λαφαζάνης, ο Λυγερός, αυτοί που γέμισαν τα νιάτα τους στον αντιδικτατορικό αγώνα;

Είναι τόσο αχνά πίσω, τόσο παλιά αυτά που τους εθέσπισαν;

Ο Σύριζα και οι ιδιωτικοποιήσεις…

Ανεξάρτητα με όσα λέγονται από επίσημα χείλη και ακούγονται από ανεπίσημα στην πιάτσα, γεγονός είναι πως η Αθήνα, στην καταρχήν συμφωνία στις αρχές Μαρτίου, στο πλαίσιο του Eurogroup, δεσμεύτηκε πως οι ελληνικές Αρχές «δεν θα καταργήσουν ιδιωτικοποιήσεις που έχουν ολοκληρωθεί».

«Στην περίπτωση που ο διαγωνισμός έχει προκηρυχθεί η κυβέρνηση θα σεβαστεί τη διαδικασία, σύμφωνα με τη νομοθεσία» και πως «θα επανεξετάσουν τις ιδιωτικοποιήσεις που δεν έχουν προκηρυχτεί, αποσκοπώντας στη βελτίωση των όρων, έτσι ώστε να βελτιστοποιηθούν τα μακροπρόθεσμα οφέλη του Δημοσίου»…

Highway Star...

Deep Purple

Αξιοπρέπεια über alles.

Όσοι ψηφίσανε Σύριζανελ, πόσο υπερήφανοι πρέπει να αισθάνονται για:
Τη διατήρηση του ΕΝΦΙΑ.
Την υπερβολική αύξηση φορολογίας παντού.
Το μαύρο χρήμα που εισέπραξε ο Βαρουφάκης από το εξοχικό του.
Το 12% λαδάκι των αγώνων του Κατρούγκαλου.

Τις προσλήψεις των φιλενάδων του ιδίου στο δημόσιο.
Το φτύσιμο στη μούρη από Ιράν, Κίνα, Ρωσία, Αμερική και όλη την Ε.Ε.
Το δούλεμα με λιτούς βίους από τη μία και κοσμοπολίτικες φωτογραφίσεις από την άλλη…

Ο μυθικός «Κένταυρος»!

Αναδημοσιεύω άρθρο για τον “Κένταυρο” Κώστα Χαραλάμπους (φωτό) τον οποίο είχα τη τιμή να γνωρίσω και να συζητήσω μαζί του σήμερα το πρωί.

Πρόκειται για πραγματικό ήρωα.

Σεβασμός!

S.A.

Στον κάμπο Σκυλλούρας –Αγίου Βασιλείου γράφτηκαν σελίδες δόξας και ηρωισμού από λίγους και σχεδόν άοπλους Εθνοφρουρούς ενάντια σε υπεράριθμους πάνοπλους Τούρκους εισβολείς στις 14 και 15 του μαύρου εκείνου Αυγούστου του 1974.

Πρώτος στους πρώτους ηρωικούς μαχητές των σκληρών, άνισων μαχών, όπως όλοι οι συμπολεμιστές του ομολογούν, ήταν ένας μυθικός «Κένταυρος», που όλοι τον θαύμαζαν χωρίς να ξέρουν ποιος ήταν και όλοι τον ευγνωμονούν ως σωτήρα τους και εύχονται να είναι πάντα καλά, όπου κι αν βρίσκεται…

Ο τηλεοπτικός καθρέφτης μας…

 «Άρα, οι επιβάτες καταλάβαιναν για αρκετή ώρα τι συνέβαινε. Διότι έβλεπαν τον κυβερνήτη να χτυπά απεγνωσμένα την πόρτα του cockpit και να μην του ανοίγει ο συνάδελφός του. Πείτε το και σεις, που είστε πιλότος. Όταν κατεβαίνει ένα αεροπλάνο με 3.500 πόδια το λεπτό, δεν νιώθουν την κάθοδο οι επιβάτες; Δεν ήξεραν πολύ πριν συντριβούν ότι έρχεται το τέλος τους;».

Παρακολουθούσα τον συνάδελφο να προσπαθεί να εκπέμψει τόσο παραστατικά τη φρίκη που έζησαν οι 150 επιβάτες και ειλικρινά απορούσα.
Έμοιαζε σαν να έχει βάλει στοίχημα με τον εαυτό του να μεταδώσει και στον πιο ανυποψίαστο τηλεθεατή τον τρόμο που, όπως έλεγε και ξανάλεγε, «βίωσαν όλοι οι επιβάτες πολύ πριν την καταστροφή»...

