Δεν ξέρουμε που πάμε, αλλά είμαστε καθ’ οδόν…

Μία πασοκική ενδοσκόπηση. Ο Christos περιγράφει πως σε 40 χρόνια το ΠΑΣΟΚ έγινε από κίνημα τρόπος ζωής.

Όταν το 1974 το ΠΑΣΟΚ μπήκε δυναμικά στη Βουλή με το διόλου ευκαταφρόνητο για πρωτοεμφανιζόμενο κόμμα ποσοστό του 13,6%, εκείνο που γοήτευσε τα «αντιστασιακά» ώτα του εκλογικού σώματος, ήταν η αντι-ευρωπαϊκή και αντι-αμερικανική ρητορική του Μεγάλου Προφήτη Ανδρέα.

Απαντώντας στον Κωνσταντίνο Καραμανλή εντός Κοινοβουλίου, που είπε ότι «ασφαλώς ανήκωμεν εις την Δύσιν» ο Ανδρέας υπερήφανα και εν μέσω χειροκροτημάτων από την Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ ανεφώνησε το ιστορικό «προτιμούμεν να ανήκωμεν εις τους Έλληνας».

Πλέον ήταν θέμα χρόνου…

Σε καθεστώς αρνησικυβερνησίας…

Στην Ελλάδα έχουμε εδώ και τρεισήμισι μήνες, μία κοινοβουλευτική πλειοψηφία Αριστεράς και υπερσυντηρητικής ξενοφοβικής Δεξιάς, που έχει νομοθετήσει μέχρι στιγμής για τα εξής: 

·       την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης (για ελάχιστους δικαιούχους) με 200εκ ευρώ από τα υπεσχημένα 2 δισ., 

·       τη ρύθμιση ληξιπρόθεσμων οφειλών που χαρίζει πρόστιμα σε μεγαλοοφειλέτες, 

·       την κατάργηση των φυλακών υψίστης ασφαλείας, την αποφυλάκιση του Σάββα Ξηρού και την αποποινικοποίηση της κουκούλας,

·       την επαναλειτουργία της ΕΡΤ (με την επισήμανση, από το βήμα της Βουλής, «να επαναπροσλάβουμε πρώτα αυτούς που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ») και τον διορισμό του διευθυντή της Αυγής ως γενικού διευθυντή της,

·       την κρατική επιδότηση στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης (με ΠΝΠ), με βάση προεκλογική υπόσχεση, 

·       την επιστροφή των διαθεσίμων δημοσίων υπαλλήλων (με θρυλούμενη και θρυλική δικηγορική αμοιβή για εμπλεκόμενο Υπουργό) και την απαγόρευση πολιτικής επιστράτευσης απεργών, 

·       τη μεταφορά των ταμειακών διαθεσίμων των φορέων γενικής κυβέρνησης στην ΤτΕ (με ΠΝΠ), 

·       την αντιμετώπιση της βίας στον αθλητισμό και την συνεχή μεταβολή των δεδομένων στο ποδόσφαιρο …

Κάτω στο λούμπεν μαχαλά…

Μέρα τη μέρα κάτι καλό σαν ν’ αχνοφαίνεται στην άκρη του ματιού μας.

Θέλω να πω, όλο και περισσότεροι σαν να κοιτάζουμε γύρω μας με λίγο πιο ξύπνιο, με λίγο λιγότερο αφηρημένο βλέμμα, να συνειδητοποιούμε –σοφότεροι;- ότι μοίρα της ιστορίας μικρή, αλλά γενναιόδωρη, το πιθανότερο θα αποτρέψει την αυτοκαταστροφή μας.

Ίσως έπρεπε ήδη από το 2009 να έχουμε αναλογιστεί και συζητήσει δύο πράγματα περισσότερο: πρώτον, ότι οι ομάδες της ντόπιας πολιτικής τάξης στη λυσσαλέα κάθε φορά επιδίωξή τους για κατίσχυση, εδώ και δύο αιώνες, συμπαρασύρουν τη χώρα στην (ακραία) καταστροφή μόνον όταν το διεθνές περιβάλλον για τον άλφα ή βήτα λόγο συγκατατεθεί σ’ αυτό (δεκαετία του ’20 Μικρασιατική Καταστροφή, δεκαετία του ’40 Εμφύλιος), άρα, καθώς τώρα δα δύσκολα θα δινόταν μια τέτοια συγκατάθεση, μ’ ό,τι κι αν σκαρφίζονταν οι φιλότιμοι ετούτοι, σε μοιραίες καταστάσεις μάλλον δε θα μας οδηγούσαν, και δεύτερον, ότι αργά ή γρήγορα την αιτία της χρεωκοπίας, όσο κι αν εθελοτυφλούσαμε, θα τη βλέπαμε…

Τι τραβάνε κι αυτά τα πιρπιτσόλια…

Πέρσι, η Miss Zimbabwe παρέδωσε το στέμμα της όταν κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο γυμνές φωτογραφίες της.

Φέτος, ένα ανάλογο σκάνδαλο απειλεί και τη νέα Miss Zimbabwe.

Οι διοργανωτές των καλλιστείων της αφρικανικής αυτής χώρας διεξάγουν έρευνα για το παρελθόν της 25χρονης βασίλισσας της ομορφιάς Emily Kachote, δύο μόλις εβδομάδες μετά την ανάδειξή της σε Miss Zimbabwe, εξαιτίας (και πάλι) φωτογραφιών που κυκλοφορούν στα κοινωνικά μέσα και στα οποία η καλλονή εμφανίζεται…  όπως τη γέννησε η μαμά της.