Βαθύ κράτος!

Εν τέλει, τι είναι αυτό που εξαναγκάζει μια κυβέρνηση της Αριστεράς να συμπεριφέρεται με τον ίδιο παραδοσιακό τρόπο στο θέμα των παρελάσεων, των παραδοσιακών χορών και του μιλιταριστικού ιδεώδους;

Εδώ τώρα, είδαμε τον συνήθη τρόπο μιλιταριστικής αισθητικής και παγιωμένων εκδηλώσεων, που για άλλη μια φορά επανελήφθησαν, ουσιαστικά για να μας στείλουν το μήνυμα πως η παράδοση είναι μια αμετακίνητη και εθιμοτυπική φιέστα τού λαού, που δεν συγκινείται από ιδεολογικές αποχρώσεις κόκκινες, ροζ, γαλάζιες, πράσινες ή ακόμα και χακί…

Για ποια μνημόνια μιλάμε;

Μετά από 34 χρόνια συμμετοχής στην ευρωπαϊκή οικογένεια, μόνον το 36% του κοινοτικού κεκτημένου ισχύει στην Ελλάδα.

Η ανάγνωση των μνημονίων που η Ελλάδα έχει υπογράψει και μέσω των οποίων τής δόθηκαν κάπου 300 δισεκατ. ευρώ για να αποφύγει την άτακτη χρεοκοπία, δεν είναι μία πολύ εύκολη υπόθεση. 

Γίνεται δε εξαιρετικά δύσκολη αν ο αναγνώστης των σχετικών κειμένων θελήσει να τα αντιπαραβάλει με άλλα κείμενα, όπως για παράδειγμα την Συμφωνία εντάξεώς μας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ), την Συνθήκη του Μάαστριχτ και πάει λέγοντας. 

Εξαιρετικά επίπονη είναι, επίσης, η διαχρονική αντιπαραβολή των μνημονίων με τις κατά καιρούς Εκθέσεις του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως (ΟΟΣΑ), του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας καθ’ όλη την διάρκεια της μεταπολιτεύσεως... 

Αντίστροφη μέτρηση για τον Μπαρουφάκη …

Πώς μπορεί να χαρακτηριστεί ένας υπουργός Οικονομικών που εμφανίζεται στη Βουλή ότι ο προκάτοχός του δεν του άφησε στο υπουργείο αντίγραφο της δανειακής σύμβασης και της δίμηνης παράτασής της και πως έψαχνε επί τρεις μέρες για να βρει αντίγραφα και τελικά απευθύνθηκε στο ΔΝΤ και του τα έστειλαν; Πολιτικός λωποδύτης, ανίκανος ή και τα δύο;

Τα συγκεκριμένα έγγραφα έχουν δημοσιευτεί στο ΦΕΚ, γιατί και η δανειακή σύμβαση και η δίμηνη παράτασή της ψηφίστηκαν με νόμο, επομένως δεν ήταν κάποια κρυφά έγγραφα που τα πήρε μαζί του φεύγοντας ο Χαρδούβελης. Επομένως, ο Βαρουφάκης διέπραξε πολιτική απατεωνιά σε βάρος του προκατόχου του.

Αν πάλι έψαχνε επί τρεις μέρες να βρει αντίγραφα των συγκεκριμένων εγγράφων, όταν μια αναζήτηση στο ΦΕΚ δεν απαιτεί περισσότερα από πέντε λεπτά, και στο τέλος κατέφυγε στο ΔΝΤ, σημαίνει ότι αυτός και οι συνεργάτες του είναι παντελώς ανίκανοι...

Ποιος είναι ο συγκυβερνήτης στη δική μας πτήση;

Βλέπω κι άλλον έναν που έχει ξεκινήσει τις διαδικασίες για την κάθοδο του αεροσκάφους χωρίς να υπάρχει από κάτω διάδρομος και πίστα προσγείωσης. Εντωμεταξύ οι επιβάτες ανοίγουν τα τραπεζάκια τους, οι αεροσυνοδοί χαμογελούν και σερβίρουν κι εμείς οι φοβικοί ευτυχώς έχουμε πάρει τα χαπάκια μας από την ώρα του check in.

Ποιος είναι ο κυβερνήτης και ποιος ο συγκυβερνήτης στη δική μας πτήση;

Σε μια αεροπορική εταιρεία το πρώτο κριτήριο είναι η εμπειρία, σε μια δημοκρατία η επιθυμία.

Ποιο από τα δυο μπορεί να σου εμφανίσει τη μοιραία ζημιά;