The Funeral...

Band of Horses

Ο Μεγάλος Εκβιασμός…

 «Η κυβέρνηση και η εξουσία… δεν είναι για εμάς αυτοσκοπός, αλλά εργαλείο και μέσο για να αλλάξουμε θετικά την κοινωνία. Αν δεν μπορούμε να το πετύχουμε, το καλύτερο που θα έχουμε να κάνουμε είναι να αφήσουμε την κυβερνητική σκυτάλη.»
Παναγιώτης Λαφαζάνης,
Καθημερινή, 3 Μαΐου 2015

Ο Ναπολέοντας, σε εκατό μέρες μετά τη φυγή από την Έλβα, κατέληξε στο Βατερλώ.

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης προκρίνει την οικειοθελή παράδοση της εξουσίας απέναντι στην ολοκληρωτική υποχώρηση απέναντι στους δανειστές.

Οι εκατό μέρες της κυβερνητικής εξουσίας του ΣΥΡΙΖΑ, αποδεικνύονται ήδη ένα Βατερλώ, πριν καν την τελική μάχη: Οι τράπεζες αδειάζουν, η οικονομία έχει περάσει ήδη σε ύφεση, το κράτος έχει κηρύξει στάση πληρωμών, στραγγαλίζοντας όλους τους ελεύθερους επαγγελματίες και μικρομεσαίους, οι περιβόητες «συντάξεις» πληρώνονται πλέον με καθυστέρηση, η ανεργία μεγαλώνει και πάλι, ενώ προφανώς δεν υπάρχει κανένα θετικό μήνυμα από τους τοκογλύφους «εταίρους» ούτε βέβαια κάποια εφικτή δυνατότητα ανακούφισης από άλλες πηγές.

Μείναμε εμείς κι ο ΣΥΡΙΖΑ…

Αρχή φόρμας

Τέλος φόρμας

Σιγά-σιγά οι κόκκινες γραμμές συναντούν τα πράσινα άλογα και φτιάχνουν πολύχρωμες ριζοσπαστικές ζέβρες.

Αυτή η κυβέρνηση χρειάσθηκε μόνο 100 μέρες για να διαψεύσει όσα έταξε και να αναστρέψει μια, με χίλια βάσανα, κουτσή πορεία αποσπασματικών βελτιώσεων. Όμως ο κόσμος δεν της το χρεώνει ακόμη.

Το περισσότερο γιατί δεν υπάρχει εναλλακτική.

Όμως και γιατί πολλοί λίγοι πίστεψαν τη Θεσσαλονίκη και όσα προεκλογικά ανακοίνωναν από τις τηλεοπτικές εκπομπές οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι Έλληνες θα "φάνε" τα μέτρα αμάσητα…

Είναι εξοργιστικό που τα ΜΜΕ, φίλα προσκείμενα στον Σύριζα, προσπαθούν να κατευθύνουν και να πείσουν τον κόσμο γύρω από τις δήθεν «εκρηκτικές» σχέσεις Βαρουφάκη-Σόιμπλε, λόγω των Ελληνικών θεμάτων!
Τους ακούω από το πρωί και γελάω!

Μάθετε λοιπόν πως στα Εξωτερικά είναι πολύ παραπάνω από «επαγγελματικές» για πολλαπλούς λόγους!
Ευκαιρίας δοθείσης να πω πως πριν δυο μέρες μου είπε γιος φίλου μου, ο οποίος κάνει το μεταπτυχιακό του στις Βρυξέλλες, ότι Εισηγητές του σε σεμινάριο ήταν το δίδυμο Βαρουφάκης –Σόιμπλε, μέσα σε ένα κλίμα ευφορίας και πολύωρων εναγκαλισμών…

Βρε καλώς τον Αλέξη…

 Εδώ και καιρό γράφαμε σε τούτη τη διαδικτυακή γωνιά ότι η στροφή προς τον ρεαλισμό του πρωθυπουργού (κυρίως) και μέρους της κυβέρνησή του, είναι όχι μόνο αναγκαία αλλά κι ότι θα συμβεί συντόμως.

Μόλις πριν τρεις ημέρες αποκαλύψαμε (όρα αναλυτικό ρεπορτάζ από το Μέγαρο Μαξίμου με τίτλο «Ο συμβιβασμός Τσίπρα κι η επιχείρηση εσωκομματικής ομηρείας του», 4 Μαΐου) τις προθέσεις του πρωθυπουργού κι όσα συμβαίνουν πέριξ του.

Επανειλημμένως καταθέσαμε τους προβληματισμούς και την αγωνία μας για τους κινδύνους που περικλείει η δημιουργική ασάφεια που είχε επιλεγεί ως κεντρική πολιτική επιλογή…

Αυτό το ψέμα θα έχει κοντά ποδάρια…

Και μετά από 100 ημέρες σκληρών διαπραγματεύσεων θα αποδεχθούμε την οποιαδήποτε συμφωνία  – έντιμο συμβιβασμό με ανακούφιση…

Πώς το είπε ο «αριστερός» Κούλογλου; «Να υπάρξει συμφωνία κι ας το πούνε κωλοτούμπα», είπε ο «αριστερός» κύριος tvxs…

Και θα αποδεχθούμε περιχαρείς όλοι μας ως «σωτηρία» την «κωλοτούμπα»… Και θα είναι καλοκαίρι και δεν θα κάνει κρύο στην Ελλάδα…